หลวงพระบาง มรดกลาว มรดกโลก : เวียงจันทน์ :: สะพายเป้ แบกกล้องท่องลาว

หน้า 1 | 2 | 3

15 ม.ค. 2551

ตื่นแต่เช้า และหนาวอีกวัน ออกจากเรือนพัก 8 โมง บรรยากาศเหมือนเมื่อวาน หมอกขาวปกคลุมทั่วไป เดินลัดเลาะฝ่าสายหมอกไปตามถนนเลียบฝั่งแม่น้ำคาน หาเก็บตกบรรยากาศ สถานที่ วิถีชีวิตผู้คน และสัจธรรมที่ตกหล่นเกลื่อนกลาดริมทาง ดูจากแผ่นที่มีวัดหนึ่งอยู่ตรงโค้งถนนใกล้ปากแม่น้ำคาน ชื่อวัดปากคาน วันก่อนข้ามไปเพราะลงไปเดินลุยอยู่ข้างล่างริมตลิ่งโน่น

จารึกประกาศ ให้หลวงพระบางเป็นเมืองมรดกโลก โดยยูเนสโก้ ตรงสามแยกสุดถนนเลียบภูษี ที่แม่น้ำคาน

จากนั้นข้ามแม่น้ำคานตรงสะพานไม้ไผ่ที่เห็นเมื่อวาน จากข้อมูลมีวัดเล็กอยู่ฝั่งตรงข้ามไม่ไกล ข้ามไปได้ก็เลยไปเลยปากแม่น้ำคานจึงได้เห็นแม่น้ำสองสี ตรงที่แม่น้ำคานไหลมาบรรจบกับแม่น้ำโขง โดยน้ำจากแม่น้ำคานจะออกสีเขียวใส ส่วนน้ำจากแม่น้ำโขงออกจะสีขุ่นๆ ตัดกันชัดเจน

จากด้านหลังหลักประกาศเมืองมรดกโลก สามารถเดินลงเพื่อข้ามฟากไปฝั่งตรงข้ามได้

เสาวัดระดับน้ำในแม่น้ำโขง

แม่น้ำสองสี มองจากปากแม่น้ำคาน

แล้วเดินย้อนกลับไปตามทางเดินเล็กๆ ผ่านหมู่บ้านมาได้สักระยะก็เจอวัดโพนสะอาด ถ่ายรูปเสร็จก็ข้ามฝั่งกลับทางเก่า ตรงไปตามถนนเลียบภูษีผ่ากลางเมืองกลับไปคืนห้อง

ส่วนหนึ่งของพระพุทธรูปแตกหัก
ที่ชาวบ้านนำมาวางไว้ที่โคนต้นไม้ในวัด

สภาพบ้านเรือนระหว่างทาง

แอบดูนักเรียนประถม

แอบดูนักเรียนอนุบาล

ขอทานคนแรกที่พบในหลวงพระบาง

สองข้างทางถนนหน้าทางขึ้นภูษี

สามแยกตรงตลาดม้ง ตอนแรกก็สงสัยว่าอะไร ที่แท้ก็หมูป่านั่นเอง
สักพักก็มีคนขับมอเตอร์ไซต์มาซื้อไป แบบซื้อง่ายขายคล่อง

ร่ำลาเจ้เจ้าของเรือนพักจันสะหว่าง กับเจ้ขายอาหารตามสั่งหน้าเรือนพักเรียบร้อย ก็แบกเป้เดินย้อนกลับมาที่สี่แยกตรงตลาดม้งข้างๆภูษีนั่นแหละ ขึ้นรถสองแถวจะไปเที่ยวน้ำตกตาดกวางสี