บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ปรัชญา อภิปรัชญา ญาณวิทยา จิตวิทยา ตรรกศาสตร์>>

คัมภีร์คอมมิวนิสต์

นิพนธ์วิจารณ์ ฟอยเออร์บัค
แถลงการณ์พรรคคอมมิวนิสต์
บทบาทของแรงงานในการเปลี่ยนลิงให้เป็นคน
กำเนิดครอบครัวทรัพย์สินส่วนตัว และรัฐ
ว่าด้วยศาสนา
ว่าด้วยการนัดหยุดงาน
สงครามและสังคมนิยม
รัฐกับการปฏิวัติ
แนวชนชั้นในการปลดแอกสตรี
ในวิกฤตเศรษฐกิจกรรมาชีพสู้หรือไม่
ว่าด้วยขบวนการฟาสซิสต์
ทฤษฏีปฏิวัติถาวร
ประชาธิปไตยของแรงงาน
สงครามจุดยืนและสงครามขับเคลื่อน
ปัญญาชน
ระบบทุนนิยม:ถ้าไม่ปฏิวัติก็เท่ากับยอมจำนน
ทฤษฎีทุนนิยมโดยรัฐของ โทนี่ คลิฟ
การปฏิวัติถาวร "หันเห"

ทุนนิยมโดยรัฐของ โทนี่ คลิฟ
โดย ใจ อึ๊งภากรณ์

(2) คนงานไม่มีสิทธิรวมตัวเพื่อปกป้องผลประโยชน์

ภายใต้การนำของเลนินและตรอทสกี กรรมกรมีสิทธิที่จะป้องกันตัวจากรัฐของตนเอง เลนินเคยพูดว่า “รัฐเราปัจจุบันเป็นรัฐกรรมาชีพที่พิการไปในรูปแบบรัฐข้าราชการ รัฐเรามีรูปแบบที่บังคับให้ชนชั้นกรรมาชีพต้องรวมตัวกัน เพื่อปกป้องผลประโยชน์ตัวเอง และเราจำเป็นต้องใช้องค์กรของการรวมตัว อย่างเสรีของกรรมกรเหล่านี้เพื่อปกป้องกรรมกรจากรัฐของเขาเอง เพื่อที่จะปกป้องรัฐกรรมาชีพของเราในที่สุด”

ทุกคนยอมรับว่าไม่ควรมีการปราบปรามการนัดหยุดงาน ในการ ประชุมสภาพรรคครั้งที่ 8 มีผู้นำคนเดียว ชื่อ มิลิยูทินที่เสนอว่า ควรมีการห้ามปรามการนัดหยุดงานในรัฐวิสาหกิจ คนอื่นเสนอว่าเป็นหน้าที่ของสมาชิกพรรคทุกคนที่จะมีส่วนร่วมในการนัดหยุดงาน ถึงแม้ว่าสมาชิกพรรคอาจไม่เห็นด้วยกับเสียงส่วนใหญ่ที่ต้องการนัดหยุดงาน ดังนั้นในช่วงหลังการปฏิวัติ 1917 มีการนัดหยุดงานบ่อยครั้ง เช่นในปี 1922 คนงาน 192,000 คนหยุดงานในรัฐวิสาหกิจ หลังจากนั้นในปี 1923 มีกรรมกรหยุดงาน 165,000 คน ในปี 1924 หยุดงาน 43,000 คน ในปี 1925 หยุดงาน 34,000 คน ในปี 1926 หยุดงาน 32,900 คน ในปี 1927 หยุดงาน 20,100 คน และในครึ่งปีแรกของ 1928 หยุดงาน 8,900 คน ถ้านับคนงานทั้งหมดนอกเหนือจากรัฐวิสาหกิจแล้ว ในปี 1922 มีคนงานหยุดงาน 3.5 ล้านคน และใน ปี 1923 หยุดงานถึง 1.5 ล้านคน

ปัจจุบันสหภาพแรงงาน ซึ่งอาจเรียกเป็นสหภาพจริงๆไม่ได้ ไม่เคยปกป้องผลประโยชน์ของกรรมกร ซึ่งเห็นได้ชัดจากการที่เวลาผ่านไป 17 ปี (1932-1947) ระหว่างการประชุมใหญ่ครั้งที่ 9 และครั้งที่ 10 ของสภาแรงงาน ทั้งๆ ที่ช่วงเวลานี้เป็นช่วงที่มีการเปลี่ยนแปลงอันใหญ่หลวงในสภาพการจ้างงาน เช่นการยกเลิกการจำกัดเวลาการทำงานในกรอบ 7 ชั่วโมงต่อวัน การใช้วิธีรณรงค์ สตาคานอฟ เพื่อให้กรรมกรทำงานหนักขึ้น และการนำกฎหมายกดขี่แรงงานต่างๆ มาใช้ เมื่อการประชุมสภาแรงงานมีขึ้นในปี 1949 ปรากฏว่า 41.5% ของผู้แทนเป็นเจ้าหน้าที่ประจำของสหภาพ 9.4% เป็นผู้เชี่ยวชาญ และเพียง 23.5% เป็นคนงานพื้นฐาน ถ้าเทียบกับการประชุมครั้งก่อนที่มีผู้แทนที่เป็นคนงานพื้นฐาน 84.9% จะเห็นภาพชัด นอกจากนี้ สหภาพแรงงานจะไม่มีสิทธิในการกำหนดระดับค่าจ้างแต่อย่างใด และในปี 1934 ข้อตกลงร่วมกับฝ่ายแรงงานถูกยกเลิก

<< ย้อนกลับ | หน้าถัดไป >>

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook