บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ประวัติศาสตร์  ภูมิศาสตร์ บุคคลสำคัญ ประเทศและทวีป >>

โครงการแมนแฮตตัน

3

                 จาการค้นคว้าในขั้นตอนต่อมา ทำให้เฟอร์มี ทราบว่ายูเรเนียมที่เกิดปฎิกิริยาลูกโซ่ได้ดีนั้น คือ ยูเรเนียม 235 ซึ่งโดยปกติแล้ว ในธรรมชาติจะมีแต่ ยูเรเนียม 238 เป็นส่วนใหญ่ โดยมียูเรเนียม 235 เจือปนอยู่ในอ้ตราที่ต่ำมากคือ ร้อยละ 0.7 ของยูเรเนียม 238 ซึ่งยูเรเนียมทั้ง 2 ชนิดนี้ต่างเป็นธาตุยูเรเนียมเช่นเดียวกัน แตกต่างกันที่ในนิวเคลียสจะมีนิวตรอนไม่เท่ากัน โดยสมาชิกของธาตุเดียวกัน ที่มีนจำนวนนิวตรอนในนิวเคลียสไม่เท่ากันนี้ เรียกว่า "ไอโซโทป"
                      แต่ยูเรเนียม 238 เกิดปฎิกิริยานิวเคลียร์ฟิชชั่นได้ยาก จึงไม่เหมาะสมที่จะนำมาใช้ในการก่อให้เกิดปฎิกิริยาลูกโซ่ และเมื่ออะตอมของยูเรเนียมเกิดปฎิกิริยานิวเคลียร์ฟิชชั่นขึ้น นิวตรอนที่หลุดออกมาสามารถทำให้เกิดนิวเคลียร์ฟิชชั่นของยูเรเนียมอะตอมอื่นๆต่อไปได้ ถ้าอะตอมนี้มีความเร็วไม่มากนัก เฟอร์มีได้คิดค้นหาวิธีการโดยใส่ธาตุเบาบางตัว อย่างกราไฟต์ ซึ่งเป็นคาร์บอนชนิดหนึ่ง ผสมเข้ากับยูเรเนียม เมื่อนิวตรอนของยูเรเนียมวิ่งไปชนอะตอมของกราไฟต์ ก็จะกระดอนไปมา ลดความเร็วลง และกระตุ้นให้เกิดปฎิกิริยานิวเคลียร์ฟิชชั่นเป็นลูกโซ่ต่อไปได้ แต่การทดลองเพื่อยืนยันสมมุติฐานดังกล่าว ต้องการกราไฟต์ที่บริสุทธิ์มาก และในยุคนั้นยังไม่เคยมีใครผลิตได้
                     เฟอร์มี และกลุ่มนักวิทยาศาสตร์ ยังคงมุ่งหน้าทำงานวิจัยเกี่ยวกับการสร้างปฎิกิริยาลูกโซ่ต่อไป โดยมีนักวิทยาศาสตร์ที่สนใจเข้าร่วมมากขึ้นเรื่อยๆ แม้รัฐบาลสหรัฐฯเองยังจะไม่ให้ความสนใจในเรื่องปฎิกิริยานิวเคลียร์ฟิชชั่นนี้นัก ในขณะที่ทางรัสเซียดูเหมือนจะให้ความสนใจกว่า และต่อมาได้ส่งสายลับมาทำการจารกรรมข้อมูลงานวิจัย ของเหล่านักวิทยาศาสตร์ในสหรัฐฯ เพื่อส่งไปให้นักวิทยาศาสตร์ในรัสเซียศึกษา รัสเซียจึงได้รู้ความเป็นไป และได้รับความรู้เรื่องนิวเคลียร์ จากการวิจัยในสหรัฐฯมากพอควร


                  ต่อมาในกลางปี ค.ศ.1942 รัฐบาลสหรัฐอเมริกาได้อนุมัตโครงการวิจัย และพัฒนาอาวุธนิวเคลียร์อย่างเป็นทางการ โดยใช้ชื่อว่า "โครงการแมนแฮตตัน" อันเป็นความร่วมมือระหว่างสหรัฐฯและอังกฤษ โดยอังกฤษได้ถอนตัวในปลายปีนั้นเอง และเมื่อได้ทุนอุดหนุนอย่างเป็นชิ้นเป็นอัน งานวิจัยของเฟอร์มีก็รุดหน้าไปอย่างรวดเร็ว และเมื่อมีทีมงานมากขึ้น สถานที่ที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบียก็เริ่มคับแคบ จึงได้ย้ายไปที่มหาวิทยาลัยชิคาโก เมื่อปลายปี ค.ศ. 1942 ขณะนั้นมีนักวิทยาศาสตร์ร่วมงานกับเฟอร์มี ประมาณ 40 คน ต่อมาในวันที่ 9 ธันวาคม ปีเดียวกัน เครื่องปฎิกรณ์นิวเคลียร์ที่สร้างปฎิกิริยาลูกโซ่ ก็ได้เกิดขึ้นเป็นครั้งแรก โดยประกอบด้วย ยูเรเนียม และกราไฟต์ วางกองสลับกันเป็นกองใหญ่มหึมา โดยใช้ยูเรเนียมถึง 7 ตัน ใช้แท่งแคดเมียมเป็นตัวหยุดปฎิกิริยาในกรณีที่ปฎิกิริยาลูกโซ่เกิดขึ้นมากเกินไป จนอาจจะเกิดอันตราย
                   เมื่อสามารถสร้าง และควบคุมปฎิกิริยาลูกโซ่ได้แล้ว ต่อไปก็นำความรู้เหล่านั้นมาพัฒนาให้เป็นอาวุธ โดยรัฐบาลสหรัฐอเมริกาในขณะนั้น ได้หาสถานที่สำหรับโครงการผลิตอาวุธนิวเคลียร์ โดยอยู่ที่ลอสอลาโมส ในรัฐนิวเม็กซิโก ใกล้ๆกับเมืองซานตาเฟ เพราะแถบนั้นเป็นตอนใต้ของสหรัฐอเมริกา ซึ่งในฤดูหนาวอากาศจะไม่หนาวมากนัก ยังสามารถทำงานวิจัยได้ และยังห่างไกลจากทะเล ยากแก่การถูกต่างชาติบุกรุก และห่างไกลผู้คน สามารถรักษาความลับของโครงการได้ดี โครงการที่ลอสอลาโมสนี้มีชื่อว่า "โครงการวาย" โดยมี เจ.รอเบิร์ต ออป เพนไฮเมอร์ เป็นผู้อำนวยการ และเฟอร์มีเป็นที่ปรึกษา
                   โครงการแมนแฮตตันเป็นโครงการทางวิทยาศาสตร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด เท่าที่เคยมีมาในยุคนั้น เพราะเป็นการร่วมมือกันทั้งฝ่ายวิทยาศาสตร์ การเมือง และการทหาร โดยฝ่ายวิทยาศาสตร์นั้นได้รวมรวบเอา นักวิทยาศาสตร์และวิศวกร ชั้นหัวกะทิเอาไว้เป็นจำนวนมาก

อ่านต่อหน้าถัดไป >>>

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook