บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน  >>

โคลงโลกนิติ

2

ลามก 
เรื่องร้าย 
หาบุษ บานนา 
หมั่นสู้แสวงธรรม

 

เนื้อปองน้ำหญ้าบ่
ลิงบ่ปองรัตน์ปอง 
หมูปองอสุจิของ 
คนเคลิบเคลิ้มบ้าใบ้

 

ปองทอง 
ลูกไม้ 
หอมห่อน ปองนา 
ห่อนรู้ปองธรรม

 

กายเกิดพยาธิโรคร้าย
แต่พยศยาไป่วาย 
ชาติเสือห่อนหายลาย 
กล้วยก็กล้วยคงกล้วย

 

ยาหาย 
ตราบม้วย 
ลบผ่อง 
กลับกล้ายฤๅมี

 

ขุนเขาสูงร้อยโยชน์
ขุนปราบด้วยโยธา 
จักล้างพยศสา 
ยศศักดิ์ให้เท่าให้

 

คณนา 
ราบได้ 
หัสยาก 
พยศนั้นฤาหาย

 

คบคนผู้โฉดเคลิ้ม
หญิงเคียดอย่าระคน 
อย่าคบหมู่ทรชน 
บัณทิตแม้ตกต้อง

 

อับผล 
ร่วมห้อง 
สอนยาก 
โทษสู้สมาคม

 

ภูเขาอเนกล้ำ
บมิหนักแผ่นธรณี 
หนักนักแต่กระลี 
อันจักทรงทานได้

 

หากมี 
หน่อยไซร้ 
ลวงโลก 
แด่พื้นนรกานต์

 

ภูเขาทั้งแท่งล้วน
ลมพยุพัดพา 
สรรเสริญแลนินทา 
ใจปราชญ์ฤาเฟื่องพื้น

 

ศิลา 
บ่ขึ้น 
คนกล่าว 
ห่อนได้จินต์จล

 

ห้ามเพลิงไว้อย่าให้
ห้ามสุริยแสงจันทร์ 
ห้ามอายุให้หัน 
ห้ามดังนี้ไว้ได้

 

มีควัน 
ส่องไซร้ 
คืนเล่า 
จึ่งห้ามนินทา

 

ภูเขาเหลือแหล่ล้วน
หามณีจินดา 
ฝูงชนเกิดนานา 
หานักปราชญ์นั้นไซร้

 

ศิลา 
ยากได้ 
ในโลก 
เลือกแล้วฤามี

 

ป่าหลวงหลายโยชน์พร้อม
หาแก่นจันทน์กฤษณา 
ฝูงคนเกิดมีมา 
หาปราชญ์ฤาจักได้

 

พฤกษา 
ยากไซร้ 
เหลือแหล่ 
ยากแท้ควรสงวน

 

มัจฉามีทั่วท้อง
หาเงือกงูมังกร 
ทั่วด้าวพระนคร 
จักเสาะสัปปุรุษไซร้

 

ชโลธร 
ยากได้ 
คนมาก มีนา 
ยากแท้จักมี

 

ดารามีมากร้อย
บ่เปรียบกับดวงจันทร์ 
คนพาลมากอนันต์ 
จะเทียบเท่าปราชญ์ไซร้

 

ถึงพัน 
หนึ่งได้ 
ในโลก 
ยากแท้ฤาถึง

 

เหมหงส์เลี้ยงชีพด้วย
ช้างพึ่งพนาดร 
ภุมราบุษบากร 
นักปราชญ์เลี้ยงตัวได้

 

สาคร 
ป่าไหม้ (ไม้) 
ครองร่าง ตนนา 
เพื่อด้วยปัญญา

 

นกแร้งบินได้เพื่อ
หมู่จระเข้เต่าปลา 
เข็ญใจพึ่งราชา 
ลูกอ่อนอ้อนกลืนกล้ำ

 

เวหา 
พึ่งน้ำ 
จอมราช 
เพื่อน้ำนมแรง

 

ป่าพึ่งพาลพยัคฆ์ร้าย
เสือพึ่งไพรพงพี 
ความชั่วพึ่งความดี 
เรือพึ่งแรงน้ำน้ำ

 

ราวี 
เถื่อนถ้ำ 
เท็จพึ่ง จริงนา 
หากรู้คุณเรือ

 

ตีนงูงูไซร้หาก
นมไก่ไก่สำคัญ 
หมู่โจรต่อโจรหัน 
เชิงปราชญ์ฉลาดกล่าวผู้

 

เห็นกัน 
ไก่รู้ 
เห็นเล่ห์ กันนา 
ปราชญ์รู้  เชิงกัน

 

มีอายุร้อยหนึ่ง
ศีลชื่อปัญจางค์จัก 
ขวบเดียวเด็กรู้รัก 
พระตรัสสรรเสริญผู้

 

นานนัก 
ไป่รู้ 
ษานิจ  ศีลนา 
เด็กนั้นเกิดศรี

 

คนใดยืนอยู่ร้อย
ใจบ่มีปรีชา 
วันเดียวเด็กเกิดมา 
สรรเพชญ์บัณฑูรไว้

 

พรรษา 
โหดไร้ 
ใจปราชญ์ 
เด็กนั้นควรยอ

 

คนใดยืนเหยียบร้อย
ความอุตส่าหฤามี 
เด็กเกิดขวบหนึ่งดี 
พระตรัสว่าเด็กน้อย

 

ขวบปี 
เท่าก้อย 
เพียรพาก 
นี่เนื้อเวไนย

 

อายุถึงร้อยขวบ
ธัมโมชอันโอฬาร 
เด็กน้อยเกิดประมาณ 
เห็นถ่องธรรมยิ่งผู้

 

เจียรกาล 
บ่รู้ 
วันหนึ่ง 
แก่ร้อยพรรษา

 

มีอายุอยู่ร้อย
ความเกิดแลความตาย 
วันเดียวเด็กหญิงชาย 
ลูกอ่อนนั้นยิ่งผู้

 

ปีปลาย 
ไป่รู้ 
เห็นเกิด ตายนา 
แก่ร้อยปีปลาย

 

ธิรางค์รู้ธรรมแม้
บ่กล่าวให้หญิงชาย 
ดุจหญิงสกลกาย 
อยู่ร่วมเรือนผัวผู้

 

มากหลาย 
ทั่วรู้ 
งามเลิศ 
โหดแท้ขันที

 

เว้นวิจารณ์ว่างเว้น
เว้นที่ถามอันยัง 
เว้นเล่าลิขิตสัง 
เว้นดั่งกล่าวว่าผู้

 

สดับฟัง 
ไป่รู้ 
เกตว่าง เว้นนา 
ปราชญ์ได้ฤามี

 

รู้น้อยว่ามากรู้
กลกบเกิดอยู่ใน 
ไป่เห็นชเลไกล 
ชมว่าน้ำบ่อน้อย

 

เริงใจ 
สระจ้อย 
กลางสมุทร 
มากล้ำลึกเหลือ

 

รูปชั่วมักแต่งแกล้ง
ใจขลาดมักอาจอง 
น้ำพร่องกละออมคง 
เฉาโฉดโอษฐ์อวดสู้

 

เกลาทรง 
อวดสู้ 
กระฉอก ฉานนา 
ว่ารู้ใครเทียม

 

จระเข้คับน่านน้ำ
รถใหญ่กว่ารัถยา 
เสือใหญ่กว่าวนา 
เรือเขื่องคับชเลแล้

 

ไฉนหา  ภักษ์เฮย 
ยากแท้ 
ไฉนอยู่ ได้แฮ 
แล่นโล้ไปไฉน

 

มณฑกทำเทียบท้าว
แมวว่ากูพยัคฆี 
นกจอกว่าฤทธี 
คนประดากขุกมีข้า

 

ราชสีห์ 
แกว่นกล้า 
กูยิ่ง ครุฑนา 
ยิ่งนั้นแสนทวี

 

หิ่งห้อยส่องก้นสู้
ปัดเทียบเทียมรัตนอัน 
ทองเหลืองหลู่สุวรรณ 
พาลว่าตนเองอ้า

 

พระจันทร์ 
เอี่ยมข้า 
ธรรมชาติ 
อาจล้ำเลยกวี

 

เสือผอมกวางวิ่งเข้า
ไป่ว่าเสือมีฤทธิ์ 
เล็บเสือดั่งคมกฤช 
ครั้นปะปามล้มคว่ำ

 

โจมขวิด 
เลิศล้ำ 
เสือซ่อน  ไว้นา 
จึ่งรู้จักเสือ

 

ทองเหลืองเปลื้องร้ายห่อน
ขัดเท่าขัดราคี 
นพคุณหมดใสสี 
ถึงบ่แต่งตั้งไว้

 

เห็นมี 
เล่าไซร้ 
เสร็จโทษ 
แจ่มแจ้งไพบูลย์

 

พระสมุทรไหวหวาดห้วย
เมรุพลวกปลวกสำรวล 
สีหราชร่ำคร่ำครวญ 
สุริยส่องยามเย็นเข้า

 

คลองสรวล 
ร่าเร้า 
สุนัขเยาะ หยันนา 
หิ่งห้อยยินดี

 

แมวล่าหนูแซ่ซี้
หมาล่าวิฬาร์ผัน 
ครูล่าศิษย์และธรรม์ 
เสือล่าป่าแรมร้าง

 

จรจรัล 
สู่หล้าง 
คบเพื่อน พาลนา 
หมดไม้ไพรสณฑ์

 

จามรีขนข้องอยู่
ชีพบ่รักรักยศ 
สัตว์โลกซึ่งสมมติ 
ดูเยี่ยงสัตว์นั้นได้

 

หยุดปลด 
ยิ่งไซร้ 
มีชาติ 
ยศซ้องสรรเสริญ

 

นพคุณใส่เบ้าสูบ
ค้อนเหล็กรุมรันตี 
บ่เจ็บเท่าธุลี 
เจ็บแต่ท่านชั่งด้วย

 

แสนที 
ห่อนม้วย 
สักหยาด 
กล่ำน้อยหัวดำ

อ่านต่อหน้า 3

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook