โดย : จอมยุทธ
  

(6)
คนแปลกหน้ากับหมาไม่มีชื่อแห่งเขาปินะ

1

อ่านหน้า 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19

วันพุธที่ 7 เมษายน 2553

        ห้วยยอดอำเภอหนึ่งของจังหวัดตรัง 2 ทุ่มก็เงียบแล้วทั้งผู้คนรถรา เช้าตื่นขึ้นมารับแผนการท่องเที่ยวคร่าวๆ พร้อมแผนที่ฉบับยัยแตน วันนี้โชว์เดี่ยวเที่ยวห้วยยอด เนื่องจากยัยแตนต้องอยู่คอยปรนนิบัติพัดวี และบีบนวดให้แม่ เพื่อลบล้างความผิดที่ทำให้แม่ต้องกังวลวุ่นวายเสียหลายวัน

     ห้วยยอดที่ดูเหมือนว่าจะไม่มีอะไรดึงดูดใจให้ต้องหลงใหลในเบื้องต้น นั่นอาจเพราะไม่ได้เตรียมหาข้อมูลมาก่อนหน้านี้เหมือนที่คีรีวง แต่เดี๋ยวก่อนนั่นคือความไม่รู้โดยสิ้นเชิง เจดีย์บัวเงินบัวทอง ภูเขาพระยอด ถ้ำเลเขากอบ วัดถ้ำเขาปินะ และทั้งหมดถูกบรรจุไว้ในแผนที่ท่องเที่ยวฉบับเร่งรัดของยัยแตน เพียงถ้ำเลเขากอบเท่านั้นที่ผมเคยรู้ข้อมูลมาบ้างเล็กน้อย นอกนั้นไม่เคยได้ยินแม้แต่ชื่อ

มื้อเช้าในตลาดห้วยยอด ข้าวหมูกรอบรสชาติแปลกลิ้นพอกินได้ ภูมิใจนำเสนอโดยเจ้าถิ่น

ขับมอเตอร์ไซต์ผ่านหน้าบ้านยัยแตนออกนอกเมืองได้สักไม่ถึง 2 กิโลฯ
ก็เห็นเจดีย์สีทองบนเขา ตามแผนที่ เลี้ยวขวาเข้าไป
 

ผ่านหมู่บ้านเข้ามาสักระยะ

เลี้ยวซ้ายอีกทีก็ถึง สัก 2 กิโลฯ กว่าๆ

 ที่พักผู้ปฎิบัติธรรม ข้างสระบัวใหญ่ที่น้ำแห้งขอด

บัวหลวง

ศูนย์ปฎิบัติธรรม ภูเขาพระยอด

ทางขึ้นเจดีย์บัวเงินบัวทอง ภูเขาพระยอด สำหรับความเป็นมาทราบแต่ว่า
สร้างโดยผู้มีจิตศรัทธา อุทิศเพื่อให้เป็นสถานพักผ่อนทางจิตใจ และศูนย์ปฏิบัติธรรม

มีหมายเลขกำกับตามขั้นบันไดแต่ละขั้น

เดินสบายๆ พอได้ออกกำลัง ไม่ถึงกับเหนื่อยหอบ ออกแบบได้ดีเยี่ยม

แบบนี้ละลานตาเต็มไปหมด ชาวบ้านมาสร้างไว้ตามศรัทธาความเชื่อ

บันไดผ่านกลางวิหารนี้ขึ้นไป