บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

ชุมนุมจอมยุทธ (4)
ไปหน้า >> 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14

หัวข้อ : How to Livingalone


02.05 น.
24-04-2005

ตอนนี้ผมไม่ได้อยู่ที่บ้าน ไม่เชิงว่าหนีออกมา แต่แอบมาเที่ยวไม่มีกำหนดกลับ ตอนนี้ผมอยู่ในที่ๆผมไม่รู้จักเส้นทาง ไม่รู้จักผู้คน ไม่รู้จักอะไร เหมือนผมพยายามมาในที่ๆผมไร้ซึ่งความทรงจำ อดีตผมเคยมีเพื่อน ผมรู้จักคนมากมาย มีความสุขกับเพื่อนทุกๆคนในทุกๆวัน ปัจจุบัน ผมต้องอยู่คนเดียว ทำตัวให้เหมือนไม่มีความรู้สึก ไม่คิดถึง ไม่ต้องการ อนาคต ผมต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวได้ไร้สิ่งความต้องการ ไร้มิตรสหาย อยู่อย่างปราศจากรัก ตลอดเวลา ผมเสแสร้งว่าเหมือนไม่ต้องการอยู่อย่าางสนุกกับคนที่ไม่รู้จัก ไม่โหยหา โทรหา หรือผู้คำว่าคิดถึง หรือบอกอารมอ่อนไหวให้ใครฟัง ผมกลายเปงคนใส่หน้ากากตลอกเวลา ผมเสแสร้ง จน ผมไม่รู้จักว่าตัวเองคือใคร เราต้องการยังไง เราชอบแบบไหน เราคิดอะไร ใครคือผม ที่ผมหนีมาเนี่ย ผมสัญญาว่ากลับไปครั้งนี้ ผมจะไม่คิดถึงใครอีก ไม่อยากคุย ไม่คิดถึง ถึงมันจะเป็นการเสแสร้งก้อเหอะ ครั้งนี้ผมจะทำให้ดีกว่าเดิม ผมอยากจะถามท่านจอมยุทธทั้งหลาย วันหนึง ท่านไม่มีใคร มิตรสหายตายจาก ความคิดถึง ความทรงจำ การเปลี่ยนแปลง และต้องการระบาย เก็บอยู่ในใจท่าน ท่านจะทำยังไงให้ลืม ให้ความทรงจำ ภาพตัวละคร วันเวลาที่มีความสุข ไม่กลับมาอีก ท่านจะทำอย่างอย่างไร ให้อนาคตท่านจะอยู่โดดเดี่ยวแบบมีความสุข ท่านจะไม่คบใคร เพราะจะได้ไม่มีใครมาทำให้เจ๊บอีก คนทุกคนที่ท่านคบจะเปงเพียงคนรู้จัก ไม่ใช่เพื่อน

ขอคาราวะ
ดาบหัก ... ต้องการคำชี้แนะ

โดย : Broken Sword
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 24 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 2 : 31 ]

ยินดีที่มีสติกลับคืน

หลายครั้งเรา "ลืมตัวเอง" เพราะคน สังคม วัตถุ ทำให้เราหลงออกจากตัวเอง เราอ่อนแอลง เราไม่เชื่อว่า นอนป่วยอยู่ไม่พึ่งพายา ความเป็นสัตว์ในตัวเราก็ทำให้เรารอดได้ เราไม่เชื่อว่า การอยู่อย่างโดดเดี่ยว เราก็มีความสุขได้ เราไม่เชื่อว่าการแค่ได้กินอิ่มก็เพียงพอแล้ว เราจึงแสวงหาวัตถุต่างๆ มากมาย คนเรามีร่างกายเช่น สัตว์ทั่วไป เราลืมถึงความแข็งแกร่งของร่างกายที่เรามี เราลืมสร้างความแข็งแกร่งของจิตใจที่เรามี ร่างกายและจิตใจย่อมอ่อนแอลง

มนุษย์จึงอ่อนแอลง ดั่งหอยทากที่พึ่งพาเปลือก
กายใจ เข้มแข็งใช่เรื่องยาก ยินดีวิปัสนาด้วยขอรับ

โดย : หนึ่งประหลาดเดียวดาย
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 24 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 11 : 23 ]

ไม่อาจเอื้อมที่จะชี้แนะ
แต่มาเล่าสู่กันฟังถึงประสบการณ์ที่เพิ่งผ่านมาหมาดๆ

แค่มั่นใจ และตั้งใจ กับคำที่ว่า
"ครั้งนี้ ผมจะทำให้ดีกว่าเดิม"
ก็จะช่วยให้ทุกอย่างดีขึ้น

ทุกข์ของใคร คือของคนนั้น คนอื่นจะช่วยได้ก็เพียงเป็นกำลังใจ
เป็นเพื่อน เป็นผู้รับฟัง อย่างน้อยที่นี่ก็ยังมีมิตรที่ท่านแสวงหา
อย่าถึงกับตัดขาดกับโลกภายนอกเลยหากท่านยังไม่พร้อม
แต่บางครั้ง การอยู่กับตัวเอง ก็อาจทบทวนและเรียกสติกลับคืนได้ดีเช่นกัน

ส่วนวิธีการที่จะทำให้ดีขึ้น ต้องศึกษาเรียนรู้ให้ถูกกับจริตของตนเอง
ในความทุกข์แต่ละครั้งที่พานพบ จะมีบทเรียนให้เป็นพลังต่อไป
ไม่จำเป็นที่จะลืม ไม่จำเป็นที่จะตัดสัมพันธ์กับใครๆ ไม่ต้องหนี
แต่เราสามารถ "เลือก" สิ่งที่ดี ที่มีคุณค่าจากสิ่งเหล่านั้นได้ด้วยการมองอย่างมีสติ
ช่วงแรก อาจปล่อยใจให้เจ็บปวดกับทุกข์ให้เต็มเหนี่ยว
แล้วค่อยๆ เลือกที่จะหยุดมันด้วยมุมมองของเรานี่แหละ
จนผ่านระดับหนึ่ง เราก็จะยิ้มได้ และต่อมาก็ยืนได้ด้วยตัวเอง

ขอเป็นกำลังใจให้พ้นผ่านอุปสรรคนี้ โดยเร็ว... นะท่าน



โดย : อิสตรีมาร
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 24 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 15 : 20 ]

15.25น.
24-04-2005

วันนี้วันที่ 4 ของการเดินทาง กินอาหารอย่างดี นอนโรงแรม อยู่ที่ท่องเที่ยว เมืองสะอาด บรรยากาศดี อิ่มก้ออิ่ม นอนก้อสบายตัว ภาพก้อสบายตา หูก้อได้ยินแต่เสียงคลื่นเบาๆ จมูกก้อได้รับแต่กลิ่น ของอาหารอร่อยๆที่จะเข้าปาก
แต่ยังมีอีกความรู้สึก ที่ทำไมมันซื้อไม่ได้

ขอคาราวะ
ดาบหัก... เหงา

โดย : Broken Sword
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 24 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 15 : 28 ]

เคยมีแบบนี้มั้ย

1 ผู้หญิงคนนึงที่เราแอบมองมานาน มาติดกระดุมให้ในวันแรกที่เรียนรักษาดินแดน
2 ยามที่เราปล่อยตัว ซกมก ไม่สระผมเป็นเวลาสองเดือน คนๆ นึงจับเราไปสระผมให้
3 มีชื่อเรียกคนพิเศษ คนพิเศษก็ตั้งชื่อให้เรา สองคนเป็นรหัสลับ ที่ไม่มีใครรู้ชื่อของเรานี้
4 อยู่ใกล้กันแต่พูดกันไม่ได้ ใช้กระดาษแผ่นเล็กๆ เขียนข้อความส่งให้ เขาก็เขียนตอบมา
5 มองตาใครสักคนมาสามปี เพราะไม่แน่ใจว่าเขาจะชอบเราหรือเปล่า ห่างไปสองปีก็เจอกันโดยบังเอิญ
6 หัวเราะพร้อมกับใครคนนึง ไม่มีเหตุผล แต่รู้ว่าเขาหัวเราะเรื่องราวระหว่างเราที่ไม่มีใครรู้
7 โดนทำร้ายเจ็บกายแต่ห่วงใยคนทำก่อนตัวเอง คนทำร้ายกลับเป็นฝ่ายร้องไห้แทน
8 ถูกทำให้เป็นคนโกรธ แต่ไม่ยอมโกรธเสียที ฝ่ายที่ทำตัดใจไม่ได้ สุดท้ายต้องหนีไปเอง
9 ร้องเพลงรักห่วยๆ ให้ใครคนนึงฟัง เขาทำเป็นไม่รู้เรื่อง แต่จนจำสิ่งที่เราร้องได้ทั้งหมด
10 ขึ้นสะพานลอยคนเดียวตอนกลางคืน ดูรถวิ่งผ่านไปมาข้างล่าง คิดถึงใครบางคนยามลมพัดผ่าน...
11 วันวาเลนไทน์ โทรไปสวัสดีวันวาเลนไทน์ ให้คนที่ไม่รู้จัก แต่เคยมองตากันมานาน
12 คุยกะใครบางคนจนถึงรุ่งเช้า ไม่รู้อะไร แต่มีเรื่องมากมายที่พูดเท่าไรก็ไม่รู้จบเสียที

ทุกอย่างเคยเกิดขึ้น
แต่มันจะไม่มีอีกแล้ว
เพราะคนปัจจุบัน
ไม่รู้จักความรัก
....................

โดย : หนึ่งประหลาดเดียวดาย
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 24 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 17 : 20 ]

เป็น..กำลัง...

โดย : พู่กันหยก
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 24 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 17 : 39 ]

10 ขึ้นสะพานลอยคนเดียวตอนกลางคืน ดูรถวิ่งผ่านไปมาข้างล่าง คิดถึงใครบางคนยามลมพัดผ่าน...

ชอบตรงนี้แหละ เพราะทำบ่อย แต่ขอเปลี่ยนเป็นพระอาทิตย์ตกดินน่าคะ

โดย : ทางผ่าน
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 24 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 22 : 38 ]

Anytime Anywhere Alwayalone

โดย : Broken Sword
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 24 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 23 : 35 ]

ใจหักดั่งเปราะ ต้องขึ้นเขียง เยียวยาใจ

แบร๋ๆๆๆ ผีหลอก แบร๋แบร๋

โดย : ทางผ่าน
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 25 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 8 : 44 ]


รู้สึกเหงาเมื่อได้รับรู้ในสิ่งที่คุณพยายามสื่อสาร เหมือนคุณกำลังพยายามลืมแต่เชื่อไหมสิ่งที่คุณกล่าวอ้างคุณยังไม่ลืมมัน ลองเปลี่ยนความเรียกร้องต้องการที่จะลืมเป็นความเข้าใจดีกว่าไหม การลืมเป็นเรื่องง่าย เพียงแค่คุณทำใจยอมรับได้ว่ามันผ่านมาแล้ว แต่มันจะแสนยากถ้าคุณคิดว่าจะพยายามลืมหรือหลีกหนีสิ่งที่เป็นอยู่ การอยู่คนเดียวก็เหมือนกับดาบสองคม หากอยู่คนเดียวเพื่อจะทบทวนและเข้าใจในสิ่งที่เกิดขึ้น...ก็ดี
แต่ถ้าอยู่คนเดียวเพื่อจะตัดสินใจอะไรบางอย่าง...ลองมองหาใครสักคนดีกว่าไหม บางที...มิตรภาพสีขาวที่เรามีอาจช่วยให้วันนี้หรือวันไหนๆของคุณไม่อ้างว้างอย่างที่เคยเป็น...ยินดีเสมอ...สไบนาง

โดย : จีบสไบนาง
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 25 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 8 : 59 ]

จีบสไบนาง เปงเพื่อนเราได้ไหม

ขอคาราวะ
ดาบหัก... ไปดำน้ำเย็นนี้

โดย : Broken Sword
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 25 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 14 : 23 ]


รู้สึกดีขึ้นบ้างแล้วใช่ไหม...ดีใจนะที่คุณยังอยู่ดี
เรายินดีเป็นเพื่อนกับคุณนะ ดอกไม้ดอกนี้สำหรับคุณนะ มิตรภาพสีขาว กำลังเริ่มต้นขึ้น ...หวังว่าเราคงได้คุยกันอีก...สไบนาง...

โดย : จีบสไบนาง
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 25 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 15 : 42 ]

อดีต ก้อคืออดีต เพื่อน ไม่มีใครหรอกที่จะทำใจให้ลืมอดีตที่ปวดร้าวได้ ทำได้แต่เพียงเก็บมันใว้ที่ส่วนลึกของใจ อย่าไปแม้แต่จะนึกถึงมัน วัน-เวลา ผู้คน ที่ผ่านมา แล้วก้อผ่านไป เชกเช่นม้าขาวรอดช่องว่าง ดูแลตัวเอง ทำวันนี้ให้ดีที่สุด แล้ววันข้างหน้าท่านจะดีขึ้นเอง ถ้าท่านจมอยู่กับมัน มันจะทำร้ายท่านไม่มีที่สิ้นสุด อดีตข้าที่ผ่านมาปวดร้าวไม่น้อยไปกว่าท่านหรอกครับ...

โดย : หมาป่าผู้เดียวดาย
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 26 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 16 : 17 ]

ผู้เล่นอินเทอร์เนท ไม่มีเครื่องใครไม่ติดไวรัส
ผู้ใดที่รักเป็น ไม่มีใคร? ไม่เจ็บช้ำ

ว่าแต่ จะอยู่กับมันให้ได้อย่างไร? ต่างหาก

โดย : วาสิน ไทยแท้
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 26 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 16 : 35 ]

คุณ จีบสไบนาง ครับ

ไปยืนบนสะพานลอยเป็นเพื่อนผมดีกว่า
ผมเคยว่ายน้ำจับมือใครคนหนึ่งผ่านถ้ำลอด
เสียดายไม่ได้มายืนบนสะพานลอยกับผม

อิๆๆ

โดย : หนึ่งประหลาดเดียวดาย
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 26 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 18 : 15 ]

22.10น.
26-04-2005

ถ้าจะไปยืนสะพานลอยกัน อย่าลืมชวนดาบหักด้วยนะ ว่างๆทำ "สะพานลอย มิทติ้ง บ้านจอมยุทธ" ซักครั้งจิฮุฮุ ไปยืนกันให้หมดบ้านเยย

ลมเย็นๆพัดมาแล้วฉันนั้นรู้สึก มีใครซักคนให้จับมือบ้างไหม


ขอคาราวะ
ดาบหัก... มือเย็นแล้ว

โดย : Broken Sword
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 26 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 22 : 16 ]

In the End

โดย : Broken Sword
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 27 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 0 : 16 ]


คุณหนึ่งประหลาดเดียวดาย/คุณดาบหัก...
ต้องขอโทษที่สไบนางคงไปตามคำขอของคุณทั้งสองไม่ได้ในระยะนี้เพราะสไบนางติดสอนพิเศษช่วงซัมเมอร์เอวไว้โอกาสหน้านะ
เสียดายจัง...ช่วงนี้ทำได้ดีที่สุดก็คือ ทักทายกับคุณไปพลางๆ..
สไบนาง...

โดย : จีบสไบนาง
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 27 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 11 : 21 ]

ไม่มีอะไรจาพูด แต่
ขอ
............คาระวะ...................

โดย : กรงเล็บกระดูกขาว
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 27 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 17 : 20 ]

No comment

โดย : Broken Sword
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 27 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 22 : 16 ]


เชื่อว่าท่านดาบหักคงสบายใจขึ้นแล้วใช่ไหม


โดย : อิสตรีมาร
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 27 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 23 : 11 ]


อรุณสวัสดิ์ ...สบายดีใช่มั๊ย
แวะมาทักทายเดี๋ยวต้องรีบไปแล้ว...คิดถึงนะ

โดย : จีบสไบนาง
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 28 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 9 : 3 ]

ไปไหนแต่เช้าหนอ งุงิงุงิ เนี่ยพึ่งตื่น เดี๋ยวนี้โรงแรม ถ้ามีโนตบุค เค้ามีเนตแรงให้เล่นด้วย ดีจัง

โดย : Broken Sword
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 28 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 13 : 45 ]

ขี้เซาอย่างนาย...ประเทศคงไม่ต้องทำไรแล้ว หัดตื่นแต่เช้ามารับอากาศบริสุทธิ์หน่อย...นอนดึกตื่นเย็น..เค้าเลิกทำกันแล้ว

โดย : จีบสไบนาง
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 28 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 15 : 33 ]

...จะไปแล้วนะ...กลับไปนอนกอดหมอนที่บ้านดีกว่า...วันนี้ไม่มีเพื่อนคุยเลย...เหงา...แล้วพรุ่งนี้จะมาคุยด้วยนะ

โดย : จีบสไบนาง
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 28 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 17 : 29 ]

13 .45 น. เนี่ยนะ เช้าของนาย จักทำอารายกินจ๊ะ ต้อง 6โมงเช้า - 6 โมงเย็นเลยสิ จะได้เสร็จสรรพ.

โดย : กรงเล็บกระดูกขาว
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 28 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 18 : 14 ]

แง๊บๆ ได้เวลาออกไปเที่ยวแย้ว ไปกันม่ะ จอมยุทธทั้งหลาย ไปอาบน้ำก่อง อิอิ เดี๋ยวนี้เงินมานไม่ได้หายากแย้ว เรื่องทำกินอ่ะ ไว้อนาคตดีเลย

โดย : Broken Sword
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 28 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 11 ]

ถ้าฉานเลือกเจ๊ แล้วเจ๊เป็นคนดี เราชนะ
ถ้าฉานเลือกเจ๊ แล้วเจ๊เปงคนหลอกลวง เจ๊ชนะ
ถ้าฉานไม่เลือกเจ๊ แล้วเจ๊เปงคนหลอกลวง ฉานชนะ
ถ้าฉานไม่เลือกเจ๊ แล้วเจ๊เปงคนดี เรา "แพ้"


โดย : who's me
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 28 เม.ย. ปี 2005 [ เวลา 22 : 48 ]

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook