บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

      "บ้านจอมยุทธมินิไดอารี่"  อีกหนึ่งรูปแบบของการให้บริการ ที่สอดคล้องกับแนวทาง และวัตถุประสงค์เดิมของบ้านจอมยุทธ คือส่งเสริมการอ่าน และการเขียน แด่เหล่าบรรดานักเขียนที่ต้องการรวมรวบผลงานไว้ในมุมส่วนตัว ในแบบฉบับของตัวเอง


มินิไดอารี่

      ใครสักคน อาจได้แง่คิดและมุมมอง จากการบอกเล่าเรื่องราว ประสบการณ์ชีวิต ความคิดคำนึงและจินตนาการ ผ่านงานเขียนในแบบฉบับที่ไม่เหมือนใคร ในแบบที่คุณเป็น คุณได้อิสระ ได้ปลดปล่อย ได้สื่อสารกับผู้คน ได้ให้ ได้สร้างสรรค์ บ้านจอมยุทธได้ไม่เสียแรงเปล่า

วิหคราตรี >> พระผู้ประเสริฐ

วิหคราตรี

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 | 61 | 62

พระผู้ประเสริฐ

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีชายหนุ่มคนหนึ่งอาศัยอยู่กับแม่ที่แก่ชรา ณ เรือนไม้หลังเก่าคร่ำคร่าที่ชายป่าเชิงเขา

แม่ที่แก่ชราทำอะไรด้วยอาการงกเงิ่นงุ่มง่าม สร้างความรำคาญให้กับชายหนุ่มเป็นยิ่งนัก แต่ความรักและความห่วงใยของดวงใจผู้เป็นแม่ไม่เคยลดน้อยถอยลง แม้ชายหนุ่มจะเติบโตเข้มแข็งสักเพียงใดก็ตาม...แม่ก็ยังเฝ้าไถ่ถามด้วยความห่วงใยและสั่งสอนตักเตือนให้ชายหนุ่มทำความดีเพื่อความเจริญในชีวิตอยู่เสมอ...แต่ลูกชายกลับเห็นว่าแม่เป็นคนโบราณไม่ทันโลก ไม่ควรที่จะสอน

เขา...จึงไม่สนใจคำสั่งสอนของแม่...และทำตัวเป็นคนเกเรขี้เมา ไม่หมั่นทำการงาน หนักไม่เอาเบาไม่สู้

อยู่มาวันหนึ่ง ด้วยความรำคาญแม่ ชายหนุ่มได้ออกจากบ้านขอเพื่อนหนุ่มรุ่นเดียวกันร่วมค้าขายด้วย แต่เมื่อชายหนุ่มคนนี้ไปค้าขายกับเพื่อนคนไหน...เพื่อนคนนั้นก็ขายของไม่ออก เพื่อนหนุ่มทั้งหลายจึงไม่ยอมให้ชายหนุ่มคนนี้รวมเดินทางไปค้าขายกับตน
“เพื่อนเอ๋ย เราคงให้เพื่อนไปค้าขายกับเราไม่ได้หรอก เพราะตั้งแต่มีเพื่อนมาด้วย เราขายของไม่ออกเลย” เพื่อนหนุ่มคนหนึ่งกล่าว

ครั้นพอชายหนุ่มจะขอไปกับเพื่อนคนอื่นๆอีก เพื่อนๆก็กล่าวในทำนองนั้นเหมือนกันหมด ชายหนุ่มคิดว่าตนเองเป็นคนดวงอับอาภัพโชค จึงเกิดความเศร้าใจในวาสนาชะตาชีวิตของตน เมื่อกลับมาสู่หมู่บ้านโดยที่ไปยังไม่ถึงเรือนของตน ได้ยินข่าวว่ามีพระธุดงค์ทรงศีลาจารวัตรมาปักกลดบำเพ็ญพรตโปรดสัตว์ ณ ชายป่าใกล้หมู่บ้าน จึงเข้าไปหาพระธุดงค์ เพื่อให้ขจัดปัดเป่าเคราะห์กรรมความโชคร้าย

เมื่อชายหนุ่มเข้าไปหาพระธุดงค์ กราบลง ๓ ครั้งแล้วกล่าวว่า

“กระผมเป็นคนดวงอาภัพโชค ขอหลวงพ่อได้โปรดให้พรอันเป็นมงคลแก่กระผมด้วยเถิด”

พระธุดงค์จึงถามว่า “ถ้าอาตมาให้พรเพื่อความเจริญแล้วอุบาสกจะให้อะไรแก่อาตมาเล่า”

ชายหนุ่มรีบตอบโดยเร็วด้วยความดีใจว่า “กระผมจะนำอาหารหวานคาวมาถวาย อุปัฏฐากอุปถัมภ์ บำรุงหลวงพ่อเป็นอย่างดีเลยขอรับ”

พระธุดงค์จึงกล่าวว่า “อุบาสกเอ๋ย พรที่อุบาสกต้องการนั้นมีพระผู้ประเสริฐมอบให้ทุกวันอยู่แล้ว และสิ่งที่อุบาสกจะถวายแก่อาตมานั้น ขอให้อุบาสกนำสิ่งนั้นไปถวายพระผู้ประเสริฐนั้นเถิด”

“ ชายหนุ่มรีบถามกลับทันทีว่า “ในเวลานี้ ผู้ประเสริฐนั้นอยู่ที่แห่งใดเล่า แม้ไกลเพียงใดกระผมก็จะไปหา”

พระธุดงค์บอกว่า “อยู่ไม่ไกลหรอก ขอให้อุบาสก รีบกลับสู่เรือนของตน พระผู้ประเสริฐนั้นรออยู่ที่เรือนมาหลายวันแล้ว”

ชายหนุ่มจึงรีบกลับสู่เรือนของตน และเมื่อไปถึง...มองรอบบริเวณเรือนก็ไม่เห็นมีพระอยู่ จึงขึ้นไปบนเรือน เปิดประตูเข้าไปเห็นแต่แม่ผู้ชรานั่งรอคอยอยู่ และทันทีที่แม่เห็นลูกชายของตนกลับมา จึงถามขึ้นด้วยเสียงอาทรอ่อนโยนว่า “ลูกไปไหนมาหลายวันเหนื่อยไหมลูก มากินข้าวก่อนสิ แม่จึงหาข้าวให้กิน”

ชายหนุ่มโผเข้ากอดแม่ น้ำตาคลอเบ้า พูดอะไรไม่ออกและเกิดสำนึกว่า “ที่แท้พระผู้ประเสริฐอยู่ในบ้านนี้เอง ต่อแต่นี้ไปเราจะเคารพเชื่อฟังแม่ และบำรุงเลี้ยงดูแม่เป็นอย่างดี”

บุญนา ตรีวิเศษ. พระผู้ประเสริฐ. สกุลไทย 53:2732 กุมภาพันธ์ 2100% .

เขียนเมื่อ 07-07-2009 | 09:12:52 | ไดอารี่ที่ 19

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้ : อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook