บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

ชุมนุมจอมยุทธ (4)
ไปหน้า >> 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14

หัวข้อ : สายลมไร้ชื่อ


ในคืนวันหวั่นไหวใต้ลมหนาว
กลีบดวงใจร่วงร้าวของคราวหลัง
ระลึกถึงหนึ่งซากกากผุพัง
เสพเศร้าสิ่งสิ้นหวังคั่งค้างใจ
คือสายลมไร้ชื่อ คือความรัก
ดังแท่นความกร่อนหักสลักไว้
ถมด้วยเถ้าเดือนปีที่จากไป
กลบฝังด้วยรอยใจที่ไหม้ธุลี
ซ่อนโศกโสมมอย่างขมขื่น
ดอกไม้ของวันคืนไม่ฟื้นสี
ร่วงกลีบโรยก้านใบไม่ใยดี
เกลื่อนเกลี้ยงการเคลื่อนที่หนีสายลม
เช่นเคย…
หัวใจยังเปล่าเลยไร้สุขสม
เพลงรักที่ไร้ชื่อคือสายลม
หอบมาให้ชื่นชมแล้วจากไป
เหยียบย่ำอย่างเย้ยเยาะเหยาะหยัน
วันทุกวันผ่านผันเพียงฝันใฝ่
โรยด้วยกลีบดอกไม้นั่นทางใด
ใครบ้างที่เคยไปเดินผ่านมา…

น้อมคารวะ ทุกๆท่าน

โดย : จิวแป๊ะทง
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 3 ธ.ค. ปี 2004 [ เวลา 0 : 22 ]

ดูดาว โพ้นดาว ระยิบระยับ
ดูดาว นับดาว กระพริบแสง
ดูดาว ถามดาว ในทุกแห่ง
ใยหัวใจ เธอจึงแห้ง แล้งน้ำใจ
พอเดือนกระจ่าง ดาวห่าง ต่างเคลื่อน
จีงได้ มีเดือน เป็นเพือนใหม่
กระซิบถาม คลอเคลีย เคียงใกล้
เดือนเอ๋ย เคยไหม คิดถึงใครสักคน
เดินทาง กลางเถื่อน ถามเดือนดาว
ซ่อนใจก้าว หนาวน้ำค้าง ทางสับสน
ซบไหลหมอก ซุกซอกเหงา เศร้าเหลือทน
น้ำตาหล่น ขอพรเพื่อน เจ้าเดือนพราย
ว่าเดือนเอ๋ย ไม่ขอช้าง หรือขอม้า
ขอเพียงเธอ กลับคืนมา หาความหมาย
ความรักฉัน จักไม่ มีวันตาย
เดือนจะช่วย ก่อนวางวาย ได้ไหมเดือน
พอดึกคล้อย ดาวเคลื่อน เดือนก็คล้อย
น้ำค้างย้อย เยาะเย็น อยู่เป็นเพื่อน
ดึกอีกหน่อย เดือนคล้อย คงลอยเลือน
เหมือนใจเธอ ที่แชเชือน แล้ว..เลือนราง..
น้อมคารวะท่านผู้เฒ่า

โดย : นายน้อยที่หก
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 3 ธ.ค. ปี 2004 [ เวลา 0 : 23 ]

" ร้างรัก ในรอยทราย "
ท้องฟ้าที่เปลี่ยนไปในวันนี้....
ครวญกวีพร่างพรายคล้ายเย้ยหยัน
เมื่อความรักพลันสลายตายจากกัน
ร้างสัมพันธ์ไร้ค่ากว่าใครใคร..
ทิ้งหาดทรายสายน้ำร้างสายลม
ดั่งสายฝนพัดทรายสลายไหล
เดินโดดเดี่ยวเชี่ยวกรากบนทางใจ
เป็นอย่างไร....ร้างไปใคร่ถามความ
น้ำทะเลสีระทมบนทางเปลี่ยว
รอจันทร์เสี้ยวคืนนี้เอ่ยคำถาม
ว่าเหตุใดความรักมาจรจาง
จะอ้างว้างอีกนานมั้ย..ในรอยทราย
ยามฝุ่นทรายฟายฟ่องล่องกับลม
พายุฝนเริ่มกระหน่ำย้ำความหมาย
อุ่นไอรักเคยประจักษ์ปรากฎกาย
ช้ำพราวพรายกับใจที่ไม่ลืม....
ตะวันลาปลายฟ้าเริ่มอ่อนแสง
หมดเรี่ยวแรงบทบาทที่อยากฝืน
ประทับรอยฝากไว้อยากได้คืน
ลมพัดครืนพร่ำฝังทราย...หมายว่ารอ…
น้อมคารวะ ท่านนายน้อย ฯ

โดย : จิวแป๊ะทง
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 7 ธ.ค. ปี 2004 [ เวลา 11 : 35 ]

ไม่ทราบว่าท่านผู้เฒ่ามีอารมณ์กวีปานนี้
นับถือๆ
น่ำท้ง

โดย : นายน้อยที่หก
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 7 ธ.ค. ปี 2004 [ เวลา 12 : 11 ]

กวีข้าน้อยนี้ หาได้เทียบเท่า ท่านผู้อื่นได้เลยไม่ .. !
หากเป็นเพียงแค่ กวี ชั้นปลายแถว ไหนเลยจะควรคู่กับคำชมของท่านเล่า ..
มิกล้า ๆ ..
น้อมคารวะ ท่านนายน้อยอีกครา ..

โดย : จิวแป๊ะทง
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 7 ธ.ค. ปี 2004 [ เวลา 13 : 2 ]

คนคอย
...ในคืนเปลี่ยวร้างเงียบเหงา
ในคืนที่ดาวไร้แสง
ในคืนที่จันทร์แจ่มแจ้ง
คือคืนสิ้นแรงคนคอย
...ทอดทัศนา...นภาโล่ง
แลมองเห็นแสงหิ่งห้อย
วิบๆ...กระพริบแสงน้อยๆ
คนคอยว้าเหว่เดียวดาย
...ในคืนเปลี่ยวร้างห่างฝัน
คืนและวันฉันไร้จุดหมาย
อ้างว้างรอหวังซังตาย
ข้างกายไร้เงา...เขา...คนคอย
ท่านผู้เฒ่าสบายดี
น่ำท้ง

โดย : นายน้อย
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 8 ธ.ค. ปี 2004 [ เวลา 14 : 22 ]

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook