บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

      "บ้านจอมยุทธมินิไดอารี่"  อีกหนึ่งรูปแบบของการให้บริการ ที่สอดคล้องกับแนวทาง และวัตถุประสงค์เดิมของบ้านจอมยุทธ คือส่งเสริมการอ่าน และการเขียน แด่เหล่าบรรดานักเขียนที่ต้องการรวมรวบผลงานไว้ในมุมส่วนตัว ในแบบฉบับของตัวเอง


มินิไดอารี่

      ใครสักคน อาจได้แง่คิดและมุมมอง จากการบอกเล่าเรื่องราว ประสบการณ์ชีวิต ความคิดคำนึงและจินตนาการ ผ่านงานเขียนในแบบฉบับที่ไม่เหมือนใคร ในแบบที่คุณเป็น คุณได้อิสระ ได้ปลดปล่อย ได้สื่อสารกับผู้คน ได้ให้ ได้สร้างสรรค์ บ้านจอมยุทธได้ไม่เสียแรงเปล่า

พิณฟ้าขลุ่ยราตรี

พิณฟ้าขลุ่ยราตรี

 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7

1
......เขาสูงตะหง่านทอดสู่ทิศพายัพของนครเขลางค์ แว่วเสียงทำนองพิณขลุ่ย เสียงสำเนียงเชิงตัดพ้อยามบ่าย คล้ายคู่รักก็มิปาน..
"วสันตฤดู วิหคเคียงคู่หากิน
คนคบหานานปี ไร้วาสนา........."
"นกกายังรักเดียว มีเพียงคู่สู่สม
บุรุษมากรักนัก ยากจะฝากใจ......"

หนึ่งบุรุษหนึ่งสตรี บุรุษดีดพิณสตรีเป่าขลุ่ย
บุรุษเค้าไร้ไร้ความหล่อเหลาสิ้นดี แต่ฟ้ายังปรานีต่อมัน แม้ใบหน้าไม่หล่อเหลาแต่มองดูแล้วมีเสน่ห์ยิ่งนัก เป็นที่ชมชอบของดรุณีใหญ่น้อยมากมาย ส่วนสตรีนั้นนับเป็นโฉมสคราญของแผ่นดินได้เลยทีเดียว สีหน้านางแม้นไม่ยิ้ม แต่ก็คล้ายจะแย้มยิ้มอยู่ตลอดเวลา มองดูแล้วถูกชะตาน่าถนุถนอมเสียนี่กระไร เป็นที่น่าแปลกใจของผู้ที่สัญจรผ่านไปมา คิดไม่ถึงว่าทั้งสองจะอยู่ร่วมกันได้ !

เสียงพิณขลุ่ยยังหยอกเย้าเร้าทำนอง แฝงกำลังภายในที่ลึกล้ำ ชวนให้ผู้ที่ผ่านไปมาต้องหยุดฟังจนเคลิ้บเคลิ้ม เมื่อเสียงบรรเลงสงบลง คนเหล่านนี้จึงค่อยตื่นจากผวัง มองเห็น หนึ่งบุรุษหนึ่งสตรีเดินจูงมือกันกำลังจะจากไป ....
(ได้เรื่องไหมครับ)

เขียนเมื่อ 07-11-2008 | 16:30:31 | ไดอารี่ที่ : 1

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้ : อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook