บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

      "บ้านจอมยุทธมินิไดอารี่"  อีกหนึ่งรูปแบบของการให้บริการ ที่สอดคล้องกับแนวทาง และวัตถุประสงค์เดิมของบ้านจอมยุทธ คือส่งเสริมการอ่าน และการเขียน แด่เหล่าบรรดานักเขียนที่ต้องการรวมรวบผลงานไว้ในมุมส่วนตัว ในแบบฉบับของตัวเอง


มินิไดอารี่

      ใครสักคน อาจได้แง่คิดและมุมมอง จากการบอกเล่าเรื่องราว ประสบการณ์ชีวิต ความคิดคำนึงและจินตนาการ ผ่านงานเขียนในแบบฉบับที่ไม่เหมือนใคร ในแบบที่คุณเป็น คุณได้อิสระ ได้ปลดปล่อย ได้สื่อสารกับผู้คน ได้ให้ ได้สร้างสรรค์ บ้านจอมยุทธได้ไม่เสียแรงเปล่า

คนจร >> วาง

คนจร..

 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 | 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 | 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 | 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 | 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 100 | 101 | 102 | 103 | 104 | 105 | 106 | 107 | 108 | 109 | 110 | 111 | 112 | 113 | 114 | 115 | 116 | 117 | 118 | 119 | 120 | 121 | 122 | 123 | 124 | 125 | 126 | 127 | 128 | 129 | 130 | 131 | 132 | 133 | 134 | 135 | 136 | 137 | 138 | 139 | 140 | 141 | 142 | 143 | 144 | 145 | 146 | 147 | 148 | 149 | 150 | 151 | 152 | 153 | 154

วาง...

สุดยอดแห่งธรรมะคือความว่าง ว่างแล้วความรู้สึกทั้งหมดจะบังเกิด
ใช่…ธรรมะทั้งหมดพร่ำสอนมากมาย หากธรรมะทุกข้อสรุปเหมือนกันคือ
สอนให้รู้จักกิเลส ตัณหา รู้แล้วต้องวาง วางแล้วจะ  "ว่าง"
นั่นแหละ คือเข้าสู่กระแสนิพพาน
นิพพาน…มาจาก นิร-คือปราศจาก วาณ-คือลูกศร
นิรวาณ-คือ ไม่มีลูกศรแห่งกิเลศเสียดแทงใจ ย่อมหมดทุกข์ทั้งสิ้นทั้งปวง

ทุกข์ที่สุดของมนุษย์ คือการพลัดพราก แต่เคยมีมนุษย์คนใดบ้าง ที่ไม่เคยพลัดพราก “ทุกข์”  อันเป็นสิ่งที่ทนได้ยาก จะแปรเปลี่ยนเป็น  “สิ่งทนได้”  เมื่อรู้เหตุแห่งทุกข์ ต่อเมื่อ “รู้”  ถึงมรรคาแห่งการดับทุกข์ และเดินไปตามมรรคานั้น จักรู้จักคำว่า  “วาง”  เมื่อใดวาง ฤาจะหนักด้วยทุกข์ต่อไป ไม่รู้จักทุกข์ ไยรู้จักคำว่า  “พ้นทุกข์”
ทุกข์ สมุทัย นิโรธ มรรค คืออริยสัจ ผู้จะเป็นอริยบุคคลต้องเรียนรู้ด้วยตนเอง ไม่มีใครยัดเยียดความเป็น “อริยะ”  ให้ใครได้ ไม่มีใครหยิบทุกข์จากหัวใจใครทิ้งให้ได้ ทั้งหมดต้อง “วาง”  จากจิตตน!

คนที่รัก กำลังย่างมาบนมรรคาแห่งการพลัดพราก แม้ห่วงใย ก็ต้องปล่อยวาง แม้จะยังเนื่องด้วยรัก ทำให้ทุกคนผูกพันติดต่อกันมาดุจลูกโซ่ ทว่าเส้นทางที่พากันไปถูกทางแล้ว  “ภาระ”  ในโลกมนุษย์  “จบ”  แล้ว คนวางสิ่งแบกหาม คนปลดการร้อยรัด ย่อมเดินทาง  “ตัวเบา”  การอยู่ในโลกมายา มิใช่สิ่งสำคัญ  “การกลับ”  ต่างหากสำคัญ จะมาจากที่มืดฤาสว่าง ไม่เทียบเท่าการกลับไปสู่ความสว่าง!

?...?...?...?...?...?...?

เขียนเมื่อ 30-08-2009 | 17:45:34 | ไดอารี่ที่ : 3

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้ : อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook