บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

ชุมนุมจอมยุทธ (4)
ไปหน้า >> 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14

หัวข้อ : เหยื่อ


“สำหรับพ่อแม่พี่น้องที่ยังไม่หลับไม่นอนน่ะครับ คืนนี้ผมจะอยู่กับพวกคุณๆท่านๆไปตลอดทั้งคืนเลยน่ะครับ อยากฟังเพลงอะไร โทรขอเข้ามาได้เลยน่ะครับ” เสียงของวิทยุในรถกระบะคันหนึ่งที่มีชายวัยกลางคนประมาณสี่สิบกว่าๆ กำลังขับมันอยู่ เขาขับมันไปเลยๆ และคิดถึงเรื่องข่าวที่เขาได้ฟังจากวิทยุในช่วงหัวค่ำนี้
ข่าวบอกว่าเดียวนี้ได้มีพวกหมู่โจรปล้นชาวบ้านที่เดินทางตอนกลางค่ำกลางคืน โดยพวกโจรเหล่านี้จะใช้แผน โดยแกล้งทำเป็นว่ารถเสียและมายืนโบกรถเพื่อให้ผู้คนที่ผ่านไปผ่านมาช่วยเหลือ และพอรถของผู้หวังดีจอด พวกกลุ่มโจรที่ซ่อนตัวอยู่ข้างทางก็จะออกมาเพื่อทำการปล้น หรือมีอีกแบบเป็นแบบฉายเดี่ยว โจรจะแกล้งขอติดรถมาด้วยแล้วหาโอกาสปล้นผู้หวังดีตามลำพัง
ทันใดนั้นก็มีสิ่งหนึ่งทำให้เขาหลุดออกมาจากความคิดของเขา เขามองเห็นอะไรไม่รู้เป็นเงาดำๆอยู่กลางถนน เขาเหยียบเบรกทันที รถกระบะที่วิ่งมาด้วยความเร็วสูงไถลไปตามถนนและหยุดก่อนที่มันจะชนสิ่งที่เขาเห็นประมาณห้าเมตร เขาหลับตาลงตั้งแต่ตอนที่เขาเหยียบเบรกเพราะไม่อยากจะเห็นว่าสิ่งนั้นเป็นอะไร เขารู้สึกว่ารถได้หยุดสนิทแล้ว เขาจึงได้ลืมตาขึ้นมาและเขาก็ต้องตะลึง เพราะสิ่งที่เขาได้เห็นเป็นเงาดำๆก่อนหน้านี้ได้หายไปแล้ว
เขาพยายามตั้งสติเพื่อทบทวนถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เขาไม่กล้าที่จะลงไปดูว่ามันเป็นอะไร เพราะเขากลัวว่ามันจะเป็นผีหรือว่าเป็นโจรที่เขาได้ฟังข่าวในช่วงหัวค่ำนี้ แต่แล้วเขาก็รวบรวมความกล้าทั้งหมดแล้วเปิดประตูรถกระบะลงไปดู เขาเดินไปหยิบไฟฉายพร้อมด้วยเสียมที่ท้ายรถแล้วเดินตรงไปที่สิ่งๆนั้น เขาเห็นชายในชุดนักศึกษานอนหงายและหลับตาอยู่
เขาเอาเสียมไปเขี่ยดูชายคนนั้นตายหรือยัง แล้วเสียงๆหนึ่งก็ดังขึ้น “ผมไม่ใช่ขี้น่ะลุงเอาเสียมมาเขี่ยผมอยู่ได้ แล้วผมยังไม่ตายหรือครับลุง” ลุงตกใจอยู่พักหนึ่งก่อนตอบนักศึกษาไป “ถ้าเองตายแล้ว เองจะไม่ได้มายืนว่าข้าอย่างนี้หรอกว่ะ แล้วเองเป็นไรมากหรือเปล่า” นักศึกษาตอบ “ถ้าผมยังไม่ตาย งั้นผมก็ไม่เป็นอะไรมากหรอกครับ” ลุงถามนักศึกษาอีก “แล้วเองมาทำอะไรดึกๆดืนๆที่ถนนเปลี่ยวๆแบบนี้ว่ะ
“รถผมเสียน่ะครับ ผมเลยออกมาโบกรถ แต่รถตั้งหลายคันที่ผ่านมาก่อนหน้าลุง ไม่มีคันไหนจอดรับผมเลยพวกใจดำน่ะครับ พอผมเห็นรถลุงผ่านมา ผมเลยออกไปกลางถนนเลย” ลุงถามนักศึกษา “พวกเขาไม่ได้ใจดำหรอกแต่พวกเขาคิดว่าเองเป็นโจรต่างหาก เอ้อแล้วรถเองอยู่ไหนล่ะ” นักศึกษาตอบพร้อมกับชี้ไปทางที่รถของเขาจอดอยู่ “อยู่ทางโน้นครับ”
ลุงถามนักศึกษาอีกครั้ง “แล้วเองจะเอาอย่างไงล่ะ เองจะให้ข้าช่วยยังไง” นักศึกษาตอบ “ผมขอติดรถลุงเข้าไปในตัวเมืองได้ไหมครับ ผมไม่อยากนอนตบยุงอยู่ที่นี่น่ะครับ” ลุงตอบบ้าง “ได้เลย ข้าจะเข้าไปในเมืองพอดี งั้นก็ไปขึ้นรถข้าเลย” นักศึกษาพูดขึ้น “งั้นผมขอตัวไปเอาของในรถของผมก่อนน่ะครับ” ทันทีที่นักศึกษาพูดจบ ลุงก็คิดถึงเรื่องโจร “มันอาจจะไปส่งสัญญาณให้พวกของมันออกมาปล้นข้าก็ได้ ไม่ได้แล้วข้าต้องตามมันไป”
ลุงเอ่ยขึ้น “งั้นลุงไปด้วย ลุงจะไปดูรถเองหน่อยว่ามันเป็นอย่างไรบ้าง” แล้วลุงก็เดินตามนักศึกษาไปพร้อมกับไฟฉายในมือข้างซ้ายและเสียมในมือข้างขวา ลุงคิดในใจ “เป็นไงเป็นกันว่ะ ข้าจะสู้ตายด้วยเสียมอันนี้ล่ะว่ะ” ลุงเดินตามนักศึกษาไปถึงรถของเขา รถของนักศึกษาเป็นรถเก๋งสี่ประตูสีขาว นักศึกษาเดินไปหยิบของที่เขาต้องการจากที่นั่งข้างคนขับด้านหน้า
ลุงคิดในใจ “มันจะหยิบปืนมายิงเราหรือ” ลุงกำเสียมอย่างแน่นในมือพร้อมที่จะตีนักศึกษาถ้าเขาทำอะไรที่ผิดปกติขึ้นมา นักศึกษาหันกลับมาพร้อมกับกระเป๋าเดินทางใบหนึ่ง นักศึกษากล่าวขึ้น “ลุงเป็นอะไรน่ะครับ กำเสียมแน่นเลย ปวดท้องขี้หรือครับ งั้นเข้าไปในป่าไปขุดหลุมในป่าโน้นครับ อย่ามาขี้แถวนี้มันหน้าเกลียดน่ะครับ” ลุงตอบกลับไป “บ้าหรือ ข้าไม่ได้ปวดขี้สักหน่อย เสร็จแล้วใช่ไหมงั้นไปขึ้นรถกัน” แล้วชายทั้งสองคนก็เดินไปขึ้นรถกระบะของลุง
ลุงบอกนักศึกษาให้เอากระเป๋าไว้ด้านหลังรถ แล้วรถกระบะของลุงก็เคลื่อนตัวออกไป ในรถกระบะของลุง นักศึกษากล่าวขึ้น “เห็นลุงบอกว่ามีพวกโจรมาดักปล้นตอนกลางคืนที่ถนนนี้บ่อยๆ แล้วลุงไม่กลัวหรือครับ” ลุงตอบนักศึกษา “กลัวก็กลัวน่ะ แต่ทำไงได้ลุงต้องใช้ทางนี้ทุกคืน แต่ลุงก็ไม่เคยโดนปล้นเลยน่ะ ลุงคิดว่าพวกโจรมันเห็นว่า ลุงเป็นคนจนไม่มีเงินล่ะมั้ง มันเลยไม่ปล้นลุง” แล้วทั้งสองคนก็หัวเราะขึ้น
นักศึกษาพูดอีก “แล้วลุงไม่มีอาวุธอะไรไว้ป้องกันตัวเลยหรือครับ สมมุติว่าลุงถูกปล้นแล้วลุงจะเอาไปสู้มันล่ะครับ” ลุงพูดขึ้นทันทีที่นักศึกษาพูดจบ “ก็เสียมที่เองเห็นข้าถืออยู่สักครู่ไงอาวุธข้า” แล้วทั้งสองก็หัวเราะยขึ้นอีกครั้ง และทั้งสองก็เงียบไปครู่หนึ่ง ลุงคิดในใจ “แหม มันฉลาดว่ะแกล้งหรอกถามข้าว่ามีอาวุธอะไร สงสัยมันกำลังสำรวจว่ามันจะปล้นข้ายังไง เองตัวเล็กแค่นี้ข้าไม่กลัวเองหรอกโว้ย ขอโทษด้วยว่ะเพราะข้าไม่ได้บอกเองไปว่าข้ายังมีขวานอีกอันที่จะเอาไว้สู้เอง ไอ้โจรกระจอก”
แล้วลุงก็แกล้งพูดข่มขึ้น “เองเห็นว่าข้าแก่แต่ข้ายังมีไฟอยู่น่ะโว้ย วันก่อนหลานข้ามีเรื่องกับพวกนักเลงในหมู่บ้านข้า ข้ากับพรรคพวกข้าตามไปตีพวกมัน ตอนนี้พวกมันยังนอนหยอดน้ำข้าวต้มอยู่เลย” นักศึกษาพูดขึ้น “ลุงนี่เก่งจังน่ะครับ แต่ผมก็ยังคิดว่าเสี้ยมนั้นคงไม่พอที่จะสู้กับพวกโจรมากมายได้หรอกครับ ถ้าลุงอยากได้อาวุธพวกมีด ดาบ หรือว่าปืน บอกผมน่ะครับ ผมสามารถหาให้ลุงได้ ผมรู้จักคนน่ะครับ” ลุงคิดในใจทันที่ที่นักศึกษาพูดจบ “แหมคุยข่มข้าอีกน่ะเอง จะปล้นก็ปล้นเลยโว้ยไม่ต้องมาคุยข่มข้าพร้อมแล้ว”
แล้วทั้งสองคนก็หยุดพูดไป ลุงขับรถมาเรื่อยโดยไม่มีใครเอ่ยปากขึ้นอีกเลย และแล้วนักศึกษาก็เอ่ยปากขึ้น “ลุงครับจอดรถครับ เดี๋ยวนี้เลยครับ” ลุงถาม “ทำไมว่ะ มีอะไรหรือว่ะ” นักศึกษาตอบกลับ “ผมปวดท้องขี้ครับ” แล้วลุงก็จอดรถให้นักศึกษาลงไปขี้ข้างป่า นักศึกษาขอเสียมลุงไปขุดหลุมขี้ นักศึกษาวิ่งเข้าไปในป่าพร้อมกับเสียมของลุง ลุงลงมาจากรถแล้วเดินไปหยิบไฟฉายข้างหลังรถแล้วส่องไปในป่าทางที่นักศึกษาวิ่งเข้าไป แต่ก็ไม่เห็นตัวนักศึกษาแล้ว
ลุงยืนข้างๆรถกระบะแล้วคิดในใจ “มันจะมาไม้ไหนอีกว่ะ แหมเห็นข้าบอกว่ามีแต่เสียมที่เป็นอาวุธ แล้วเองก็เอาอาวุธของข้าไปเลยน่ะ ดีน่ะที่ข้าไม่ได้บอกไปว่าข้ามีขวานอีกอัน” แล้วลุงก็ยื่นมือไปหยิบขวานที่อยู่หลังกระบะ ลุงยืนข้างรถกระบะโดยที่มือข้างซ้ายส่องไฟฉายออกไปข้างหน้า และมือข้างขวาถือขวานไว้อย่างแน่น ลุงยืนรอนักศึกษาอยู่สักครู่แต่ก็ไม่มีวี่แววที่นักศึกษาจะกลับมา
ทันใดนั้นลุงเหลือบมองไปเห็นกระเป๋าเดินทางของนักศึกษา ลุงคิดในใจ “ในดูซิว่าในกระเป๋าเองมีอะไรบ้าง” แล้วลุงก็เปิดกระเป๋าของนักศึกษาและค้นดูข้างใน ลุงค้นเสร็จแล้วคิดในใจ “รอดตายไปไม่มีอาวุธอะไร แต่มันอาจจะเอาติดตัวมันไปก็ได้ ไม่ได้ข้าต้องระวังตัวเหมือนเดิม” แล้วลุงก็กลับมาจับขวานกับไฟฉายและประจำท่าเดิมอีกครั้ง
ทันใดนั้นลุงก็เห็นเงาดำๆเดินออกมาจากป่า ลุงจับขวามแน่นเตรียมตัวที่จะต่อสู้ แล้วเสียงๆหนึ่งก็ดังขึ้น “โทษทีครับลุง ส้มตำเมื่อตอนบ่ายทำพิษ เอ้าแล้วลุงจะทำอะไรน่ะครับ เอ้าแล้วลุงเอาขวานมาจากไหนน่ะครับ” ลุงตอบกลับ “เอ้อพอดีข้าลืมไปว่าข้ามีขวานอยู่หลังด้วย เสร็จแล้วใช่ไหมรีบไปต่อกันลุงรีบ” ลุงพูดเพื่อดึงความสนใจไปเรื่องอื่น นักศึกษาเอาเสียมไปไว้หลังรถแล้วเดินไปขึ้นรถ
ลุงขับรถออกไปอีกครั้ง ลุงขับรถมาเรื่อยจนมาถึงตัวเมือง แล้วก็จอดให้นักศึกษาลง นักศึกษาพูดขึ้นพร้อมไหว้ลุง “ขอบคุณมากน่ะครับลุง ลุงจะเอาเงินค่าน้ำมันไหมครับ เดี๋ยวผมไปหยิบให้ในกระเป๋าของผม” ลุงรีบตอบกลับไปทันที “ไม่หรอกไอ้หนู แค่เองไม่ได้เป็นโจรที่ข้าได้ยินจากข่าวช่วงหัวค่ำข้าก็ดีใจแล้ว งั้นโชคดีน่ะโว้ย” นักศึกษาตอบลุงไปว่า “ลุงก็เหมือนกันครับ โชคดีน่ะครับ ขอบคุณลุงมากๆอีกครั้งน่ะครับ” แล้วนักศึกษาก็เดินไปหยิบกระเป๋าเดินทางของเขาที่อยู่หลังกระบะรถ
แล้วลุงก็เดินไปขึ้นรถพร้อมกับขับมันออกไป ลุงขับรถจากมาสักพักหนึ่งแล้วก็ถอนหายใจพร้อมกับเอ่ยขึ้น “เกือบไปแล้วข้า ดีน่ะที่มันไม่ได้เป็นโจร ไม่งั้นข้าเสร็จมันแน่ ได้มาเท่าไหรว่ะ” แล้วลุงก็เอามือล้วงไปในกระเป๋ากางเกง พร้อมกับดึงสิ่งหนึ่งออกมาจากกระเป๋ากางเกงของเขาด้วย ลุงพูดขึ้นอีก “สามพันเอง ไอ้หมอนี้ไม่รวยเลยโว้ย สามพันดีกว่าไม่ได้อะไรเลย ได้เงินกินเหล้าแล้วโว้ย” แล้วลุงก็ขับรถกระบะจากไป




โดย : pj
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 5 : 5 ]

ลุงหนิหนา



โดย : หมื่นปีแสง
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 17 มี.ค. ปี 2005 [ เวลา 16 : 19 ]

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook