คนพื้นเมือง

	เผ่าแซมบูรู (Samburu) อาศัยอยู่ทางตอนเหนือของประเทศคีนยา มีความคล้ายคลึงกับพวกมาไซ นิยมเลี้ยงสัตว์ มีการค้าทาส (ในภาพ ชาวแซมบูรูกำลังขนส่งทาส ไปตามลำน้ำ ) พวกหญิงชาวแซมบูรูนิยม ใส่กำไลคอที่ทำจากหางช้าง
	ชาวอินเดียนเผ่าอีริกบ๊ากซ่า(Erigbaagtsa) อาศัยอยู่ในป่าดงดิบของลุ่มแม่น้ำอเมซอน อเมริกาใต้ เป็นนักล่าสัตว์ นิยมล่านก เครื่องมือทำจากไม้หลาวปลายแหลม และธนูทำจากไม้ไผ่ ใช้ใบปาล์มเป็นอาหารล่านก
	ชาวอินเดียนเผ่าวาร่า (Waura) เป็นชาวอินเดียนที่อาศัยอยู่ในเขตลุ่มแม่น้ำอเมซอน อเมริกาใต้ ดำรงค์ชีวิตโดยการล่าสัตว์ จับปลาโดยใช้เรือแคนนูหลายลำ แล้วช่วยกันตีน้ำเพื่อให้ปลาตกใจ ว่ายหนีไปติดตาข่ายที่ขึงดักไว้
	เผ่าวูดาบี (Wodaabe) มีจำนวนประชากรประมาณ 45000 คน กระจายอยู่ในพื้นที่ของประเทศไนเจอร์ แอฟริกา อาศัยอยู่ในเขตกึ่งแห้งแล้ง ผู้ชายนิยมแต่งหน้าเมื่อมีงานเทศกาลต่างๆ ผู้หญิงเป็นแม่บ้านจัดหาน้ำ ส่วนผู้ชายทำหน้าที่ต้อนฝูงสัตว์เลี้ยง วิถีชีวิตชาววูดาบี ฝูงสัตว์เลี้ยงคือวัวเซบู และแพะเป็นพื้นฐานของการดำเนินชีวิต น้ำนมจากวัวเซบูที่เลี้ยงไว้คืออาหารหลัก การเลี้ยงวัวทำแบบร่อนเร่ เปลี่ยนตำแหน่งโดยการต้อนฝูงวัว ไปตามแหล่งอาหารของสัตว์
	เผ่าโปก๊อท(Pokot) เป็นชนกลุ่นน้อยในประเทศคีนยา มีจำนวนประชากร 220000 คน อาชีพทำไร่และเลี้ยงสัตว์ร่อนเร่ ข้าวโพดคือพืชที่นิยมปลูก วัวและอูฐเป็นสัตว์เลี้ยง เมื่อมีงานเทศกาลผู้หญิงจะแต่งตัว โดยการสวมกำไลคอและแต่งหน้า
	ผู้หญิงชาวโปก๊อท ที่กำลังเข้าสู่วัยรุ่น จะมีพิธีแนะนำหญิงที่เข้าสู่สาวรุ่น โดยหญิงเหล่านี้จะต้องถูกพอกด้วยแป้งที่ศีรษะ และใบหน้า
	ต่อหน้า2