บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

สังคมศาสตร์ รัฐศาสตร์ การเมือง เศรษฐศาสตร์ >>

สิทธิมนุษยชน

บทที่ 1 ปฐมบท
บทที่ 2 นโยบายสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ
บทที่ 3 แผนปฏิบัติการสิทธิมนุษยชนเฉพาะด้าน
บทที่ 4 แผนปฏิบัติการสิทธิมนุษยชนตามกลุ่มเป้าหมาย
บทที่ 5 การส่งเสริมและคุ้มครองสิทธิมนุษยชนตามสนธิสัญญา และแนวปฏิบัติระหว่างประเทศ
บทที่ 6 การส่งเสริมการดำเนินงานสิทธิมนุษยชน
บทที่ 7 กลไกการบริหารการจัดการเพื่อส่งเสริมและคุ้มครองสิทธิมนุษยชน

บทที่ 4 แผนปฏิบัติการสิทธิมนุษยชนตามกลุ่มเป้าหมาย

แผนปฏิบัติการแม่บทว่าด้วยสิทธิมนุษยชนของชนกลุ่มน้อย

สภาพปัญหา

        ประเทศไทยและสังคมไทยเป็นสังคมที่ประกอบด้วยผู้คนที่มีความหลากหลายของ ชาติพันธุ์และวัฒนธรรม นับตั้งแต่อดีต การผสมผสานทางชาติพันธ์และวัฒนธรรมได้มี ส่วนสำคัญในการส่งเสริมให้ประชาชนภายในประเทศอยู่ร่วมกันอย่างสันติสุขและช่วยกัน พัฒนาบ้านเมือง อย่างไรก็ตาม การละเมิดสิทธิมนุษยชนในรูปแบบต่าง ๆ ต่อกลุ่มชาติ พันธุ์อื่นที่มีวัฒนธรรม แตกต่างจากคนกลุ่มใหญ่ในประเทศได้เกิดมากขึ้น ทั้งนี้ สาเหตุ สำคัญเนื่องจากการมีอคติ ความ ไม่รู้และความเข้าใจคลาดเคลื่อนที่มองว่ากลุ่มชาติ พันธุ์นั้น ๆ ไม่มีความเป็นคนไทย เป็นชน กลุ่มน้อย จึงไม่ควรได้รับสิทธิเช่นเดียวกับคน ไทย ส่งผลให้ชนกลุ่มน้อยได้รับการเลือกปฏิบัติอย่างไม่เป็นธรรมจากรัฐ หน่วยงานของ รัฐ องค์กรเอกชน และสาธารณชนทั่วไป ชนกลุ่มน้อยได้ถูกเอารัดเอาเปรียบ ถูกรังเกียจ เหยียดหยาม ถูกปิดกั้นไม่ให้สืบทอดวัฒนธรรม ขาดโอกาสในการพัฒนาศักยภาพของ ความเป็นมนุษย์ ถูกกันออกจากการมีส่วนร่วมอย่างเต็มที่ในกระบวนการพัฒนาสังคม และในหลาย ๆ กรณี ถูกกล่าวหาว่าเป็นผู้ไม่หวังดีต่อชาติบ้านเมือง ทำลายทรัพยากร ของประเทศไทย กลุ่มชาติพันธุ์ที่ถูกละเมิดสิทธิมนุษยชนมากกว่ากลุ่มอื่น ๆ คือ กลุ่มที่เรียกว่า "ชาวไทยภูเขา"

ต้นตอสำคัญที่ทำให้เกิดการละเมิดสิทธิมนุษยชนชนกลุ่มน้อย โดยเฉพาะชนกลุ่ม น้อยที่เป็นชาวไทยภูเขาเกิดจากการไม่มีสัญชาติไทย ปัญหาการไม่มีสัญชาติไทยเป็น ปัญหาที่เกิดจากกระบวนการให้สัญชาติของระบบราชการที่ไม่สามารถบริการให้ครอบ คลุมในทุกๆ พื้นที่ และในหลายๆ พื้นที่ แม้จะพิสูจน์ได้แล้วว่าเป็นคนไทย แต่ก็ไม่ สามารถที่จะมีบัตรประชาชนและมีสัญชาติไทยได้ เพราะการทุจริตที่มีอยู่ในระบบ ราชการซึ่งยังไม่ได้มีการแก้ไข

ในกรณีชาวไทยภูเขาได้ประสบปัญหาดังกล่าวนี้ ทั้ง ๆ ที่โดยรากฐานและจาก หลักฐานต่างๆ แล้ว ส่วนใหญ่เป็นผู้ที่มีถิ่นฐานอยู่ในดินแดนของประเทศไทย เพียงแต่ ไม่ปรากฏอยู่ในระบบข้อมูลของทางราชการ การตกสำรวจดังกล่าวทำให้เกิดความเข้าใจ ผิด เพราะเมื่อบุคคลต่าง ๆ เหล่านี้ไม่มีบัตรประชาน โดยความเข้าใจของเจ้าหน้าที่ของ รัฐและคนโดยทั่วไปไม่นับว่าเป็นคนไทย ประกอบกับอคติที่ถูกสร้างทำให้มองไปในทาง ลบ จึงเป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้สถานภาพในทางสังคมของชนกลุ่มน้อยอยู่ในสถานะที่ ด้อยกว่าผู้ที่รัฐให้การยอมรับว่าเป็นผู้มีสัญชาติไทย

การไม่มีบัตรประจำตัวประชาชนยังทำให้สิทธิประการอื่น ๆ ที่พึงจะมีในฐานะ พลเมืองไทย และเป็นเหตุให้เกิดการละเมิดสิทธิมนุษยชนในด้านต่าง ๆ ตามมา

นอกจากนั้น สำหรับชาวไทยภูเขาที่ได้รับบัตรประชาชนมาแล้ว ก็ไม่ได้รับการ ปฏิบัติอย่างเท่าเทียมเช่นคนอื่น ๆ ซึ่งเป็นการเลือกปฏิบัติโดยรัฐเอง อาทิเช่น การไม่รับ เข้าระบบการคัดเลือกเป็นทหารเหมือนผู้ที่มีสัญชาติไทยคนอื่น ๆ

ในปัจจุบัน รัฐบาลไทยได้กำหนดการรับรองสิทธิมนุษยชนของบุคคลทุกคนที่ อยู่ในประเทศไทย โดยไม่จำกัดว่าจะต้องเป็นคนไทยเท่านั้น ซึ่งหมายความรวมถึงชน กลุ่มน้อยที่อาศัยอยู่ในประเทศไทยด้วย ทั้งนี้ มาตรา 4 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติไว้ว่า "ศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ สิทธิเสรีภาพของบุคคลย่อมได้รับความ คุ้มครอง" และมาตรา 26 "การใช้อำนาจโดยองค์กรของรัฐทุกองค์กร ต้องคำนึงถึง ศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ สิทธิและเสรีภาพตามบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญนี้" เป็นต้น นอกจากนั้น ชนกลุ่มน้อยในประเทศไทยยังได้รับความคุ้มครองโดยรัฐธรรมนูญฯ อีกหลายมาตรา

ประเภทของสิทธิมนุษยชนที่ชนกลุ่มน้อยถูกละเมิด

1. ละเมิดศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ อันเป็นสิทธิพื้นฐานของมนุษย์ทุกคน
2. ละเมิดสิทธิมนุษยชนเฉพาะด้าน ได้แก่

(1) สิทธิมนุษยชนด้านการได้เป็นพลเมืองของประเทศ
(2) สิทธิมนุษยชนของการเป็นพลเมืองและหน้าที่
(3) สิทธิมนุษยชนด้านความมั่นคงในการถือครองและการใช้ที่ดิน
(4) สิทธิมนุษยชนด้านการศึกษา
(5) สิทธิมนุษยชนด้านวัฒนธรรม
(6) สิทธิมนุษยชนด้านอาชีพ
(7) สิทธิมนุษยชนด้านการสาธารณสุข
(8) สิทธิมนุษยชนด้านทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
(9) สิทธิมนุษยชนด้านที่พักอาศัย
(10) สิทธิมนุษยชนด้านการรวมกลุ่ม
(11) สิทธิมนุษยชนด้านการได้รับข้อมูลข่าวสารของทางราชการ
(12) สิทธิมนุษยชนด้านสื่อสารมวลชน (เช่น การมีหนังสือพิมพ์ คลื่นวิทยุ รายการวิทยุ โทรทัศน์ของชนกลุ่มน้อย)
(13) สิทธิมนุษยชนด้านการเมืองและการปกครอง
(14) สิทธิมนุษยชนด้านศาสนา

3. การละเมิดสิทธิมนุษยชนตามกลุ่มเป้าหมาย

(1) สิทธิมนุษยชนของเด็กชนกลุ่มน้อย
(2) สิทธิมนุษยชนของสตรีชนกลุ่มน้อย
(3) สิทธิมนุษยชนของผู้สูงอายุชนกลุ่มน้อย
(4) สิทธิมนุษยชนของผู้พิการชนกลุ่มน้อย
(5) สิทธิมนุษยชนของผู้ป่วยชนกลุ่มน้อย
(6) สิทธิมนุษยชนของผู้ติดเอดส์ชนกลุ่มน้อย
(7) สิทธิมนุษยชนของชนกลุ่มน้อยที่ยังไม่ได้สัญชาติไทยหรือถูกถือว่า เป็นคนต่างด้าว
(8) สิทธิมนุษยชนของผู้อพยพ / ผู้ลี้ภัย / ผู้หนีภัยที่เป็นชนกลุ่มน้อย

ข้อเสนอแนะเชิงปฏิบัติการ

1. การปรับทัศนคติ และความเข้าใจที่ถูกต้องเกี่ยวกับเรื่องราวและวิถี ชีวิตของชนกลุ่มน้อยกลุ่มต่าง ๆ ที่มีอยู่ในประเทศไทย

1.1 คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติซึ่งตั้งขึ้นตามรัฐธรรมนูญ มี อำนาจและหน้าที่ที่จะต้องทำการส่งเสริมให้เกิดการศึกษา การวิจัย และการเผยแพร่ ความรู้ เกี่ยวกับสิทธิมนุษยชนตามมาตรา 200 (3) ด้วยหน้าที่ดังกล่าว คณะ กรรมการฯ จะต้องรีบเร่งเพื่อประมวล ความรู้ที่ถูกต้องเกี่ยวกับชนกลุ่มน้อยกลุ่มต่างๆ ที่มีอยู่กระจัดกระจายในที่ต่างๆ ของประเทศ ทำการปรับแก้ หักล้าง โต้แย้งข้อมูล เอกสาร หนังสือ ตำรา รวมตลอดถึงสื่อในรูปแบบต่างๆ ที่ไม่ถูกต้อง ให้ถูกต้อง ตรงตาม ความเป็นจริงและทันสมัย
1.2 สื่อสารมวลชนทุกประเภทจะต้องให้การเคารพและจะต้องช่วยสร้าง ความเข้าใจ ในแนวคิดเกี่ยวกับสิทธิมนุษยชนในมิติต่าง ๆ รวมถึงสิทธิมนุษยชนของ ชนกลุ่มน้อยในประเทศไทยให้เป็นที่ยอมรับในสังคม
1.3 ในระบบการศึกษาทุก ๆ ระดับจะต้องสร้างทัศนคติที่ถูกต้องเกี่ยว กับสิทธิมนุษยชน และโดยเฉพาะอย่างยิ่งในส่วนที่เกี่ยวกับชนกลุ่มน้อยกลุ่มต่าง ๆ ซึ่ง กระจายอยู่ในส่วนต่าง ๆ ของประเทศ ทั้งนี้ จะต้องดำเนินการควบคู่ไปกับการปฏิรูป ระบบการศึกษา ทั้งระบบ

ระยะเวลาดำเนินการ : ดำเนินการอย่างต่อเนื่องตลอดจนระยะเวลาของแผนฯ นี้
หน่วยงานผู้รับผิดชอบ : กระทรวงมหาดไทย กระทรวงศึกษาธิการ สำนักงาน สภาความมั่นคงแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี

2. มาตรการในการยกสถานะในทางกฎหมายให้เกิดความเท่าเทียม โดยการให้สัญชาติไทย

2.1 เร่งรัดในการให้สัญชาติไทยแก่ชนกลุ่มน้อยที่เป็นชาวไทยภูเขามี กระบวนการในการแยกแยะระหว่างชาวไทยภูเขาที่เป็นคนไทยซึ่งมีสิทธิในสัญชาติไทย แต่เดิมกับชนกลุ่มน้อยที่เป็นผู้อพยพ โดยจะต้องไม่นำประเด็นการให้บัตรประชาชนไป ต่อรองเพื่อทำให้เกิดการย้ายชุมชนไปตั้งถิ่นฐานในที่อื่น อันเป็นการกระทำที่เป็นการ ละเมิดสิทธิมนุษยชนในด้านอื่นอีก

2.2 จัดทำนโยบายและวางมาตรการในการให้การคุ้มครองสิทธิแก่ ชนกลุ่มน้อยซึ่งถูกละเมิดสิทธิอันเนื่องมาจากความมีอคติและทัศนะที่ไม่ถูกต้อง เพื่อ ขจัดอุปสรรคและเป็นการส่งเสริมให้ชนกลุ่มน้อยสามารถที่จะใช้สิทธิและเสรีภาพตาม ที่ตนมีได้เท่าเทียม เหมือนๆ กับคนไทยอื่น ๆ

2.3 ปรับปรุงการทำงานของหน่วยราชการทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับ ชนกลุ่ม น้อยให้สอดคล้องกับนโยบายในข้อ 3.2.2 เช่น รัฐบาลสามารถที่จะใช้อำนาจตาม รัฐธรรมนูญตามมาตรา 230 ในการตราพระราชกฤษฎีกาเพื่อทำการรวม โอน หน่วย งานต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องให้ทำหน้าที่ตามนโยบายและมาตรการในการส่งเสริมและให้การ คุ้มครองเป็นการเร่งด่วนได้

2.4 ให้การศึกษาและปรับทัศนคติที่ถูกต้องเกี่ยวกับสิทธิมนุษยชน ทั่วไป และสิทธิมนุษยชนของชนกลุ่มน้อยแก่เจ้าหน้าที่ของรัฐที่จะเข้าไปปฏิบัติหน้าที่ที่เกี่ยวกับ ชนกลุ่มน้อย ไม่ว่ากลุ่มใด ๆ ในการที่จะต้องเคารพ และคำนึงถึงสิทธิของชุมชน วัฒนธรรม จารีตประเพณี ความเชื่อ ฯลฯ เสมือนหนึ่งจริยธรรมในการปฏิบัติงานของ เจ้าหน้าที่ของรัฐที่ จะต้องมี

2.5 เปิดโอกาสให้มีตัวแทนของชนกลุ่มน้อยมีส่วนร่วมในกระบวนการ พิจารณาของหน่วยงานราชการที่มีผลหรืออาจจะมีผลกระทบต่อความเป็นชุมชน วัฒนธรรม จารีตประเพณี ความเชื่อ ฯลฯ

2.6 ดำเนินการสร้างกลไกทั้งในทางกฎหมายและในทางด้านสังคม เพื่อ ให้การคุ้ม ครองและตรวจสอบการใช้อำนาจของรัฐที่อาจเป็นการละเมิดสิทธิของชนกลุ่ม น้อยทั้งทางตรงและทางอ้อม

ระยะเวลาดำเนินการ : ดำเนินการอย่างต่อเนื่องตลอดระยะเวลาของแผนฯ นี้
หน่วยงานผู้รับผิดชอบ : กระทรวงมหาดไทย สำนักงานสภาความมั่นคงแห่ง ชาติ

3. มาตรการในการส่งเสริมและรักษาไว้ซึ่งจารีตประเพณี ภูมิปัญญา ภาษา ศิลปะวัฒนธรรม และพิธีกรรมตามความเชื่อของชุมชน

3.1 ส่งเสริมสิทธิในการพัฒนาและสิทธิในวัฒนธรรม ประเพณีของชน กลุ่มน้อย

ตามรัฐธรรมนูญปัจจุบัน มาตรา 46 มาตรา 56 มาตรา 78 และมาตรา 79 และตามกติกา ระหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมือง ข้อ 27 ได้รับ รอง และให้ความสำคัญต่อสิทธิในการพัฒนา และสิทธิในวัฒนธรรมประเพณี

สำหรับสิทธิในการพัฒนา รัฐจะต้องให้การยอมรับว่าความเป็นชุมชนมีสถานะ ที่รัฐให้ การยอมรับ และในการพัฒนาชุมชนที่รัฐเป็นผู้ดำเนินการจะต้องมีผู้แทนของ ชุมชน เข้าไปมีส่วนร่วมในกระบวนการในการวางแผน และมีส่วนร่วมในการพัฒนาด้วย ในทุก ๆ ระดับ

สำหรับสิทธิในวัฒนธรรมประเพณี รัฐจะต้องให้การส่งเสริม และเปิดโอกาสให้เกิด การถ่ายทอด และส่งผ่านภูมิปัญญา ศิลปะ วัฒนธรรม ภาษา จารีตประเพณี เพื่อให้ สามารถที่จะรักษาความเป็นเผ่าพันธุ์ ชาติพันธุ์ เอาไว้ได้ โดยกระทำผ่านทางการศึกษา และการปฏิบัติพิธีกรรม ทั้งหลาย ซึ่งจะต้องไม่ถูกแทรกแซง

ทั้งในกรณีของสิทธิในการพัฒนา และสิทธิในวัฒนธรรมประเพณีในปัจจุบัน กำลังอยู่ในภาวะวิกฤติ โดยเฉพาะในกรณีของชนกลุ่มน้อยที่เป็นชาวไทยภูเขา ทั้งนี้ เพราะการแย่งชิงทรัพยากรที่ดิน แหล่งน้ำ และป่าไม้ ทำให้รัฐเร่งในการใช้อำนาจ ตามกฎหมายในการประกาศให้ถิ่นที่อยู่ ที่ทำกิน กลายเป็นสถานที่ต้องห้ามในการเข้าไป อยู่อาศัยหรือทำกิน และเป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้ชนกลุ่มน้อยที่เป็นชาวไทยภูเขาทั้งหมด ซึ่งถูกเหมารวม กลายเป็นเหยื่อของระบบราชการและต่อสังคมในปัญหาเรื่องภัยแล้งและ ป่าไม้ รวมถึงปัญหายาเสพติด ทั้ง ๆ ที่โดยความเป็นจริงที่ค้นพบในเชิงประจักษ์ ได้ชี้ให้ เห็นว่าชาวไทยภูเขาไม่ใช่ทั้งหมดที่เป็นเช่นนั้น ในทางตรงกันข้าม วิถีชีวิตดั้งเดิมได้มี ส่วนช่วยอย่างสำคัญในการทำให้มีทรัพยากรป่าไม้และ แหล่งน้ำหลงเหลือมาจนถึง ปัจจุบัน นอกจากนั้น มีหลาย ๆ กรณีที่หันกลับมาฟื้นฟูป่าไม้และรวมกลุ่มกันปกป้อง ทั้งที่ทำมาแต่เดิมและขยายพื้นที่ออกไป รวมทั้งเกิดการฟื้นฟูขึ้นมาใหม่ด้วย ดังนั้น เพื่อรักษาความเป็นชุมชนเอาไว้ จึงมีความจำเป็นที่จะต้องมีการทบทวนนโยบายป่าไม้ แห่งชาติ เสียใหม่ โดยมีมติในทางด้านสิทธิมนุษยชน สิทธิชุมชนตามรัฐธรรมนูญ

3.2 ควรพิจารณาเปิดโอกาสและให้ทางเลือกแก่ชนกลุ่มน้อยกลุ่มต่างๆ ที่จะยังใช้ เอกลักษณ์ที่มีความเป็นเฉพาะ เพื่อเป็นการสืบทอดวัฒนธรรมประเพณีได้ เช่น การใช้ชื่อ นามสกุล ที่จะต้องเปิดโอกาสให้มีชื่อ ตามประเพณีของกลุ่มต่าง ๆ ได้ โดยจะต้องมีการ ปรับปรุงระบบชื่อสกุลในระบบทะเบียนราษฎร์เสียใหม่ด้วย

ระยะเวลาดำเนินการ : ดำเนินการอย่างต่อเนื่องตลอดระยะเวลาของแผนฯ นี้
หน่วยงานผู้รับผิดชอบ : กระทรวงมหาดไทย สำนักงานสภาความมั่นคงแห่ง ชาติ

4.1 สิทธิมนุษยชนของเด็ก
4.2 สิทธิมนุษยชนของสตรี
4.3 สิทธิมนุษยชนของผู้สูงอายุ
4.4 สิทธิมนุษยชนของคนพิการ
4.5 สิทธิมนุษยชนของผู้ป่วย
4.6 สิทธิมนุษยชนของผู้ติดเชื้อ เอชไอวี/เอดส์
4.7 สิทธิมนุษยชนของชนกลุ่มน้อย
4.8 สิทธิมนุษยชนของคนต่างด้าว
4.9 สิทธิมนุษยชนของผู้หนีภัย
4.10 สิทธิมนุษยชนของคนไร้สัญชาติ
4.11 สิทธิมนุษยชนคนจน
4.12 สิทธิมนุษยชนของผู้ใช้แรงงาน
4.13 สิทธิมนุษยชนของเกษตรกร
4.14 สิทธิมนุษยชนของผู้บริโภค
4.15 สิทธิมนุษยชนของผู้พิทักษ์สิทธิมนุษยชน
4.16 สิทธิมนุษยชนของผู้ต้องคุมขัง
4.17 สิทธิมนุษยชนของผู้พ้นโทษ
4.18 สิทธิมนุษยชนของผู้เสียหาย (เหยื่ออาชญากรรม)
4.19 สิทธิมนุษยชนของชุมชน
4.20 สิทธิมนุษยชนของผู้รับบริการสงเคราะห์จากรัฐ

 

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook