บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วิทยาศาสตร์ ดาราศาสตร์ ฟิสิกส์ เคมี ชีววิทยา >>

ระบบอวัยวะสืบพันธุ์

อวัยวะสืบพันธุ์เพศชาย (Male sexual organs)


อวัยวะสืบพันธุ์เพศชาย

เด็กผู้ชายจะเข้าสู่วัยรุ่นช้ากว่าเด็กผู้หญิง 2-3 ปี คืออายุประมาณ 13-14 ปี เมื่อก้าวเข้าสู่วัยหนุ่ม ร่างกายจะผลิตฮอร์โมนเพศชายขึ้น นำไปสู่การปรับเปลี่ยนของรูปร่างภายนอกอย่างขนานใหญ่ไม่แพ้ผู้หญิงเหมือนกัน นั่นคือ เด็กผู้ชายจะมีความสูงเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว บริเวณไหล่และหน้าอกจะขยายออกอย่างที่เขาเรียกกันว่า "อกสามศอก" นอกจากนี้เสียงจะแตกพร่า มีขนขึ้นตามที่ต่างๆ เช่น อวัยวะเพศ รักแร้หน้าอกและบริเวณขาเป็นต้น อวัยวะสืบพันธุ์เพศชายภายนอกทำหน้าที่สำคัญในการเป็นอวัยวะกระตุ้นทางเพศ ขณะที่อวัยวะสืบพันธุ์ภายในทำหน้าที่หลักในการสืบพันธุ์ ซึ่งมีส่วนประกอบดังจะกล่าวต่อไปนี้

ลูกอัณฑะและถุงอัณฑะ (Testes and scrotum)

ลูกอัณฑะ จะบรรจุอยู่ภายในถุงอัณฑะซึ่งปกติจะมี 2 ลูก อัณฑะนี้เป็นต่อมเพศที่ ทำหน้าที่ผลิตสเปิร์มหรือที่เรียกว่า "ตัวอสุจิ" อสุจิที่สร้างขึ้นจะถูกลำเลียงต่อไปเก็บไว้ยังต่อมพักตัวอสุจิโดยผ่านทางท่อนำอสุจิ ลูกอัณฑะแต่ละข้างจะมีรูปร่างคล้ายกับลูกรักบี้ที่วางตั้งเอาหัวลง และทั้งสองข้างควรจะมีขนาดและ น้ำหนักใกล้เคียงกัน

ถุงอัณฑะ เป็นถุงเนื้อเยื่อที่ห่อหุ้มอัณฑะไว้อีกทีหนึ่งและห้อยอยู่ด้านนอกของร่างกาย เพราะว่าเชื้ออสุจิ จะต้องถูกเก็บในที่ๆเย็นกว่าอุณหภูมิในร่างกายของเรา ( 37 องศาเซลเซียส ) ผิวหนังของถุงอัณฑะเป็นส่วนที่ต่อเนื่องมาจากหนังหุ้มองคชาต ถุงอัณฑะมักจะมีสีเข้มกว่าสีของร่างกายส่วนอื่นๆ และอาจมีจุดด่างดำ สิว หรือ ไฝ ก็ได้ถือเป็นเรื่องธรรมดา ลูกอัณฑะเป็นต่อมเพศชาย 2 ต่อม ที่พัฒนาอยู่ภายในช่องท้อง (abdominal cavity) ขณะที่ยังเป็นทารกในครรภ์ หรือฟีตัส (fetus) ในชายวัยก่อนเข้าสู่วัยรุ่นถุงอัณฑะจะมีผิวหนังสีอ่อนและเรียบ เมื่อเข้าสู่วัยรุ่นถุงอัณฑะจะใหญ่ขึ้นผิวคล้ำมากขึ้นและย่น ถุงจะบรรจุอัณฑะเพื่อรักษาอุณหภูมิของลูกอัณฑะเนื่องจากอสุจิจะผลิตได้ดีในอุณหภูมิที่ต่ำกว่าอุณหภูมิของร่างกายเล็กน้อย ในผู้ใหญ่ ลูกอัณฑะจะยาวประมาณ 1.5 นิ้ว และมีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 1 นิ้ว ลูกอัณฑะจะเคลื่อนไหวได้บ้างในถุงอัณฑะ โดยปกติลูกอัณฑะข้างหนึ่งมักจะหย่อนลงต่ำกว่าอีกข้างหนึ่งเล็กน้อย และข้างซ้ายมักจะหย่อนลงต่ำกว่าข้างขวา ในคนที่ถนัดซ้ายมักจะพบว่าลูกอัณฑะข้างขวาจะหย่อนลงต่ำกว่าข้างซ้าย บริเวณถุงอัณฑะจะมีเส้นประสาทมาเลี้ยงอย่างดี และลูกอัณฑะจะไวต่อแรงกดและของมีคม ผู้ชายส่วนใหญ่จะพบว่าการกระตุ้นเบา ๆ ที่ถุงอัณฑะและลูกอัณฑะจะทำให้เกิดอารมณ์ทางเพศ

องคชาต (Penis)

ส่วนหัวขององคชาต โดยเฉพาะตอนปลาย จะเป็นส่วนที่ค่อนข้างไวต่อความรู้สึกมากกว่าส่วนของหนังหุ้มปลาย เนื่องจากมีเส้นประสาทและเส้นโลหิตมาหล่อเลี้ยงอยู่เป็นจำนวนมาก โดยปกติอวัยวะเพศชายจะอ่อนนุ่มและห้อยลง แต่เมื่อถูกกระตุ้นเร้าทางเพศจนเกิดอารมณ์ หรือบางครั้งอาจจะไม่ได้ถูกเร้าอารมณ์ก็ได้ หรือถูกสัมผัสตรงส่วนนี้อวัยวะเพศก็จะแข็งตัวขึ้นมาได้เองในทันที

หนังหุ้มปลายองคชาต จะคลุมส่วนหัวของอวัยวะเพศไว้ ปกติเวลาที่อวัยวะเพศเกิดอาการแข็งตัว หนังหุ้มปลายอวัยวะเพศนี้จะเปิดออกเองทำให้ส่วนหัวของอวัยวะเพศโผล่ออกมาอยู่ข้างนอกส่วนหัว (glans) ขององคชาตมีลักษณะกลมเรียบและไวต่อความรู้สึก เนื่องจากมีปลายประสาทมาเลี้ยงมากจึงไวต่อการกระตุ้นทางเพศ บริเวณที่ไวต่อการกระตุ้นมาก ๆ 2 แห่งคือ บริเวณเส้นสองสลึง (frenulum) เป็นลักษณะขอบนูนเล็กและบางเชื่อมระหว่าง ส่วนหัว (glans) และส่วนก้าน (shaft/body) ขององคชาต ส่วนอีกบริเวณหนึ่งคือ โคโรนา (corona) ซึ่งเป็นขอบรอบส่วนหัวขององคชาต เมื่อแรกเกิดส่วนหัวขององคชาตจะถูกคลุมไว้ด้วยผิวหนังที่เรียกว่า หนังหุ้มปลาย (prepuce or foreskin)

ส่วนขององคชาตที่มีลักษณะเป็นรูปทรงกระบอกยาว (shaft) ซึ่งมีหนังหุ้มหลวม ๆ (elastic sheath) ทำให้องคชาตแข็งตัวได้ ภายในองคชาตจะมีเนื้อเยื่อที่แข็งตัวได้รูปทรงกระบอก 3 แท่ง ที่มีทั้งประสาทและเส้นเลือดมาเลี้ยงจำนวนมาก เนื้อเยื่อทรงกระบอก 2 แท่งที่อยู่ด้านบนขององคชาตเรียกว่า คอร์โปร่า คาเวอร์โนซา (corpora cavernosa) ส่วนแท่งที่สามซึ่งมีขนาดแคบกว่าอยู่ด้านล่างเรียกว่า คอร์ปัส สปองจิโอซั่ม (corpus spongiosum)

เมื่อมีการกระตุ้นทางเพศ กล้ามเนื้อทั้ง 3 แท่งจะมีเลือดมาคั่งจนองคชาตมีขนาดรอบวงขยายใหญ่ขึ้น ยาวออก แข็งมากขึ้น และยื่นโด่งออกมาจากลำตัว เรียกว่า การแข็งตัว (erection) เป็นลักษณะที่สำคัญมากในการร่วมเพศ แต่ก็เป็นไปได้เหมือนกันที่ผู้ชายจะบรรลุจุดสุดยอดโดยที่องคชาตไม่แข็งตัว

อวัยวะเพศภายในของผู้ชาย (Internal male sex organs)

การตั้งครรภ์ (Pregnancy)

เมื่อไข่ (ova) ในรังไข่ของผู้หญิงข้างใดข้างหนึ่งสุก จากการกระตุ้นของฮอร์โมนกระตุ้น ไข่สุก Follicle Stimulating Hormone (FSH) จะมีการตกไข่ในช่วงประมาณครึ่งของรอบเดือน ไข่จะเดินทางจากท่อนำไข่ไปถึงมดลูกจะใช้เวลาประมาณ 3-7 วัน แต่ไข่จะเหมาะสมต่อการปฏิสนธิกับอสุจิในช่วงเวลา 1 วันแรกของการตกไข่ (Moore, 1982) ถ้าอสุจิไม่ผสมกับไข่ในเวลานี้ ไข่จะสุกมากเกินไปและจะสลายไปเมื่อถึงมดลูก พร้อมกับมีการหลุดลอกของผนังชั้นในมดลูกกลายเป็นประจำเดือนออกมาทางช่องคลอด

ผู้ชายจะหลั่งอสุจิออกมาขณะร่วมเพศจนถึงจุดสุดยอด (orgasm) ครั้งละประมาณ 200-300 ล้านตัว อสุจิจะผ่านช่องคลอดและปากมดลูก เข้าสู่มดลูก (uterus) และไปสู่ท่อนำไข่ ซึ่ง เป็นการเดินทางที่ค่อนข้างไกลและต้องผ่านอุปสรรค อสุจิบางตัวอาจเมื่อยล้าก่อนเดินทางไปถึง ท่อนำไข่ บางตัวอาจหมดแรงและตายเนื่องจากภาวะกรดของช่องคลอด จะเหลืออสุจิเพียง 2,000-3,000 ตัว ที่สามารถเดินทางถึงท่อนำไข่ และจะมีไม่ถึง 50 ตัวที่สามารถเดินทางถึงไข่ที่เคลื่อนมาตามท่อนำไข่ (Moore, 1982) อสุจิส่วนใหญ่จะมีชีวิตอยู่ภายในอวัยวะเพศหญิงได้เพียง 3 วัน แต่มีจำนวนน้อยที่อาจอยู่นานถึง 5 วัน (Wilcox และคณะ, 1995) เมื่ออสุจิพบกับไข่ อสุจิจะหลั่งเอนไซม์ออกมาและเจาะเข้าไปในไข่เกิดการปฏิสนธิ (conception) ภายใน 24-30 ชั่วโมง นิวเคลียสของอสุจิและไข่จะรวมตัวกันกลายเป็นเซลล์เดียวกันเรียกว่า ไซโกต (zygote) ทำให้เกิดรหัสยีนส์ของมนุษย์คนใหม่เกิดขึ้น

หลังจากนั้นไซโกตจะแบ่งตัวออกเป็น 2, 4 และ 8 เซลล์ และจำนวนเซลล์จะทวีจำนวนขึ้นเรื่อยๆ อย่างรวดเร็ว ขณะที่เซลล์มีการแบ่งตัวนั้นขนาดของเซลล์จะเล็กลง เซลล์เหล่านี้รวมตัวกันเรียกว่า มอรูล่า (morula) เมื่อรวมกันได้ประมาณ 100 เซลล์ ที่ศูนย์กลางของเซลล์จะมีช่องว่างที่มีน้ำบรรจุอยู่เรียกว่า บลาสโตซิส (blastocyst) และเมื่อบลาสโตซิสเคลื่อนตัวมาถึงมดลูกบลาสโตซิสก็อาจจะลอยตัวอยู่ได้หลายวัน ในระยะนี้จะมีขนาดเล็กกว่าหัวเข็มหมุด โดยปกติการฝังตัวของ บลาสโตซิสจะเสร็จสิ้นภายใน 14 วันหลังจากการปฏิสนธิ และบลาสโตซิสที่ฝังตัวแล้วจะเรียกว่า ตัวอ่อน หรือเอ็มบริโอ (embryo) และจะเรียกว่าทารกในครรภ์ หรือฟีตัส (fetus) เมื่ออายุ 8 สัปดาห์

ระยะการตั้งครรภ์ใช้เวลาประมาณ 260-270 วัน หรือประมาณ 9 เดือน เป็นระยะที่ทารกในครรภ์เจริญเติบโตอย่างรวดเร็วโดยเฉพาะทางด้านร่างกาย ซึ่งสามารถแบ่งได้เป็น 3 ระยะ คือ ไตรมาสแรก ไตรมาสที่สองและไตรมาสที่สาม ดังรายละเอียดดังนี้

ระยะไตรมาสแรก (The first trimester)

เมื่อประจำเดือนขาดหายไป ผู้หญิงมักอยากจะทราบข้อมูลโดยเร็วว่าตนเองตั้งครรภ์หรือไม่ จึงต้องมีการตรวจการตั้งครรภ์ (pregnancy test) ซึ่งมักจะตรวจโดยแพทย์หรือเจ้าหน้าที่ทางการแพทย์ หรืออาจจะซื้อชุดตรวจการตั้งครรภ์ได้จากร้านขายยาและนำไปตรวจที่บ้านได้ การตรวจการตั้งครรภ์เป็นการตรวจหาฮอร์โมนที่หลั่งโดยรก เรียกว่า human chorionic gonadotropin หรือ HCG ซึ่งจะตรวจพบจากปัสสาวะได้ ผลการตรวจการตั้งครรภ์นี้จะให้ผลถูกต้องแน่นอน (ร้อยละ 95-98) ก็ต่อเมื่อขาดประจำเดือนประมาณ 2 สัปดาห์ขึ้นไป อย่างไรก็ตาม ระดับฮอร์โมน HCG ในเลือดตรวจพบได้เร็วกว่าในปัสสาวะ (King, 1999)

อาการที่พบได้โดยทั่วไปของการตั้งครรภ์ในระยะนี้คืออาการคลื่นไส้ (nausea) ซึ่งเรียกว่า แพ้ท้อง หรือมอร์นิ่งซิคเนส (morning sickness) ร้อยละ 70 ของผู้หญิงตั้งครรภ์เคยมีอาการแพ้ท้อง ตั้งแต่อาการเล็กน้อยถึงปานกลาง โดยทั่วไปจะเริ่มประมาณสัปดาห์ที่ 4-6 หลังจากการปฏิสนธิ และจะมีอาการมากที่สุดประมาณสัปดาห์ที่ 8-12 และจะหายไปประมาณสัปดาห์ที่ 20 เชื่อกันว่าการที่ระดับฮอร์โมนเอสโตรเจนที่สูงขึ้นอาจเป็นสาเหตุของการแพ้ท้อง แต่ยังไม่มีการยืนยันถึงสาเหตุที่ชัดเจนแน่นอน (Deuchar, 1995) นอกจากนั้น ยังพบว่าสามีหรือแฟนของหญิงตั้งครรภ์จำนวนมากที่มีอาการคล้ายการตั้งครรภ์ ซึ่งเรียกว่า ซิมพาธีเพ็น (sympathy pains) หรือทางการแพทย์เรียกว่า เคาเว็ดซินโดรม (couvade syndrome) (King, 1999)

อาการอื่นๆ ของการตั้งครรภ์ในระยะสามเดือนแรกนี้ ได้แก่ เต้านมขยายใหญ่และคัดตึง พบเส้นเลือดดำได้ชัดเจนที่เต้านม วงรอบหัวนมคล้ำมากขึ้น หัวนมขยายใหญ่ ปัสสาวะบ่อย และมีการเคลื่อนไหวของลำไส้ไม่เป็นปกติ นอกจากนั้นยังรู้สึกเหนื่อยง่าย ระยะนี้จะมีพัฒนาการที่สำคัญเกิดขึ้น เมื่อบลาสโตซิสฝังตัวที่ผนังมดลูกแล้วจะเรียกว่า เอ็มบริโอ (embryo) จะมีการแบ่งเซลล์และมีการเจริญเติบโตที่เป็นลำดับ มักจะเกิดจากด้านหัวลงไปเท้า หรือจากหัวถึงหาง (cephalo-caudal, head to tail, development) ดังที่ได้กล่าวมาแล้วว่า เยื่อบุชั้นนอกของบลาสโตซิส จะกลายเป็นส่วนที่ช่วยเกี่ยวกับสารอาหารและการป้องกันอันตราย ส่วนเยื่อบุชั้นในทั้งสามชั้นจะพัฒนาเป็นอวัยวะของร่างกาย เช่น ชั้นนอก (ectoderm) จะพัฒนาเป็นระบบประสาท ผิวหนัง และฟัน ชั้นกลาง (mesoderm) จะพัฒนาเป็นกล้ามเนื้อ กระดูกและเส้นเลือด ส่วนชั้นใน (endoderm) พัฒนาเป็นอวัยวะภายใน เช่น ปอด ตับ และระบบทางเดินอาหาร เป็นต้น

 

ในสัปดาห์ที่สามของการตั้งครรภ์นี้ โครงสร้างส่วนกลาง ซึ่งเรียกว่า ท่อประสาท (neural tube) จะปรากฏชัดเจน ส่วนนี้จะกลายเป็นระบบประสาทส่วนกลาง (central nervous system) สัปดาห์ที่สี่จะมีการก่อตัวของสายรก หัวใจและระบบทางเดินอาหาร ในสัปดาห์ที่หกจะพบว่าเอ็มบริโอมีหางซึ่งเป็นปลายของปุ่มกระดูก ในสัปดาห์ที่ 8 เอ็มบริโอจะมีความยาวเพียง 1.2 นิ้ว ซึ่งเป็นระยะที่อวัยวะทุกส่วนเริ่มพัฒนา หัวใจจะเต้น และกระเพาะอาหารจะเริ่มผลิตน้ำย่อย ส่วนตั้งแต่ระยะหลัง 8 สัปดาห์ไปจนคลอดนั้นจะเรียกว่า ทารกในครรภ์ หรือฟีตัส (fetus) (King, 1999)

ระยะไตรมาสที่สอง (The second trimester)

เดือนที่สี่และห้าของการตั้งครรภ์ มารดาจะรู้สึกว่าทารกในครรภ์เคลื่อนไหว ประสบการณ์ครั้งแรกของการเคลื่อนไหวเรียกว่า ลูกดิ้น หรือคิกเค้นนิ่ง (quickening) เมื่อผู้หญิงเริ่มรู้สึกว่ามีชีวิตน้อยๆ เคลื่อนไหวอยู่ภายในครรภ์ตนเอง ทารกในครรภ์จะถูกมองว่าเป็นบุคลคนหนึ่ง และความผูกพันทางด้านอารมณ์ของมารดาต่อทารกในครรภ์จะเริ่มพัฒนาขึ้นในช่วงนี้ ส่วนทารกในครรภ์จะเริ่มมีการเคลื่อนไหวทางปากด้วยการดูด สัปดาห์ที่ห้าจะตรวจพบการเต้นของหัวใจ ทารกในครรภ์จะเปิดตา ดูดนิ้วและตอบสนองต่อแสง ในระยะปลายของไตรมาสที่สองนี้ ทารกในครรภ์จะยาวประมาณ 12 นิ้ว และหนักประมาณ 1 ปอนด์ หรือ 453 กรัม (King, 1999)

ระยะไตรมาสที่สาม (The third trimester)

ในระยะนี้หญิงตั้งครรภ์จะรู้สึกลำบาก ไม่ว่าจะเดิน นั่ง หรือนอน จึงมักจะเรียนรู้หาวิธีใหม่ๆในการนั่งหรือลุกจากเก้าอี้ และมักจะปวดหลังเนื่องจากต้องอุ้มน้ำหนักของทารกไว้ข้างหน้าทำให้จุดศูนย์ถ่วงเปลี่ยนแปลงไป มดลูกที่ขยายใหญ่ขึ้นจะไปเพิ่มแรงกดที่กระเพาะปัสสาวะและกระเพาะอาหาร ทำให้ต้องปัสสาวะบ่อย อาจเกิดอาการแสบท้อง มีลมในกระเพาะและท้องผูกบ่อย การดิ้นของทารกอาจทำให้นอนหลับได้ลำบาก

ในปลายสัปดาห์ที่เจ็ดของการตั้งครรภ์ ทารกจะยาวประมาณ 15 นิ้ว และหนักประมาณ 680 กรัม เริ่มมีเนื้อเยื่อไขมันสะสมที่ใต้ผิวหนัง ในสัปดาห์ที่แปดน้ำหนักทารกจะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว และเมื่อสิ้นสุดสัปดาห์ที่แปด ทารกจะมีน้ำหนักประมาณ 4 ปอนด์ หรือ 1,800 กรัม และในสัปดาห์ที่เก้าทารกอาจยาวถึง 50 เซนติเมตร และหนักถึง 3170 กรัม (King, 1999)

อวัยวะสืบพันธุ์เพศหญิง (Female sexual organs)
อวัยวะสืบพันธุ์เพศชาย (Male sexual organs)
 

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook