บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

      "บ้านจอมยุทธมินิไดอารี่"  อีกหนึ่งรูปแบบของการให้บริการ ที่สอดคล้องกับแนวทาง และวัตถุประสงค์เดิมของบ้านจอมยุทธ คือส่งเสริมการอ่าน และการเขียน แด่เหล่าบรรดานักเขียนที่ต้องการรวมรวบผลงานไว้ในมุมส่วนตัว ในแบบฉบับของตัวเอง


มินิไดอารี่

      ใครสักคน อาจได้แง่คิดและมุมมอง จากการบอกเล่าเรื่องราว ประสบการณ์ชีวิต ความคิดคำนึงและจินตนาการ ผ่านงานเขียนในแบบฉบับที่ไม่เหมือนใคร ในแบบที่คุณเป็น คุณได้อิสระ ได้ปลดปล่อย ได้สื่อสารกับผู้คน ได้ให้ ได้สร้างสรรค์ บ้านจอมยุทธได้ไม่เสียแรงเปล่า

ความกล้าหาญ >> วันอีกวัน

ความกล้าหาญ

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 | 61 | 62 | 63 | 64 | 65

วันอีกวัน

วันนี้ไม่ได้ออกไปไหนไกล แต่ว่าฝึกขับรถ แล้วก็ขี่มอเตอไซค์ที่แถวๆบ้าน ตอนแรกลองรถยนต์แต่ว่ามันยากจัง จะออกรกแล้วเครื่องก็ดับ ขับไปได้นิดเดียวก็ต้องหยุด เพราะว่าชนกระถางแตกหมด โดนดุอีกแล้ว เฮ้อ......เลยเปลี่ยนใจ เริ่มต้นจากรถเล็กๆก่อนดีกว่า เลยลองขี่มอเตอร์ไซค์ดู คันนี้เพิ่งจะซื้อมาใหม่ด้วย น่าจะขับง่ายเพราะว่ามันไม่มีคลัช เหมือนคันก่อน พอลองขี่แล้วมันก็เป็นไปตามคาด ไม่ยากเลย สต๊าทแล้วบิด ง่ายกว่าขี่จักรยานอีกแฮะ หน้าที่ของเราก็แค่ประคองให้รถไม่ไปเฉี่ยวใคร หรือว่าชนใคร แต่มายากตอนที่ลองให้คนซ้อนนี่ล่ะ แม่คือผุโชคดีคนแรกที่นั่งรถที่ฉันขี่ ฮ่าๆๆ ทำไมแฮนมันบังคับยากจัง เป็นเพราะว่าเราต้องประคองน้ำหนักให้คนทั้งสองคนให้ได้ ไม่เหมือนตอนแรกที่มีแค่เราคนเดียว ขี่สบาย แต่ว่าด้วยฝีมืออับเฉียบขาด-ความชำนาญ จึงแทบจะขี่ไปชนต้นมะม่วงสุดรักของแม่ ก็โดนบ่นอีกแล้ว ก็ลองขี่ไปมาแถวๆหน้าบ้านซักพัก ความจริงเราก็มั่นใจแล้วนะที่จะขี่ออกถนนใหญ่ แต่ว่าโอ้โห...คิดการใหญ่ เราจะออกไปขี่ข้างนอกได้ยังไง ไม่มีใบขับขี่นี่หว่า แล้วกิเลสก็พาให้ไปอ้อนวอนแม่ให้พาไปสอบใบขับขี่ แต่ว่าแม่ก็ยังไม่อนุญาติ ฉันว่าไม่คงไม่ใช่ไม่เชื่อฝีมือฉันหรอกว่าจะสอบไม่ผ่าน แต่อาจจะเป็นเพราะกลัวฉันจะแอบเอามอเตอร์ไซค์ไปขี่ข้างนอกแน่ๆ เลยมานั่งเซ็งคนเดียว นึกถึงตอนเด็กๆที่แม่กับป๊าสอนขี่จักรยาน ตอนนั้นล้มมากกว่านี้อีก แต่ว่าแม่กับป๊าก็เชียร์กันใหย่ให้ฉันพยายามขี่จนเป็น แล้วทำไมตอนนี้ฉันขี่ไม่ล้มเลย โอเค...อาจจะเกือบไปชนอะไรบ้าง แต่ว่ามันก็ยังไม่ร้ายแรง ก็น่าจะสนับสนุนกันบ้างสิ หงุดหงิดอยู่คนเดียวเพราะว่าไม่อยากจะระบายกับใคร เดี๋ยวจะพาลไปโมโหใส่ชาวบ้านเค้าอีก และแล้วก็ทิ้งโทสะลงบ่อน้ำไป แล้วก็กลับบ้าน ความจริงก็ยังงอนอยู่นิดๆ แต่ว่าดีกว่าเมื่อกี้แล้วล่ะ คิดได้ว่าวันพรุ่งนี้เรานัดจะไปแนะแนวน้องๆกันที่โรงเรียน ก็เลยออนเอ็ม คาดว่าจะเจอใครบ้างแต่ก็ดันไม่เจอใครเลย แล้วจะรู้มั้ยเนี่ยว่ากี่โมง เดี๋ยวไปเร็วจะว่าเราเห่อ ไปช้าก็ว่าสาย แต่แล้วก็มีเมล์แอดมา ใครล่ะทีนี้ เมลืไม่คุ้นเลย อาจจะเป็นรุ่นน้อง ทักทายกันวักครู่ อ้าวกำจิง เป็นผู้ชาย เราเรียนหญิงล้วน การคาดเดาผิด แล้วเป็นใครล่ะ?? คุยไปเรื่องๆ+กวนทีนกันไปเรื่อยๆ ก็รู้ว่ามันเป็นเพื่อนร่วมคณะเรานี่เอง แล้วมันก็ปิดฉากการสนทนาว่า "อ้าว.....นายเป็นผุ้หญิงหรอกเหรอ? เรานึกว่าเป้นผู้ชายวะอีก" กำ นี่ชมหรือด่าเนี่ย แล้วก็ทิ้งหมัดเด็ดไว้อีกว่า"เธอเป็นทอมเหรอ" รีบปฏิเธทันควัน แต่ไม่ทัน แม่งออกไปก่อน ร้ายกาจมาก เราออกจะเรียบร้อยซะขนาดนี้มาว่าเป็นทอม โกรธๆๆๆ แต่ก็มามองตัวเอง เราก็แต่งหญิงซะขนาดนี้มาว่าเราเป็นทอมได้ไง หรือว่ากิริยาเราเหมือนทอม?? ไม่นะ เริ่มสูญเสียความมั่นใจ พอดีเพื่อนฉันก็ออนพอดี รีบเข้าไปถามมันเลยเพราะว่ามันเป้ฯผู้ชายแท้ๆ มันน่าจะแสดงความคิดที่เป้นจริงในมุมมองของผู้ชาย ไปถึงก็ไม่เกริ่นนำเลย ถามโต้งๆ "ถามจริงๆนะเราดเหมือนทอมป่าว??" แล้วก็ได้คำตอบที่ชวนใจชื้นว่า"ไม่นี่" แล้วก็เริ่มถามต่อว่าทำไมถึงถามอะไรเช่นนั้น แล้วก็โม้ๆๆ เล่าๆ พอเล่าจบรู้สึกแปลกๆ นึกไปนึกมา อ้าว...เราหายโมโหแล้วนี่นา การได้ระบายเรื่องไม่สบายใจให้ใครฟังมันเป็นทางออกที่ดีทางหนึ่งเลยแฮะ บางทีแค่เค้ารับฟังเค้าก็ช่วยเราได้เยอะแล้วล่ะ ไม่ต้องมาแก้ปัญหารือว่าช่วยเหลือเราเลย แค่นั่งฟังเฉยๆ แล้วแสดงออกมานิดหน่อยว่ากำลังรับฟังเราอยู่ แค่นี้ก็พอแล้ว -วิธีนี้มันได้ผล หายจริงๆนะค่ะ ไม่เชื่อลองดู- เอาล่ะกลับมาที่เพื่อนฉันต่อ มันเสนอวิธีแก้ปัญหาว่า ทีหลังถ้ามันมาล้อ หรือว่ามาว่าอีก ให้บอกมันไปเลยว่ามีแฟนแล้ว......กำแล้วเราจะไปหาแฟนที่ไหนมาอวดล่ะ ตอนนี้ไม่มีแล้วอ่ะ?? มุสามนบาป แต่ว่าการโมโห จิตใจเป็นทุกข์มันก็บาปกว่าอีก มันก็เลยเสนอวิธีว่า เอางี้สิ บอกว่าแฟนเราเป็นเด็กเกษตรฯ มันมีตั้งหลายวิทยาเขต มันไม่รู้หรอกว่าใคร 555+ เออ....จิงของมัน แล้วไมต้องเกษตรว่ะ มหาลัยคุ้นๆ แกแอดติดเกษตรนี่หว่า เฮ้ย......อย่ามาพูดอย่างนี้นะ ฉันยิ่งจะเผลอๆใจไปชอบแกอยู่ มาพูดอย่างนี้ทำฉันไขว้เขว ตื่นน....ได้แล้วเรา รักของเรามันเป็นไปไม่ได้ ฮือๆๆ เศร้า เพบื่อไอ้พวกชอบส่งมุขหยอดๆแล้วจากไปเนี่ย อยากจะชอบนะ แต่ว่าต้องห้ามใจก่อนที่จะเสียใจไปมากกว่านี้ ฮือๆๆๆ ตอนนี้เข้าใจหัวอกของคนที่แอบรักเพื่อนแล้วล่ะ มันทรมานใจดีจริงๆ (เว่อร์) ความจริงมันก็ไม่แย่ขนาดนั้นหรอกค่ะ เพราะว่ายังไม่ได้ชอบแบบเต็มหัวใจไง เลยยังไม่ช้ำมาก แค่แปลบๆนิดๆ เวลามันมาหยอดจีบเรานี่ล่ะ ใจหนึ่งก็ดีใจ แต่อีกใจก็เศร้า เพราะว่ามันคงพูดอย่างนี้กับใครๆอีกหลายคน ไอ้บ้าเอ้ย.....เลิกเป็นคนแบบนี้ซะที ฉันเกือบเผลอไปชอบแกหลายรอบแล้วนะ -*- ประทานโทดค่ะ แต่ว่าขอระบายวะกนิดนะค่ะ เพราะว่าต่อหน้ามันด่าไม่ได้ เดี่ยวมันรู้ อิอิ อีกไม่กี่วันก็จะต้องย้ายข้าวของไปอยู่หอแล้ว เพราะว่าถ้าไป-กลับ ทุกวันค่ารถกระฉูดแน่ๆ ขับไปเองก็ไม่มีตังค์เติมน้ำมัน แล้วก็คงไปเฉี่ยวไปชนอะไรๆเข้าอีก ยังขับไม่แข็งเลย แถมอาจจะต้องไปสายเพราะว่ารถติดอีก ดังนั้นการได้ไปอยู่หอกับเพื่อนๆเป็นทางเลือกที่สะดวก+ประหยัดกว่า คิดว่าถ้าไปแล้วคงคิดถึงป๊า คิดถึงแม่ คิดถึงมะมหาทั้ง5ตัว แล้วก็น้องแมวอีก4ตัวที่เลี้ยงไว้แน่ๆเลย แต่เพื่ออนาคตทางการศึกษาเราจำเป็นต้องทำ หายใจเข้าลึกๆ แล้วสู้มันต่อไป เย้!! แต่ว่าตอนนี้ขอตัวไปนอนก่อนนะค่ะ เพราะว่าเหนื่อยมาทั้งวัน ง่วงแล้วล่ะค่ะ บ้าย....บาย

เขียนเมื่อ 20-05-2007 | 23:37:02 | ไดอารี่ที่ : 52

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้ : อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook