บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

      "บ้านจอมยุทธมินิไดอารี่"  อีกหนึ่งรูปแบบของการให้บริการ ที่สอดคล้องกับแนวทาง และวัตถุประสงค์เดิมของบ้านจอมยุทธ คือส่งเสริมการอ่าน และการเขียน แด่เหล่าบรรดานักเขียนที่ต้องการรวมรวบผลงานไว้ในมุมส่วนตัว ในแบบฉบับของตัวเอง


มินิไดอารี่

      ใครสักคน อาจได้แง่คิดและมุมมอง จากการบอกเล่าเรื่องราว ประสบการณ์ชีวิต ความคิดคำนึงและจินตนาการ ผ่านงานเขียนในแบบฉบับที่ไม่เหมือนใคร ในแบบที่คุณเป็น คุณได้อิสระ ได้ปลดปล่อย ได้สื่อสารกับผู้คน ได้ให้ ได้สร้างสรรค์ บ้านจอมยุทธได้ไม่เสียแรงเปล่า

สาวบ้านสวน >> เรือลำนี้มีน้ำตา

สาวบ้านสวน

 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20

เรือลำนี้มีน้ำตา

ระรินเรื่อยรดหลั่งดั่งสายน้ำ สุดชอกช้ำเกินกว่าภูผาถม
สุดซาบซึ้งทรวงในใจระทม ความขื่นขมคราคร่ำคู่คำครวญ
หวีดหวิววาบโบกโบยลมโชยผ่าน เหม่อมองม่านหมอกไกลไห้โหยหวน
เจ็บจนใจเจียนไหม้ให้รัญจวน ทนทบทวนทบการณ์ที่ผานมา
เรือลำน้อยลอยพรากจากฝั่งน้ำ ออกเดินตามความฝันอันล้ำค่า
แม้เมื่อมีมรสุมรุมนานา ดิ่งเดินหน้าต่อไปไม่หวั่นเกรง
แต่ยามนี้เรือน้อยนั้นหงอยเหงา มีเพียงเงาเพียงกายให้โหวงเหวง
เรือลำน้อยคอยลอบปลอบตัวเอง แม้วังเวงเพียงใดให้สู้ทน
จะลอยล่องเรื่อยไปใต้ฟ้ากว้าง จะเดินทางเรื่อยไปแม้ใจหม่น
ยามน้ำค้างพร่างมาพากมล หนาวเหน็บจนหวั่นไหวในอุรา
นานเพียงใดจึงจะไปถึงวันนั้น อีกกี่วันจึงจะได้ดั่งใจหนา
เมื่อความมืดแผ่ไปในธารา กลัวจริงหนากลัวจะไปไม่ถึงฝัน...

เขียนเมื่อ 26-08-2009 | 13:02:57 | ไดอารี่ที่ : 10

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้ : อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook