บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!


มินิไดอารี่

      "บ้านจอมยุทธมินิไดอารี่"  อีกหนึ่งรูปแบบของการให้บริการ ที่สอดคล้องกับแนวทาง และวัตถุประสงค์เดิมของบ้านจอมยุทธ คือส่งเสริมการอ่าน และการเขียน แด่เหล่าบรรดานักเขียนที่ต้องการรวมรวบผลงานไว้ในมุมส่วนตัว ในแบบฉบับของตัวเอง

ความทรงจำของเฒ่าบัดซบ ทุกสรรพสิ่งที่ข้าพเจ้าได้มา และบอกเล่าต่อ บอกเล่าให้กับผู้ผ่านมาพบเห็น ทั้งหลาย ทั้งปวง คือชีวิตหนึ่ง ชีวิตที่ถูกหล่อหลอมขึ้นมาจากชาย หญิงคู่หนึ่ง คู่ที่ประเสริฐและดีเลิศสำหรับข้าพเจ้า «

ดอกหญ้าข้างถนน ฉันเป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง ที่ไม่เคยอยากจะเรียนรู้ว่าความรักเป็นอย่างไร คุณค่าของมันสร้างความรู้ทางใจให้ใครต่อใครมากมายเพียงไหน และเพราะความรักทำให้อะไร อะไร รอบกายดูสวยงามไปหมด

จอมยุทธเจ้าสำราญ โอ้..ฟ้าเจ้า ช่างขีดขวางความรักของข้าเหลือเกิน ได้โปรดปลดปล่อยข้าออกจาก บ่วงแห่งพิษรักด้วยเทอด

บันทึกจากดาริกา : โดยซุนปิน ข้าฯคงทนทานความหนาวแค่ชั่วคราวตราบสิ้นอสงไขย ท่วมท้นห้วงหัวใจก็ได้แค่นิรันดร์เวลา

จินตนาการเพื่อสร้างนวัตกรรม นำเสนอไอเดีย หรือแนวคิด เพื่อจุดประกายให้ผู้ที่บังเอิญเข้ามาอ่านพบได้นำไปพัฒนาต่อ เป็นการนำเสนอในแง่มุมเท่าที่ข้อจำกัดในกระบวนทัศน์

มังกรสำราญร้องไห้ สวรรค์สั่งบีบบังคับเจ้าบงการ ปั้นสัณดารสร้างอารมขมขื่นใจ สับสนนักทุกข์สุขปนฉงนใจ ทุกข์เหลือใจหรือว่าสุขอันไหนจริง

ม่านเมฆสีเทาเศร้าหมอง ม่านเมฆสีเทาเศร้าหมอง กั้นฟ้าเป็นสองต่ำสูง บ้างคล้อยเคลื่อนเหมือนปลายรุ้งชักจูง บ้างฟุ้งกระจาย หลงทาง

จอกเดียว เส้นทางแสนว่างเปล่า เหงา เศร้าหนักหนา คงมีแค่สุราเป็นเพื่อนยาคราเดียวดาย

ห้องว่างให้คิด หากว่าความเข้มแข็งที่ธรรมชาติให้มากับมนุษย์นั้น เป็นแค่การเอาตัวรอดในการดำรงชีวิตเท่านั้น ด้วยตัวเองหรือการรวมตัวกันของพรรคพวก มนุษย์ก็มีความเข้มแข็งเช่นเดียวกับสัตว์ประเภทอื่นๆทั่วไป

แสงส่องก่อเกิดเงาในความมืดดำ ฉันชอบคิดอะไรที่แปลก มองในมุมที่แตกต่างออกไป คิดในสิ่งที่คนมองข้าม บางครั้งฉันก็คิดจนปวดหัว

ฉินเมิ่งเหยา แค่น้ำตา ให้น้ำตาเป็นที่พึ่งสุดท้าย ปล่อยให้มันไหลลงมาอย่าเก็บไว้ จงร้องไป ให้มันจำว่าเคยช้ำใจเท่าไหร่ ให้น้ำตาเตือนหัวใจ

จอมมารกระบี่หัก มนุษย์มิได้ เป็นผู้สร้างเส้นใย แห่งมวลชีวิต แต่มนุษย์เป็นเพียงเส้นใยเส้นหนึ่งเท่านั้น หากเขาทำลายเส้นใยเหล่านี้ เขาก็ทำลายตัวเอง

จอมยุทธอมฤตสุราพ่าย เปิดกระท่อมจอมยุทธอมฤตสุราพ่าย ยุทธจักรฤาสงบ คลื่นลมกระทบไปทั่วถิ่น จอมยุทธทั่วแผ่นดิน ฤาไร้สิ้นคุณธรรม ยุทธภพเลือดสาดทา ยิ่งกว่ามารมายีย่ำ

ก.ไก่อู การอยู่ตัวคนเดี่ยวคิดอะไรคนเดี่ยวมันก็ยากที่จะอธิบายออกมาว่ามันรู้สึกอ่อนล้าเพียงใดส่วนลึกๆในจิตใจมันก็เหงาอย่างบอกไม่ถูก

วิหคราตรี วันนี้ท้องฟ้าขาวโพนไปหมด ทุ่งกุลาร้องไห้ที่แสนเงียบและเหงามองไปมีแต่ทุ่งนาและฟ้ากว้างเมื่อวันวาร แต่วันนี้ท้องทุ่งขาวด้วย ละอองฝนที่หลังริน

กิ่งเพชร ท่ามกลางอากาศเย็นชื้น เปียกชุ่มใบไม้อันเขียวขจี ต้นไม้ใหญ่ยีนสูงเด่นเป็นตะหง่านลิบลิ่ว

ใบไม้ในสายลม วันเวลาผ่านไป มีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้น ในชีวิตคนเรา ไม่มีอะไรแน่นอน ความแน่นอน มักคือความไม่เเน่นอนเสมอ ชีวิตก็เหมือนสายลมที่พัดผ่านมา

เวิ้งฟ้า การที่เจ้าโอดครวญหวนโหยตำหนิโทษแต่ตัวเองอย่างนี้ แล้วมันจะเกิดประโยชน์อะไรขึ้นได้ พญายมก็ไม่เห็นว่าจะสงสารเห็นใจเจ้าดอก จะโทษก็ต้องโทษตัวเอง

มังกรผงาดฟ้า ชายคาประดุจดั่งภูผาสูงกระดิ่งลมกวัดไกวแกว่งราวเครื่องสีครามซัดสาด ข้าเปรียบตัวเจ้าเป็นแมวน้อยที่หลงทางรอวันหวนกลับคืน

ภาษาไทย ทุกอย่างถูกจบด้วยตัวเราเอง เราเลือกที่จะเดินจากมาด้วยความรู้สึกที่มันยังอยู่ด้วยเหตุผลบางประการ

นรีกานต์ ทำในสิ่งที่ชอบถึงมันจะไม่ได้ทำให้ฉันมีอะไรมากมาย แต่มันก็ให้สิ่งๆหนึ่งได้คือความสุข

จอมยุทธโอคุง บ้านอยู่บนเนินเขานี่อากาศดีชะมัด มองออกไปตรงระเบียงบ้าน มองเห็นธรรมชาติรู้สึกดีจริง ๆ เห็นบ้านคนเกือบหมดหมู่บ้านเลยก็ว่าได้นะ

กระบี่เหงา เป็นกระบี่เพียงเล่มเดียวที่คอยรัก ดูแล และปกป้องเค้าตลอดไป แม้ว่าเค้าจะต้องการหรือไม่ก็ตาม

ปางสีฝุ่น ข้าพเจ้าฯ คือผู้ทุรยศ และกระทำถ้อยคำให้เป็นกบฏต่อธรรมนูญกำหนดแห่งกฏกวี

ปัฐวี บนเส้นทางเดินของชีวิตที่ผ่านมามีเรื่องราวต่าง ๆ ที่ฉันอยากจะให้เป็นความทรงจำที่คงไว้ตลอดกาล

ปลายอักษร ปลายอักษร ร้อยเรียง สื่อความหมาย บรรยาย เรื่องราว ผ่านวิถี จรดจารึก ร่องรอย ผ่านกวี ชีวิตนี้ มีอะไร ตั้งมากมายให้จดจำ

เสมือนลม เหนื่อยหน่าย เหนื่อยหน่ายกับชีวิต อยู่อย่างไร้จุดหมาย จะอยู่เพื่ออะไร แม้อย่างไรก็ต้องอยู่อยู่ต่อไป

ซามูไรพเนจร เหยียบย่ำผืนดิน ให้รอยเท้าแนบลงเป็นรอยจารึก ว่าครั้งหนึ่ง....เคยมี "ตัวเรา"

โรงเตี๊ยมแดนสะตอ การเขียนบันทึกก็เหมือนกับการเขียนชีวประวัติของเราเอง ตัวอักษรของเราเวลานำมาต่อกันบวกกับจินตนาการอีกนิดหน่อย ก็จะเกิดความไพเราะขึ้นมาได้

สีกาน ในความรู้สึกที่ยังเหลืออยู่ นั่นคือ ความทรงจำที่ดี หลายปีผ่านไป ไม่มีเลยที่จะไม่นึก และคิดถึง ไม่ว่าจะอยู่แห่งหนตำบลใด

คนจร ธรรมะเขาไม่สนใจเรานะ ไม่ว่าเราจะชอบหรือไม่ชอบเขา เขาเป็นไป ดำเนินไปตามครรลองของเขา

นักโทษชั้นดี ฉันเป็นคนมีเพื่อนน้อย แต่ฉันพูดได้เต็มปากว่า ฉันมีเพื่อนที่สนิท จริงใจ รู้ใจ

เทพอาถรรพณ์ หากคนผู้หนึ่งขาดแคลนน้ำที่ใช้ดื่ม ไม่ว่าอยู่กลางทะเลมรายหรือมหาสมุทรล้วนมีเพียงเรื่องหนึ่งให้กระทำ นั่นคือรอรอความตาย

สารจากต้นข้าว วันเวลา พาส่วนหนึ่ง มาชิดใกล้ วันเวลา พาใจให้เปลี่ยนผัน วันเวลา พาสุขชื่น คืนผูกพันธ์ วันเวลา พาสิ่งนั้น พลันเปลี่ยนแปลง

วัสสาในวาโย ดั่งวัสสาต้องวาโย ด้วยเกิดมาเปรียบสายน้ำแห่งท้องฟ้า หลั่งรดมาจากนภาสู่ผืนดิน ถึงแม้ว่าในบางคราอาจต้องแรงแห่งวาโย ให้ผลิกโผแปรผันซัดสาดไป

จอมยุทธวายุ กวีใหม่ ใจลึกล้ำ ห้าวหาญ สร้างตำนานกาล หลานมารสุรา หัดเขียนกลอน ร้อนยุทธ สะท้านฟ้า  คำพูดจา ภาษามาร สะท้านภพ

สายลมห่มรัก จากวันหนึ่งที่เธอเดินเข้ามา หยดน้ำตาที่มีก็พลันจางหาย เหมือนเธอมาทำให้ฉันเป็นคนใหม่ ที่สดใส เธอคือหัวใจของฉัน

ญามี่ ทุกถ้อยภาษาแวะเวียนส่งมา ตรงหลักเติมตรอม คลั่งไคล้ห่มไห้ระบำเพลิงไฟไร้ซึ่งกลิ่นหอม จองจับออมชอมยอมเศร้าผ่อนมอมดังทักยินดี

อักษรา กี่ครั้งแล้วที่ตุลาฯมีสีเลือด กี่ครั้งที่คนเดือดดิ้นบนถนน กี่ครั้งแล้วที่เขาฆ่าประชาชน สักกี่คนที่ชีวิตถูกปลิดไป

อ้วนอุ่น อย่าได้ทิ้งหนทางแห่งคุณนั้น ในแต่ละวันที่ได้ผ่านพ้นไป คุณเดินทางมาได้แสนยาวไกล อย่าโยนมันทิ้งไปเลยน่ะนั่น

อาฮุย คนรักของดอกไม้ ถึงแม้โลกล้วนพอกด้วยหลอกลวง ผองชนทวงยุติธรรมช้ำสุดฝืน เจ้าเคียงข้างสร้างกำลังใจให้หยัดยืน ให้ลุกขึ้นยืนหยัดกล้าอย่างท้าทาย

บาทาไร้เงา บางครั้งความทรงจำดี ดี มันหาได้แสนอยาก แต่บางครั้งมันก็แสนง่าย ง่ายจนไม่น่าไว้วางใจเลย แต่เราก็ยังอยากที่จะจำมันตลอดไป

ความกล้าหาญ กล้าที่บอกเล่าความจริงหรือเรื่องต่างๆของตัวเองให้ผู้คนที่ดิฉันไม่รู้จัก อย่างตรงไปตรงมาและจริงใจ

กุหลาบเจ้าน้ำตา เพราะในความเป็นจริงที่แสนเจ็บปวดคือไม่ว่าฉันจะพบเจอเธอหรือไม่ หัวใจของฉันมันก็ยังร่ำร้องเหนี่ยวรั้งและดึงดันเพียงเพื่อเธอผู้ที่ย่ำยีหัวใจ

ชินชานะ หน้าแรกของไดอารี่เล่มใหม่ ด้วยหัวใจ..อิงแอบแนบอักษร ไม่เก่งกล้า ไม่ชำนาญ ในบทกลอน แต่อยากอ้อน อยากเขียน เวียนอ่านกัน

บันทึกหอจันทร์คู่ ทุกสิ่งอย่างแปลผันตามเวลา  ในฤทัยย้อนมองตนบ้างไหม แต่ละวันผ่านไปยึดสิ่งใด ทุกทุกวันผ่านไปค่าคือสิ่งใด

หานป๋อ การใช้ชีวิตที่แตกต่างจากบรรดาเพื่อนฝูงทำให้ผมดูเหมือนเป็นคนที่ขวางโลก

หวงถังโถ(ว) พลาดเพียงครั้งจะเจ็บจนตาย จนตาย

HummingBird โลกเปรียบได้กับกระจกเงา เป็นภาพสะท้อนที่ฉายจสกใจของเรา เราคือโลก และโลกคือเรา

น้ำแข็งสีเลือด ทุกคนย่อมมีความเลือดเย็นอยู่ในตัวเสมือนกันกับก้อนน้ำแข็งที่ถูกย้อมไปด้วยเลือด แต่มันก็อยู่ที่การยับยั้งชั่งใจก็เราต่างหากที่จะควบคุมเราไม่ให้ทำอะไรลงไป

สาวน้อย ฉันขอให้ "ความรัก" ที่เราเคยมีร่วมกันมา มันหยุดและพอไว้เท่านั้น อย่ามาทำเป็นรักทั้งที่เธอนั้นไม่ได้ รักฉันอีกเรย

อิชิมารุ วันนี้มาทำงาน ไม่เห็นมีงานทำเลยว่าง มาก ๆๆ เลยครับ ง่วงนอน เล่นเนต เล่นเอ็ม เล่นเกมส์ ไปวัน ๆ

ความเอ๋ยความรัก ชั้นรักเทอเเค่ไหน....เทอเคยรุบ้างมั้ย ชั้นรุว่าเทอก้อมีจัยบ้าง แต่ช่วยแสดงออกให้มากกว่านี้ได้ป่ะ แค่อยากให้รู้ว่ารัก

K RUN เพียงแค่ก็เป็นอีกผู้หนึ่ง ที่พยายามหาคำตอบ นิยาม พยายามจะจำกัดขอบเขตความรักให้จงได้ แต่จนแล้วจนรอด..ก็เปล่าเลยท่าน

กระบี่ไล่ล่า ในความหวังว่าจะมีอะไรให้เรียนรู้ บางครั้งผมก็เข้าใจว่าผมจะสามารถเรียนรู้ทุกสิ่งได้ตามที่ใจปรารถนา อยากที่จะเรียนรู้เรื่องใดสิ่งใด ก็เข้าไปหามันเรื่อยๆอย่าถอยหนี

หยดหมึกแห่งความหลัง ไร้แล้ว ความกล้าที่จะเอื้อนโอษฐ์บอกกล่าว ซึ่งความในใจที่ติดค้างคามานานถึงรักแท้ ที่ข้านี้มิเคยได้รับสัมผัสรสของมันเลย

คมบาง เดินหลงทางตุปัดตุเป๋ ซัดเซพเนจรซ่อนฝัน ถึงบ้านจอมยุทธจุดตัน ขอหลับฝันสักตื่นนะชื่นใจ

ลาเวนเดอร์ ถนนเส้นนี้ คงสร้างมาเพื่อฉัน ถนนของฉัน ไร้จุดหมาย

มังกรเดียวดาย ในมือ ถือกระบี่ ร่ายรำ ช่วงชิงความเหลื่อมล้ำ เพียงชั่วเสี้ยว ผิดพลาด เชื่องช้า เพียงนิดเดียว มิอาจแก้คืน สถานการณ์

บันทึกเล็ก ๆ ตอนเรียนหนังสือ มักจะเขียนจดหมายติดต่อกันกับน้อง ๆ เพราะว่าต้องไปเรียนไกลบ้าน เรียนไกลบ้าน นาน ๆ ถึงจะได้กลับบ้านสักครั้ง ความห่าง ความคิดถึง ทำให้เขียนอะไรต่ออะไรเยอะแยะ

เป่า ยิง ฉุบ สำหรับคนที่เข้ามาอ่านคงคิดว่ามันก็ไม่แปลกอะไรใช่มั้ยกับอะไรที่มันไม่แน่นอน มันก็ใช่นะ เพราะชีวิตคนเรามันไม่เคยมีอะไรแน่นอนอยู่แล้ว

ปอทังก้า สำหรับทุกสิ่ง และทุกอย่างที่ คุณทำให้กับ ฉันตลอดมา ด้วยรัก จากใจ

ปาริชาต มีพระยาไม้ ปาริชาต ประจำเชิงเมรุมาศมไหสวรรย์สูงร้อยโยชน์มิ่งไม้ในหิมวันต์ ทรงสุคันธ์ทิพรสขจายขจรกลิ่นบุปผาฟุ้งฟ้าไปร้อยโยชน์ อบเอารสสาโรชเกสรทั่วสถานวิมานเทวนิกร

ปริศนาหมายเลข 5 ชีวิตคนเรามีทั้งด้านปิดและด้านเปิด เรื่องราวชีวิตด้านไหนเปิด ก็อยากให้คนอื่นรับรู้

อาอุ่น ทำไมมนุษย์ช่างอ่อนไหว เป็นกันทุกคนหรือเปล่า ใจเราเป็นนาย กายเป็นทาสใช่ไหม

สนิมดาบ ฝนตกจั๊กๆ ฉันอยากว่ายน้ำทวนฝนไปบนฟ้า

ยอดหญ้า จริงเหรอที่ ความเจ็บปวดมีเหตุผลในตัวเองเสมอ ทำไม เราถึงไม่เข้าใจความหมาย และเหตุผล ของความเจ็บปวดซักทีนะ

พิณฟ้าขลุ่ยราตรี หนึ่งบุรุษหนึ่งสตรี บุรุษดีดพิณสตรีเป่าขลุ่ย บุรุษเค้าไร้ไร้ความหล่อเหลาสิ้นดี แต่ฟ้ายังปรานีต่อมัน แม้ใบหน้าไม่หล่อเหลาแต่มองดูแล้วมีเสน่ห์ยิ่งนัก

แสนฝาง ความคิดถึงเจ็บปวดเสียยิ่งกว่าน้ำตา สุขล้น ยิ่งกว่า การให้กำเนิด คนดี กี่เวลาแล้วที่เราจากกัน คุณรู้สึกบ้างไหม ว่าชีวิตขาดอะไรไปเมื่อคุณไม่มี ฉัน

โดดเดี่ยวท่ามกลางฝูงชน ต่างคนต่างปฏิเสธ คนหนึ่งสับสน อีกคนไม่รู้คิดอะไร คนหนึ่งได้แต่เดาความรู้สึกของอีกคน

ฌาน สายลม สิ่งที่เคยอยากจะทำแต่ไม่เคยได้ทำ สิ่งที่เคยอยากเป็นแต่ไม่เคยได้เป็น

สาวบ้านสวน ยิ้มกับเดือนพูดกับดาวพราวพร่างฟ้า หลั่งน้ำตายามอาดูรอย่างสูญสิ้น สายลมไหวโชยเอื่อยระเรื่อยริน เหมือนเสียงพิณเพลงปลอบจากตัวเธอ

หนาวกับเหงา อยากให้ใจเราอยู่ด้วยกันอย่างนี้ตลอดไป และอยากให้เธอมีชีวิตที่ดีกว่านี้

ต้มยำซามูไร รักต้องใช้เวลาเรียนรู้ซึ่งกันและกัน รักต้องการเวลาที่เหมาะสม ไม่ใช่เรื่องง่ายๆที่คุณจะกลับไปรักเขาหรือเธอ หลังจากที่คุณได้เลิกกันไปแล้ว

นคราหยกขาว ข้าพเจ้าพลันพบว่า ยิ่งเป็นเวลาวันหยุดแล้วงานมักจะมากมายจนเหลือเชื่อ ต่อให้เผาทิ้งก็ยังคงมีเหลือให้ดูอยู่นั่นเอง เสียดายที่เผาไม่ได้ด้วย

บ้าพาหลง ค่ำมืดกลางโรงเตี้ยมแสนสงบ ข้าบรรจบริมฝีปาก ณ กลางจอก จมูกรับกลิ่มชาอันชวนชอบ กลิ่นหวนหอมชั่งกลมกล่อมละลายลิ้น

บันทึกชี้จันทร์ ใจข้าดังจันทร์ฤดูศารท เขายะเยือกจันทร์ส่องลำธารใส ใช่จะกล่าวเปรียบเทียบกับสิ่งใด แล้วจะเอ่ยกล่าวไปให้ใครฟัง

เสือขาว อยู่ถ้ำเดิมไม่นานเสืออย่างผมก็ต้องมาย้ายไปอยู่ถ้ำใหม่อีกแล้ว ไหนจะเรื่องของแหล่งอาหารแหล่งใหม่ที่ต้องปรับเปลี่ยนอาหารการกิน

ยิหวา วา วันเวลาเลยผ่านนานล่วงลับ แม้ตัวดับแต่เรื่องราวยังคงอยู่ เป็นอนุสรณ์บทกลอนให้ย้อนดู เหมือนว่าตัวยังอยู่คู่เสมอไป

     ใครสักคนอาจได้แง่คิดและมุมมองจากการบอกเล่าเรื่องราว ประสบการณ์ชีวิต ความคิดคำนึงและจินตนาการ ผ่านงานเขียนในแบบฉบับที่ไม่เหมือนใคร ในแบบที่คุณเป็น คุณได้อิสระได้ปลดปล่อยได้สื่อสารกับผู้คน ได้ให้ ได้สร้างสรรค์ บ้านจอมยุทธได้ไม่เสียแรงเปล่า

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook