หลวงพระบาง มรดกลาว มรดกโลก : เวียงจันทน์ :: สะพายเป้ แบกกล้องท่องลาว

หน้า 1 | 2 | 3

ค่ารถแบบหารเฉลี่ยไปกลับ ราคา 50,000 กีบ (ประมาณ 178 บาท อัตราแลกเปลี่ยน 280 กีบ ต่อ 1 บาท) มีฝรั่งไปด้วยอีก 2 คน โดยขากลับจากน้ำตกต้องแวะส่งผมที่ท่ารถสายใต้ก่อนเป็นอันตกลงตามนั้น ระยะทาง 30 กิโลเมตร มีขึ้นเขาลงห้วยบ้างเล็กน้อยพอได้บรรยากาศ สักชั่วโมงก็ถึง ตกลงกับเจ้าเจมส์และเอมีลี่ว่า เจอกันที่รถ 4 โมง จากนั้นก็ตัวใครตัวมัน เจอกันครั้งสุดท้ายแถวๆกรงหมี

เอมิลี่กับเจมส์ สองคนมาด้วยกัน เพื่อนร่วมทางหารเฉลี่ยค่ารถสองแถว
ถามไปถามมาปรากฎว่าเสียค่ารถไปแล้วคนละ 10 ดอลล่าร์ ผมเลยกลายเป็นของแถมไปซะงั้น อย่าเอ็ดไป

สภาพเส้นทางไปน้ำตก

ต้องเสียค่าเข้าชมด้วยนะ 20,000 กีบ จัดว่าแพง

ที่นี่เขามีสวนสัตว์เล็กๆ ไว้ต้อนรับนักท่องเที่ยวด้วย เล็กขนานดที่ว่ามีแค่หมีท่าทางซุกซนสัก 10 ตัวได้ กับเสือโคร่งตัวใหญ่ที่เอาที่เดินส่ายไปส่ายมาเหมือนจะอยากออกมาขย้ำใครนอกกรง

เจ้าเสือโคร่งตัวนี้เดินวนไปวนมาไม่หยุดเลยจริงๆ

งานฝีมือเขานั่งทำกันตรงนั้นเลย เล็กๆนั่นอันละหมื่นกีบ ข้างนอกขายแค่ 5000 กีบเอง ส่วนบ้องกัญชาลืมถามราคา

จากกรงเสือเดินลัดเลาะไปตามทางเดิน มีธารน้ำเล็กๆ น้ำตกน้อยๆ แอ่งน้ำน้อยใหญ่อยู่ตลอดสองข้างทาง ก็ไปกันจนถึงต้นน้ำตกเลยไปคนเดียวนี่แหละ เหนื่อยมาก เพราะต้องเดินขึ้นเขาไป ทั้งสูงทั้งชัน ชนิดที่ว่าสายตัวแทบขาดเลยทีเดียว

ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าแบบนี้มีอยู่เป็นระยะๆ

เด็กหนีเรียนเป็นกลุ่ม พอถ่ายรูปหนีหมด

กังหันน้ำเครื่องทุ่นแรง ใช้ตำข้าว

อันนี้ก็ด้วย แต่ครกต้องเล็กมากๆ

มุมสบายๆ

หน้าตาแบบนี้ครับท่าน "น้ำตกตาดกวางสี"

ทางเดินลัดมาหน้าน้ำตก

ด้านหน้าน้ำตก

ไปต้นน้ำตกกัน

ถึงสักแถวๆนี้ก็รู้แล้วว่าไม่น่ามาเลย

ยังมีอีกขึ้นบันไดสูงมาก

ยังไม่ใช่ต้นน้ำตก

กลางต้นน้ำตก

มองไปข้างล่าง

ที่เห็นรั้วกั้นนั้นตรงที่น้ำตกลงไป

จากต้นน้ำตกว่าจะไม่ลงทางเดิม แต่หาทางลงอีกฝั่งไม่ได้ก็เลยจำใจกลับทางเดิม

ลงมาจากต้นน้ำเดินกลับไปที่จอดรถทางถนน ไม่ผ่านตรงกรงหมี

เห็นแบบนี้บอกได้เลยว่าแทบจะเป็นสัญญลักษณ์ของประเทศเขาเลย แต่เจ้าของเป็นคนไทย

สันทนาการยามว่างของพวกพี่ๆ คนขับรถสองแถว มีสัก 10 วงได้

เรียกนักท่องเที่ยวเข้าร้าน

กลับลงมาตอนสัก 3 โมงเย็น นั่งกินข้าวผัดกระเพราะรอฝรั่ง อีก 5 นาที 4 โมง เห็นเงาแม่เอมิลี่ เดินมาแต่ไกล ตรงเวลาชมัด ขากลับแวะส่งฝรั่งลงก่อนตรงสี่แยกตลาดม้ง จากนั้นก็มาส่งมาที่ท่ารถสายใต้ เกือบ 5 โมงแล้วตอนนั้น ทันได้ไปเวียงจันทน์กับรถเที่ยว 6 โมง ค่าตั๋วราคา 100,000 กีบ (ประมาณ 357 บาท อัตราแลกเปลี่ยน 280 กีบ ต่อ 1 บาท) เป็นรถธรรมดา

ผ่านโรงเรียนมาสักครึ่งชั่วโมงความเร็วสองแถวแล้วนะนี่

บรรยากาศภายในรถบัสไปเวียงจันทน์

ตอนจ่ายเงินค่าตั๋วถึงกลับใจหายวาบ เหลือเงินกีบใบละ 20,000 กีบ อยู่ใบเดียว กับเศษๆ ที่แยกไว้ต่างหากอีก 29,000 กีบ เงินไทยอีก 100 บาท ข้ามฝั่งได้ต้องหาตู้เอทีเอ็มก่อนเลยอันดับแรก