บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

ชุมนุมจอมยุทธ (4)
ไปหน้า >> 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14

หัวข้อ : ร้อยความผูกพันมาสรรสร้างเป็นทางเดิน


หนึ่งความผูกพันสร้างด้วยมิตรภาพ
สองความเข้าใจให้ได้มิตรสหาย
โลกรักบนโลกใยหนอมิยั่งยืน
หากพร้อมยอมรับ มากแม้นโศกตรม ฯ

โดย : เทพอาถรรพ์
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 14 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 13 : 45 ]

อันความรักใช่มายาให้น่าคิด
อย่าได้หลงในจิตให้สับสน
แต่เรายังคงอยู่เป็นผู้คน
จำต้องวนยังเวียนว่ายตายเกิดไป..

อันความจริงหรือมายาหาใช่เหตุ
อันกิเลสอยู่ที่ใจไม่ผ่องใส
แต่เมื่อหมดความอยากออกจากใจ
หลุดพ้นได้ไร้สุขไร้ทุกข์จริง

ความรักก็ดี..ความหลงก็ดี..มันไม่ใช่สาเหตุของทุกข์กระมัง
ต้นเหตุจริงอยู่ที่จิตที่ใจเราเองมิใช่หรือ..ที่ไปยึดไปติดมันเอาไว้
ถือมันเอาไว้..ใยเจ้าไม่ลองหยิบมันขึ้นมาชิมให้รู้..ว่านี่นะรัก..นี่หรือหลง
ให้รู้แล้ววางมันเสีย...เข้าใจมันไม่ใช่ตัดมัน...เข้าใจสภาพแห่งธรรมชาติมิใช่หรือ
ธรรมะคืออะไร....หรือมนุษย์ยังไขว่คว้าหาสิ่งปราฏิหารจากพระธรรม
คงบอกก่อนว่าไร้ค่า...ทุกอย่างเป็นเช่นนั้นๆ..ของมันอยู่เองแล้ว...

ขอคาราวะ..............(อย่าดึงข้าน้อยให้หลงนะท่าน..กำลังเพลินกับเพื่อนๆเลยล่อธรรมะด้วยเสียนี่..เฮ้ย)

โดย : มารเหล้าขาว
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 14 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 13 : 59 ]

เหยียบย่างไปบนความคิด
ลิขิตอักษรบนกลอนศาสน์
ใยหลงยึดติดเป็นสันดาน
อันตธานผ่านไปในภาพลวง
ใยท่านมิรู้อีกหรือ
บันลือเพลงไปในเหวห้วง
มีข้ามีท่านคนทั้งปวง
ล้วนลวงผู้คนที่จนทาง
เหยียบย่างก้าวไปเถิดนะท่าน
จากนี้ผ่านคืนวันมันขัดขวาง
เหยียบต่อไปเถิดนะอย่าละวาง
ก้าวย่างต่างวิถีที่ควร ฯ

ร้อยบทเพลงแห่งกวี ไปตามใจเฉยๆนะขอรับ

โดย : เทพอาถรรพ์
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 14 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 18 : 25 ]

ข้าน้อยในนาม นินจาน้อยในวายุ ขอคาระวะท่านเทพอาถรรพ์


โดย : minininja
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 14 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 18 : 29 ]

รู้จักทักทายผู้ใหญ่แสดงว่าโตแล้วนี้


โดย : เทพอาถรรพ์
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 14 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 18 : 37 ]

ข้าน้อยในนาม นินจาน้อยในวายุ ขอคาราวะ

บทกวีของท่านฟังแล้วก็ไพเราะเหมือนเดิมมิเปลี่ยนแปลงเลยและข้าก็ขอชมเชยในในบทกวีของท่าน

บทกวีของท่านนั้นช่างไพเราะ
ช่างเสนาะสบายหูมิห่างหาย
ข้านั้นชอบกวีท่านมิวางวาย
ข้อสุดท้ายขอให้ท่านจงสุขใจ


โดย : minininja
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 14 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 20 : 21 ]

อันชีวิตมนุษย์สุดสับสน
สุดวกวนไปมาน่าสงสาร
มีกิเลศโมหะเป็นหมู่มาร
คอยเผาผลาญจิตใจให้เสื่อมลง

แต่มิใช่หลีกโลกแหวกอากาศ
มิประมาทความคิดจิตประสงค์
แต่สอนให้บุคคลได้ดำรง
ชีวิตคงยังอยู่คู่โลกไป

สอนให้มนุษย์ก้าวเดินไปในชีวิต
หลบทางผิดคิดทางถูกปลูกนิสัย
ค่อยๆคิดค่อยๆก้าวค่อยๆไป
มั่นคงในสตินี้ถูกทาง

สอนให้มองถูกอย่างเป็นธรรมะ
สอนลดละเลิกความชั่วให้สะสาง
สอนให้มองหญิงชายได้ถูกทาง
สอนปล่อยวางความคิดยึดติดมัน

สอนให้เราก้าวเดินในโลกหล้า
สอนวิชาเปลี่ยนจิตให้สุขสันต์
สอนดำรงชีวิตแต่ละวัน
สิ่งสำคัญของธรรมะที่น่าจำ

ท่านเอ๋ย..มนุษย์เราก็เท่านั้น เรามักมองตัวเองเป็นสิ่งสำคัญกว่าสิ่งใด
ใยไม่มองเป็นเพียงฟันเฟืองหนึ่ง...ที่หมุนไปกับโลก อย่าหยิบธรรมะเพียงด้านมาถก
ธรรมะคืออะไร......มิได้สอนคนให้เพ้อฝันถึงสวรรค์วิมาน หรืออิทธิฤทธิ์ปาฏิหาร
แต่สอนคนให้อยู่กับความจริงมิใช่ หรือ......สอนให้เดินทางสายกลางมิใช่หรือ...............
มนุษย์ปทุชนย่อมมีกิเลสเป็นปกติ......ความรัก ความหลงเป็นเรื่องธรรมดาสามัญของมนุษย์
แต่ก็ไม่ได้เป็นเรื่องแปลกของพระอรหันต์.....

พระธรรมมิได้สอนคนให้เป็นผู้วิเศษ..และไม่ได้สอนคนให้เป็นเทวดา
แต่สอนคนให้ทำดี.....มองทุกอย่างๆมีสติ...อยู่ในโลกแห่งความจริงมิใช่หรือ.............

(ขออภัยที่ป่วนกระทู้ท่าน..ขออภัยขออภัย)


โดย : มารเหล้าขาว
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 15 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 10 : 19 ]

..ณ ริมฝั่งที่เราเฝ้าฝันถึง
สายน้ำซึ่งกระทบสาด ปราศจากเสียง
จักรวาลวุ่นวายไร้สำเนียง
ทุกสิ่งเพียงแผ่นพบสงบเย็น..

..ไม่เจอซ่ะนาน ท่านเทพอาถรรพ์สบายดี



โดย : นายน้อย
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 15 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 15 : 3 ]

ให้ข้าสอนข้าสั่งก็ยังว่า
ใยนำพามาเป็นความ
สหายเดินร่วมทางเดียวกัน แนบสนิท
ดื่มร่วมกันพันจอกมิเมามาย
*********
ฝากฟ้า...ไปถามเดือน แล้วเดือนจะไปถามใคร?

โดย : เทพอาถรรพ์
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 15 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 15 : 29 ]


ลากไส้เดือนไปถามกิ้งกือ

โดย : อิสตรีมาร
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 15 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 17 : 12 ]

รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ
******************
ฟ้ากว้างแค่ไหน....ใยเจ้ารู้
หรืออยู่แต่ในห้วงความสงสาร
ดินใหญ่แค่ไหนในจักรวาล
อันตการแค่ไหน...ในความจริง
ลองคิดภาพดู ปล่อยสมองล่องลอยไปตาม ความจริงจะปรากฎ
ข้าพเจ้าละน่าสงสารเด็กน้อยพวกนี้จริงๆ

โดย : เทพอาถรรพ์
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 15 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 18 : 36 ]

เหมือนฟ้าที่บันดาล
เหมือนวันที่โหดร้าย
เหมือนฝันที่ละลาย
เหมือนตายที่ลืมตา
***********************
เด็กน้อยใยพวกเจ้าไม่เข้ามาถามไถ่ข้าละ

โดย : เทพอาถรรพ์
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 17 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 19 : 3 ]





จะไห้ถามไรดีล่ะท่านเทพอาถัน

โดย : เหิรเวหา
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 17 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 19 : 31 ]



ลากกิ้งกือถามไส้เดือนเตือนให้คิด
ต่างจริตต่างหนทางต่างมองเห็น
แม้ตัวยาวเหมือนกันมันไม่เป็น
มันไม่เน้นมันไม่เม้มเต็มตัวยาว



โดย : มารบะหมี่
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 17 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 19 : 35 ]

สบายดีก๊ะ แวะมาแอ่ว

ธรรมที่ประพฤติดีแล้ว ย่อมนำสุขมาให้

โดย : บ่าหน๋านแก้ว
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 12 : 10 ]

หากวันนี้เจ้าไม่เคยรัก
แล้วเจ้าจักรู้ได้งัยเล่า
หากโลกนี่แสนซึมเศร้า
ตัวเราก็แค่นั้นเอง

โดย : เทพอาถรรพ์
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 28 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 12 : 24 ]

เยี่ยมเยือนเพียงแค่ครั้ง
ดีกว่ายังไม่เข้ามา
มากล่าวมารักษา
มาถามไถ่ให้พอใจ

โดย : เทพอาถรรพ์
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 1 มี.ค. ปี 2005 [ เวลา 13 : 43 ]


หลายครั้งที่ท่านตอบกระทู้อย่างอ่อนโยน
ท่านช่างน่ารักจริงๆ .. นี่ไม่ใช่แกล้งยอนะ ... ขอบอก จิง ๆ


โดย : อิสตรีมาร
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 1 มี.ค. ปี 2005 [ เวลา 21 : 30 ]

ขอบใจที่ยังเป็นห่วง
ขอบใจที่ยังห่วงยังคิดถึง
ขอบใจ ขอบใจ อยางลึกซึ้ง
ขอบใจถึง อิสตรีมาร ผู้หาญใจ

โดย : เทพอาถรรพ์
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 10 มี.ค. ปี 2005 [ เวลา 16 : 21 ]

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook