ปฏิญญาว่าด้วยสิทธิในการพัฒนา

(Declaration on the Rights to Development)

(รับรองโดยสมัชชาใหญ่สหประชาชาติ เมื่อวันที่ 4 ธันวาคม 2529)
คำปรารภ

สมัชชาใหญ่,

คำนึงถึง ความมุ่งประสงค์และหลักการแห่งกฎบัตรสหประชาชาติ เรื่องความสำเร็จแห่งความร่วมมือระหว่างประเทศ ในการแก้ปัญหาสากลทางเศรษฐกิจ สังคม วัฒนธรรม หรือ มนุษยธรรม และในการส่งเสริมและสนับสนุนการเคารพบรรดาสิทธิมนุษยชนและเสรีภาพขั้นพื้นฐานเพื่อทุกคนโดยไม่คำนึงถึงความแตกต่างทางเชื้อชาติ เพศ ภาษา หรือศาสนา

ยอมรับ ว่า การพัฒนา คือ กระบวนการรอบด้านทั้งทางเศรษฐกิจ สังคม วัฒนธรรม และการเมือง ซึ่งมีความสม่ำเสมอ ในการ มุ่งยกระดับความผาสุกของประชากรทั้งมวลและปัจเจกชนทั้งมวลบนพื้นฐานที่พวกเขามีส่วนร่วมอย่างกระตือรือร้น เสรี และมีความหมายในการพัฒนา รวมทั้งในการกระจายอย่างเป็นธรรมแห่งผลประโยชน์จากการพัฒนา

พิจารณา ว่า ภายใต้บทบัญญัติปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน ทุกคนมีสิทธิจะมีชีวิตอยู่ในสังคมภายในประเทศและระหว่างประเทศที่มีระเบียบ เพราะในสังคมเช่นนี้ สิทธิและเสรีภาพ ตามที่ระบุไว้ในปฏิญญาดังกล่าว จะสามารถเกิดสัมฤทธิ์ผลได้อย่างเต็มเปี่ยม

ระลึกถึง บัญญัติในกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และ วัฒนธรรม และกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิทางเพ่งและการเมือง

* แปลและเรียบเรียงโดย พิเชษฐ์ เมาลานนท์ และนิลุบล ชัยอิทธิพรวงศ์ ในฐานะสำนักวิจัย “กฎหมายกับการพัฒนา” (Low and Development) ในประเทศไทย (TLD-RI) (กรกฎาคม 2539)

ระลึกต่อไปถึง ความตกลง อนุสัญญา ข้อมติ ข้อเสนอแนะ และตราสารอื่นของ สหประชาชาติและขององค์การชำนาญพิเศษที่เกี่ยวข้องกับเรื่องการพัฒนามยุษย์ ซึ่งรวมเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับความก้าวหน้าทางเศรษฐกิจ สังคม และการพัฒนาประชาชนทั้งมวล กับระลึกถึง ตราสารทั้งมวล เกี่ยวกับเรื่อง การขจัดอาณานิคม การป้องกันการเลือกปฏิบัติ การเคารพและปฏิบัติตามบรรดาสิทธิมนุษยชนและเสรีภาพขั้นพื้นฐาน การธำรงสันติภาพและความมั่นคงระหว่างประเทศ รวมทั้งเรื่อง การส่งเสริมความสัมพันธ์ฉันมิตรให้เพิ่มพูนและความร่วมมือในหมู่รัฐต่างๆ ตามกฎบัตรสหประชาชาติ

ระลึก ว่า บรรดาประชาชนมีสิทธิกำหนดวิถีชีวิตของตนเอง ซึ่งเพราะเหตุนั้น ทำให้พวกเขามีสิทธิที่เสรี ที่จะ กำหนดสถานะทางการเมืองของพวกเขาเอง และที่จะแสวงหาการพัฒนาทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรมของพวกเขาเอง

ระลึกเช่นกัน ว่า ภายใต้บทบัญญัติที่เกี่ยวข้องในกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิมนุษยชนทั้ง 2 ฉบับ บรรดาประชาชนสามารถใช้สิทธิเต็มที่และสมบรูณ์ตามอธิปไตยเหนือความมั่งคั่งและทรัพยากรธรรมชาติทั้งมวลของพวกเขา

ใส่ใจ ว่า รัฐต่างๆ ที่หน้าที่ภายใต้กฎบัตรสหประชาชาติต้องส่งเสริมให้มีการเคารพและปฎิบัติทั่วสากลต่อบรรดาสิทธิมนุษยชนและเสรีภาพขั้นพื้นฐานเพื่อทุกคน โดยไม่คำนึงถึงความแตกต่างในเรื่องใด ๆ เช่น เชื้อชาติ สีผิว เพศ ภาษา ศาสนา ความเห็นทางการเมืองหรือทางอื่นใด ชาติหรือสังคมอันเป็นที่มาเดิม ทรัพย์สิน กำเนิด หรือสถานะอื่นใด

พิจารณา ว่า สภาพที่เอื้ออำนวยต่อการพัฒนา สำหรับมนุษยชาติส่วนใหญ่จะสร้างขึ้นได้ต่อเมื่อขจัดการละเมิดอันใหญ่หลวงและชัดแจ้งต่อสิทธิมนุษยชนของบรรดาประชาชนและบรรดาปัจเจกชน ผู้ได้รับผลกระทบจากสถานการณ์บางประการ เช่น จากลัทธิอาณานิคม ลัทธิอาณานิคมสมัยใหม่ ลัทธิแบ่งแยกผิว ลัทธิแบ่งแยกเชื้อชาติและการเลือกปฏิบัติทางเชื้อชาติทุกรูปแบบ การครอบงำและครอบครองโดยต่างชาติ การรุกรานและการคุมคามอธิปไตยแห่งชาติ เอกภาพแห่งชาติและบูรณภาพแห่งดินแดน และการคุกคามจะก่อสงคราม

ห่วงใย ว่า นอกจากสาเหตุในประการอื่นแล้ว การปฏิเสธสิทธิทางแพ่ง การเมือง เศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม ยังเป็นสาเหตุอีกประการหนึ่ง ซึ่งก่อให้เกิดอุปสรรคร้ายแรง

ต่อการพัฒนาและต่อการบรรลุชีวิตที่สมบูรณ์ของมวลมนุษย์และบรรดาประชาชน และพิจารณาว่า สิทธิมนุษยชนและเสรีภาพขั้นพื้นฐานทั้งมวลแบ่งแยกไม่ได้และพึ่งพากันและกัน และว่า เพื่อส่งเสริมการพัฒนาเป็นการสมควรเช่นกันที่จะต้องพิจารณาอย่างตั้งใจและเร่งด่วนในเรื่องการ

ปฏิบัติตาม ส่งเสริมและคุ้มครอง สิทธิทางแพ่ง การเมือง เศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม และว่า ด้วยเหตุเช่นนั้น การส่งเสริม เคารพ และให้สิทธิในสิทธิมนุษยชนและเสรีภาพขั้นพื้นฐานบางประการ จึงไม่ก่อให้เกิดความชอบธรรมในการยกขึ้นอ้าง เพื่อปฏิเสธสิทธิมนุษยชนและเสรีภาพขั้นพื้นฐานประการอื่น

พิจารณา ว่า สันติภาพและความมั่นคงระหว่างประเทศ เป็นปัจจัยจำเป็นในการทำให้สิทธิในการพัฒนาเกิดสัมฤทธิ์ผล

ย้ำยืนยัน ว่า การลดกำลังอาวุธกับการพัฒนามีความสัมพันธ์อันใกล้ชิด และว่า ความก้าวหน้าในด้านการลดกำลังอาวุธจะช่วยส่งเสริมอย่างยิ่งในด้านการพัฒนา และว่า ทรัพยากรที่เหลือจากมาตรการลดกำลังอาวุธ ควรอุทิศให้แก่การพัฒนาเศรษฐกิจ สังคม และความผาสุกของประชาชนทั้งมวล โดยเฉพาะแก่ประชาชนทั้งมวลในประเทศกำลังพัฒนา

ยอมรับ ว่า คน เป็นประเด็นศูนย์กลางในกระบวนการพัฒนา และว่า ด้วยเหตุเช่นนั้น นโยบายการพัฒนา จึงควรกำหนดว่า มนุษย์ คือ ผู้มีฐานะหลักในการเป็นผู้เข้าร่วมและผู้รับประโยชน์จากการพัฒนา

ยอมรับ ว่า รัฐ เป็นผู้รับผิดชอบขั้นต้นในการสร้างเงื่อนไขที่เอื้ออำนวยต่อการพัฒนาของบรรดาประชาชนและบรรดาปัจเจกชนของรัฐนั้น

สำนึกว่า ความเพียรพยายามในระดับระหว่างประเทศเพื่อส่งเสริมและคุ้มครองสิทธิมนุษยชนควรควบคู่กับความเพียรพยายามที่จะสร้างระเบียบเศรษฐกิจใหม่ในสากล

ยืนยันว่า สิทธิในการพัฒนาเป็นสิทธิมนุษยชนอันไม่อาจพรากโอน และว่า ความเสมอภาค แห่งโอกาสในการพัฒนาเป็นเอกสิทธิ์ทั้งของชาติทั้งมวล และของบรรดาปัจเจกชน ผู้ประกอบขึ้นเป็นชาติ

จึงประกาศ ปฏิญญาว่าด้วยสิทธิในการพัฒนา มาดังนี้

ข้อ 1

สิทธิในการพัฒนา เป็นสิทธิมนุษยชนประการหนึ่งซึ่งไม่อาจพรากโอน ซึ่งโดยอาศัยเหตุนี้คนทุกคนและประชาชนทั้งมวล จึงชอบจะเข้าร่วมมีบทบาทและชอบจะได้รับการพัฒนาทางเศรษฐกิจ สังคม วัฒนธรรม และการเมือง อันจะทำให้สิทธิมนุษยชนและเสรีภาพขั้นพื้นฐานทั้งมวล เกิดสัมฤทธิ์ผลอย่างเต็มเปี่ยม
สิทธิมนุษยชนในการพัฒนา ยังหมายถึง การเกิดสัมฤทธิ์ผลอย่างเต็มเปี่ยมแห่งสิทธิของบรรดาประชาชนในการกำหนดวิถีชีวิตของตนเอง ซึ่งรวมถึงการใช้สิทธิที่ไม่อาจพรากโอนของพวกเขาเต็มที่ตามอธิปไตย เหนือความมั่งคั่งและทรัพยากรธรรมชาติทั้งมวลของพวกเขา ทั้งนี้ โดยขึ้นกับบทบัญญัติที่เกี่ยวข้องในกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิมนุษยชน ทั้ง 2 ฉบับ

ข้อ 2

คนเป็นประเด็นศูนย์กลางในการพัฒนาและควรเป็นผู้เข้าร่วมที่กระตือรือร้นและเป็นผู้รับประโยชน์จากสิทธิในการพัฒนา
มนุษยชนทั้งมวล โดยเอกเทศและร่วมกัน มีความรับผิดชอบต่อการพัฒนา ทั้งนี้ โดยพิจารณาจากความจำเป็นในการต้องให้ความเคารพเต็มที่ต่อสิทธิมนุษยชนและเสรีภาพขั้น
พื้นฐานของพวกเขาและต่อหน้าที่ของพวกเขาต่อชุมชน ซึ่งเพียงประการนี้ ย่อมเป็นประกันการบรรลุความเป็นมนุษย์ที่เสรีและสมบูรณ์ และดังนั้น มนุษย์ทั้งมวลควรส่งเสริมและคุ้มครองระเบียบที่เหมาะสมทางการเมืองสังคม และเศรษฐกิจเพื่อการพัฒนา
รัฐทั้งมวล มีสิทธิและหน้าที่ในการกำหนดนโยบายการพัฒนาแห่งชาติอันเหมาะสม ซึ่งมีความสม่ำเสมอในการมุ่งยกระดับความผาสุกของประชากรทั้งมวลและปัจเจกชนทั้งมวล บนพื้นฐานที่พวกเขามีส่วนร่วมอย่างกระตือรือร้น เสรี และมีความหมายในการพัฒนา รวมทั้งในการกระจายอย่างเป็นธรรมแห่งผลประโยชน์จากการพัฒนา

ข้อ 3

รัฐทั้งมวล มีความรับผิดชอบขั้นต้นในการสร้างเงื่อนไขแห่งชาติและสากลที่เอื้ออำนวยให้สิทธิในการพัฒนาเกิดสัมฤทธิ์ผล
สิทธิในการพัฒนาจะเกิดสัมฤทธิ์ผล ต่อเมื่อ มีการเคารพอย่างเต็มเปี่ยมต่อหลักการกฎหมายระหว่างประเทศเกี่ยวกับความสัมพันธ์ฉันมิตร และต่อเมื่อ มีการร่วมมือในหมู่รัฐต่างๆ ตามกฎบัตรสหประชาชาติ
รัฐทั้งมวล มีหน้าที่ร่วมมือกัน เพื่อให้ประกันการพัฒนาและขจัดอุปสรรคการพัฒนา ดังนั้น รัฐทั้งมวล จึงควรตระหนักถึงสิทธิของทุกรัฐและปฏิบัติหน้าที่ของรัฐตน ในลักษณะ ส่งเสริม ระเบียบเศรษฐกิจใหม่ในสากลบนพื้นฐานความเสมอภาคแห่งอธิปไตย การพึ่งพากันและกัน ผลประโยชน์ร่วมกัน และการร่วมมือในหมู่รัฐทั้งมวล รวมทั้งในลักษณะ สนับสนุนให้ปฏิบัติตามและให้เกิดสัมฤทธิ์ผล ในบรรดาสิทธิมนุษยชน

ข้อ 4

รัฐทั้งมวล โดยเอกเทศและร่วมกัน มีหน้าที่ดำเนินมาตรการในการกำหนดนโยบายการพัฒนาระหว่างประเทศ เพื่ออำนวยให้เกิดสัมฤทธิ์ผลอย่างเต็มเปี่ยมแก่สิทธิในการพัฒนา
ต้องมีการดำเนินกิจกรรมที่ยั่งยืน เพื่อส่งเสริมประเทศกำลังพัฒนา ให้เร่งรัดพัฒนาก้าวหน้าขึ้น ขณะที่ความเพียรพยายามของประเทศกำลังพัฒนาทั้งมวล ต้องเสริมด้วยความร่วมมือระหว่างประเทศที่มีประสิทธิผล ซึ่งเป็นสิ่งจำเป็นแก่ประเทศเหล่านี้ ในฐานะเป็นเครื่องมือและปัจจัยให้ความสะดวกที่เหมาะสม เสริมส่งการพัฒนาที่รอบด้าน

ข้อ 5

รัฐทั้งมวล ต้องตั้งใจดำเนินมาตรการขจัดการละเมิดอันใหญ่หลวงและชัดแจ้งต่อสิทธิมนุษยชนของบรรดาประชาชนและมนุษย์ทั้งมวล ผู้ได้รับผลกระทบจากสถานการณ์บางประการ เช่น จากผลของ ลัทธิแบ่งแยกผิว ลัทธิแบ่งแยกเชื้อชาติและการเลือกปฏิบัติทางเชื้อชาติทุกรูปแบบ ลัทธิอาณานิคม การครอบงำและครอบครองโดยต่างชาติ การรุกราน การแทรกแซงและการคุมคามโดยต่างชาติ ต่ออธิปไตยแห่งชาติ ต่อเอกภาพแห่งชาติ และต่อบูรณภาพแห่งดินแดน และจากผลของและการคุกคามจะก่อสงคราม และการปฏิเสธไม่ยอมรับสิทธิขั้นพื้นฐานของบรรดาประชาชนในการกำหนดวิถีชีวิตของตนเอง

ข้อ 6

รัฐทั้งมวล ควรร่วมมือกัน ส่งเสริม สนับสนุน และเสริมพลังให้มีการเคารพและปฏิบัติทั่วสากลต่อสิทธิมนุษยชนและเสรีภาพขั้นพื้นฐานทั้งมวลเพื่อทุกคน โดยไม่คำนึงถึงความแตกแต่งทางเชื้อชาติ เพศ ภาษา หรือศาสนา
สิทธิมนุษยชนและเสรีภาพขั้นพื้นฐานทั้งมวล แบ่งแยกไม่ได้และพึ่งพากันและกัน นอกจากนี้เป็นการสมควรเช่นกัน ที่จะต้องพิจารณาอย่างตั้งใจและเร่งด่วนในเรื่องการปฏิบัติตาม ส่งเสริมและคุ้มครอง สิทธิทางแพ่ง การเมือง เศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม 3
รัฐทั้งมวล ควรดำเนินมาตรการขจัดอุปสรรคการพัฒนาที่เป็นผลมาจากความล้มเหลวที่จะปฏิบัติตามสิทธิทางแพ่งและการเมือง รวมทั้งตามสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม

ข้อ 7

รัฐทั้งมวล ควรส่งเสริมการสร้าง ธำรงรักษา และเสริมพลังให้มีสันติภาพและความมั่นคงระหว่างประเทศ และเพื่อการนั้น ควรใช้ความพยายามอย่างยิ่ง ที่จะ บรรลุการลดกำลังอาวุธอย่างทั่วไปและสมบูรณ์ภายใต้การควบคุมระหว่างประเทศที่มีประสิทธิผล รวมทั้งที่จะ ให้ประกันว่าทรัพยากรที่เหลือจากมาตรการที่มีประสิทธิผลในการลดกำลังอาวุธจะถูกใช้ไปเพื่อการพัฒนาที่รอบด้าน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในประเทศกำลังพัฒนา

ข้อ 8

รัฐทั้งมวล ควรดำเนินมาตรการ ที่จำเป็นทั้งมวลในระดับประเทศ เพื่อให้เกิดสัมฤทธิ์ผลแก่สิทธิในการพัฒนา และนอกจากมาตรการในด้านอื่นแล้ว ยังต้องให้ประกันความเสมอภาคแห่งโอกาสเพื่อทุกคนจะสามารถเข้าถึงทรัพยากรพื้นฐาน การศึกษา บริการสาธารณสุข อาหาร ที่อยู่ อาศัย การจ้างงาน และการกระจายรายได้ที่เป็นธรรม นอกจากนี้ รัฐควรดำเนินมาตรการ ที่มีประสิทธิผลเพื่อให้ประกันว่า สตรีจะมีบทบาทในกระบวนการพัฒนา และรัฐควรดำเนินการ ปฏิรูปทางเศรษฐกิจและสังคมที่เหมาะสมเพื่อขจัดความไม่เป็นธรรมทางสังคมทั้งมวล
รัฐทั้งมวล ควรสนับสนุนให้ประชาชนมีส่วนร่วมในทุกด้าน ในฐานะเป็นปัจจัยสำคัญในการพัฒนาและในการให้เกิดสัมฤทธิ์ผลอย่างเต็มเปี่ยม ในสิทธิมนุษยชนทั้งมวล

ข้อ 9

สิทธิในการพัฒนาทุกประการ ตามที่ระบุไว้ในปฏิญญาปัจจุบัน แบ่งแยกไม่ได้และพึ่งพากันและกัน ด้วยเหตุนี้ สิทธิในการพัฒนาแต่ละประการจึงควรได้รับการพิจารณาในบริบทรวม
ไม่มีข้อความใด ในปฏิญญาปัจจุบัน อาจถูกตี ความ ขัดกับความมุ่งประสงค์ และหลักการสหประชาชาติ หรืออาจถูกตีความว่า รัฐ กลุ่มชน หรือบุคคลใด มีสิทธิที่จะประกอบกิจกรรม หรือกระทำการใดๆ อันมุ่งต่อการทำลายบรรดาสิทธิที่ระบุไว้ในปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชนและในกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิมนุษยชน ทั้ง 2 ฉบับ

ข้อ 10

มาตรการต่างๆ ควรถูกกำหนดขึ้น เพื่อให้ประกัน แก่การใช้อย่างเต็มที่ และแก่การส่งเสริมอย่างก้าวหน้า เรื่องสิทธิในการพัฒนา รวมทั้งเพื่อให้ประกัน แก่การก่อตั้ง การรับเอา และการปฏิบัติตามนโยบาย บทบัญญัติกฎหมาย และมาตรการอื่นใด ทั้งในระดับประเทศและระหว่างประเทศ

(หมายเหตุ : ปฏิญญาว่าด้วยสิทธิในการพัฒนาฉบับนี้ มีฐานะเอกสารพื้นฐานการศึกษา Law and Development จึงมีความสำคัญยิ่งต่อการพัฒนาเศรษฐกิจ สังคม การเมือง วัฒนธรรม ของมวล มนุษย์ ในศตวรรษที่ 21 แต่ 10 ปีกว่าผ่านไป ยังไม่มีคำแปลไทย ผู้แปล จึงตัดสินใจลงมือ แปลเอง เพื่อใช้ศึกษา “กฎหมายไทยกับการพัฒนา” (Thai Low and Development) และเพื่อ เผยแพร่แก่ปวงชน / ผู้แปลได้รับคำแนะนำการแปลจากคุณสังเกต คล้ายปักษี ผู้อำนวยการกอง แปล กรมสนธิสัญญาและกฎหมาย กระทรวงการต่างประเทศ และคุณสุภาณี เลิศฤทธิ์ เจ้า หน้าที่การฑูต 7 จึงขอขอบพระคุณเป็นอย่างสูง แต่เนื่องด้วยผู้แปลยึดถือนโยบายแปลตามเข้า ใจ ยิ่งกว่าแปลความตามอักษร ดังนั้นผู้แปลขอรับผิดชอบทุกประการในงานแปลนี้)

Declaration on the Rights to Development

(Adopted by the United Nations General Assembly on 4 December 1986)

PREAMBLE

The General Assembly,

Bearing in mind the purposes and principles of the Charter of the United Nations relating to the achievement of international co-operation in solving international problems of an economic, social , cultural or humanitarian nature, and in promoting and encouraging respect for human rights and fundamental freedoms for all without distinction as to race, sex, language or religion.

Recognizing that development is a comprehensive economic, social, cultural and political process, which aims at the constant improvement of the well being of the entire population and of all individuals on the basis of their active, free and meaningful participation in development and in the fair distribution of benefits resulting therefrom,

Considering that under the provisions of the Universal Declaration of Human Rights everyone is entitled to a social and international order in which the rights and freedoms set forth in that Declaration can be fully realized,

Recalling the provisions of the International Covenant on Economic, Social and Cultural Rights and of the International Covenant on Civil and Political Rights,

Recalling further the relevant agreements, conventions, resolutions, recommendations and other instruments of the United Nations and its specialized agencies concerning the integral development of the human being, economic and social progress and development of all peoples, including those instruments concerning decolonization, the prevention of discrimination, respect for and observance of human rights and fundamental freedoms, the maintenance of international peace and security and the further promotion of friendly relations and co-operation among States in accordance with the Charter,

Recalling the rights of peoples to self-determination, by virtue of which they have the right freely to determine their political status and to pursue their economic, social and cultural development,

Recalling also the right of peoples to exercise, subject to the relevant provisions of both International Covenants on Human Rights, full and complete sovereignty over all their natural wealth and resources,

Mindful of the obligation of States under the Charter to promote universal respect for and observance of human rights and fundamental freedoms for all without distinction of any kind such as race, colour, sex, language, religion, political or other opinion, national or social origin, property, birth or other status,

Considering that the elimination of the massive and flagrant violations of the human rights of the peoples and individuals affected by situations such as those resulting from colonialism, neo-colonialism, apartheid, all forms of racism and racial discrimination, foreign domination and occupation, aggression and threats against national sovereignty, national unity and territorial integrity and threats of war would contribute to the establishment of circumstances propitious to the development of a great part of mankind,

Concerned at the existence of serious obstacles to development, as well as to the complete fulfillment of human beings and of peoples, constituted, inter alia, by the denial of civil, political, economic, social and cultural rights, and considering that all human rights and fundamental freedoms are indivisible and urgent consideration should be given to the implementation, promotion and protection of civil, political, economic, social and cultural rights and that, accordingly, the promotion of, respect for and enjoyment of certain human rights and fundamental freedoms cannot justify the denial of other human rights and fundamental freedoms,

Considering that international peace and security are essential elements for the realization of the right to development,

Reaffirming that there is a close relationship between disarmament and development and that progress in the field of disarmament would considerably progress in the field of development and that resources released through disarmament measures should be devoted to the economic and social development and well-being of all peoples and, in particular, those of the developing countries,

Recognizing that the human person is the central subject of the development process and that development policy should therefore make the human being the main participant and beneficiary of development,

Recognizing that the creation of conditions favourable to the development of peoples and individuals is the primary responsibility of their States,

Aware that efforts at the international level to promote and protect human rights should be accompanied by efforts to establish a new international economic order,

Confirming that the right to development is an inalienable human right and that equality of opportunity for development is a prerogative both of nations and of individuals who make up nations,

Proclaims the following Declaration on the Right to Development :

Article 1

The right to development is an inalienable human right by virtue of which every human person and all peoples are entitled to participate in, contribute to, and enjoy economic, social, cultural and political development, in which all human rights and fundamental freedoms can be fully realized.
The human right to development also implies the full realization of the right of people to self-determination, which includes, subject to the relevant provisions of both International Covenants on Human Rights, the exercise of their inalienable right to full sovereignty over all their natural wealth and resources.

Article 2

The human person is the central subject of development and should be the active participant and beneficiary of the right to development.
All human beings have a responsibility for development, individually and collectively, taking into account the need for full respect for their human rights and fundamental freedoms as well as their duties to the community, which alone can ensure the free and complete fulfilment of the human being, and they should therefore promote and protect an appropriate political, social and economic order for development.
States have the right and the duty to formulate appropriate national development policies that aim at the constant improvement of the well-being of the entire population and of all individuals, on the basis of their active, free and meaningful participation in development and in the fair distribution of the benefits resulting therefrom.

Article 3

States have the primary responsibility for the creation of national and international conditions favourable to the realization of the right to development.
The realization of the right to development requires full respect for principles of international law concerning friendly relations and co-operation among States in accordance with the Charter of the United Nations.
States have the duty to co-operate with each other in ensuring development and eliminating obstacles to development. States should realize their rights and fulfil their duties in such a manner as to promote a new international economic order based on sovereign equality, interdependence, mutual interest and co-operation among all States, as well as to encourage the observance and realization of human rights.

Article 4

States have the duty to take steps, individually and collectively, to formulate international development policies with a view to facilitating the full realization of the right to development.
Sustained action is required to promote more rapid development of developing countries. As a complement to the efforts of developing countries, effective international co-operation is essential in providing these countries with appropriate means and facilities to foster their comprehensive development.

Article 5

States shall take resolute steps to eliminate the massive and flagrant violations of the human rights of peoples and human beings affected by situations such as those resulting from apartheid, all forms of racism and racial discrimination, colonialism, foreign domination and occupation, agression, foreign interference and threats against national sovereignty, national unity and territorial integrity, threats of war and refusal to recognize the fundamental right of peoples to self-determination.

Article 6

All States should co-operate with a view to promoting, encouraging and strengthening universal respect for and observance of all human rights and fundamental freedoms for all without any distinction as to race, sex, language or religion.
All human rights and fundamental freedoms are indivisible and interdependent; equal attention and urgent consideration should be given to the implementation, promotion and protection of civil, political, economic, social and cultural rights.
States should take steps to eliminate obstacles to development resulting from failure to observe civil and political rights, as well as economic, social and cultural rights.

Article 7

All States should promote the establishment, maintenance and strengthening of international peace and security and, to that end, should do their utmost to achieve general and complete disarmament under effective international control, as well as to ensure that the released by effective disarmament measures are used for comprehensive development, in particular that of the developing countries.

Article 8

States should undertake, at the national level, all necessary measures for the realization of the right to development and shall ensure, inter alia, equality of opportunity for all in their access to basic resources, education, health services, food, housing, employment and the fair distribution of income. Effective measures should be undertaken to ensure that women have an active role in the development process. Appropriate economic and social reforms should be carried out with a view to eradicating all social injustices.
States should encourage popular participation in all spheres as an important factor in development and in the full realization of all human rights.

Article 9

All the aspects of the right to development set forth in the present Declaration are indivisible and interdependent and each of them should be considered in the context of the whole.
Nothing in the present Declaration shall be construed as being contrary to the purposes and principles of the United Nations, or as implying that any State, group or person has a right to engage in any activity or to perform any act aimed at the violation of the rights set forth in the Universal Declaration of Human Rights and in the International Covenants on Human Rights.

Article 10

Steps should be taken to ensure the full exercise and progressive enhancement of the right to development, including the formulation, adoption and implementation of policy, legislative and other measures at the national and international levels.

(หมายเหตุ : การตีพิมพ์ภาคภาษาอังกฤษนี้ มีการตรวจสอบกับต้นฉบับทางการของสมัชชาใหญ่ สหประชาชาติ โดยได้รับความอนุเคราะห์จากเจ้าหน้าที่ UNIS (United Nations Information Services) ได้แก่ คุณกิตติศักดิ์ วรรธนะภูติ แห่งฝ่ายสารนิเทศ และคุณดุลยธรรม ธรรมวงศ์ แห่ง UNIS-Library จึงขอขอบพระคุณเป็นอย่างสูง ณ ที่นี้)