มันสะกิดเท้าเบาๆแต่ร่างกลับโผพุ่งดุจเหิรบินละลิ่วลงหน้าหอพระไตร
เท้าเพิ่งสัมผัสพื้น...กลับปรากฎเสียงคนผู้หนึ่งขึ้น
อมิตตาพุทธ...วิชาตัวเบาที่ยอดเยี่ยมหนึ่งในแผ่นดินยากพบพาน
ร่างของมันชะงักตั้งท่าเตรียมพร้อมระแวดระวัง...แต่กลับไม่พบผู้ใด
แต่แล้วมันต้องตกใจสุดขีดด้านหลังของมันกลับปรากฏหลวงจีนรูปหนึ่งขึ้น
ยืนอยู่ในระยะกระชั้นชิดแทบเรียกได้ว่าหายใจก็สามารถได้ยิน
มันรีบกระโดดม้วนตัวตีลังกา...ครานี้ร่างพุ่งไปไกลกว่าหกสิบเซี๊ยะ
มองกลับมาไม่เห็นผู้ใด...แต่มันต้องตกใจเมื่อมีเสียงลมหายใจที่ริมใบหู
ครั้นหันกลับไปดูหลวงจีนยังคงยืนสงบนิ่งอยู่ด้านหลังมันเช่นเดิม
มันพยายามสลัดหลีกหนี...แต่หลวงจีนคล้ายดั่งภูติผีเงาตามตัวหลวงจีนเฒ่า...เมื่อท่านดื้อดึงเช่นนี้ข้าพเจ้าขอล่วงเกินแล้ว
ปากมันเพิ่งเอ่ยวาจา...แต่หมัดขวาได้ต่อยออกไปล่วงหน้าก่อนแล้ว
หมัดเดียวที่ต่อยออกถึงกับผสานวิชาคงท้ง
ง้อไบ๊และบ๊อเต็ก 3 สำนัก
เห็นเป็นหมัดอยู่ชัดๆครั้นใกล้จุดหมายนิ้วมือพลันคลายกางออก
กลายเป็นวิชากรงเล็บพญาอินทรีย์อันลือลั่นของบู๊ตึง
วิทยายุทธของมันที่ใช้ออก...ยิ่งมายิ่งล้ำลึกพิศดาร
รากฐานของแต่ละสำนักล้วนมีจุดเน้นกำเนิดที่แตกต่างกัน
ผู้ที่สามารถผนึกหลอมรวมแล้วใช้ออกอย่างกลมกลืนเป็นหนึ่งเดียว
นับว่าในรอบพันปี...อัจฉริยะเช่นนี้จึงจะเกิดมีขึ้นหนี่งคน
มันต่อยตีไปถึงสามสิบแปดกระบวนล้วนพลิกแพลงแปรเปลื่ยน
แต่หลวงจีนยังคงหลุบตาต่ำคล้ายกำลังหลับใหลก็มิปาน
เพียงเอี้ยวตัวไขว้ขาสลับเท้า...ก็สามารถหลบหลีกได้อย่างปลอดโปร่ง
เพ้ย..เจ้าหลวงจีนบ้า...ท่านเข้าไปนั่งอยู่ในหัวใจเราตั้งแต่เมื่อใด
ความเคลื่อนไหวของเราจึงถูกท่านคำนวณกำหนดรู้ไว้ล่วงหน้า
หมัดเท้าเข่าศอกจึงไม่อาจระคายแม้เพียงจีวรท่าน
หลวงจีนนั่งลงขัดสมาธิ...ศีลข้อห้ามลักทรัพย์ประสกพึงสำรวม
ทันใดนั้น...มันอาศัยช่วงจังหวะนี้จู่โจมเข้าหาหลวงจีนอย่างรวดเร็ว
ดรรชนีจี้สกัดจุดครานี้คล้ายประสบผล...ขณะห่างจากหลวงจีนไม่ถึงองคุลี
หลวงจีนก็ไม่ได้หลบหลีกดั่งกาลก่อน...แต่มันกลับชะงักยั้งมือไว้ไมตรี
อมิตตาพุทธ..พื้นฐานจิตใจของประสกนับว่าเป็นคนดีมีเมตตา
มิเสียทีที่อาตมาปล่อยข่าวว่าสถานที่นี้ซ่อนคัมภีร์นัยน์ตาราตรีไว้
มันตะลึงลานอยู่กับที่...หรือนี่คือหลุมพรางกับดักที่ขุดรอมันอยู่
หากคัมภีร์ไม่มีอยู่จริงหลวงจีนท่าน...ใยไม่ใช่มุสาวาจาแล้ว
ผู้ทรงศีลไหนเลยมุสาได้...คัมภีร์นัยน์ตาราตรีอยู่
ณ. สถานที่นี้จริง
อาตมาเฝ้าเก็บรักษารอผู้มีวาสนา...นำมันไปครอบครอง
หลวงจีนไร้นามผู้นี้ฝีมือลึกล้ำสุดหยั่งคาด...ซ่อนคมดั่งมังกรเทพยดา
คิดขโมยคัมภีร์ครั้งนี้คงยากเย็นแสนเข็ญยิ่งกว่าย่องเข้าวังหลวง
คนเรายามคลั่งไคล้หลงใหลกับสิ่งใดนับว่ามันสามารถกระทำได้ทุกอย่าง
คาดไม่ถึง..จอมโจรผู้โด่งดังกลับคุกเข่าโขกศรีษะลงต่อหน้าหลวงจีน
หรือว่ามันเสียสติ...มันถึงกับอ้อนวอนร้องขอหลวงจีนเพื่ออ่านคัมภีร์
ได้โปรดเถอะข้าพเจ้าเพียงหยิบยืมอ่านแค่หนึ่งชั่วยามแล้วส่งคืน
หากหลวงจีนมีเมตตา...ข้าพเจ้าพร้อมยอมรับทุกเงื่อนไขจากท่าน
ได้...หลวงจีนที่เห็นนั่งสมาธิอยู่ชัดๆ
บัดนี้ร่างได้เคลื่อนเข้ามาอย่างรวดเร็ว
มันรู้สึกเจ็บแปลบตามจุดชีพจรที่สำคัญทั่วร่างกาย
หลวงจีนท่านบ้าแล้ว...ท่านทำลายพลังยุทธที่เราอุตส่าห์ฝึกฝนมาชั่วชีวิต!!!
(โปรดติดตามภาคจบในตอนต่อไป) |