ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ขนบธรรมเนียม ประเพณี วัฒนธรรม อารยธรรม

ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับภาษาถิ่น

     วัฒนธรรมทางภาษานับเป็นความเจริญงอกงามที่มนุษย์ใช้เป็นสื่อกลางในการแสดงความหมายระหว่างผู้ส่งสารและผู้รับสาร ทั้งที่เป็นวัจนภาษาและอวัจนภาษา มีพัฒนาการ ในการสื่อความหมายด้วยวิธีการอันหลากหลาย ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับบริบททางสังคม และวัฒนธรรม สภาพสังคมและวัฒนธรรมของกลุ่มชนนั้นๆ ด้วย

ภาษาถิ่น ถือได้ว่าเป็นภาษาเฉพาะในแต่ละถิ่น ซึ่งนักวิชาการให้ความหมายของภาษาถิ่นไว้ ดังนี้

ฉันทัส ทองช่วย (2534, หน้า 11) ได้ให้ความหมายไว้ว่า ภาษาถิ่น หมายถึง ภาษาย่อยของภาษาเดียวกันที่ใช้พูดแตกต่างกันไปตามท้องถิ่นต่างๆ ที่ผู้พูดภาษานั้นๆ อาศัยอยู่ เช่น ภาษาไทยถิ่นสงขลา ภาษาไทยถิ่นสุพรรณบุรี ภาษาไทยถิ่นเชียงใหม่ ภาษาไทยถิ่นอุบลราชธานี เป็นต้น ภาษาย่อยดังกล่าวเรียกว่า ภาษาถิ่น

กาญจนา คูวัฒนะศิริ (2542, หน้า 4) อธิบายว่า ภาษาถิ่น (dialect) หมายถึง ภาษาที่ใช้พูดแตกต่างกันไปตามท้องถิ่นต่างๆ ที่ผู้พูดภาษานั้นๆ อาศัยอยู่ หรือภาษาที่พูดในหมู่ชนชั้นหนึ่งโดยเฉพาะ นอกจากนั้นยังหมายถึงภาษาที่ใช้พูดกันในวงอาชีพหนึ่งๆ ก็ได้

ระวีวรรณ อินทร์แหยม (2542, หน้า 4) อธิบายว่า ภาษาถิ่น คือ ภาษาที่พูดกันอยู่ตามท้องถิ่นต่างๆ ในประเทศไทย ดังนั้น ภาษาถิ่น คือ ภาษาที่ใช้พูดกันแต่ละท้องถิ่น โดยขึ้นอยู่กับบริบททางสังคมและสภาพแวดล้อม ซึ่งมีเอกลักษณ์เป็นของตนเอง

ความสำคัญของภาษาถิ่น
ความเป็นมาของภาษาถิ่น
ประเภทของภาษาถิ่น
คุณค่าของภาษาถิ่น

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย