บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

      "บ้านจอมยุทธมินิไดอารี่"  อีกหนึ่งรูปแบบของการให้บริการ ที่สอดคล้องกับแนวทาง และวัตถุประสงค์เดิมของบ้านจอมยุทธ คือส่งเสริมการอ่าน และการเขียน แด่เหล่าบรรดานักเขียนที่ต้องการรวมรวบผลงานไว้ในมุมส่วนตัว ในแบบฉบับของตัวเอง


มินิไดอารี่

      ใครสักคน อาจได้แง่คิดและมุมมอง จากการบอกเล่าเรื่องราว ประสบการณ์ชีวิต ความคิดคำนึงและจินตนาการ ผ่านงานเขียนในแบบฉบับที่ไม่เหมือนใคร ในแบบที่คุณเป็น คุณได้อิสระ ได้ปลดปล่อย ได้สื่อสารกับผู้คน ได้ให้ ได้สร้างสรรค์ บ้านจอมยุทธได้ไม่เสียแรงเปล่า

บันทึกจากดาริกา >> ร่องรอยสัมผัส...ของแมลงปอ

บันทึกจากดาริกา : โดยซุนปิน

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 | 61 | 62

ร่องรอยสัมผัส...ของแมลงปอ

อานุภาพที่แผ่กระจายออกมาจากหัวใจดวงนั้น...
ปีกของแมลงปอถึงกับสั่นพลิ้วไหว
เกาะแน่นบนบ่าที่มีอาภรณ์รองรับ
จนเจ้าของแห่งอาภรณ์นั้น
มิอาจรับรู้ถึงแรงอันน้อยนิดที่มากระทบที่ไหล่แห่งนั้น


อานุภาพแห่งพลังงานที่แผ่กระจายออกมา
พลิ้วไหวในสรรพสิ่งรอบข้าง
เบาบางและนุ่มไหว
กลับสั่นสะเทือนต่อหัวใจแห่งสรรพสิ่ง..


มวลดอกไม้ยิ้มรับกับสัมผัสอันอุ่นอวลนั้น
เสียงทักทายจากสายลมแผ่วเบา
กระทบกับหัวใจที่เปื้อนรอยยิ้มที่บริสุทธิ์สดใส
จากหัวใจดวงนั้น


แมลงปอตัวนั้น...โบยบินไปจุมพิตที่ดอกไม้ดอกหนึ่ง
ที่อยู่ข้างๆเจ้าของบ่าผู้นั้น
หลอมรวมเอามวลพลังงานความรักห่อหุ้มแห่งกิเลส...
ความโศกเศร้าอาดูร
ให้กลับกลายเป็นมวลพลังงานความรักที่ยิ่งใหญ่...


เจ้าจะรับรู้ได้บ้างไหม...เสียงแมลงปอตัวนั้นรำพึงในใจ...
ท่ามกลางกลิ่นไอที่อบอวลแห่งความรัก
ที่มิใช่เพื่อตัวตน
แต่หากแผ่ออกมาจากตัวตนของหญิงสาวผู้นั้น
คลื่นพลังงานความรักที่แผ่ออกมาจากตัวตน
จนทำให้ปีกของแมลงปอต้องสั่นสะท้านอีกครั้ง


หากว่าหัวใจกลับเบ่งบาน...
เปี่ยมล้นความทะยานหาญกล้า

ข้าฯต้องนำรอยจุมพิตแห่งดอกไม้..
ที่หญิงสาวผู้นั้นได้ฝากไว้โบยบินไปถึงดาริกาบนฟากฟ้า...
แม้จะต้องฝ่าความเหน็บหนาว
และปีกที่ร้าวรานกับพายุฝน...


มีเพียงพลังงานความรักแห่งนั้น
เป็นเส้นที่โยงใยให้โบยบินไปจากหญิงสาวผู้นั้น....
สู่ดาริกาที่ไกลลิบ..
เพื่อกระซิบเสียงที่แผ่วหวานให้ขับขานไปทั่วจักรวาล.....
จากบทเพลงแห่งหัวใจอันงดงาม

ของหญิงสาวในชุดขาวผู้นั้น...

เขียนเมื่อ 11-03-2009 | 13:53:41 | ไดอารี่ที่ : 38

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้ : อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook