หน้าบ้านจอมยุทธ >> ห้องสมุด >>ประวัติศาสตร์ไทย-บุคคลสำคัญ >> สุนทรภู่ >> หน้า 2
    
 

 

 
   

 สุนทรภู
(กวีเอกของโลก)


          

วัดชีปะขาว(วัดศรีสุดาราม)
เป็นสถานที่ ที่สุนทรภู่เคยอยู่เมื่อแรกรุ่น บริเวณวัดและย่านนั้นเป็นสวนอันเต็มไปด้วยความสงบ และเป็นที่นัดพบคนรัก สุนทรภู่ เขียนไว้อาลัยว่า

"วัดปะขาวคราวรุ่นรู้      แรกเรียน
ทำสูตรสอนเสมียน         สมุดน้อย
เดินระวางระวังเวียน      หว่างวัด ปะขาวเฮย
เคยชื่นกลืนกลิ่นสร้อย      สวาทห้างกลางสวน"
      

นิราศเมืองแกลง
เมื่อพ่อแม่มีเหตุหมางใจต้องแยกทางกัน มารดาได้สามีใหม่ ส่วนบิดาออกบวชที่เมืองแกลง สุนทรภู่ไปวัดบ้านกล่ำเมืองแกลง การเดินทางครั้งนี้ ท่านได้แต่งนิราศเมืองแกลงไว้

"ถึงหย่อมย่านบ้านกล่ำพอค่ำพลบ
ประสบพบเผ่าพงศ์พวกวงศา
ขึ้นกุฎีที่สถิตท่านบิดา
กลืนน้ำตาก็ไม่ฟังเฝ้าพรั่งพราย
ศิโรราบกราบเท้าให้เปล่าจิต
รำคาญคิดอาลัยมิใคร่หาย
ชะรอยกรรมทำสัตว์ให้พลัดพราย
จึงแยกย้ายปิตุมารดร์ญาติกา
มาพบพ่อท้อใจด้วยไกลแม่
ให้ตั้งแต่เศร้าสร้อยละห้อยหา
ชนนีอยู่ศรีอยุธยา
บิดามาอ้างว้างอยู่กลางไพร"
              

นิราศพระบาท
สุนทรภู่ตามเสด็จพระองค์เจ้าปฐมวงศ์ ไปนมัสการพระพุทธบาทที่สระบุรี เมื่อปลายปี พ.ศ. 2340 เมื่อครั้งเป็นมหาดเล็ก และได้แต่งนิราศพระบาท ตามความรู้รอบตัวด้านสถาปัตยกรรมของท่าน

"ผนังในกุฎีทั้งสี่ด้าน
โอฬาร์ฬารทองทาฝาผนัง
จำเพาะมีสี่ด้านทวารบัง
ที่พื้นนั่งดาดด้วยแผ่นเงินงาม
มณฑปน้อยสวมรอยพระบาทนั้น
ล้วนสุวรรณแจ่มแจ้งแสงอร่าม
เพดานดาดลาดล้วนกระจกงาม
พระเพลิงพลามพร่างพร่างสว่างพราย
ตาข่ายแก้วปักกรองเป็นกรวยห้อย
ระย้าย้อยแวววามอร่ามฉาย
หอมควันธูปเทียนตลบอยู่อบอาย
ฟุ้งกระจายรื่นรื่นทั้งห้องทอง"

ต่อหน้า 3