บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

      "บ้านจอมยุทธมินิไดอารี่"  อีกหนึ่งรูปแบบของการให้บริการ ที่สอดคล้องกับแนวทาง และวัตถุประสงค์เดิมของบ้านจอมยุทธ คือส่งเสริมการอ่าน และการเขียน แด่เหล่าบรรดานักเขียนที่ต้องการรวมรวบผลงานไว้ในมุมส่วนตัว ในแบบฉบับของตัวเอง


มินิไดอารี่

      ใครสักคน อาจได้แง่คิดและมุมมอง จากการบอกเล่าเรื่องราว ประสบการณ์ชีวิต ความคิดคำนึงและจินตนาการ ผ่านงานเขียนในแบบฉบับที่ไม่เหมือนใคร ในแบบที่คุณเป็น คุณได้อิสระ ได้ปลดปล่อย ได้สื่อสารกับผู้คน ได้ให้ ได้สร้างสรรค์ บ้านจอมยุทธได้ไม่เสียแรงเปล่า

ก.ไก่อู >> คุณค่าแห่งตัวเอง

ก.ไก่อู

1 | 2 | 3 | 4

คุณค่าแห่งตัวเอง

นานมาแล้วกับการที่เราได้อยู่เพื่อใครซักคน นานมาแล้วที่ความรู้สึกนั้นเมื่อนึกขึ้นมาทีไรก็ทำให้รู้สึกดีเสมอ นานมาแล้วกับความห่วงใยต่างที่มีให้เสมอ นานมาแล้วกับทุกสิ่งทุกอย่างที่ ฉันจะมอบให้ได้
แต่วันนี้ฉันไม่ได้อยู่เพื่อใครซักคน แต่ฉันอยู่เพื่อใครอีกหลายๆคน ความรู้สึกนี้ เป็นความรู้สึกที่ดีเหลือเกินเมื่อชีวิตฉันได้ให้คุณค่ากับอีกหลายคน ถึงแม้เป็นเพียงส่วนเล็กๆในสังคมที่ใครหลายๆไม่เคยเห็นว่าสำคัญเท่าไหร่ แต่ก็มีคนอีกไม่น้อยที่เห็นฉันเป็นสิ่งที่สำคัญในสังคม มันไม่สำคัญหรอกว่าคนทุกคนจะมองเห็นว่าฉันเป็นยังไง แต่วันนี้ฉันเห็นว่าตัวฉันเป็นคนที่มีคุณค่าคนหนึ่ง
วันเวลา ผ่านไปทุกๆวัน ในจิตใจฉันไม่อยากพักเลย ฉันอยากจะทำงาน ทำงาน ทำงาน ให้หนักขึ้น ไม่อยากเสียเวลาให้ผ่านไปแบบไรประโยชน์เหมือนตอนนี้ ที่จริงมีคนอีกหลายคนที่คิดว่าเป็นแบบฉันนั้นมันดี แต่ไม่ได้หมายถึงเป็นฉัน เขาแค่หมายถึงอาชีพของฉันเท่านั้น ถ้าเป็นฉัน เขาก็คงไม่คิดว่าดีเหมือนฉัน ฉันยังเสียใจที่ฉันรู้จักคนน้อยเกินไป บางที่ ถ้าฉันรู้จักคนมากๆคนเยอะๆมากกว่านี้ ตอนนี้ฉันคงได้ทำอะไรมมากมายกว่านี้ ชีวิตคงมีความหมายมากกว่านี้
ที่จริงความคิดเหล่านี้ เมื่อก่อนก็ไม่เคยคิด เพราะตอนนี้ฉันอยากหนี้จากความคิดถึงใครบางคนที่มีความหมายต่อฉันมากมาย ไม่เคยคิดว่าเมื่อจากกันฉันจะเป็นแบบนี้ ไม่รู้สิ ไม่รู้มาก่อนเลย มีคนถามถึง มีคนพูดหา แต่ก็นั้นแหละ ฉันหวังว่า การทำงานมากๆไม่มีเวลา ก็เป็นผลดีให้กับ ความภาคภูมิใจในตนเอง ทั้งๆที่ก็ทำเพื่อตนเอง ก็ยังดีที่คนรอบข้างได้ภาคภูมิใจ ในตัวฉันบ้าง บางที่ก็ต้องขอบคุณเรื่องนี้ อยู่เหมือนกันที่ทำให้ฉันได้คิดได้ในเรื่องๆหนึ่งคนมา ว่า การที่เราจะมองเราคงมองไปข้างหน้าเพียงอย่างเดี่ยวไม่ได้ เดินหน้าตามหาความฝันโดยไม่มองรอบๆข้างไม่ได้
มีเรื่องอยู่ว่า ฉันและเธอ ฉันเดินทางตามหาความฝัน ว่าฝันที่คาดหวังไม่นานคงเป็นจริง โดยไม่ได้หยุดพัก ไม่สนใจ ว่าใครจะคิดยังไง การเดินทางตามหาสิ่งเหล่านั้น ไม่ใช้เพื่อตัวฉัน ตอนนั้นเพื่อ เธอ ฉัน และ ครอบครัว โดยไม่เคยหยุดพัก ไม่แวะข้างทาง ไม่สนใจสิ่งรอบข้าง ไม่เคยมองดูว่า รอบข้างทีเราเดินมานั้น สวยงามมากแค่ไหน ไม่สนใจ เดินหน้า ตามฝันไป จนวันหนึ่ง ฉันมาถึงซึ่งความฝันเป้าหมายที่ตั้งไว้ มารู้ตัวอีกครั้ง เธอหายไป เธอหายไป หายไปกับระยะทางที่เดินมา เมื่อมองย้อนกลับไป ยืนอยู่ตรงนี้ ยืนอยู่นาน พอรู้ตัวอีกที่ ก็วิ่งไปไปหา ตามระยะทางที่ผ่านมา แต่ก็สายไปเสียแล้ว ทางที่เดินมาก็มีอีกหลายทางเดินที่แยกแตกแขนกออกไป เธอหายไป แต่ยังไงฉันก็ต้องเดินกลับมาที่เดิม แต่ตอนนี้ ฉันไม่ต้องรีบเร่งอะไรมากมาย ฉันค่อยๆเดินมา ฉันมองไปรอบข้างสองทางที่ฉันเคยเดินผ่านมาแล้วครั่งหนึ่ง แต่ครั้งนี้ ทำไมมันช่างดูมีชีวิต มีสีสันที่สดใส สวยงามเหลือเกิน เหนื่อยก็พัก นี่ใช่ไหม ที่ทำให้วันนี้ฉัน ครอบครัว เท่านั้น

เขียนเมื่อ 06-04-2009 | 12:49:26 | ไดอารี่ที่ : 3

 

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้ : อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook