บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

ชุมนุมจอมยุทธ (4)
ไปหน้า >> 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14

หัวข้อ : บอกเธอหรือยังนะ(รักเธอจ้ะ)ตอน1


บอกเธอหรือยังนะ(รักเธอจ้ะ)
วันเกิดของฉันและวันเกิดเรื่องราวระหว่างเรา
ตอนเขาเรียนอยู่มัธยมตอนปลาย พ่อแม่เขาอย่าร้างกัน สิทธิ์ในการเป็นผู้ปกครองตกเป็นของพ่อ แต่ในปีเดียวกันนั้น พ่อของเขาก็ผลัดตกลงมาจากชั้น 23 ที่ไซต์ก่อสร้าง และเสียชีวิตทันที
เขาจึงเริ่มใช้ชีวิตแบบทำงานไปเรียนไป แล้วก็อยาหออกมาจากที่พักเดิมซึ่งค่าเช่าค่อนข้างสูงมาอยู่ที่บ้านฉันแทน
ในปีนั้น เขาพึ่งอายุได้แค่ 17 ปี
เขาจ่ายค่าห้องให้แม่ฉัน 4500 ต่อเดือน และพักอยู่ในห้องชั้นสี่ที่มีระเบียงยื่นออกมา วันแรกที่เขาย้ายเขามาก็ตรงกับวันที่ 20 กันยายน ซึ่งเป็นวันเกิดของฉันพอดี
และเรื่องราวระหง่างฉันกับเขาก็เริ่มต้นขึ้นจากวันนั้นเช่นกัน

“นี่! ฉันเอาเค้กมาให้เธอแน่ะ! วันนี้เป็นวันเกิดฉัน !” ฉันพูดพลางเคาะประตูห้องเขา
“ไม่ล่ะ! ขอบใจนะ! แต่ผมไม่ชอบกินเค้ก!” เขาตอบโดยไม่ยอมเปิดประตู
“นี่แม่ฉันใช้ให้ฉันเอาขึ้นมาให้นะ! ถึงเธอไม่กินก็น่าจะเปิดประตูมาพูดกันดีๆสิ!” ฉันตำหนิความไม่มีมารยาทของเขา
“ไม่! ผมไม่ชอบให้คนอื่นมาเห็นห้องผม!” เขาพูด และยังไม่ยอมเปิดประตูอยู่ดี
“นี่นาย….” ฉันเริ่มโมโหแล้ว “ช่างเถอะ! ไม่กินก็อย่ากิน!” แล้วฉันก็เดินถือเค้กลงบรรไดไป
“ขอบใจ! ผมไม่ชอบให้ใครมาบังคับทำในสิ่งที่ไม่อยากทำ!” เสียงเขาดังลอดมาจากประตูห้องอีกครั้ง
เท้าของฉันที่กำลังก้าวลงบันไดหยุดชะงักทันทีที่ได้ยินประโยคนี้ ในใจรู้สึกร้อนเหมือนไฟลุกขึ้นมาฉับพลัน
“อ๋อ! เหรอ ช่างเถอะ! ฉันก็ไม่ชอบให้มีคนแปลกหน้าเข้ามาอยู่บ้านฉันเหมือนกัน!” ฉันเริ่มทนไม่ไหวกับคำพูดกวนประสาทของเขา
“ผมชื่อหลินฮั่นชง หลินแปลว่า ป่าไม้ ฮั่นแปลว่าขนนก แล้วก็ชง มาจากชงหมิงที่แปลว่าฉลาด! แบบนี้คงไม่ใช่คนแปลกหน้ากันแล้วสินะ!” เขาพูด
คำพูดของเขาแต่ละคำแต่ละประโยค ฟังแล้วเหมือนมั่นใจเต็มที่อย่างนั้นแหละ มันทำให้ฉันรู้สึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก
“แล้วคุณล่ะ คุณชื่ออะไร” เขายังถามด้วยน้ำเสียงชวนหงุดหงิดเหมือนเดิม
“ทำไมฉันต้องบอกนายด้วย” ฉันเดินกลับไปหน้าห้องของเขาอีกครั้ง
“เพราะผมไม่ชอบอาศัยอยู่ในบ้านคนแปลกหน้าน่ะสิ” เขาตอบ คุณพระช่วย! นายคนนี้ยิ่งใหญ่มาจากไหนนะ เป็นชาวพื้นเมืองกลุ่มไหนนี่ เขาใช้หินลับมีดลับปากให้คมทุกวันหรือไง
“งั้นก็ไม่ต้องอยู่” ฉันเดือดจนควันออกหูแล้ว
“คุณเกิดราศีกันย์ใช่ไหม” เขาถามเหมือนไม่รู้ว่าหน้าห้องมีควันโมโหพุ่งออกมาแล้ว
“นายรู้ได้ไง” ฉันแปลกใจมาก
“คุณพึ่งบอกเองไม่ใช่หรอ วันนี้วันเกิดคุณ! วันที่ 20 กันยายน ก็ต้องเป็นราศีกันย์ใช่ไหมล่ะ”
หา! จู่ๆฉันก็รู้สึกว่าไอคิวของตัวเองต่ำลงมาก โดนเขาข่มอยู่ฝ่ายเดียว จะเอาคืนบ้างก็ไม่มีปัญญา
“แล้วจะทำไม นายมีปัญหากับคนเกิดราศีกันย์หรือไง” ฉันคิดว่าถ้าเขาพูดว่าไม่ชอบคนราศีกันย์ล่ะก็ ฉันจะปาเค้กใส่ประตูห้องเขาทันที
“ป่าวนี่! ไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย ผมแค่อยากจะบอกคุณว่า สุขสันต์วันเกิดนะ เท่านั้นเอง!”
อีกนิดเดียวขนมเค้กบนมือฉัน จะถูกไฟโมโหเผาเป็นจุณ แต่แล้วคำพูดของเขาก็ทำให้ขากรรไกรของฉันอ้าค้างจนเกือบถึงพื้น
“นายว่าอะไรนะ” ฉันเดินเข้าไปใกล้ประตูมากขึ้น
“ผมพูดว่าสุขสันต์วันเกิด!” แล้วเขาก็พูดซ้ำอีกครั้งหนึ่ง น้ำเสียงของเขาตอนนี้ต่างกับตอนแรกมาก ฟังดูอ่อนโยนขึ้น นุ่มนวลขึ้น ฉันพึ่งรู้สึกว่าเสียงเขาน่าฟังไม่ใช่เล่น
“ซินฮุ่ย! ลงมากินบะหมี่ได้แล้ว” แม่เรียกเสียงดังมาจากชั้นล่าง
“ค่ะ! หนูจะลงไปเดียวนี้แหละค่ะ!” ฉันตอบแม่เสียงดัง
“คุณชื่อซินฮุ่ยเหรอ” เขาถามจากอีกด้วนหนึ่งของประตูเฮงซวยบานนั้นที่ยังไม่ได้เปิดออกเสียที
“ไม่ได้หรือไง” ฉันโมโหอยู่!
“ซินตัวไหน แล้วฮุ่ยตัวไหน” เขาถามอีกครั้ง
“ทำไมฉันต้องบอกนายด้วย”
“ไม่อยากบอกก็ไม่ต้องบอก! ผมไม่ชอบบังคับให้ใครทำในสิ่งที่เขาไม่อยากทำเหมือนกัน!” น้ำเสียงที่เต็มไปด้วยเหตุผลงี่เง่าที่คิดว่าตัวเองถูกนั้นโผล่มาอีกครั้ง
“ซินฮุ่ย! เรียกหลินเพื่อนลูกลงมากินด้วยสิ!” แม่ตะโกนขึ้นมาอีก
“ได้ยินหรือยังค่ะคุณหลิน! แม่ฉันเรียกคุณลงไปรับประทานหมี่ด้วยกันแน่ะ!” ฉันเริ่มทนไม่ไหวมากขึ้นเรื่อยๆ ถ้าต้องปะทะคารมกับนายคนนี้เกินสามนาที ฉันอาจกระอักเลือดตายก็เป็นได้
“ไม่ล่ะ! ขอบใจนะ! ผมไม่ชอบกินบะหมี่” เขาเริ่มกวนโมโหอีกครั้ง
“เชอะ! ขี้เกียดยุ่งกับนายแล้ว! ไม่กินก็ช่าง!’ แล้วฉันก็เดินลงบันไดไป
“ขอบใจนะ! ผมไม่ชอบให้ใครมาบังคับในสิ่งที่ไม่อยากทำ!” เสียงเขาดังลอดมาจากประตูเฮงซวยบางนั้นอีกครั้ง ไปตายเลยไป จะไปตายที่ไหนก็เชิญ!
โปรดติดตามตอนต่อไปนะค่ะ คราวหน้าค่ะ

โดย : แป้ง
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 5 มี.ค. ปี 2005 [ เวลา 20 : 38 ]

รักน่ะครับ


โดย : เอฟ
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 5 มี.ค. ปี 2005 [ เวลา 20 : 59 ]



โดย : Ohm_PKเวง
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 5 มี.ค. ปี 2005 [ เวลา 21 : 3 ]

ใช้ได้นะเเป้ง พี่อ่านเเล้วค่อนข้างมองเห็นภาพชัดเจนดีนะ เนื้อเรื่องก็ทำให้ชวนติดตามดี เอาเป็นว่าพี่อ่านเเล้วสนุกนะจะรอดู ต่อไปนะคับ โชคดี!!!

โดย : อู๋
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 5 มี.ค. ปี 2005 [ เวลา 21 : 33 ]

ใช่ได้นะน่ารักดี จู้ต่อไปนะอยากยอมแพ้ มีต่อเมล์มาบอกด้วยกำลังมันเลย (อารมร์ค้าง) เป็นกำลังใจให้นะo_o


โดย : พี่โน้ตสุดหล่อ^_^
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 6 มี.ค. ปี 2005 [ เวลา 0 : 27 ]

งง

โดย : ไก่
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 6 มี.ค. ปี 2005 [ เวลา 15 : 21 ]

งง

โดย : ไก่
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 6 มี.ค. ปี 2005 [ เวลา 15 : 21 ]

ผมจะครองโลกครับ

โดย : ท่านเอิร์ธ
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 6 มี.ค. ปี 2005 [ เวลา 15 : 31 ]

ผู้ชายคนนี้เหมือนคัยกันนะ

โดย : มองไม มีปัญหาเหรอ
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 6 มี.ค. ปี 2005 [ เวลา 22 : 16 ]

หนุกดี นานๆจะอ่านที อยากอ่านต่ออะ

โดย : oishi
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 6 มี.ค. ปี 2005 [ เวลา 22 : 37 ]

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook