|
|||
 ท่านสามารถหาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับ "คนไทยพลัดถิ่น" ได้จากเว็บไซต์เหล่านี้ |
ในวันที่การเมืองไทยร้อนแรงและไร้ทิศทาง
ประชาชนคิดเห็นขัดแย้งแตกต่าง
แบ่งข้างเข้าห้ำหั่นกันทางความคิดอย่างโจ่งแจ้ง
วันที่ผมเกิดรู้สึกเบื่อหน่ายต่อการเกาะติดสถานการณ์
ผมได้ค้นพบบางสิ่งบางอย่างจากสถานีโทรทัศน์
ช่อง 11 ในรายการ"เวทีชาวบ้าน" เสียงร่ำร้องที่ผมไม่เคยได้ยิน เรื่องราวที่ผมไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่า มันมีอยู่จริงบนผืนแผ่นดินนี้ การต่อสู้อย่างเงียบๆ แบบเจียมเนื้อเจียมตัวของคนไทยพลัดถิ่น เพื่อให้ได้มาซึ่งการคืนสัญชาติไทย ในขณะที่ผู้คนส่วนหนึ่งมัวแต่ลุ่มหลง บ้าคลั่ง ประชาธิปไตยจนโงหัวไม่ขึ้น ภาพของเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆคนหนึ่ง สะอึกสะอื้น พูดทั้งน้ำตานองถึงความน้อยเนื้อต่ำใจ เมื่อเพื่อนที่โรงเรียนล้อว่าเป็นพม่า เธอได้แต่เถียงว่าไม่ใช่ เธอเป็นคนไทย เพราะพ่อแม่เป็นคนไทย หญิงสาวคนหนึ่งได้มีโอกาสเรียนหนังสือ แต่เธอก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะรับใบประกาศณียบัตร เพียงเพราะเธอไม่มีเลขที่บัตรประชาชน แม้แต่ทารกเกิดใหม่ ในโรงพยาบาลของรัฐแท้ๆ ยังถูกระบุในใบเกิดว่าเป็นสัญชาติพม่า เพียงเพราะพ่อแม่เป็นคนไทยพลัดถิ่น ทั้งที่กฎหมายบอกว่าเกิดในไทยได้สัญชาติไทยโดยกำเนิด ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด ผมรู้สึกต่อต้านและรับไม่ได้ต่อการปฎิบัติอย่างไร้สามัญสำนึกเช่นนั้น ทั้งเดือดดาล เป็นเจ็บเป็นแค้นแทน โดยไม่ทราบสาเหตุ และรู้สึกได้ถึงความเป็นพี่เป็นน้องเป็นญาติสนิท ขึ้นมาในทันทีทันใด มิได้ไกลไปจากนี้เลย แล้วน้ำตาของผมมันก็ไหลเอ่อล้นออกมาของมันเอง ...และมันจะไม่สูญเปล่า ดั่งกรีดเลือด
เชือดเนื้อ แลกชีวิต
พรากมะริด
ตะนาวศรี จากอกแม่ มะริด ตะนาวศรี
ประวัติศาสตร์พื้นฐานระดับมัธยมต้น
ที่เราหลงลืมกันไป
การแบ่งแยกดินแดน
แทนการหลั่งเลือด
เพื่อรักษาความเป็นชาติเอกราช
จากยุคล่าอาณานิคม
คงไว้ซึ่งความเป็นประเทศไทยอันเป็นที่รักยิ่ง
ภายใต้ร่มโพธิสมภารแห่งกษัตริย์
ผมจะช่วยอะไรพี่น้องผู้พลัดถิ่นของผมได้
ในเมื่อก็ได้รับรู้แล้ว
การต่อสู้เรียกร้องอันยาวนานของพวกเขา
คงผ่านมาแล้วทุกรูปแบบ
และทุกสภาพการณ์
จนป่านนี้ก็ยังไม่มีข่าวคืบหน้า
คนธรรมดาๆอย่างผมจะทำอะไรได้
เว็บเล็กๆอย่างบ้านจอมยุทธ
จะชี้นำหรือกดดันท่านผู้มีอำนาจได้อย่างไร
หรือจะปล่อยให้มันผ่านไปกับน้ำตาที่แห้งเหือดไปแล้ว.... 7/3/49 |
||
|
