ในส่วนของเอกสารกลุ่มที่ 5 เป็นเรื่องเกี่ยวกับผู้ต้องหาบางคน ที่ได้รับความคิดจากที่อื่น เกี่ยวกับวิธีการปลุกระดมมวลชน และวิธีการในการต่อสู้ด้วยอาวุธ จากเอกสารและการปฎิบัติของฝ่ายพวกผู้ต้องหาบางคนที่ได้กระทำขึ้นมานั้น เป็นเอกสารที่แสดงถึงความต้องการที่จะดึงมวลชนเข้ามาทำการต่อสู้กับรัฐบาล นอกจากนี้ยังมีแผนภูมิเกี่ยวกับเรื่องการจัดกำลัง ของกองทัพไทย ระหว่างแผนภูมิยังมีรายชื่อหัวหน้าหน่วย ผู้นำ เช่น รอง ผบ. ทบ. เอกสารแผ่นนี้ยังชี้ให้เห็นว่า ได้มีการจัดกำลังของเจ้าหน้าที่ว่า ขึ้นต่อความรับผิดชอบต่อส่วนใด
                   .........เอกสารแผ่นหนึ่ง เป็นเรื่องเกี่ยวกับการวิเคราะห์ปัญหาสังคม ซึ่งทางเจ้าหน้าที่พิจารณาลายมือแล้ว เห็นว่าไม่ใช่ของผู้ที่ยึดมาได้ โดยสาระสำคัญคือการวิเคราะห์ปัญหาสังคม และพยายามชี้ให้เห็นว่าแค่ละด้านนั้น ด้านไหนที่มีส่วนอ่อนแอ ด้านไหนที่มีส่วนจะเข้าต่อสู้ ลักษณะนี้บวกกับเรื่องแผนผังในตัวบุคคล ด้านกำลังกองทัพของประเทศไทย เข้ามาประกอบกันแล้ว เจ้าหน้าที่ตำรวจเห็นว่า มิใช่เป็นการเรียกร้องรัฐธรรมนูญอย่างสันติวิธีเสียแล้ว และพิจารณาจากหลักฐานเหล่านี้แล้ว เจ้าหน้าที่ตำรวจสันติบาล ลงความเห็นว่า เรื่องนี้เป็นการเตรียมการเพื่อจะกระทำความผิด ตามมาตรา 116 ซึ่งแม้จะเป็นการเตรียมการ ก็เป็นความผิด
                  ในส่วนของการปฎิบัติงานในด้านอื่นๆนั้น พบรายชื่อของบุคคลเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย ซึ่งรายชื่อต่างๆเหล่านี้ ทางตำรวจสงสัยว่า อาจจะเป็นรายชื่อของนักการเมืองที่กำลังพัวพัน เป็นต้นว่า ชื่อเทพ เลียง อาจจะเป็น นายเทพ โชตินุชิต และ นายเลียง ไชยกาล แต่ยังไม่ทราบว่ามีนักการเมืองคนอื่นเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยหรือไม่.........

                      ต่อข้อซักถามของสื่อมวลชน ในกรณีที่หนังสือที่ได้กล่าวมาแล้วในข้างต้นนั้น เป็นหนังสือในห้องสมุดที่นักศึกษายืมมานั้น ได้รับคำตอบว่า .....หนังสือต่างๆเหล่านั้นหาซื้อได้ตามท้องตลาด และไม่ผิดกฎหมาย แต่ถ้ามีแต่หนังสือก็ไม่เป็นไร บังเอิญเมื่อมีหนังสือแล้วปฎิบัติการต่างๆที่เป็นผลตามมาจากหนังสือนั้น   โดยนำหลักการเหล่านั้นมาใช้ ดังที่ได้เรียนให้ทราบแล้วว่า เป็นเทคนิคในการปฎิวัติ โดยใช้กำลังล้มล้างรัฐบาล และใช้มวลชนเข้าร่วมการปฎิวัติ ส่วนจะเป็นความผิดหรือไม่ อัยการจะพิจารณาอีกครั้งหนึ่ง

                     ภายหลังจากที่ตำรวจสันติบาลได้จับกุม กลุ่มเรียกร้องรัฐธรรมนูญ แลัวยัดเยียดข้อหาตามความประสงค์ของผู้มีอำนาจในแผ่นดิน ว่าเป็นผู้ต้องหาที่ควบคุมตัวไว้เป็น "กบฎ" จนเกิดปฎิกิริยาจากนิสิตนักศึกษาและประชาชน โดยต่างก็วิพากษ์วิจารณ์ถึงการใช้อำนาจที่ไม่เป็นธรรมของผู้บริหารประเทศ ส่วนใหญ่จะมุ่งไปที่ตัว พ.อ. ณรงค์ กิตติขจร และ จอมพลประภาส จารุเสถียร เพราะประชาชนส่วนใหญ่ต่างก็รู้ดีว่า เอกสารที่ตำรวจยึดไว้เป็นหลักฐาน และระบุว่าผู้ต้องหามีการกระทำอันเป็นคอมมิวนิสต์นั้น ล้วนเป็นหนังสือที่ใช้เป็นตำราเรียนในมหาวิทยาลัย และหนังสือดังกล่าวเป็นของห้องสมุดมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ที่นักศึกษาได้ขอยืมมา
                    หลังจากที่ศูนย์นิสิตนักศึกษาแห่งประเทศไทยได้ออกแถลงการณ์โต้ตอบรัฐบาลแล้ว การเคลื่อนไหวในการต่อต้านรัฐบาลก็เกิดขึ้น แต่เนื่องจากระหว่างนั้นนักศึกษาหลายสถาบันอยู่ในระหว่างการสอบไล่ การเคลื่อนไหวจึงทำได้ช้า อย่างไรก็ดีนักศึกษาวิทยาลัยวิชาการศึกษา ประสานมิตร ก็ได้เริ่มเปิดฉากเคลื่อนไหวเพื่อคัดค้านการกระทำของรัฐบาล โดยนักศึกษาจำนวนนับพันคนได้ชุมนุมกันโดยเปิดเผยภายในมหาวิทยาลัย เริ่มจากชุมนุมกันที่ขอบสระตึก4 และใช้ไมรโครโพนพูดโจมตีรัฐบาล และเรียกร้องให้ปล่อยตัวบุคคลทั้ง 12 คนโดยด่วน การชุมนุมครั้งนี้เป็นการผละการเรียนทั้งมหาวิทยาลัย ทำให้อาจารย์หาลูกศิษย์สอนไม่ได้ โดยเหล่านักศึกษาอ้างว่าที่มาชุมนุมกันวันนี้ นอกจากจะหนุนเพื่อนนักศึกษาที่เรียกร้องรัฐธรรมนูญแล้ว ยังต้องการให้นักศึกษาทราบเรื่องที่เกิดขึ้น และขอให้ทุกคนช่วยกันติดตามข่าว เพื่อจะได้มีส่วนร่วมกับเพื่อนนักศึกษา และศูนย์กลางนิสิตนักศึกษาแห่งประเทศไทยโดยพร้อมเพียงกัน
                จากขอบสระก็ย้ายไปพูดที่หอประชุมใหญ่ ท่ามกลางเพลงปลุกใจ สยามมานุสสติ กระหึ่มก้องตลอดเวลา ซึ่งนอกจากจะพูดแลัวยังได้มีการเขียนแผ่นป้ายโปสเตอร์ติดตามสถานที่ต่างๆเรียกร้องให้ปล่อยตัวผู้ที่ถูกจับทั้งหมด "ถ้าไม่ปล่อยเราจะเดินไป" และยังมีข้อความกล่าวโจมตีรัฐบาลอีกจำนวนมาก การพูดดำเนินต่อไปจนเที่ยงวันก็ยังไม่หยุด สรุปความต้องการของการชุมนุมในครั้งนี้ว่า ให้รัฐบาลปล่อยตัวกลุ่มผู้เรียกร้องรัฐธรรมนูญทั้งหมด และให้รัฐบาลแสดงท่าทีในเรื่องรัฐธรรมนูญอย่างแน่ชัดว่าจะเอาอย่างไร
             ระหว่างที่นักศึกษาได้ชุมนุมกันอยู่นั้น ได้มีตำรวจสันติบาลและตำรวจท้องที่ไปคอยบันทึกเทปไว้ตลอดเวลา บางส่วนก็กระจายกำลังพร้อมด้วยอาวุธไปยืนรักษาการณ์หน้ามหาวิทยาลัย เพื่อป้องกันไม่ให้นักศึกษาเดินขบวน การไปปรากฎตัวของตำรวจสันติบาลได้ทำให้นักศึกษาหวาดกลัวแตกตื่น และเริ่มแบ่งกันออกเป็นสองกลุ่ม เพราะมีการปล่อยข่าวออกมาว่า จะมีการจับกุมนักศึกษาวิทยาลัยวิชาการศึกษาอีก 14 คน ทำให้นักศึกษาลังเล แต่ก็ยังยืนยันที่จะร่วมมือกับเพื่อนนิสิตนักศึกษาและศนย์นิสิตนักศึกษาแห่งประเทศไทยต่อไป หากว่าจะยังทำงานกันอย่างต่อเนื่องและจริงจัง
                ที่เชียงใหม่ ในเช้าวันที่ 8 ตุลาคม ได้มีการโปรยใบปลิวไปทั่วเมือง รวมทั้งติดโปสเตอร์แผ่นใหญ่ตามถนนสายต่างๆ โดยมีข้อความสนับสนุนเพื่อนนักศึกษาที่เรียกร้องรัฐธรรมนูญ และกล่าวโจมตีรัฐบาลด้วย พล.ต.อ. มานิตย์ มาโนชยวงศ์ ผู้กำกับการตำรวจภูธรเชียงใหม่ จึงได้ระดมกำลังตำรวจไปตะเวนเก็บแผ่นโปสเตอร์อย่างทุลักทุเล ตั้งแต่ถนนราชวิถี ถนนห้วยแก้ว สามแยกทางเข้าสนามบิน ถนนท่าแพ และตามที่ต่างๆ เกลื่อนไปหมด
                 ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ปรากฎว่ามีแผ่นโปสเตอร์ โจมตีการจับกุมครั้งนี้อย่างรุนแรง โดยได้มีการชักชวนนักศึกษาไปเยี่ยมเพื่อนนักศึกษาและอาจารย์ที่ถูกจับกุม โดยได้รวมกลุ่มกันไฮปาร์คอยู่ระยะหนึ่ง ก่อนจะไปขึ้นรถของมหาวิทยาลัย 2 คัน ประมาณ 100 คนเศษ เคลื่อนออกจากมหาวิทยาลัยมุ่งตรงไปยังโรงเรียนตำรวจบางเขน เมื่อเวลา 13.25 น. แต่รถคันหนึ่งเสียที่ถนนพระอาทิตย์ จึงมีนักศึกษาไปถึงที่หมายเพียงคันเดียว และยังได้มีนักศึกษาบางส่วนได้นำรถส่วนตัวตามไปด้วย เมื่อไปถึงก็ได้มีการต่อรองกับทางเจ้าหน้าที่ที่รออยู่ก่อนแล้ว เพื่อขอเข้าเยี่ยมผู้ถูกจับกุม ฝ่ายเจ้าหน้าที่ มีทั้งตำรวจท้องที่บางเขน ตำรวจรถวิทยุนครบาล โดยมี พ.ต.อ. กำปั่น สายทองคำ ผู้กำกับการตำรวจนครบาลเขต4 เป็นผูเจรจากับนักศึกษา โดยได้แจ้งให้ทราบว่า ทางการได้อนุมัติ เป็นการพิเศษให้เข้าเยี่ยมได้ชุดละ 5 คน เพราะสถานที่คับแคบและยังมีผู้ต้องหาอื่นๆ รวมอยู่ด้วย จากนั้นได้จัดรถเพื่อรับไปยังที่คุมขังที่อยู่ห่างประตูโรงเรียนประมาณ 1 กิโลเมตร
                หลังจากที่ได้ตกลงกันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ผู้แทนนักศึกษาที่เข้าเยี่ยมชุดแรกมี นายพีรพล ตรียะเกษม นายยกองค์กรนักศึกษาฯ นายภูมิสัน โรจน์เลิศจรรยา นายวิจิตร สีสังข์ นายณรงค์ จิระอุดมรัตน์ และนายสมาน เลือดวงค์หัด โดยผู้เข้าเยี่ยมทั้งหมดได้ลงชื่อกับเจ้าหน้าที่ไว้เป็นหลักฐาน ส่วนนักศึกษาที่ไม่ได้เข้าเยี่ยมก็ไปออกันอยู่ที่หน้าประตูโรงเรียนตำรวจ จนเวลา 15.25 น. ผู้แทนทั้ง 5 คน ก็ได้ออกมาเปิดเผยกับผู้สื่อข่าวว่า การเยี่ยมเป็นไปอย่างล่าช้า เพราะเจ้าหน้าที่ให้พบผู้ต้องหาได้ทีละคน และเท่าที่เห็นสภาพของแต่ละคนแล้ว แม้ผู้ต้องหาจะไม่ปริปากบ่น แต่ก็เชื่อได้ว่า ได้รับความลำบากมาก โดยเฉพาะเรื่องอาหารการกิน ได้รับเพียงวันละสองมื้อเท่านั้น คือมื้อเช้ากับมื้อเย็น และอาหารที่จัดมาก็เป็นอาหารชนิดเลว มีเพียงผักกาดต้มเปล่าๆ ต้มฟักเปล่าๆ เท่านั้น ผู้แทนคนหนึ่งเล่า และด้วยเหตุนี้เอง องค์กรนักศึกษาธรรมศาสตร์ จึงตกลงจ้างแม่ค้าข้าวแกงรายหนึ่ง ซึ่งจำหน่ายอยู่ในโรงเรียนตำรวจ ส่งปิ่นโตทั้ง 3 มื้อให้กับผู้ต้องหาทุกคนเป็นเวลา 7 วัน