บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

ชุมนุมจอมยุทธ (4)
ไปหน้า >> 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14

หัวข้อ : วันที่หนาวเย็น


ชายคนหนึ่งในเสื้อยืดแขนสั้นสีฟ้าและกางเกงกีฬาขาสั้นสีแดง เขายืนพิงหน้าต่างในห้องเล็กๆและมองออกไปนอกหน้าต่าง เขาเห็นตึกสูงใหญ่มากมายสลับกับบ้านเรือนตรงกันข้ามตึกที่เขาอยู่ และพวกมันถูกขั้นกลางด้วยถนนลาดยางสี่เลน เขามองลงไปที่ถนนเห็นผู้คนมากมายเดินไปมาบนทางเท้า แต่เขาไม่ได้สนใจใครเป็นพิเศษเขามองไปเรื่อยเปื่อยและมาหยุดอยู่ที่หญิงสาวผมยาวในเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวกับกระโปงสีฟ้าและถือกระเป๋าเดินทางใบใหญ่สีดำหนึ่งใบ เขาเห็นเธอกำลังเดินจากประตูของตึกที่เขายืนอยู่ในตอนนี้ไปยังรถยนต์สปอร์ตสองประตูสีแดงที่มีชายคนหนึ่งรอเธออยู่ในรถ เขามองตามเธอจนกระทั่งรถยนต์คันนั้นแล่นไปไกลจนเขาไม่สามารถเห็นมันได้
เขาหันกลับมาในตัวห้องและมองไปรอบๆ เขามองเห็นห้องโถงที่มีโต๊ะไม้สีเขียวและมีเก้าอี้ไม้สีเขียวที่มีพนักพิงวางอยู่รอบสี่ทิศทางตั้งอยู่ที่มุมหนึ่งของห้อง และอีกมุมหนึ่งเป็นเก้าอี้โซฟายาวสีฟ้าที่มีโต๊ะวางของเล็กๆอยู่ข้างๆ และโซฟานั้นหันหน้าเข้าหาทีวี ๒๑ นิ้วที่วางอยู่บนชั้นวางคู่กับเครื่องเสียงและเครื่องเล่นซีดี เขาคิดในใจ“นี่หรือเป็นสาเหตุที่เธอจากฉันไป ฉันทุ่มเททุกอย่างทั้งแรงกายแรงใจเพื่อที่จะได้มันมา แต่เธอกลับไม่เห็นคุณค่าของมันเลยสักนิด นี่ไม่ใช่ที่ๆเธอต้องการใช่ไหม ทำไมมันต้องเป็นอย่างนี้ด้วย เพราะเงินใช่ไหมเธอตอบฉันซิ”
เขาถอนหายใจแล้วก็เดินไปที่ห้องครัวเล็กๆ ที่มีเตาแก็สที่มีสองเตา ตู้เย็นเล็กๆ ที่มีสองชั้นและพอที่จะใส่เครื่องดื่มและอาหารได้ตั้งอยู่บนพื้น ตู้เล็กๆที่ติดอยู่กับผนังและข้างในเต็มไปด้วยจานชามช้อนส้อมและอาหารแห้งมากมายหลายชนิด ไมโครเวฟเครื่องหนึ่ง ถังขยะใบหนึ่งและอ่างล้างจาน เขาเดินไปที่ตู้เย็นและเปิดตู้เย็นออกแล้วมองเข้าไปในตู้เย็น เขามองเห็นเครื่องดื่มมากมายหลายชนิดอยู่ชั้นบน และอาหารสำเร็จรูปทั้งในกล่องและในกระป๋องหลายชนิดอยู่ชั้นล่าง เขามองไปที่ชั้นล่างและบ่นขึ้น “แม่ง! ลืมไปซื้อไข่ เนื้อ และผักผลไม้ เห็นที่พรุ่งนี้ต้องไปซุปเปอร์มาร์เก็ตซะแล้ว แต่ฉันจะไปซื้อมันมาทำไมในเมื่อไม่มีคนที่ฉันจะต้องทำอาหารให้กินอีกแล้ว มีแค่ตัวฉันเพียงคนเดียว”
เขาหยิบน้ำเบียร์กระป๋องหนึ่งและอาหารสำเร็จรูปกล่องหนึ่งออกมาจากตู้เย็นและปิดตู้เย็น เขาแกะอาหารสำเร็จรูปจากกล่องแล้วเดินเอาเข้าไปอุ่นในไมโครเวฟ เขาคิดอะไรในใจขณะที่รออาหารอยู่ “นี่ไงพิซซ่าที่เธอชอบ เธอชอบมันมากจนซื้อมันมาเต็มตู้เย็นเลย แต่วันนี้ฉันต้องกินมันเพียงลำพังโดยปราศจากเธอ” แล้วเสียงไมโครเวฟก็ดังขึ้น
เขาหยิบพิซซ่าออกจากไมโครเวฟแล้วเดินถือมันมาที่โต๊ะที่ห้องโถงพร้อมกับเบียร์กระป๋อง เขานั่งลงบนเก้าอี้และหยิบรีโมทเครื่องเสียงบนโต๊ะขึ้นมากดปุ่มเปิด เพลงเศร้าๆในจังหวะช้าดังขึ้น เขากินพิซซ่าไปฟังเพลงไปและคิดถึงเวลาที่เขามีความสุขกับเธอ เขากินพิซซ่าเสร็จเดินเอามันไปทิ้งถังขยะพร้อมกับกระป๋องเบียร์เปล่า และเดินไปหยิบเบียร์อีกกระป๋องจากตู้เย็นและตะโกนขึ้น “ฉันจะกินมันจนเมาและลืมคุณไปเลย คุณได้ยินฉันไหม”
เขาเดินไปที่เครื่องเล่นซีดีหยิบแผ่นภาพยนต์แนวรักโรแมนติกเรื่องหนึ่งที่เธอซื้อให้เขาใส่เข้าไปแล้วกดปุ่มเล่น เขาเดินมาที่โซฟานั่งลงและหยิบรีโมททีวีขึ้นกดปุ่มเปิด ทีวีโชว์ภาพยนต์ที่เขาใส่เข้าไปในเครื่องเล่นซีดี เขาดูภาพยนต์ไปพร้อมหยิบเบียร์ขึ้นมาดื่ม ในขณะที่เขาดูภาพยนต์อยู่นั้นเขาไม่ได้สนใจมันมากเท่าไหร ได้แต่คิดถึงเรื่องเธอกับเขาในเวลา ๑ ปีที่พวกเขาอยู่ด้วยกัน หลังจากภาพยนต์จบเขากดปุ่มปิดทั้งเครื่องเล่นซีดีและทีวี และเดินเอากระป๋องเบียร์เปล่าไปทิ้ง
เขาเดินเข้าไปในห้องน้ำที่ในมุมหนึ่งมีอ่างล้างหน้าที่มีกระจกแขวนอยู่ข้างบนและชั้นใส่ของแขวนอยู่ข้างๆกระจก และอีกมุมมีห้องอาบน้ำที่มีฝักบัวและอ่างอาบน้ำ ส่วนอีกมุมเป็นโถส้วมแบบชักโครก เขาถอดเสื้อและกางเกงออกและเดินเข้าไปในห้องอาบน้ำเปิดฝักบัว ไม่กี่อึดใจน้ำที่พุ่งออกมาจากฝักบัวก็อาบท่วมตัวของเขา เขาคิดในใจ “ถ้าความจำของฉันถูกลบไปได้ด้วยน้ำเหมือนกับสิ่งสกปรกก็คงจะดี ฉันจะได้ลืมเรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างเราให้มันหมดไปแล้วเริ่มต้นชีวิตใหม่ ไม่ต้องทนทุกข์และปวดร้าวกับเรื่องเธอที่ฉันจำได้เหมือนอย่างทุกวันนี้”
เขาเดินออกจากห้องอาบน้ำและหยิบผ้าเช็ดตัวมาเช็ดตัว แล้วเดินไปที่หน้ากระจก เขามองเห็นชายที่มีผมสั้นเกรียน คิ้วที่ดกหนา ตาที่ใหญ่และคม จมูกโด่งคม ปากที่ไม่ใหญ่มากนัก และหน้าตารูปไข่ที่เกลี้ยงเกลาโดยปราศจากริ้วรอยสีเข้ม เขาเอ่ยขึ้น “ฉันมันไม่ดีตรงไหน ทำไมคุณถึงได้ทิ้งผมไป เป็นเพราะผมจนเท่านั้นใช่ไหม” แล้วเขาก็ทุบกำปั้นของเขาลงไปที่อ่างล้างหน้า
แล้วเขาก็เดินไปยังห้องนอนที่มีเตียงสำหรับสองคนนอนอยู่มุมหนึ่งของห้อง และเตียงหันหน้าไปยังโต๊ะเครื่องแป้งที่มีโคมไฟอยู่บนโต๊ะ มุมตรงกันข้ามกับเตียงเป็นตู้เสื้อผ้าที่ตอนนี้มีแต่เสื้อผ้าผู้ชายอยู่ในตู้ เขาเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าและหยิบชุดนอนสีฟ้ามาใส่ เขาคิดในใจ “นี่เป็นชุดนอนที่เธอซื้อให้ฉัน ฉันขอบใจเธอมากที่ไม่เอามันไปกับเธอ แต่นี่จะเป็นคืนสุดท้ายที่ฉันจะใส่มัน”
เขาเดินไปปิดไฟและเดินไปที่เตียงนอน เขาทรุดกายลงไปนอนบนเตียง เขานอนหงายมองขึ้นไปบนเพดานโดยที่มีแขนข้างขวาของเขาวางอยู่บนหน้าผากของเขา เขาคิดในใจ “คืนนี้จะเป็นคืนสุดท้ายสำหรับฉันและเธอ พรุ่งนี้ฉันจะลืมเธอให้หมด และก้าวเดินต่อไปโดยไม่คิดถึงอดีตอีกต่อไป” แล้วเขาก็หลับตาลงโดยไม่มีวันตื่นตลอดไป




โดย : pj
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 5 : 8 ]

เศร้า

เฮ้อ....จะเป็นกำลังใจ คนที่กำลังอกหักอยู่ในขณะนี้
จงอย่าท้อทอยกับความเจ็บปวด
จงสู้ต่อไปเยี่ยงวีรบุรุษ

โดย : ยุทธภพ
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 13 : 33 ]

บางครั้งคนเราก็ควรรับปัญหามาวิเคราะห์ หาเหตุ และผล
และไม่ควรคิดสั้น ง่ายเกินไป
ชีวิตมีความหมายมากกว่า เพศตรงข้ามเพียงคนเดียว
ที่มีอิทธิพลต่อชีวิตของเรามากเกินไปคนนั้น

โดย : ทิกิ
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 19 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 1 : 54 ]

thank you very much for spending your time read my story, both of you. i hope you enjoy it. i can't believe that it will make you so sad. this is a sad story and my purpose is to make reader feel sad. i guess i just did it. thank you again. take care both of you.

โดย : pj
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 19 ก.พ. ปี 2005 [ เวลา 4 : 35 ]

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook