บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

รวมธรรมบรรยายของ หลวงพ่อชา สุภัทโท

อยากเกิดแต่ไม่อยากตาย 4

            พระพุทธองค์ท่านทรงสอนว่าให้สร้างประโยชน์ตน แล้วให้สร้างประโยชน์กับคนอื่น เพื่อทำตามคำสอนของท่าน ผมเคยสอนเสมอแต่ไม่อยากจะทำกันอย่างกิจตวัตรข้อวัตรอระไรต่าง ๆ ผมเคยสอนบ่อย ๆ ก็ไม่ค่อยเอาใจใส่เพราะคนมันไม่รู้ความเป็นจริง แล้วก็ขี้เกียจบ้างเกิดความย่อหย่อนความเพียร รำคาญบ้างมันวุ่นวาย อันนี้แหละมันเป็นเหตุ มันจะอยู่ไปทำไม เฉย ๆ เหมือนกับเรา มีธุระที่ต้องพูดกัน พูดแล้วก็เฉย ๆ มันจะรู้เรื่องไหม แก้ปัญหามีที่แก้ไหม เราต้องเข้าใจอย่างนั้นเรื่องของผู้ปฏิบัติ

            สมัยก่อนไปอยู่เมืองเหนือ ไปอยู่กับพระหลาย ๆ องค์ พระแก่ ๆ หลวงพ่อหลวงตาสองพรรษา สามพรรษา ผมสิบพรรษา ผมอยู่กับพระแก่ ๆ ผมตั้งใจรับบาตร รับจีวร เทกระโถนสารพัดอย่าง เราไม่ได้คิดอย่างอื่น เราทำเพื่อเป็นข้อวัตรปฏิบัติของเราใครไม่ทำก็ช่าง เราทำก็ทำเพื่อเป็นกำไรของเรา ทำแล้วก็สบายใจภูมิใจ พอถึงวันลงอุโบสถสังฆกรรม เราก็รู้จักทุกแบบเพราะเราเป็นพระปฏิบัติ รู้จักกิจกรรมในการที่จะทำอุโบสถสังฆกรรมมีการปัดกวาดเช็ดถู ตั้งน้ำฉันน้ำใช้สารพัดอย่าง เขาก็เฉยเพราะไม่รู้จัก เราก็ไม่ว่าอะไรเขาหรอก นี้เราก็ปฏิบัติของเราได้ เขาก็ไม่มีความเกรงใจเรา ดูสบายกัน เราก็ทำเพื่อประโยชน์ทุกสิ่งทุกอย่างได้อย่างสบาย ถึงเวลาเราก็เข้าที่เดินจงกรม นั่งสมาธิภาวนาสบายดีมีกำลัง ข้อวัตรปฏิบัติของเรามีกำลังใจมาก ที่ไหนที่ควรทำได้ ให้เป็นข้อวัตรของเรา จะเป็นกุฏิของผู้อื่นก็ดี ที่สกปรกรกรุงรังให้ทำเลยดีมากไม่ต้องคิดว่าทำให้ใครหรอก ไม่ต้องว่าทำเอาหน้าเอาตาอะไรหรอก ทำเพื่อข้อวัตรปฏิบัติของเรา ถ้าเราทำได้ก็เหมือนทำลายของสกปรกออกจากจิตใจของเราเอง กวาดกุฏิกวาดเสนาสนะให้สะอาดหมดจดก็เหมือนกับได้กวาดของสกปรกออกจากจิตใจของเราจริง ๆ เพราะเราเป็นผู้ปฏิบัติ อันนี้ให้มันมีอยู่ในใจของเราทุก ๆ ท่าน ความสามัคคีก็ไม่ต้องไปเรียกหาแล้ว มันพร้อมกันไปเลย ถ้าเป็นธรรมะได้อย่างนั้นสบาย สงบระงับ พยายามทำใจของเราให้เป็นอย่างนั้นก็ไม่มีอะไรจะขัดแย้งกัน ที่เป็นงานหนักหนาอะไรก็ช่วยกันทำ อะไร ๆ ถ้าช่ายกันแล้วไม่นานก็เสร็จอย่างง่ายดาย ก็สบาย

 

            บิณฑบาต เสนาสนะ เภสัช มันเป็นที่อาศัยของพวกเราทั้งนั้นแหละ ผมก็รู้สึกว่าผมมีกำไร อยู่ด้วยกันมาก ๆ มีพระบางองค์เณรบางองค์ บอกว่าวันนี้ย้อมผ้าแล้วนะ เราก็ต้ม
แก่นขนุนอยู่ แล้วก็มีพระบางองค์เอาผ้ามาชุบ ๆ บีบ แล้วเอาไปตากที่กุฏิแล้วนอนสบายไม่ต้องไปต้มแก่นขนุน ไม่ต้องมาจัดทำอะไรเลย เขาบอกว่าสบายดี นี้เป็นความคิดของคนโง่ที่สุด เพราะเขาไม่ได้ทำงาน ถึงเวลาก็ไม่ทำเอาเลย โง่มากที่สุด อันนั้นไม่เกิดประโยชน์อะไรกับเขาเลย อันนี้มันเป็นความคิดของคนโง่ ที่เพื่อนเขาทำแล้วไม่ยอมทำ หลบอยู่ได้เป็นดีที่สุด นี่แหละคือความเห็นที่โง่มาก ถ้าใครมีความเห็นอย่างนั้นอยู่ในใจแล้วก็ให้พิจารณา ผมเคยเป็น ผมเคยพบเคยเห็น เห็นแล้วรู้จักว่ามันเป็นอย่างนั้น ถึงคราวอยู่กับกลุ่มนั้นคณะนั้นก็อยู่ไป ถึงคราวหนีก็หนีไป ไม่มีอะไร ฉะนั้นสิ่งที่ผิดสิ่งที่ถูกนั่นแหละคือพื้นฐานของการปฏิบัติธรรมะของพวกเรา

            ในระยะหนึ่งมีเพื่อนสหธรรมิกมา ผมเคยเล่าให้ฟังอยู่เรื่อย ๆ จนสมัยท่านสุเมโธมาและมีดอกเตอร์อะไรที่มาจำชื่อไม่ได้แล้ว มีพระยุโรปที่มาหาเรา เราก็ไม่เคยเห็นท่าน ได้ยินแต่ข่าวว่าบ้านเมืองของท่านนั้นมีความสบายมีความสนุกสนานเหลือเกิน บัดนี้เขามีโอกาสจะมาอาศัยเราอยู่แหม.....ถ้าท่านมาอยู่กับเรานี่ ท่านเคยมีความสุขสบาย จะมาอยู่กับเราได้อย่างไรหนอ อาหารก็ไม่ค่อยมี น้ำพริกปลาร้า น้ำพริกผักต้มธรรมดา ๆ ที่อยู่ตามบ้านนอก เราก็ไม่สบายใจ นั่งคิดไปก็อายอยู่เรื่อย ๆ เออ....พิจารณาได้แล้ว เรามีมืออยู่สิบนิ้วเท่านี้นะ ข้างละห้านิ้ว มีคนเขาจะขอดูมือสิบนิ้ว ให้เขาดูได้ไหม เขาอยากจะดูมือ เราก็ให้เขาดูได้เพราะเรามีอยู่จะอายทำไมเพราะมันมีอยู่สิบนิ้วเท่านั้น จะต้องการสิบเอ็ดนิ้วสิบสองนิ้วเพื่ออวดเขาคงทำไม่ได้

            เมื่อภาวนาลงเป็นปกติได้อย่างนี้ก็สบายเท่านั้นภาวนาสบายนะ เมื่อท่านมาขออยู่ก็เลยบอกว่า ท่านจะอยู่กับผมก็ได้ครับ แต่ว่าผมจะไม่มีการบำรุงท่าน ท่านอยู่ที่โน่น มีขนม นม เนย อย่างสะดวกสบาย มาอยู่เมืองไทย โดยเฉพาะมาอยู่กับผมในป่า ผมจะไม่บำรุงท่านขนาดนั้น เพราะอะไรล่ะ เพราะผมออกจากบ้านมาแล้วนะ ไม่ว่าจะเป็นบิณฑบาต เสนาสนะ หรือเภสัช ก็ต้องอาศัยคนอื่นเขา เขาให้อย่างไรก็ต้องเราอย่างนั้นตัวผมเองก็ไม่ได้ตามความปรารถนาตามความต้องการ ฉะนั้นผมจึงไม่บำรุงท่าน แบบนี้จะอยู่ได้ไหมครับ แต่ว่าลำบากสักหน่อย ทำไมผมจึงไม่อยากบำรุงท่านล่ะ เพราะผมกลัวว่าท่านจะกลายเป็นคนโง่ ท่านจะเป็นพระฝรั่งที่โง่ เขามาอยู่เมืองไทยท่านมาศึกษาพระพุทธศาสนามาศึกษาวัฒนธรรมของไทย เมื่อคนในเมืองไทยเขาทำอย่างไร อยู่อย่างไร เขากินอย่างไร เขาไปอย่างไร ท่านก็ต้องพยายามทำให้ได้เหมือนเขา คงไม่พ้นความพยายามไปได้หรอก << ย้อนกลับ

การปล่อยวาง
จิตที่ตื่นรู้
ตามดูจิต
สมถวิปัสสนา
บัว 4 เหล่า
ธาตุ 4
มรรค 8
ทางพ้นทุกข์
บ้านที่แท้จริง
ฝึกจิตให้มีกำลัง
ตุจโฉโปฏฐิละ
การทำจิตให้สงบ
อ่านใจธรรมชาติ
สองหน้าของสัจธรรม
ทางสายกลาง
ธรรมะกับธรรมชาติ
นอกเหตุเหนือผล
อยู่กับงูเห่า
ภาวนาพุทโธ
อยู่เพื่ออะไร
อยากเกิดแต่ไม่อยากตาย
ไม่มีอะไรได้ไม่มีอะไรเสีย
ปลาไม่เห็นน้ำ
สงบจิตได้ปัญญา
สมาธิภาวนา
ธรรมะเชิงอุปมาอุปมัย
  

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook