หน้าบ้านจอมยุทธ >> หอพระไตร >> พุทธศาสนสุภาษิต >>หมวดความโกรธ
  


           พุทธศาสนสุภาษิต คือ สุภาษิต ที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงดำรัสไว้ ซึ่งมีคุณค่าสูงส่ง สามารถใช้ได้ทั้งเป็นแนวทางดำเนินชีวิต เตือนใจ หาคำตอบที่ดีสำหรับปัญหาที่สงสัย หรือ แม้แต่เตือน สติ ให้เรา หู ตา สว่าง เกิดปัญญาเข้าใจ ได้อุบายที่ดีในการดำเนินชีวิต การแก้ปัญหา และพ้นจากเครื่องเศร้าหมองได้

หมวดความโกรธ

  • ผู้โกรธ ย่อมไม่เห็นธรรม
  • พึงตัดความโกรธด้วยความข่มใจ
  • ความโกรธเป็นดังสนิมศัสตราในโลก
  • ผู้ถูกความโกรธครอบงำ ย่อมไม่มีที่พำนักสักนิดเดียว (เพราะความโกรธได้เข้าพำนักหมดสิ้นแล้ว)
  • ความโกรธย่อมทำจิตให้กำเริบ
  • ผู้โกรธ ย่อมไม่รู้อรรถ
  • ความโกรธเป็นอารมณ์ของคนมีปัญญาทราม
  • ฆ่าความโกรธได้ อยู่เป็นสุข
  • พึงตัดความโกรธด้วยปัญญา
  • ผู้ถูกความโกรธครอบงำ ย่อมละกุศลเสีย
  • ผู้ถูกความโกรธครอบงำ ย่อมถึงความเสื่อมทรัพย์
  • ผู้เกิดความโกรธแล้ว เป็นผู้ฉิบหาย
  • คนมักโกรธ ย่อมมีผิวพรรณเศร้าหมอง
  • ผู้มืนเมาด้วยความโกรธ ย่อมถึงความไร้ยศศักดิ์
  • ความโกรธครอบงำนรชนเมื่อใด ความมืดมนย่อมเกิดมีขึ้นเมื่อนั้น
  • ผู้โกรธจะผลาญสิ่งใด สิ่งนั้นทำยากก็เหมือนทำง่าย
  • ความโกรธก่อความพินาศ
  • ฆ่าความโกรธได้ ไม่โศกเศร้า
  • คนมักโกรธ ย่อมอยู่เป็นทุกข์
  • โทสะมีความโกรธเป็นสมุฏฐาน
  • ความโกรธน้อยแล้วมาก มักเกิดจากความไม่อดทน จึงทวีขึ้น
  • ความผิดเสมอด้วยโทสะไม่มี
  • ความโกรธไม่ดีเลย
  • อย่าลุแก่อำนาจความโกรธ
  • ผู้โกรธ ย่อมฆ่ามารดาของตนได้
  • ญาติมิตรและสหาย ย่อมหลีกเลี่ยงคนมักโกรธ
  • ภายหลังเมื่อความโกรธหายแล้ว เขาย่อมเดือดร้อน เหมือนถูกไฟไหม้
  • คนมักโกรธถือเอาประโยชน์แล้ว กลับประพฤติไม่เป็นประโยชน์

    		•

        


    *** คัดลอกมาจาก หนังสือพุทธศาสนสุภาษิต ฉบับสมบูรณ์ โดยธรรมสภาจัดพิมพ์