บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ศิลปะ หัตถกรรม สถาปัตยกรรม ประติมากรรม สันทนาการ >>

ละครใน

     คำว่า “ละครใน” สมเด็จฯกรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงมีพระราชดำริว่า คงจะมาจากคำว่า “นางใน” หรือละครข้างใน ซึ่งใช้เรียกกันในชั้นแรก แต่ต่อมาเรียกให้สั้นเข้าคำกลางหายไปจึงเหลือแต่ “ละครใน” เมื่อละครในเกิดขึ้นและใช้ผู้หญิงในวังเป็นผู้แสดง ละครที่ผู้ชายแสดงอยู่ภายนอกพระราชวังแต่เดิมจึงเรียกกันว่า “ละครนอก” เป็นคำคู่กัน แต่มีท่านผู้รู้บางท่านไม่เห็นด้วยกับความเห็นที่ว่า“ละครใน” กร่อนมาจากคำว่า “ละครนางใน” หรือ “ละครข้างใน” ซึ่งผู้แสดงล้วนเป็นหญิงหรือนางข้างใน แสดงในเขตพระราชฐาน เนื่องจากพระราชฐานแบ่งเป็น 2 เขต คือ ข้างหน้า และข้างใน ซึ่งข้างในมีผู้หญิงล้วน ผู้ชายเข้าไปไม่ได้ ส่วนข้างหน้าคือเขตพระราชฐานที่ผู้ชายเข้าไปได้ ดังนั้นคำว่าข้างในจะมีได้ก็ต่อเมื่อมีข้างหน้าเท่านั้น ถ้าไม่มีข้างหน้าก็ไม่มีข้างใน และเมื่อไม่มีละครข้างหน้าก็ย่อมไม่มีละครข้างใน แต่คำว่า “ใน” ในที่นี้หมายถึง “ในวัง” ไม่ได้หมายถึงข้างใน เพราะละครในออกมาเล่นที่ข้างหน้าให้ผู้ชายดูก็ได้ และ “นอก” หมายถึงนอกวัง ละครนอกก็คือละครนอกวัง ( สุมนมาลย์ นิ่มเนติพันธ์ , 2532 )

อย่างไรก็ตาม คำว่า “ละครข้างใน” ก็ยังใช้ติดมาบ้างจนรัชกาลที่ 4 มีปรากฏหลายแห่ง เช่น ใน รัชกาลที่ 1 ก็โปรดให้หัดละครข้างใน เล่นเรื่องรามเกียรติ์ เรื่องอุณรุท ตามแบบอย่างแต่ก่อน แม้ว่าละครในจะเกิดขึ้นภายหลังละครนอก และอาจจะมีขึ้นตามแบบละครผู้ชาย แต่แบบแผนการเล่นละครในกับละครนอกนั้นต่างกันมาก กล่าวคือ ละครในมุ่งการร่ายรำที่ประณีตงดงามและเพลงที่ขับร้องไพเราะเป็นสำคัญ และมักจะมีบทพรรณนาความงดงาม ความวิจิตรพิสดารของสิ่งต่างๆ ในขณะที่ละครนอกที่ไม่สนใจสิ่งเหล่านี้ มุ่งแต่ความรวดเร็วในการดำเนินเรื่องและการเล่นตลกคนองให้เป็นที่สนุกสนาน สร้างความบันเทิงให้แก่ ผู้ชมละครได้มากที่สุด กระบวนการฟ้อนรำและท่วงทำนองเพลงของละครใน จะมีลีลาที่เชื่องช้าและนุ่มนวลกว่าของละครนอกมาก ตัวละครไม่ได้ร้องบทเองเหมือนละครนอก อาจเป็นเพราะเห็นว่าการรำอย่างละครในต้องใช้ความประณีตอ่อนช้อยเหน็ดเหนื่อยมากพออยู่แล้ว ถ้าผู้แสดงจะต้องร้องเพลงด้วยก็จะแสดงศิลปะในการรำได้ไม่เต็มที่



แม้ว่า “ละครใน” จะมาจากคำว่า “ละครนางใน” ตามที่สันนิษฐานกัน แต่ละครในก็มิได้หมายถึงเฉพาะละครผู้หญิงหรือละครของหลวงเท่านั้น ละครในมีแบบแผนเฉพาะของตนอย่างหนึ่งซึ่งไม่เหมือนการแสดงอย่างอื่น ที่สำคัญก็คือ จุดประสงค์ของการแสดงละครใน มุ่งจะดูความงดงามประณีตบรรจงของท่ารำ และฟังความไพเราะของดนตรี การดำเนินเรื่องจึงเชื่องช้า มีศิลปะชั้นสูง กระบวนการร้องรำก็ต่างไปจากละครนอก และที่สำคัญอีกประการหนึ่งก็คือ เรื่องที่นำมาแสดงละครในแสดงแต่เฉพาะ 3 เรื่อง ซึ่งละครนอกไม่แสดง คือเรื่องอุณรุท รามเกียรติ์ และอิเหนา แม้ว่าละครผู้ชายจะแสดง 3 เรื่องนี้ก็เรียกว่าละครในได้ ดังจะเห็นได้จากละครผู้ชายของเจ้านายบางพระองค์ เช่น เจ้าฟ้ากรมหลวงเทพหริรักษ์ แสดงเรื่องอิเหนา ทั้งนี้เพราะเรื่องที่แสดงแบบแผนการแสดงเป็นของละครใน ในขณะเดียวกันขึ้นชื่อว่าละครผู้หญิงจะเป็นละครในทั้งหมดก็หามิได้ ถ้าหากผู้หญิงแสดงเรื่องทั้ง 3 ดังกล่าวก็เรียกว่า “ละครใน” แต่ถ้าแสดงเรื่องอื่นนอกจากนี้ก็เรียกว่า “ละครนอก” ดังนั้นคำว่า “ละครใน” กับ “ละครนอก” ไม่ได้ขึ้นอยู่กับตัวแสดงเป็น ผู้ชายหรือผู้หญิงแต่เพียงอย่างเดียวเท่านั้น

ประวัติความเป็นมาของละครใน
ลักษณะวิธีแสดงละครใน
เรื่องที่แสดง
ประเภทของการรำ

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook