บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ปรัชญา อภิปรัชญา ญาณวิทยา จิตวิทยา ตรรกศาสตร์ >>

ตำราพิชัยสงคราม ซุนวู

อธิคม สวัสดิญาณ และ อดุลย์ รัตนมั่นเกษม แปล

บทที่ 7 การสัประยุทธ์

ซุนวูกล่าวว่า อันหลักการทำศึก เมื่อแม่ทัพขุนทหารได้รับพระบรมราชโองการจากพระเจ้าแผ่นดินให้ระดมเกณฑ์ไพร่พล จัดตั้งเป็นกองทัพ แลยกตั้งค่ายประจัญหน้าข้าศึก ขั้นตอนนี้หามีสิ่งใดยากเกินกว่าการชิงความได้เปรียบไม่ แลเรื่องยากที่สุดในการชิงความได้เปรียบคือ ต้องแปรเส้นทางที่อ้อมที่วกวนให้เป็นทางลัด แปรความด้อยเปรียบต่าง ๆให้เป็นความได้เปรียบ ดังนั้น หากแสร้งเดินทางอ้อม แลใช้ผลประโยชน์เล็กๆ น้อยๆ เข้าล่อใจข้าศึกได้ ก็ย่อมไปถึงที่หมายได้เร็วกว่าข้าศึก ทั้งที่ออกเดินทางทีหลัง นี่แหละคือการรู้จักแปรทางอ้อมให้เป็นทางลัด

ดังนั้น การสัประยุทธ์จึงมีทั้งแง่ได้เปรียบและแง่ที่อันตราย หากให้ทหารทั้งกองทัพแบกนำยุทธสัมภาระทั้งหมดเพื่อเข้าชิงยึดชัยภูมิที่ได้เปรียบ ก็คงไม่อาจไปถึงที่หมายตามกำหนดเวลาได้แต่ถ้าปลดยุทธสัมภาระทิ้งไป ก็อาจสูญเสียยุทธสัมภาระเหล่านี้ไป ด้วยเหตุนี้ การให้ทหารถอดเสื้อเกราะเร่งรุดเดินทัพเป็นทวีคูณทั้งวันทั้งคืนโดยมิหยุดพัก หากเป็นการเดินทัพเพื่อไปชิงยึดชัยภูมิที่ได้เปรียบที่อยู่ไกลออกไปร้อยลี้ แม่ทัพทั้งสามทัพ (ทัพหน้า ทัพหลวง และทัพหลัง) ก็อาจตกเป็นเชลยได้ด้วยว่าพวกทหารที่แข็งแรงก็จะไปถึงที่หมายก่อน

ส่วนพวกที่อ่อนแอก็จะถูกทิ้งไว้ข้างหลัง ซึ่งจะมีกำลังทหารเพียงหนึ่งในสิบเท่านั้นที่จะไปถึงที่หมายได้ หากเดินทัพไปถึงชัยภูมิที่ได้เปรียบซึ่งอยู่ไกลออกไปห้าสิบลี้ แม่ทัพทัพหน้าอาจต้องปราชัย ด้วยว่ามีกำลังทหารไปถึงที่หมายเพียงกึ่งหนึ่งเท่านั้น และหากเดินทัพไปชิงชัยภูมิที่ได้เปรียบซึ่งอยู่ไกลออกไปสามสิบลี้ ก็จะมีกำลังทหารเพียงสองในสามที่ไปถึงที่หมาย

ดังนั้นกองทัพที่ไม่มียุทธสัมภาระ ไม่มีเสบียงกรัง และไม่มียุทธปัจจัยอื่นๆ จึงไม่อาจอยู่รอดได้ ฉะนั้น หากเราไม่เข้าใจจุดมุ่งหมายทางยุทธศาสตร์ของบรรดาแว่นแคว้นต่างๆ เราก็ไม่อาจเจริญสัมพันธไมตรีด้วยได้ หากเราไม่ค้นเคยกับสภาพภูมิประเทศที่เป็นป่าเขา หุบเหว ที่ลุ่มดอน ห้วยหนองคลองบึง เราก็ไม่สามารถเดินทัพได้ และหากเราไม่ได้คนในท้องถิ่นนำทาง เราก็จะไม่รู้ภูมิประเทศที่ได้เปรียบ

ดังนั้น การทำสงคราวจะประสบชัยชนะได้ ก็ด้วยอาศัยเล่ห์กลอุบาย คือพิจารณาว่ามีความได้เปรียบหรือไม่ แล้วจึงค่อยปฏิบัติการ และปรับเปลี่ยนยุทธวิธีด้วยการกระจายหรือรวมกำลังพล ดังนั้น เวลาเดินทัพจะต้องไปได้รวดเร็วดุจลมกรด หยุดทัพได้สงบนิ่งดุจไม่ในพงไพร รุกตีต้องฮือโหมดุจไฟลาม ตั้งรับได้มั่นคงดุจขุนเขา ซุ่มซ่อนได้ดุจเมฆดำคลุมฟ้า และบุกตะลุยศึกได้ฉับไวดุจสายฟ้าฟาด เมื่อเข้าปล้นเมืองได้สินสงครามมา จึงต้องนำมาแบ่งให้แก่เหล่าทหารหาญ และเมื่อยึดขยายดินแดนได้ ก็ต้องแบ่งปันแก่เหล่าแม่ทัพนายกอง ต้องชั่งใจตรองดูผลได้ผลเสียให้ถ่องแท้ก่อน จึงค่อยปฏิบัติการ ผู้ใดเข้าใจการแปรทางอ้อมให้เป็นทางลัดก็จักชนะ นี่คือหลักของการสัประยุทธ์

ตำราพิชัยสงครามโบราณกล่าวว่า “ด้วยว่าเมื่อรบกัน จะสั่งการด้วยวาจาคงไม่ได้ยิน จำต้องตีฆ้องกลอง แลจะใช้สัญญาณมือสั่งการ ก็คงไม่เห็น จำต้องโบกธงแทน” ดังนั้น หากเป็นการรบในเวลากลางคืน ส่วนมากจะใช้ตีฆ้องกลอง แต่หากเป็นการรบในเวลากลางวัน ก็จะใช้โบกธงฆ้องกลองและธงทิว จึงมีไว้เพื่อให้กองทัพปฏิบัติการให้เป็นหนึ่งเดียวกัน เมื่อทหารทั้งกองทัพต้องปฏิบัติการให้เป็นหนึ่งเดียวกัน

พวกบ้าบิ่นที่กล้าตายย่อมจะบุกไปตามลำพังไม่ได้ ส่วนพวกที่มีใจขาดกลัวก็จะถอยหนีตามลำพังไม่ได้เช่นกัน นี่แหละคือ วิธีการบัญชาการรบในกองทัพขนาดใหญ่ เราต้องทำลายขวัญและกองทัพข้าศึก และสั่นคลอนการตัดสินใจของแม่ทัพฝ่ายข้าศึก กองทัพเมื่อแรกรบจะมีขวัญสู้รบเต็มเปี่ยม แต่พอผ่านไปสักช่วงหนึ่งขวัญสู้รบก็จะค่อย ๆ ลดหย่อนลงเรื่อย ๆ และสุดท้ายจะไม่มีขวัญสู้รบเหลืออยู่ ผู้ช่ำชองการสงคราม จึงพึงหลีกเลี่ยงข้าศึกที่มีขวัญสู้รบดีเยี่ยม ให้รอจนกว่าข้าศึกจะขวัญตกและหมดไป จึงค่อยเข้าตี นี่คือวิธีควบคุมขวัญทหาร

เราจะใช้ทหารที่มีระเบียบวินัยดีไปโจมตีข้าศึกที่แตกแถวสับสนอลหม่าน เราจะใช้ทหารที่ใจเย็นสุขุมโจมตีข้าศึกที่วู่วามบุ่มบ่าม นี่คือวิธีคุมจิตใจทหาร เราจะใช้สมรภูมิที่อยู่ใกล้ รับมือกับข้าศึกทีเดินทางมาไกล และเราจะใช้ทหารที่ได้พักผ่อนอย่างเต็มที่แล้ว รับมือกับข้าศึกที่เหนื่อยล้า ทั้งเราจะใช้ทหารที่อิ่มท้อง ไปโจมตีข้าศึกที่หิวโหย นี่คือวิธีคุมกำลังรบของกองทัพ เราจะไม่เข้าตีสกัดข้าศึกที่ตั้งขบวนทัพและปักธงทิวไว้อย่างเป็นระเบียบ เราจะไม่จู่โจมข้าศึกที่ตั้งค่ายอย่างแน่นหนาดูน่าเกรงขาม นี่คือวิธีพลิกแพลงกลยุทธ์

หลักการทำสงครามคือ เราจะไม่แหงนคอตั้งบ่าบุกขึ้นไปตีข้าศึกที่ยึดที่มั่นบนภู เราจะไม่บุกตีข้าศึกที่หันหลังอิงเนินเขา เราจะไม่ไล่ตามตีข้าศึกที่ทำทีแสร้งแพ้ล่าถอย เราจะไม่โจมตีกำลังที่เข้มแข็งของข้าศึก เราจะไม่ไปสนใจกองกำลังที่ข้าศึกส่งมาล่อ เราจะไม่ไปตีสกัดข้าศึกที่กำลังถอนกลับประเทศตน การล้อมข้าศึกต้องเปิดช่องว่างไว้ ถ้าข้าศึกจนตรอก จงอย่ารุกบีบกระชั้นจนเกินไป เหล่านี้คือ หลักการสัประยุทธ์

 

การวางแผน
การทำสงคราม
ยุทโธบายเชิงรุก
ลักษณะการยุทธนุภาพ
ยุทธานุภาพ
จริงลวง
การสัประยุทธ์
ความผันแปร 9 ประการ
การเดินทัพ
ลักษณะภูมิประเทศ
พื้นที่เก้าลักษณะ
โจมตีด้วยไฟ
การใช้จารชน

ปฏิบัติการทางทหาร

ประเมินศึก
การทำศึก
กลวิธีรุก
รูปลักษณ์การรบ
พลานุภาพ
ตื้นลึกหนาบาง
การสัประยุทธ์
เก้าลักษณะ
การเดินทัพ
ภูมิประเทศ
เก้ายุทธภูมิ
โจมตีด้วยเพลิง
การใช้จารชน
 

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook