บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ศาสนา ลัทธิ ความเชื่อ นิกาย พิธีกรรม >>

พระวรสารแห่งชีวิต

    ชีวิตมนุษย์มีต้นกำเนิดในองค์พระผู้เป็นเจ้า ทุกชีวิตมนุษย์จึงมาจากพระเจ้าและเป็นของพระเจ้า ทุกชีวิตมนุษย์เป็นของขวัญล้ำค่าที่พระเจ้าทรงประทานให้แก่โลก

บทนำ
บทที่ 1
บทที่ 2
บทที่ 3
บทที่ 4
บทส่งท้าย

29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40
41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51

46. ในเรื่องเกี่ยวกับช่วงวาระสุดท้ายของชีวิตมนุษย์ด้วยเช่นกัน ที่คงจะเป็นเรื่องผิดยุคผิดสมัยที่เราจะหวังเห็นการเผยแสดงจากพระคัมภีร์ที่บ่งบอกถึงเรื่องสำคัญๆ ในยุคปัจจุบันในเรื่องการให้ความเคารพต่อชีวิตผู้สูงอายุและผู้เจ็บป่วย หรือ เรื่องการประณามอย่างเปิดเผยต่อความพยายามต่างๆ ที่จะบีบบังคับให้คนพวกนั้นตายไปโดยเร็ว บริบทของพระคัมภีร์ทางด้านวัฒนธรรมและด้านศาสนานั้นไม่เคยสัมผัสการประจญให้ทำเช่นว่านี้เลย ที่จริงแล้วในบริบทดังกล่าว ความปรีชาและประสบการณ์ของผู้สูงอายุเป็นที่รับรู้ว่าเป็นบ่อเกิดของการช่วยเสริมสร้างครอบครัว และสังคมมนุษย์ให้แข็งแกร่งขึ้นด้วย

วัยสูงอายุมีศักดิ์ศรีเป็นลักษณะเด่นและมีผู้ห้อมล้อมให้ความเคารพนับถือ (เทียบ 2 มคบ 6:23) คนชอบธรรมไม่หาทางพ้นจากวัยสูงอายุและภาระหนักตามวัยของตน ตรงกันข้ามเขากลับอธิษฐานว่า “ข้าแต่พระเจ้า พระองค์ทรงเป็นความหวัง ความไว้วางใจของข้าพระองค์ตั้งแต่วัยหนุ่ม...แม้จะถึงวัยชราผมหงอกก็ตาม ข้าแต่พระเจ้า ขออย่าทรงทอดทิ้งข้าพระองค์จนกว่าข้าพระองค์จะประกาศถึงพระอานุภาพของพระองค์แก่ชาติพันธุ์ถัดไป” (สดด 71:5,18) อุดมคติแห่งยุคพระเมสสิยาห์นั้นถูกนำเสนอเป็นยุคที่ “จะไม่มี...คนแก่ที่อายุไม่ครบกำหนดเลย” (อสย 65:20)

มนุษย์ควรจะเผชิญกับชีวิตอันเสื่อมถอยของตนในวัยชราอย่างไร? มนุษย์ควรทำตัวเช่นไรยามที่ต้องเผชิญกับความตาย ผู้มีความเชื่อรู้ว่าชีวิตของตนอยู่ในพระหัตถ์ของพระเจ้า “ข้าแต่ พระเจ้า ขอทรงรักษาส่วนมรดกของข้าพเจ้าไว้” (เทียบ สดด 16:5) และเขายอมรับว่าเขาจำต้องตาย “เป็นกฎที่พระเจ้าทรงกำหนดไว้สำหรับมนุษย์ทุกคน ไฉนเล่าเจ้าจึงกระด้างกระเดื่องต่อน้ำพระทัยพระผู้สูงสุด?” (บสร 41:3-4) มนุษย์มิใช่เป็นนายเหนือชีวิตและเขาก็มิใช่เป็นนายเหนือความตายด้วยเช่นกัน เขามอบตนเองโดยสิ้นเชิงทั้งชีวิตและความตายไว้ “แด่น้ำพระทัยเมตตาขององค์พระผู้สูงสุด” ให้เป็นไปตามแผนการความรักของพระองค์

ในยามที่เจ็บป่วยด้วยเช่นกันที่มนุษย์ถูกเรียกให้มีความไว้วางใจเดียวกันนี้ต่อพระเจ้า และให้รื้อฟื้นความเชื่อของตนในองค์พระเจ้า “ผู้ทรงรักษาโรคทั้งสิ้นของท่าน” (เทียบ สดด 103:3) เมื่อความหวังทุกอย่างที่จะมีสุขภาพดีดูเหมือนจางหายไปต่อหน้าต่อตาเขา-เหมือนกับจะทำให้มนุษย์ต้องร้องออกมาว่า “วันเวลาของข้าพระองค์เหมือนเงาเวลาเย็น ข้าพระองค์เหี่ยวไปเหมือนหญ้า” (สดด 102:11)-แม้กระทั้งเวลานั้น ผู้มีความเชื่อก็ยังรักษาความเชื่อมั่นคงไม่หวั่นไหวในพลังที่ให้ชีวิตของพระเจ้า ความเจ็บป่วยไม่ทำให้เขาท้อแท้สิ้นหวังและแสวงหาความตาย แต่กลับทำให้เขาร้องออกมาด้วยความหวังว่า “ข้าพเจ้ายังเชื่ออยู่ แม้เมื่อข้าพเจ้าว่า ‘ข้าพเจ้าได้รับความทุกข์ยากใหญ่ยิ่ง’” (สดด 116:10) “ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ข้าพระองค์ร้องทูลขอความอุปถัมภ์จากพระองค์ และพระองค์ได้ทรงรักษาข้าพระองค์ให้หาย ข้าแต่พระเจ้า พระองค์ทรงนำจิตวิญญาณของข้าพระองค์ขึ้นมาจากแดนผู้ตาย ทรงทำให้ข้าพระองค์มีชีวิต จึงไม่ต้องลงไปขุมอเวจี” (สดด 30:2-3)

 

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook