บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

ชุมนุมจอมยุทธ (4)
ไปหน้า >> 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14

หัวข้อ : ...นิทานก่อนนอน...

ทำไมเวลาที่ฝนตก เรามักจะคิดถึงคนที่เรารัก เราผูกพันและบางครั้งก็รู้สึก เหงาด้วย

เมื่อก่อนนี้ ท้องฟ้า แผ่นดิน และผืนน้ำ เป็นเพื่อนรักกัน ทั้งสามอยู่ใกล้ชิดติดกัน จนกระทั่งโลกได้กำเนิดพืชและสัตว์ขึ้น แผ่นดินและผืนน้ำก็มัวแต่ดูแลเอาใจใส่พืชและสัตว์ จนละเลยและไม่สนใจท้องฟ้า ท้องฟ้าก็เริ่มรู้สึกน้อยใจ และถอยตัวห่างออกไป ห่างออกไปทุกที ทุกที จนถึงวันที่มีนกตัวแรกออกโบยบิน แผ่นดินและผืนน้ำจึงได้รู้ว่าท้องฟ้าได้จากไปไกลแสนไกล แผ่นดินและ ผืนน้ำพยายามส่งเสียงเรียกท้องฟ้า แต่ท้องฟ้าอยู่ไกลมาก เลยไม่ได้ยิน
นกตัวนั้นจึงอาสาที่จะไปบอกกับท้องฟ้า นกก็บินขึ้นสูง สูงขึ้น สูงขึ้น และส่งเสียงเรียก แต่เสียงนกนั้นเบาเกินไป ไปไม่ถึงท้องฟ้า แต่นกก็สัญญาว่า ต่อไปนี้นกทุกตัวจะบินขึ้นสู่ท้องฟ้า เพื่อนำข่าวจากแผ่นดินและผืนน้ำไปบอก ผืนน้ำและแผ่นดินรู้สึกเศร้าใจที่เพื่อนได้ห่างออกไปไกล และคิดถึงเพื่อนเหลือเกิน ผืนน้ำพยายามที่จะม้วนตัวเป็นเกลียวคลื่นครั้งแล้วครั้งเล่า แผ่นดินพยายามยกตัวสูงจนตั้งตระหง่าน แต่นั่นก็ยังสูงไม่พอ ยังไม่ใกล้ท้องฟ้า

พระอาทิตย์ซึ่งเฝ้ามองดูเหตุการณ์มาโดยตลอด ก็บอกกับทั้งสองว่า "เราอาจจะช่วยพวกเจ้าได้" พระอาทิตย์จึงอาสาช่วย โดยการส่องแสงลงมายังผืนน้ำและแผ่นดิน ทำให้ระเหยกลายเป็นไอ ลอยไปรวมตัวกันเป็นก้อนเมฆ ลอยขึ้นไปบอกข่าวแก่ท้องฟ้า เล่าเรื่องราวต่าง ๆ เป็นรูปตามที่แผ่นดินและผืนน้ำได้พบเจอมา และบอกว่าแผ่นดินและผืนน้ำคิดถึงมาก อยากให้ท้องฟ้าลงมาสนิทแนบชิดเหมือนเมื่อก่อน

ท้องฟ้าได้รับรู้เรื่องราว ก็รู้สึกเสียใจ แต่ก็กลับลงไปไม่ได้ "ฉันกลับลงไปไม่ได้หรอก เพราะฉันเติบโตขึ้น และอยู่สูงเกินไป ลงไปไม่ได้แล้ว ฉันได้แผ่ขยายตัวเองจนกว้างขวาง ที่ฉันทำได้ก็เพียงแต่เฝ้ามองดูอยู่ไกลๆ และโอบกอดแผ่นดินและผืนน้ำไว้อย่างอ่อนโยนเท่านั้น และถึงแม้จะมีนกบินมาส่งข่าว แต่ฉันก็ยังคิดถึงแผ่นดินและผืนน้ำ และอยากจะบอกกับทั้งสองว่า ฉันเองคิดถึงเพื่อนมากมายเพียงใด

ก้อนเมฆก็ตอบว่า "อยู่บนนี้นานๆ ก็เหงาเหมือนกัน บางทีก็อยากกลับลงไปข้างล่างบ้าง"

ท้องฟ้าเลยบอกว่า "ฉันก็เหงาเหมือนกัน แต่ว่าฉันกลับลงไปไม่ได้ แต่เจ้าลงไปได้นี่ ถ้าอย่างนั้นฉันจะส่งเจ้ากลับลงไป และความคิดถึงของฉันก็หนักมากพอที่จะส่งพวกเจ้าลงไปหมดทั้งท้องฟ้า"

จากนั้นก้อนเมฆทั้งหมดก็รวมตัวกัน และรวมเข้ากับความคิดถึงอันมากมายของท้องฟ้า แล้วตกลงมาเป็นหยาดฝน ส่งผ่านความรัก ความคิดถึงมายังแผ่นดินและผืนน้ำ จึงไม่แปลก ถ้าเมื่อใดที่ฝนตก แล้วเราจะรู้สึกคิดถึงคนที่เรารักคนที่เร ผูกพัน และบางครั้ง ท้องฟ้าก็ส่งความเหงาลงมาด้วย

โดย : ดอกหญ้า..สีน้ำเงิน
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 15 มิ.ย. ปี 2005 [ เวลา 15 : 5 ]



โดย : 525252525
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 15 มิ.ย. ปี 2005 [ เวลา 15 : 26 ]

หลายอารมณ์จริงๆเล้ยยย...

โดย : -`๏’- นันยาง -`๏’-
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 15 มิ.ย. ปี 2005 [ เวลา 15 : 41 ]



โดย : แม่นางเก้า
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 15 มิ.ย. ปี 2005 [ เวลา 16 : 46 ]

ถ้าเอาไปเล่าให้หลานฟัง..มันไม่เชื่อแน่เลยอ่ะ....
ก็ก่อนนอนมักสอนมันว่า
ฝนฟ้าตกลงมาเพราะเกิดปฏิกิริยาการควบแน่นของไอน้ำ..อะไรทำนองนั้น..ต้องอิงวิทยาศาสตร์..ไม่งั้นมันจะไม่เชื่ออ่ะ..ทำไงดีอ่า..
แต่ถ้าข้านะ..ฟังเรื่องนี้แล้วหลับไม่รู้ตื่นเลย...

โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 15 มิ.ย. ปี 2005 [ เวลา 17 : 26 ]


เขาเรียก..จินตนาการ..น่ะ ท่านผู้ชม
เรื่องน่ารักๆ อย่างนี้..ไม่อ่าน ไม่ได้แล้ว
ขอบคุณท่านดอกหญ้า..สีน้ำเงิน
อ่านแล้วตรงใจกับประโยคที่ว่า
"ทำไมเวลาที่ฝนตก เรามักจะคิดถึงคนที่เรารัก เราผูกพันและบางครั้งก็รู้สึก เหงาด้วย"
ก็เป็นยังเงี๊ยะ...ทุกทีเลย


โดย : อิสตรีมาร
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 15 มิ.ย. ปี 2005 [ เวลา 17 : 46 ]

ฉันอยากไปอยู่ทะเลทราย
เพราะที่นั่น ฉันคงไม่ต้องคิดถึงใคร
ฉันไม่อยากไปอยู่ปักษ์ใต้
เพราะเขาว่า ปักษ์ใต้บ้านเรา
ฝนแปดแดดสี่

โดย : ลอมฟาง
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 15 มิ.ย. ปี 2005 [ เวลา 18 : 5 ]

คิดได้ไงเนี่ย ชอบมากเลย ถามจริง คิดเองเหรอ

โดย : น้ำอ้อย
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 15 มิ.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 15 ]

อยากตากฝนจัง

โดย : ^.^
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 16 มิ.ย. ปี 2005 [ เวลา 10 : 3 ]

... ยิ่งสูงก็ยิ่งเหงา หนาวด้วยอีกต่างหาก บรือออออ..

โดย : หนูจุก
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 16 มิ.ย. ปี 2005 [ เวลา 12 : 6 ]

ถ้าหนาวก็ห่มผ้าจิ หนูจกจ๋า

โดย : ^.^
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 16 มิ.ย. ปี 2005 [ เวลา 12 : 43 ]



โดย : หนูจุก
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 16 มิ.ย. ปี 2005 [ เวลา 14 : 17 ]

เมื่อฝนตกคราใดใจก็เหงา
ด้วยตัวเราเคยมีคู่อยู่เป็นสอง
โดนพายุเมฆฝนเคยประคอง
หยาดละอองต้องเย็นไม่เห็นกลัว
มาวันนี้เธอไกลไปเสียจาก
ว่าปากมากบ่นเพ้อเธอเสียหัว
เป็นอย่างนี้เกินนับกับครอบครัว
เห็นแก่ตัวเอาตนวัด ยึดอัตตา

โดย : วาสิน ไทยแท้
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 16 มิ.ย. ปี 2005 [ เวลา 15 : 36 ]

น้ำฝน...เย็นดี...มองดูฝนตก...ที่หน้าต่าง....แล้วคิดถึง...

โดย : ยู
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 16 มิ.ย. ปี 2005 [ เวลา 21 : 46 ]

นิทานก่อนนอน...เอาไว้ปรับระดับจิตให้อยู่ในพะวังก่อนหลับตาเข้านอน...ให้หนูน้อยผ่อนคลาย(cool down)หรืออาจหวังว่าจะเข้าสู่ขั้นการฝันที่ดีต่อเนื่องจาก[program]ที่ป้อนให้ก่อนเข้านอนในรูปแบบของการเล่านิทาน........สบายๆๆ

โดย : ห่านหิมาลัย
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 17 มิ.ย. ปี 2005 [ เวลา 19 : 57 ]

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook