บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

      "บ้านจอมยุทธมินิไดอารี่"  อีกหนึ่งรูปแบบของการให้บริการ ที่สอดคล้องกับแนวทาง และวัตถุประสงค์เดิมของบ้านจอมยุทธ คือส่งเสริมการอ่าน และการเขียน แด่เหล่าบรรดานักเขียนที่ต้องการรวมรวบผลงานไว้ในมุมส่วนตัว ในแบบฉบับของตัวเอง


มินิไดอารี่

      ใครสักคน อาจได้แง่คิดและมุมมอง จากการบอกเล่าเรื่องราว ประสบการณ์ชีวิต ความคิดคำนึงและจินตนาการ ผ่านงานเขียนในแบบฉบับที่ไม่เหมือนใคร ในแบบที่คุณเป็น คุณได้อิสระ ได้ปลดปล่อย ได้สื่อสารกับผู้คน ได้ให้ ได้สร้างสรรค์ บ้านจอมยุทธได้ไม่เสียแรงเปล่า

กิ่งเพชร

กิ่งเพชร

โฮ้ง....ผู้เดียวดาย: ตอนที่ 1

หมู่บ้านอันแสนกว้าง (1)

ท่ามกลางอากาศเย็นชื้น เปียกชุ่มใบไม้อันเขียวขจี ต้นไม้ใหญ่ยีนสูงเด่นเป็นตะหง่านลิบลิ่ว ได้ยินเสียงรถเก๋งห้อตะบึง วิ่งผ่านเข้ามาในหมู่บ้านใหญ่โตโอฬาร สวนดอกไม้พุ่มเห็นเด่นเย็นตาไปทั่วบริเวณสองฟากถนนของหมู่บ้าน ละอองน้ำระยิบระยับเกาะอยู่ตามช่อกลีบดอกไม้ ส่งกลิ่นหอมๆไปทั่วบริเวณ สนามหญ้าเขียวชอุ่ม ชุ่มชื่นเปียกโชกจากฝนที่ตกลงมาเมื่อคืนวานนี้ ฤดูฝนมักเป็นเช่นนี้ ตกแบบไม่ลืมหูลืมตา พลอยทำให้กบ เขียด อึ่งอ่าง ร้องดังระงมไปทั่ว แต่หลังฝนตกแล้ว ท้องฟ้าแจ่มใส ความชุ่มชื้นเข้ามาแทนที่ ฝูงนก เหล่าผีเสื้อและแมลงเข้ามาดมความหอมหวลของดอกไม้ บ้างดูดน้ำหวาน บ้างคลอเคลียกันไป สนุกสนานอิ่มหนำสำราญแล้วจึงกลับที่พักรังนอน
เสียงรถวิ่งเข้าไปทางท้ายหมู่บ้าน มีรั้วกำแพงรายล้อมหมู่บ้านมิดชิด บ้านแต่ละหลังใหญ่โตมโหฬาร มีสนามหญ้าเป็นส่วนตัวรอบตัวบ้าน แสดงถึงความมีฐานะของเจ้าของบ้าน แต่ละซอยทั้งสองฝั่งถนนหมู่บ้าน ยังมีบ้านแยกลึกเข้าไปอีก บ้านพักภายในซอยหันหน้าเข้าหากันโดยมีถนนกว้างสองเลนให้รถวิ่งผ่านเข้าออกได้ บ้านแต่ละหลังจะถูกออกแบบให้ด้านหลังชนกัน หลังคาและตัวบ้านถูกออกแบบอย่างทันสมัย การดีไซน์และเครื่องตกแต่งบ้านสวยงามตามรสนิยมของเจ้าของบ้าน ไม่ต้องสงสัยเลยว่าหมู่บ้านแห่งนี้เป็นสถานที่ของคนร่ำรวย มีอันจะกิน
ระหว่างทางรถวิ่งไป บางครั้งต้องชลอความเร็วลง เมื่อต้องวิ่งผ่านเนินสูงกว่าถนนเล็กน้อย เพื่อป้องกันไม่ให้รถวิ่งฉิวจนทำอันตรายกับคนในหมู่บ้าน หรือเสียงดังมากจากคันเร่งจนรบกวนความสุขสงบในหมู่บ้าน เสียงรถยนต์มาหยุดลงบริเวณริมทางเท้าฟุตบาท ใกล้กับสนามหญ้าวงกลมท้ายหมู่บ้านอันเงียบสงบ มีบ้านปลูกขึ้นมาเพียงสองสามหลัง ปลอดจากผู้คน ยิ่งช่วงเช้ามืดวันหยุด ผู้คนส่วนใหญ่ยังไม่ตื่น จึงเป็นที่ลับตาคน แม้ว่าบางคนจะตื่นขึ้นลงออกกำลังกายวิ่งเหยาะๆ ส่วนใหญ่จะมุ่งไปทางสวนขนาดใหญ่กลางหมู่บ้าน
เมื่อเครื่องยนต์ดับสนิท ประตูด้านข้างคนขับถูกเปิดออก เด็กผู้หญิงวัยสิบห้าปี ผูกเปียไว้ข้างหลัง มีน้ำตาเปอะเปี้ยนแก้มเล็กน้อย เดินออกมาด้วยท่าทางเชื่องช้า อ้อยอิ่ง ยืนด้วยความลังเลใจ ไม่กล้าเปิดประตูรถด้านหลังออก
เสียงคนขับรถหญิงวัยกลางคนดังขึ้นว่า ร็วซิลูก เดี๋ยวไปไม่ทันเรียนกวดวิชา
เด็กสาวเอื้อมมือมาปาดน้ำตา ก่อนจำใจเปิดประตูด้านหลังรถออกมา ยกมือสองข้างอุ้มสุนัขพันธุ์ทางเทอเรียตัวผู้ สีขาว น้ำหนักไม่เกินเจ็ดกิโลกรัมออกมาจากเบาะรถ เธอวางมันลงริมถนนฟุตบาท เอื้อมมือไปลูบหัวมันเบาๆ พูดด้วยน้ำเสียงอันสั่นเครือ โชคดีน่ะ....ไอ้แซมพร้อมทั้งน้ำตาพร่างพรูออกมาอีก
เร็วเข้าลูก เดี๋ยวสาย หมู่บ้านนี้คนรวยอยู่เยอะ เดี๋ยวเขาเอามันไปเลี้ยงเองผู้เป็นแม่ร้องเสียงสำทับมาอีก เด็กสาวจึงรีบปล่อยไอ้แซม สุนัขอายุ 2 ปี โบกมือให้มันก่อนเปิดประตูเข้ามาในรถเช่นเดิม เธอเข้ามานั่งนิ่งอยู่ในรถแต่ยังไม่หยุดร้องไห้สะอึกสะอื้น
แม่ของเธอหันควับมามอง พร้อมพูดปลอบโยนไปว่า ลูกดาว หนูไม่ต้องเสียใจ คนในหมู่บ้านนี้ใจบุญสุนทาน เดี๋ยวมีคนให้อาหารมันเอง ลูกเลี้ยงมันได้ไม่ดีหรอก.....ไม่มีเวลา....ไหนจะต้องเรียนหนังสือหนัก เตรียมตัวสอบเข้ามหาวิทยาลัยอีกสองสามปีข้างหน้า
ไม่มีใครทราบว่าภายในใจของเด็กสาวชื่อ ดาว คิดอะไรอยู่ เธอจำเป็นต้องเชื่อฟังแม่ ผู้เลี้ยงเธอมาลำพังตั้งแต่วัยเด็ก พ่อของเธอเสียชีวิตตั้งแต่สิบปีก่อน โดยอุบัติเหตุจากการหักรถหลบสุนัขจรจัดข้างถนน ทำให้รถเสียหลักพุ่งเข้าชนต้นไม้ใหญ่ริมถนนในระหว่างขับรถไปต่างจังหวัด พ่อเธอเป็นวิศวกรโยธา ได้ทิ้งมรดกเป็นบ้านไม้หนึ่งหลัง ขนาดกลาง มีสวนร่มรื่น ด้านหลังติดริมคลองชลประทาน พร้อมรถเก๋งคันเก่าที่แม่ของเธอกำลังขับอยู่ในขณะนี้ เธอเป็นลูกโทนของพ่อแม่ เมื่อพ่อเสียชีวิต ครอบครัวจึงลำบาก แม่ของเธอต้องออกหางานทำ และโชคดีที่บริษัทของพ่อเธอรับไว้เป็นเสมียนในงานธุรการ ลำพังเงินเดือนอันน้อยนิด ต้องเลี้ยงดูลูกสาว จึงไม่พอกับค่าใช้จ่ายอย่างอื่น เช่น เลี้ยงสุนัขไว้ในบ้าน ความจริงไอ้แซม เป็นสุนัขพันธุ์ทาง แม่มันเป็นสุนัขพันธุ์เทอเรียข้างบ้าน หลุดออกมาผสมกับสุนัขไทยพันธุ์ทางจรจัด รูปร่างเล็ก เตี้ย ขาสั้น ทำให้ไอ้แซมมีรูปร่างแปลกประหลาดเหมือนพ่อมัน ตัวสั้น เตี้ย ปลายหางโค้งเหมือนรูปดาบคล้ายสุนัขไทย แต่มีขนสีขาว หยิกเหมือนกำมะหยีทั่วตัว ใบหน้าขาวออกน้ำตาล มีขนและหนวดยาวเหมือนแม่ของมันที่เป็นพันธุ์เทอเรีย มันมีพี่น้องเกิดท้องเดียวกันทั้งหมดหกตัว ถูกแจกจ่ายไปกับญาติ พี่น้อง และเพื่อนฝูงให้นำไปเลี้ยงจนหมด เหลือมันตัวเดียวที่ถูกยกให้กับแม่ของดาว เพราะตอนเป็นลูกสุนัข ไอ้แซมน่ารัก ขนสีขาวเต็มตัวหงิกงอ ความซนและฉลาดของมันเป็นสาเหตุให้แม่ของดาวตัดสินใจนำมาเลี้ยงไว้ภายบ้าน ไอ้แซมโตขึ้นมาโดยไม่รู้เลยว่าพี่น้องท้องเดียวกันของมันไปอยู่ที่ไหนบ้าง
ท้องฟ้าเริ่มสว่างขึ้น ดวงอาทิตย์เริ่มโผล่ขึ้นสู่ยอดไม้ แสงตะวันสาดส่องไปทั่วหมู่บ้านอันใหญ่โตมโหฬาร ไอ้แซมยังนอนขดตัวอยู่ที่เดิม นายหญิงได้ทิ้งมันไปแล้ว แสงแดดได้ส่องลงมาถูกตัวมัน สักพักหนึ่งมันเริ่มงัวเงียลืมตาขึ้น อ้าปากหาวหลายครั้งก่อนสลัดหัวเอาความง่วงนอนออกไปสายตามองรอบตัว เบื้องหน้าเป็นสวนพุ่มไม้กำลังออกดอก กลิ่นหอมจางๆ ของใบหญ้าผสมกลิ่นดอกไม้โชยมาแตะจมูกของมัน ไอ้แซมอดไม่ได้ที่จะผงกหัวขึ้นสูดดมเข้าไปเต็มปอด รู้สึกเคลิบเคลิ้มกับบรรยายกาศในตอนเช้าของยามสาย มันรีบลุกขึ้นยืนด้วยท่าทางหวาดกลัวเล็กน้อย กลิ่นโชยหอมหวลทำให้มันเริ่มรู้สึกตัวแล้วว่าสถานที่แห่งนี้แปลกใหม่ ไม่คุ้นเคยกับที่มันเคยอยู่มาก่อน มีสนามหญ้าวงกลมขนาดใหญ่อยู่ตรงกันข้ามกับมันที่กำลังยืนอยู่ ริมทางฟุตบาทกว้างประมาณสองเมตร ปูด้วยอิฐแดงคอนกรีต ด้านข้างรั้วประดับประดาด้วยพุ่มไม้ดอก
ทันใดนั้นมันก็ต้องสะดุ้งตกใจ เมื่อได้ยินเสียงตะคอกคำราม ไอ้รูปหล่อเอ็งมาจากไหนว่ะ ข้าไม่เคยเห็นมาก่อน
ไอ้แซมหันไปมองตามเสียงด้านหลัง พบสุนัขพันธุ์ทางเทอเรีย สีเทาดำ ขนหยิกงอ ตัวเตี้ยระดับเดียวกับมัน

เขียนเมื่อ 24-08-2009 | 21:48:04 | ไดอารี่ที่ : 1

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้ : อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook