ปากเซ-สาละวัน :: สะพายเป้ แบกกล้องท่องลาว

ปากเซ-สาละวัน

10 ก.พ. 51

            7 โมงเช้ากว่าๆ แบกเป้ออกจากเรือนพักท่าหลวง เดินมาได้สัก 2 เสาไฟฟ้าก็ถึงเรือนพักนารินที่ซื้อทัวร์ไว้เมื่อวาน ตกลงว่ากลับจากเที่ยววันนี้จะเปิดห้องที่นี่เสียเลย เป็นห้องพัดลม ราคา 50000 กีบ (ประมาณ 179 บาท อัตราแลกเปลี่ยน 278 กีบต่อ 1 บาท) มีน้ำอุ่นแต่ไม่มีโทรทัศน์ ฝากเป้เรียบร้อย แปดโมงเจ้าของเกรสต์เฮ้าส์พาซ้อนรถจักร (มอเตอร์ไซต์) ไปที่บริษัทปากเซทัวร์ ซึ่งก็อยู่ซอยถัดไป สักพักรถตู้ก็มารับผมลูกทัวร์คนสุดท้าย จากที่ติดรถกันมาอยู่แล้วรวมผมเป็น 11 คน คือครอบครัวเวียตนามมาด้วยกัน 6 คน สามีภรรยาลูกหนึ่ง กับแม่และน้องสาวน้องชาย คู่สามีภรรยาแคนาดาเชื้อสายจีน และสามีภรรยาอเมริกัน แล้วก็ผม
          บรรยากาศก็ดูดี ไกด์หนุ่มลาวพูดภาษาอังกฤษเป็นไฟเหมือนตายอดตายอยากมาจากไหน แนะนำตัวว่าชื่อแจ็ค จบจากมหาวิทยาลัยที่จำปาสักนี่แหละ ส่วนรถตู้โตโยต้า รุ่นใหม่ล่าสุดหลังคาสูงในบ้านเรา ใหม่เอี่ยมชนิดที่ว่ายังไม่ติดป้ายทะเบียนเลย แอร์เย็นฉ่ำ
          ออกจากเมืองมาได้ไม่นาน ก็พาแวะชมไร่ชา-กาแฟ ชมวิธีผลิตชาพร้อมกับมีให้ชิมด้วย ใครติดใจสามารถซื้อติดไม้ติดมือออกมาได้ ผมก็เพิ่งเห็นต้นชาและกาแฟเป็นครั้งแรกก็ที่นี่เองแหละ อ้อ...ทุเรียนด้วย ส่วนกาแฟเห็นว่าเป็นพันธุ์อาราบิก้า ไกด์อธิบายให้ฟังในรถว่ารายได้เข้าประเทศลาวอันดับหนึ่งมาจากการท่องเที่ยว อันดับสองคือกาแฟเนี่ยแหละ ไม่น่าเชื่อ....

ไร่ชาและกาแฟ

ชา กาแฟ ทุเรียน

อุปกรณ์ที่ใช้ในการผลิตชาตามลำดับ

มีให้ชิม ซื้อเป็นของฝากก็ได้ด้วย

กาแฟตากแห้งหรือเปล่า

จากไร่ชา ไปน้ำตกตาดฟาน น้ำตกที่สูงที่สุดในแขวงจำปาสัก ไม่ไกลจากไร่ชาสัก 5-10 นาทีก็ถึง ห่างจากถนนใหญ่ 2 กิโลเมตร ถนนลูกรังฝุ่นตลบ ถึงตกตาดฟานก็ถ่ายรูปไว้เป็นที่ระลึก กันตรงจุดชมวิวยอดนิยม ที่เหลือก็เป็นเหว ระยะทาง 5 กิโลเมตรถ้าจะเดินอ้อมๆ ลงไปยังเบื้องล่างของน้ำตก

ทางเข้าน้ำตกตาดฟาน

จุดชมวิว น้ำตกตาดฟาน

บริเวณตาดฟานรีสอร์ท หันหน้าเข้าหาน้ำตก ซึ่งมีเสียงดังซู่ๆ อยู่ตลอดเวลา ไม่ทราบว่าจะนอนหลับกันหรือเปล่า

ไปต่อที่น้ำตกตาดเยื้อง ไม่ไกลจากน้ำตกตาดฟานอีกเหมือนกัน สัก 10 นาทีก็ถึงทางเข้า จากนั้นเป็นถนนลูกรังฝุ่นกระจาย ถนนเหมือนโรยไว้ด้วยแป้งฝุ่นอย่างหนา ต้นไม้สองข้างทางปกคลุมไปด้วยฝุ่นสีลูกรัง ช่วงนี้ระยะทางประมาณ 1 กิโลเมตร ที่น้ำตกตาดเยื้องนี้สามารถเข้าถึงตัวน้ำตกได้ไม่ลำบากมากนัก

สภาพถนนระหว่างทาง

ทางเข้าน้ำตกตาดเยื้อง

มีโต๊ะอยู่ตัวหนึ่งตรงทางลงน้ำตก เอาไว้ให้ลงนามเยี่ยมชมหรือเปล่าไม่ทราบ

เพิงพักระหว่างทางลงน้ำตก

ด้านบนน้ำตก

วิถีชาวบ้านเหนือน้ำตกขึ้นไป

ประทานโทษเครื่องปั่นไฟฟ้าพลังน้ำภูมิปัญญาชาวบ้านลาวครับท่าน

จากตาดเยื้องสัก 80 กิโลเมตร เข้าถนนฝุ่นอีก 10 กิโลเมตร ถึงหมู่บ้านชนเผ่ากะตู้ แขวงสาละวัน เดินชมวิธีชีวิตชนเผ่ากะตู้ของลาว ก็เห็นมีรถทัวร์มาจอดดูกันเป็นช่วงๆ เหมือนกัน พวกชนเผ่าก็ใช้ชีวิตประจำวันกันไป นักท่องเที่ยวก็เดินกันไป ทักทาย สอดรู้สอดเห็น ดูโน่น นี่ นั่น ถ่ายรูป แจกขนมเด็ก

สภาพถนน

ที่เห็นเป็นโลงศพ ทุกบ้านนิยมมีไว้เท่าจำนวนคนในครอบครัว เป็นความเชื่อ
ถ้ามีใครเสียชีวิตก็ได้ใช้ ส่วนมากทำจากต้นไม้ขุด

ที่เห็นใส่กุญแจไว้ก็คงจะแค่บอกว่าเจ้าของบ้านไม่อยู่แค่นั้นกระมัง

ลูกเล็กเด็กแดง

กาแฟก็ปลูกกัน ส่วนอีกอันเป็นเครื่องสีข้าวขนาดเล็ก

อันนี้เป็นวิวัฒนาการของโลงศพ บ้านนี้ใช้แบบหล่อซีเมนต์

ชนเผ่านี้เขาสูบกันตั้งแต่เด็กเลย

บ้องยาสูบ ไปไหนก็เอาไปด้วย

คนที่หน้าตาค่อนข้างดี

ไม่รู้พวกชนเผ่าเขาจะรู้สึกยังไง เหมือนกับรบกวนเวลาของเขาทีเดียว ผมเองสามารถรู้สึกได้เลย คิดอีกทีน่าจะมีเจ้าหน้าที่การท่องเที่ยวลาวมาอธิบายขอความร่วมมือแบบเป็นทางการไปก่อนแล้ว ดูไปก็น่ารำคาญอยู่ไม่น้อย เสียความเป็นส่วนตัวไปเลย เพราะพวกชนเผ่าไม่ได้หารายได้จากนักท่องเที่ยวหรือขายสินค้าอะไรเลย ทั้งที่น่าจะมีบ้างเล็กๆ น้อยๆ พวกงานฝีมืออะไรก็ยังได้ เห็นมีแต่แผงขายผักผลไม้ท้องถิ่นเล็กๆ อันหนึ่งข้างทาง ซึ่งก็ไม่เห็นเหตุผลว่านักท่องเที่ยวจะซื้อไปทำไม พวกเผือก พวกมัน กล้วยน้ำว้าป่าอะไรพวกนี้ แม้จะพูดคุยกันกับพวกชนเผ่าไม่รู้เรื่อง เพราะพวกเขาก็มีภาษาของเขา ก็ยังได้อะไรดีๆ จากตรงนี้เหมือนกันลึกๆ นะ

|| อ่านหน้าถัดไป >>>

ทริปล่องลาวใต้