บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

      "บ้านจอมยุทธมินิไดอารี่"  อีกหนึ่งรูปแบบของการให้บริการ ที่สอดคล้องกับแนวทาง และวัตถุประสงค์เดิมของบ้านจอมยุทธ คือส่งเสริมการอ่าน และการเขียน แด่เหล่าบรรดานักเขียนที่ต้องการรวมรวบผลงานไว้ในมุมส่วนตัว ในแบบฉบับของตัวเอง


มินิไดอารี่

      ใครสักคน อาจได้แง่คิดและมุมมอง จากการบอกเล่าเรื่องราว ประสบการณ์ชีวิต ความคิดคำนึงและจินตนาการ ผ่านงานเขียนในแบบฉบับที่ไม่เหมือนใคร ในแบบที่คุณเป็น คุณได้อิสระ ได้ปลดปล่อย ได้สื่อสารกับผู้คน ได้ให้ ได้สร้างสรรค์ บ้านจอมยุทธได้ไม่เสียแรงเปล่า

วิหคราตรี >> คันไถ...ลูกเคยไถ

วิหคราตรี

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 | 61 | 62

คันไถ...ลูกเคยไถ

คันไถน้อยลูกเคยไถ...ก็ลูกไทยไม่เคยถอย
แบกแอกไปไถคอย...เวลาน้อยต้องไปเรียน
ไถนาแต่ตอนดึก...ควายทุยคึกก่อนขีดเขียน
เสร็จนารีบไปเรียน...ก็อ่านเขียนเรียนให้ทัน

ซ้ำสายซ้ำรอย...ไถควายคอยพ่อแม่หัน
ลูกไทยไม่มีหวั่น...ทำได้ทันไม่หวั่นกลัว
เริงร่าแสนรื่นเริง...กระชั้นเชิงไม่มีมัว
อ้อยอิ่งตอนสลัว...ก็เพราะกลัวไม่ทันเรียน

เทียมควายได้ลากควาน...พาผาลผ่านดินพลิกวนเวียน
ลูกไทยพาพรากเพียร...ไม่ท้อเปลี่ยนไม่เคยถอย
พลิกพื้นนาให้เป็นนา....ตากดินพาเพื่อรอคอย
ดินฟื้นหญ้าน้อยน้อย...ตายลงคอยรอคราดนา

หางไถวางวันคืนผ่าน...ยามไถร้างคล้ายเลิกรา
ดูไปก็คล้ายว่า...เจ้าของนาไม่ดูแล
ไถเอ๋ยจะรู้ไหม...ลูกไทยลาก็เพียงแต่
ไปเล่าเรียนเพื่อดวงแด...พ่อกับแม่เฝ้ารอคอย

จะกลับมาเพียรหาเจ้า...ท่องลำเนาร่ายแต่งรอย
ยามจบจากเรียนคอย...เวียนวนร้อยเวียนหางไถ
ลูกไทยต้องสู้เขา...ก็เพราะเราเป็นลูกไทย
นาร้างจะเวียนไป...ก็ลูกไทยไม่ทิ้งนา

.........................................................

ข้าพเจ้าจำได้ว่า ก่อนไปโรงเรียน ฝนตกแล้ว น้ำท่าเริ่มมีในนาแล้ว แม่หุงข้าวอยู่ในครัว พ่อไปปั้นพาควายออกไปทุ่งนา ข้าพเจ้าและน้องรีบลุกจากที่นอนตั้งแต่ตีสอง รีบพาควายในคอกที่เหลือ ต้อนออกไปขุดหลักตอกลงดินผูกควายไว้ที่หัวนา แล้วรีบมาเอาไถก็ทิ้งไว้ที่คันนานั่นแหละ รีบเอาแอกมาพาดที่คอคอย ร้อยเชือกกับหางไถ พอเสร็จแล้วน้องชายก็จะเริ่มไถนา ข้าพเจ้าก็มองดูอยู่ห่างๆ พอน้องไถเหนื่อยมากแล้วข้าพเจ้าก็จะไปเปลี่ยนให้น้องชายได้พักบ้าง ... สายหน่อย ก็จะนำควายมาผูก ตอนนั้นแม่นำข้าว มาส่งที่นาแล้ว ก็จะรีบกินข้าวอย่างเร่งเรียบ ส่วนงานไถ พ่อกับแม่ก็ทำต่อไป ข้าพเจ้าและน้องชายก็จะรีบกลับบ้านอาบน้ำแต่งตัวไปโรงเรียน ระหว่างที่เดินไปสองคนพี่น้องก็จะกระโดดโลดเต้นไปตามทางอย่างสนุกสนาน ไม่มีเหนื่อย ไม่มีท้อ ไม่เคยคิดว่าอาภัพน้อยวาสนา เพราะในหมู่บ้านก็เป็นแต่ลูกชาวนาทั้งนั้น ...

โตขึ้นมาต้องไปเรียนที่อื่นไม่ได้อยู่บ้าน การทำนาก็เปลี่ยนเป็นควายเหล็กบ้าง รถไถบ้าง หางไถก็ร้างลาไป แต่ยามกลับมาเยี่ยมบ้านทีไร ก็จะไปลูกคลำหางไถที่เคยไถอย่างนึกถึงบุญคุณ

ไถน้อยจะรู้ไหมน๊า ว่าเจ้าคือขวัญใจของข้าพเจ้าตลอดกาล เจ้ากับเจ้าทุยเป็นผู้มีบุญคุณกับข้าพเจ้า เลี้ยงข้าพเจ้ามาจนเติบใหญ่ ได้รับใช้ประเทศชาติทุกวันนี้ก็เพราะเจ้าหางไถและเจ้าทุยตัวเก่งนี่เอง...

ขอบคุณความยากลำบากที่ผ่านมาเหลือเกิน มันทำให้อุปสรรคในชีวิตที่ผ่านมาดูเล็กน้อยลงไป...เลยทีเดียวค่ะ....

........................................................

วันนี้ได้มีโอกาส ฟังเพลงหนึ่ง เพลงเก่าที่นักร้องใหม่นำมาขับร้องค่ะ
ฟังเพลงรอยไถแปร ซึ่งนิค นิรนาม นำมาร้อง ก็เลยทำให้นำมาเปรียบเทียบกับเพลงของก้าน แก้วสุพรรณ ที่เคยร้องแล้ว บรรยากาศของเพลงดูช่างแตกต่างกันหรือเกิน ทำไมถึงเป็นเช่นนั้นก็ไม่รู้นะ....

อาจจะเป็นเพราะว่าคนร้องคนละยุคสมัยกันก็ได้มั้ง แต่ไม่ว่าจะฟังจากนักร้องคนไหน บรรยากาศท้องทุ่งก็ยังหอมกลิ่นจรุงใจจากไอดิน หอมกลิ่นท้องนา ฟางข้าว ดูช่างน่าอบอุ่นใจในบรรยากาศมากมายเลยค่ะ...


***********************

เพลง : รอยไถแปร
ศิลปิน : ก้าน แก้วสุพรรณ

ทุ่งนาแดนนี้ ไม่มีความหมาย
เหลือเพียงกลิ่นโคลนสาบควาย
เห็นซาก คันไถแล้วเศร้า
เห็นนาที่ร้าง นั้นมีแต่ฟาง แทนรวงข้าว
เห็นเคียวที่เกี่ยว เหน็บติดเสา
เล่นเอาใจเรา สะท้อน
...ทุ่งนาแดนนี้ ข้าเคยไถทำ
สองมือ ข้าเคย หว่านดำ
ฤดู ฝนพร่ำ หน้าก่อน
แต่มาปีนี้ ฤดี ข้าแสนจะสะท้อน
เพราะมา ไร้คู่ กอดเคียงหมอน
ทิ้งให้เรานอน ระกำ
...รอย ไถเอย ข้าเคยไถถาก
เดี๋ยวนี้ เจ้ามา คิดจาก
ฝากให้ เป็นรอย ไถช้ำ
เปลี่ยนรอย ไถใหม่
ทิ้งรอย ไถเก่า ระกำ
อกใคร ใครบ้าง ไม่ช้ำ
เมื่อยาม เห็นรอย ไถแปร
...ทุ่งนาแดนนี้ คงร้างไปอีกนาน
ข้าเอง ก็เหลือ จะทาน
เพราะมัน แสนสุด จะแก้
หมดกำลังใจ แล้วเรียมเอ๋ยข้า คงตายแน่
จะไถไปอีก ก็กลัวแพ้
เพราะรอยมันแปร เสียแล้ว เรียมเอย
ทุ่งนาแดนนี้ คงร้างไปอีกนาน
ข้าเอง ก็เหลือ จะทาน
เพราะมัน แสนสุด จะแก้
หมดกำลังใจ แล้วเรียมเอ๋ยข้า คงตายแน่
จะไถไปอีก ก็กลัวแพ้
เพราะรอยมันแปร เสียแล้ว เรียมเอย

เขียนเมื่อ 05-02-2010 | 01:15:02 | ไดอารี่ที่ : 56

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้ : อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook