บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

      "บ้านจอมยุทธมินิไดอารี่"  อีกหนึ่งรูปแบบของการให้บริการ ที่สอดคล้องกับแนวทาง และวัตถุประสงค์เดิมของบ้านจอมยุทธ คือส่งเสริมการอ่าน และการเขียน แด่เหล่าบรรดานักเขียนที่ต้องการรวมรวบผลงานไว้ในมุมส่วนตัว ในแบบฉบับของตัวเอง


มินิไดอารี่

      ใครสักคน อาจได้แง่คิดและมุมมอง จากการบอกเล่าเรื่องราว ประสบการณ์ชีวิต ความคิดคำนึงและจินตนาการ ผ่านงานเขียนในแบบฉบับที่ไม่เหมือนใคร ในแบบที่คุณเป็น คุณได้อิสระ ได้ปลดปล่อย ได้สื่อสารกับผู้คน ได้ให้ ได้สร้างสรรค์ บ้านจอมยุทธได้ไม่เสียแรงเปล่า

ความกล้าหาญ >> โรคจิต

ความกล้าหาญ

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 | 61 | 62 | 63 | 64 | 65

โรคจิต

วันนี้ฟังอาการของนายแพทย์ประกิตเผ่า ก็ได้ความรู้ใหม่ๆว่า อาการที่คุณหมอเป็นเรียกว่าอาการอารมณ์แปรปรวน ลักษณะของอาการก็เกิดขึ้นคล้ายๆกับโรคภูมิแพ้เนี่ยล่ะค่ะ คือว่าเกิดจากสิ่งกระตุ้นภายนอก ซึ่งอาการนี้ใครๆก็สามารถที่จะเป็นได้ ลักษณะของอาการก็คือ จะรู้สึกแบบสุดๆเช่น เวลาเศร้าก็จะเศร้าแบบสุดๆ อารมณ์ดีก็จะอารมณ์ดีแบบสุดๆ ซึ่งฉันฟังอาการแล้วก็แทบจะตกเก้าอี้ เพราะว่าอาการอย่างนี้ ฉันก็เคยเป็นเหมือนกัน ฉันก็เลยมานั่งวิเคราะห์ตัวเองได้ว่ามันมีอยู่ 2 กรณีก็คือว่าไม่ฉันเป็นบ้า หมอประกิตเผ่าก็ปกติ แล้วอย่างไหนถึงจะเป็นคำตอบที่ถูกต้องล่ะ จิตแพทย์เท่านั้นที่รู้ !! แต่ถึงยังไงฉันก็ยังไม่รู้สึกวิตกกังวลซักเท่าไหร่ เพราะว่าคนทุกคนในโลกใบนี้ล้วนแล้วแต่ไม่ปกติ ไม่ใช่ฉันคนเดียว ไม่ใช่แค่หมอประกิดเผ่า หรือไม่ใช่แค่สายัณ ไม่ใช่แค่ใครก็แล้วแต่ แต่ทุกคนก็มีความบ้าพอๆกันนั่นแหระค่ะ เพียงแต่ว่าเราแค่ยังไม่ยอมรับมันเท่านั้นเอง เวลาโมโห บางคนควบคุมตัวเองได้ แต่ว่าบางคนควบคุมไม่ได้ เวลาหิวบางคนก็กินแค่เล็กน้อย หรือควบคุมที่จะไม่กินได้จนกว่าจะถึงเวลาที่เหมาะสม แต่ว่าบางคนควบคุมไม่ได้ ร่างกายของคนเราป่วยได้ จิตใจของคนเราก็ป่วยได้เช่นกัน ไม่เห็นจะแปลกอะไร เพียงแต่ว่าคงจะต่างกันที่วิธีการรักษา ก็มันจะรักษาเหมือนกันได้ยังไงล่ะค่ะ ในเมื่อมันป่วยคนละที่กัน เมื่อป่วยที่กายก็ต้องรักษาที่ร่างกาย โดยต้องมีจิตใจคอยช่วย เมื่อป่วยที่จิตใจเราก็ต้องรักษาที่จิตใจ มันต่างกันตรงที่เมื่อใจเราป่วยแล้วร่างกายมันช่วยจิตใจไม่ได้เท่านั้นเอง แต่ว่าคนรอบข้างก็ช่วยได้นี่นา อย่างเวลาอกหัก จะหาเฝือกเอามาดามที่ใจมันก็ไม่ได้ใช่มั้ยล่ะค่ะ แต่ว่าคนรอบข้างก็ช่วยได้นี่นา กำลังใจไงล่ะ เป็นยาวิเศษที่สามารถช่วยเยี่ยวยาได้จริงๆนะ ถึงแม้ว่ามันจะไม่ได้ผลชะงัดแต่ว่าจะให้ยามันได้ผลต้องอาศัยระยะเวลาในการเยียวยา บางทีเวลาที่ฉันรู้สึกท้อแท้ ได้กำลังใจจากเพื่อนๆหรือคนใกล้ตัว มันก็รู้สึกว่ามันไม่ได้ช่วยอะไรมากนัก เพราะว่าแค่คำพูดใครๆก็พูดได้ จริงมั้ย อย่างเวลาที่คุณอยากจะให้ฉันให้กำลังใจคุณตอนนี้ ฉันก็สามารถจะพูดให้คุณได้สบายๆเลย “สู้ๆนะค่ะ” นี่ไงง่ายจะตายไป แต่ว่าถ้ามองอีกด้านหนึ่งแล้ว ที่เค้าพูดออกมาไม่ใช่เพราะว่าเค้าหวังดีต่อเราหรอกเหรอ เค้าถึงได้พูดกับเราแบบนี้ เพราะว่านี่คือวิธีหนึ่งที่พอจะทำให้เรารู้สึกดีได้ไงล่ะ เค้าถึงพูดออกมา ที่ฉันพูดให้กำลังใจคุณได้ ก็เพราะว่าฉันปรารถนาดีต่อคุณไงล่ะค่ะ ถึงแม้ว่าเราจะไม่รู้จักกัน หรืออาจจะรู้จักกันก็ตาม แต่ว่าคนที่สามารถทนอ่านไดอะรี่ฉันจนจบบรรทัดนี้ ก็คงไมใช่คนที่เลวร้ายอะไร จริงมั้ยล่ะค่ะ

วันนี้พอแค่นี้ก่อนดีกว่านะค่ะ ฉันว่าฉันเริ่มเลอะเทอะแล้วล่ะค่ะ ^^

เขียนเมื่อ 13-03-2007 | 13:24:12 | ไดอารี่ที่ : 22

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้ : อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook