บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

พุทธศาสนสุภาษิต

หมวดตน- ฝึกตน

  • บุคคลไม่ควรลืมตน
  • ตนนั่นแหละเป็นที่รักยิ่ง
  • ผู้ประพฤติดี ย่อมฝึกตนอยู่เป็นนิจ
  • ตนแลเป็นที่พึ่งแห่งตน
  • ชนะตนนั่นแหละ เป็นดี
  • ตระเตรียมตนให้ดีเสียก่อนแล้ว ต่อไปจะได้สิ่งอันเป็นที่รัก
  • รู้ตนว่าเป็นคนเช่นใด เหล่าเทพไท้ก็รู้เช่นนั้น
  • ผู้ฝึกตนได้ เป็นผู้ประเสริฐสุดในหมู่มนุษย์
  • ไม่ควรพร่าประโยชน์แห่งตน เพราะประโยชน์ผู้อื่นแม้จะมีมาก
  • แน่ะ บุรุษ จริงหรือเท็จ ตัวท่านเองย่อมรู้
  • ฝึกตนได้แล้วจึงควรฝึกคนอื่น
  • จงถอนตนขึ้นจากหล่ม เหมือนช้างตกหล่มถอนตนขึ้นฉะนั้น
  • ติตนเองเพราะเหตุใด ไม่ควรทำเหตุนั้น
  • ได้ยินมาว่า ตัวเราฝึกได้ยาก
  • ถ้ารู้ว่าตนเป็นที่รัก ก็ไม่ควรประกอบตนนั้นด้วยความชั่ว
  • ควรรักษาตนนั้นไว้ให้ดี
  • ความบริสุทธิ์และไม่บริสุทธิ์ เป็นของเฉพาะตัว
  • จงเป็นผู้ตามรักษาตน อย่าให้เดือดร้อน
  • อย่าฆ่าตัวเองเสียเลย
  • บัณฑิตพึงทำตนให้ผ่องแผ้วจากเครื่องเศร้าหมองจิต
  • เป็นที่รู้กันว่า ตนนี่แหละ ฝึกได้ยาก
  • ความผิดของตน มองเห็นได้ยาก
  • ทำบาปเอง ย่อมเศร้าหมองเอง
  • ไฉนจึงดูถูกตัวเองเล่า
  • ทุกท่านสามารถทำดีได้
  • พึงขวนขวายในเป้าหมายของตน
  • ตนมีทางไป เป็นของตน
  • ติตนด้วยข้อใด อย่าทำข้อนั้นเสียเอง
  • บัณฑิต ย่อมฝึกตน
  • บุรุษไม่พึงให้ซึ่งตนเอง
  • รักอื่นเสมอด้วยรักตน นั้นไม่มี
  • ไม่พึงอาศัยผู้อื่นยังชีพ
  • คนชั่วฆ่าตัวเองก่อน ภายหลังจึงฆ่าคนอื่น
  • ความผิดของผู้อื่นเห็นได้ง่าย
  • จงเตือนตนด้วย ตนเอง
  • บุรุษ ไม่พึงสละเสียซึ่งตัวเอง
  • ตนที่ฝึกดีแล้ว เป็นความโชติช่วงแห่งคน
  • ตนแล เป็นคติของตน
  • ความรักอื่น เสมอด้วยความรักตนเองไม่มี
  • คนอื่นจะทำคนอื่นให้บริสุทธิ์ไม่ได้
  • จงพิจารณาตนด้วยตนเอง
  • ไม่ควรเอาตัวไปพัวพันกับความชั่ว
  • คนมิได้เป็นโจรเพราะคำของคนอื่น มิได้เป็นมุนีเพราะคำของคนอื่น
  • ตนไม่ทำบาปเอง ย่อมหมดจดเอง
  • ผู้มีตน ฝึกตนดีแล้ว ย่อมได้ที่พึ่งซึ่งได้ยาก
  • ชื่อว่าที่ลับ ไม่มีในโลก
  • บัณฑิตไม่ควรขุดโค่นความดีของตนเสีย พึงรักษาตนไว้ให้ได้ทุกเมื่อ
  • กำหนดประโยชน์ที่หมายของตนให้แน่ชัด แล้วพึงขวนขวายแน่วในจุดหมายของตนนั้น
  • ผู้ใดรักษาตนได้ ภายนอกของผู้นั้นก็เป็นอันได้รับการรักษาด้วย
  • ท่านเอ๋ย ท่านก็สามารถทำดีได้ ไยจึงมาดูหมิ่นตัวเองเสีย
  • การทำประโยชน์เพื่อผู้อื่น ถึงจะมากก็ไม่ควรให้เป็นเหตุ ทำลายประโยชน์ที่เป็นจุดหมายของตน
  • จงอยู่อย่างมีหลักยึดเหนี่ยวใจ อย่าเป็นคนไร้ที่พึ่ง
  • ตนทำชั่ว ตัวก็เศร้าหมองเอง ตนไม่ทำชั่ว ตัวก็บริสุทธิ์เอง
  • มัวพะวงอยู่ว่า นี่ของเราชอบ นี่ของเรารัก แล้วปล่อยปละละเลยตนเองเสีย คนอย่างนี้จะไม่ได้ประสบสิ่งที่ชอบสิ่งที่รักเลย
  • โทษคนอื่นเที่ยวกระจาย เหมือนโปรยแกลบ แต่โทษตนปิดไว้ เหมือนพรานนกเจ้าเล่ห์แฝงตัวบังกิ่งไม้
  • โทษคนอื่น เห็นง่าย แต่โทษตนเองเห็นยาก
  • ผู้ใดมีความไร้ศีลธรรมครอบคลุม เหมือนย่านทรายคลุมไม้สาละ ผู้นั้นชื่อว่าทำตนเหมือนถูกผู้ร้ายคุมตัว
  • บัณฑิตพึงตั้งตนไว้ในคุณอันสมควรก่อน แล้วจึงสอนผู้อื่นภายหลัง จึงไม่มัวหมอง
  • ชัยชนะใดกลับแพ้ได้ ชัยชนะนั้นไม่ดี ชัยชนะใดไม่กลับแพ้ ชัยชนะนั้นแลเป็นชัยชนะที่ดี
  • ถ้าสอนผู้อื่นฉันใด พึ่งทำตนฉันนั้น ผู้ฝึกตนดีแล้ว ควรฝึกผู้อื่น ได้ยินว่าตนแลฝึกยาก
  • สิ่งที่รักอื่นเสมอด้วยตนไม่มี ทรัพย์อื่นเสมอด้วยข้าวเปลือกไม่มี แสงสว่างอื่นเสมอด้วยปัญญาไม่มี ฝนแลเป็นสระที่ใหญ่
  • กรรมไม่ดี และไม่เป็นประโยชน์แก่ตน ทำได้ง่าย ส่วนกรรมใดดีและเป็นประโยชน์ กรรมนั้นแลทำได้ยากอย่างยิ่ง
  • ถึงผู้ใดจะชนะเหล่าชนได้พันคนพันครั้งในสงคราม ก็หาชื่อว่าผู้ชนะยอดเยี่ยมไม่ ส่วนผู้ใดชนะตนคนเดียว ผู้นั้นแลชื่อว่าผู้ชนะยอดเยี่ยมในสงคราม
  • ไม่ควรใส่ใจคำแสลงหูของผู้อื่น ไม่ควรแส่มองธุระที่เขาทำและยังไม่ทำ ควรตั้งใจตรวจตราหน้าที่ของตนนี่แหละ ทั้งที่ทำแล้วและยังไม่กระทำ
  • ตนเองนี่แหละสำคัญกว่า สำคัญกว่าเป็นไหนๆ ตระเตรียมตนไว้ให้ดีก่อนแล้ว ต่อไปก็จะได้สิ่งที่รัก

    หมวดเบื้องต้น
    หมวดบุคคล
    หมวดการศึกษา
    หมวดวาจา
    หมวดอดทน
    หมวดความเพียร
    หมวดความโกรธ
    หมวดการชนะ
    หมวดความประมาท
    หมวดความไม่ประมาท
    หมวดตน- ฝึกตน
    หมวดมิตร
    หมวดคบหา
    หมวดสร้างตัว
    หมวดการปกครอง
    หมวดสามัคคี
    หมวดเกื้อกูลสังคม
    หมวดพบสุข
    หมวดทาน
    หมวดศีล
    หมวดจิต
    หมวดปัญญา
    หมวดศรัทธา
    หมวดบุญ
    หมวดความสุข
    หมวดธรรม
    หมวดกรรม
    หมวดกิเลส
    หมวดบาป-เวร
    หมวดทุกข์-พ้นทุกข์
    หมวดชีวิต-ความตาย
    หมวดพิเศษ

    *** คัดลอกมาจาก หนังสือพุทธศาสนสุภาษิต ฉบับสมบูรณ์ โดยธรรมสภาจัดพิมพ์

    แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย

    บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


    บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook