บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ศาสนา ลัทธิ ความเชื่อ นิกาย พิธีกรรม >>

พระวรสารแห่งชีวิต

    ชีวิตมนุษย์มีต้นกำเนิดในองค์พระผู้เป็นเจ้า ทุกชีวิตมนุษย์จึงมาจากพระเจ้าและเป็นของพระเจ้า ทุกชีวิตมนุษย์เป็นของขวัญล้ำค่าที่พระเจ้าทรงประทานให้แก่โลก

บทนำ
บทที่ 1
บทที่ 2
บทที่ 3
บทที่ 4
บทส่งท้าย

7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28

7. “ความตายมิได้มาจากพระเจ้า และพระองค์ก็ไม่ทรงพอพระทัยให้ผู้มีชีวิตต้องตายไป เหตุว่า พระองค์ทรงเนรมิตทุกสิ่งให้ดำรงคงอยู่...พระเจ้าทรงสร้างมนุษย์มาให้เป็นอมตะ พระองค์ทรงสร้างมาตามภาพลักษณ์ของพระองค์เอง แต่เป็นเพราะ ความอิจฉาของปีศาจ ความตายจึงเข้ามาในโลก ผู้ที่อยู่ฝ่ายปีศาจจะประสบความตาย” (ปชญ 1:13-14 ; 2:23-24)

พระวรสารแห่งชีวิตที่ได้รับการประกาศตั้งแต่แรกเริ่มเมื่อมนุษย์ถูกสร้างขึ้นมาตามภาพลักษณ์ของพระเจ้า โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อให้มนุษย์มีชีวิตสมบูรณ์นั้น (เทียบ ปฐก 2:7 ; ปชญ 9:2-3) กลับขัดแย้งกับการมีประสบการณ์อันเจ็บปวดเรื่องความตาย ซึ่งเข้ามาในโลก และทอดเงาแห่งการไร้ความหมายของมันแผ่คลุมการเป็นอยู่ทั้งหมดของมนุษย์ ความตายเข้ามาในโลกเป็นผลมาจากความอิจฉาของปีศาจ (เทียบ ปฐก 3:1,4-5) และมาจากบาปของบิดามารดาคู่แรกของเรามนุษย์ (เทียบ ปฐก 2:17 ; 3:17-19) และความตายนี้เข้ามาในโลกด้วยวิธีอันรุนแรงโดยการที่กาอินลงมือฆ่าอาแบลน้องชายของตน “ขณะที่สองคนอยู่ในทุ่งนา กาอินก็ลงมือทำร้ายอาแบลน้องชาย และฆ่าเขาเสีย” (ปฐก 4:8)

การฆ่าคนครั้งแรกนี้ถูกกล่าวถึงเพียงครั้งเดียวในหน้าหนังสือพระคัมภีร์ปฐมกาล ซึ่งมีความหมายเป็นสากล กล่าวคือ เป็นหน้าหนังสือประวัติศาสตร์มนุษย์ที่ถูกเขียนขึ้นมาใหม่ทุกๆ วัน ในลักษณะซ้ำแล้วซ้ำอีกและย่ำแย่ลงเรื่อยๆ

ให้เราร่วมกันอ่านพระคัมภีร์ตอนนี้อีกครั้งหนึ่งซึ่งแม้ว่าจะเป็นเรื่องแบบโบราณๆ และแบบซื่อๆ ธรรมดาๆ แต่ก็มีบทเรียนสอนเราอย่างมาก

“อาแบลเป็นคนเลี้ยงแกะ ส่วนกาอินเป็นคนเพาะปลูกวันหนึ่งกาอินนำผลที่เกิดจากแผ่นดินมาถวายเป็นบูชาแด่พระเจ้า ส่วนอาแบลนำแกะที่เกิดจากฝูงรุ่นแรกและไขมันแกะมาถวายด้วย พระเจ้าทรงพอพระทัยอาแบลและเครื่องบูชาของเขา กาอินโกรธมากหน้าบึ้งตึง พระเจ้าตรัสถามกาอินว่า ‘ท่านโกรธหน้าตาบึ้งตึงทำไมถ้าท่านทำดีท่านย่อมเงยหน้าขึ้นได้ แต่ถ้าท่านทำไม่ดีบาปกำลังหมอบอยู่ที่ประตูคอยตะครุบตัวท่าน แต่ท่านจะต้องเอาชนะมันให้ได้’”

“กาอินพูดกับอาแบลน้องชายว่า ‘เราลงไปในทุ่งนากันเถิด’ ขณะที่ทั้งสองคนอยู่ในทุ่งนา กาอินก็ลงมือทำร้ายอาแบลและฆ่าเสีย พระเจ้าตรัสถามกาอินว่า ‘อาแบลน้องชายของท่านอยู่ไหน’ เขาทูลตอบว่า ‘ข้าพเจ้าไม่ทราบ ข้าพเจ้าเป็นผู้ดูแลน้องหรือ’ พระองค์ตรัสว่า ‘ท่านทำอะไรลงไป เลือดของน้องชายของท่านจากพื้นดินร้องดังมาถึงเรา บัดนี้ท่านจะต้องถูกสาปแช่งให้ออกไปจากแผ่นดินที่อ้าปากรับโลหิตของน้องชายที่ท่านฆ่า เมื่อท่านเพาะปลูก แผ่นดินจะไม่ให้ผลแก่ท่านอีก ท่านจะต้องเร่ร่อนหลบหนีไปบนแผ่นดิน’ กาอินทูลพระเจ้าว่า ‘โทษของข้าพเจ้าหนักเกินกว่าจะรับอภัยได้ ดูซิ วันนี้พระองค์ทรงขับไล่ข้าพเจ้าออกมาจากแผ่นดินนี้ ข้าพเจ้าต้องหลบซ่อนจากพระพักตร์พระองค์ เร่ร่อนหนีหน้าผู้คนบนแผ่นดิน ใครพบข้าพเจ้าก็จะฆ่าข้าพเจ้าเสีย’ พระเจ้าตรัสตอบว่า ‘ไม่ได้ ใครฆ่ากาอินจะถูกแก้แค้นเป็นเจ็ดเท่า’ และพระเจ้าทรงทำเครื่องหมายไว้ที่ตัวกาอิน เพื่อเตือนคนที่พบไม่ให้ฆ่าเขา กาอินออกไปพ้นพระพักตร์ของพระเจ้า และอาศัยอยู่ในแผ่นดินโนด ทางตะวันออกของเอเดน” (ปฐก 4:2-16)

 

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook