บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

ชุมนุมจอมยุทธ (1)
ไปหน้า >> 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10

หัวข้อ : อยู่เมืองลุงแซม...แดนพญาอินทรีย์^--^


....
.......ได้โอกาส มานั่งเล่าให้ท่านพี่ท่านน้องทั้งหลายฟังเสียที
....เพราะครั้งก่อน ได้เล่าไปแล้วนะคะเรื่อง กว่าจะได้ไปเมืองลุงแซม เรื่องอยู่เมืองลุงแซม แดนนกอินทรีย์ นั้น ก็....มีเรื่องโหด มันส์ ฮา อีกเยอะ เลยคะ....ท่านผู้อ่าน

.....ถ้าใครเบื่อๆ อะไรก็ แวะมาอ่านได้คะ พูด คุย ติชม แก้คำผิด ก็ยินดีตลอดนะคะ การเขียนในกระทู้นั้น เหตุผลเพียงเพื่อต้องการที่จะสื่อสาร 2 ทาง ทั้งคนเล่า และคนอ่านคะ
...
..เอาละคะ ...ขอ.โหมโรงพอสังเขปนะคะ ...ถัดไปจะเริ่มเล่าละคะ

โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 27 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 22 : 2 ]

...อาเม่ย กับเพื่อนที่หน้าเหมือนยายชา (ตัวกลกนั่งขายกล้วยทอดรายการระเบิดเถิดเถิง) เรา2 คน เดินทางไปรัฐโคโรลาโด เมืองหลวงชื่อ เดนเวอร์ แต่ทุกคนเรียกเรา 2 คนว่า พวก เด่นเวอร์คะ
.....เรา 2 คนต้องทำงานร่วมกันตลอด เราเรียก เพื่อนคนนี้ว่า ลุง
ตัวอาเม่ยเองทุกคนก็เรียกว่า ป้า ส่วน น้องผู้ชายตามมาที่หลังถูกเรียกว่า น้าคะ
.....ดังนั้น ลุงป้า เดินทางก่อน เจ้าน้า อีก เดือนครึ่ง....ถึงจะตามมา

..ทีมเราจะมีกันทั้งหมด 3 คน เข้ามาเป็นเด็กวัดที่เมืองเดนเวอร์ รัฐโคโรลาโด เมือง ที่มีภูเขาร็อคกี้ อยู่ ณ วัดพุทธวราราม ถนนจูเลียน

โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 27 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 22 : 8 ]






เก็บไม้ตีไวรัสมาฝากด้วยเน้อ.......


.....รักษาสุขภาพให้สำบายหลาย...



โดย : กระบี่ไล่ล่า ////
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 27 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 22 : 10 ]

...ขอแนะนำเพื่อนในทีม ลุงป้าน้า ก่อนนะคะ
...ลุง อายุมากกว่าอาเม่ย 1 รอบ เป็นข้าราชการครูในจังหวัดชายทะเล

ภาคตะวันออกคะ แต่เป็นคนเหนือ คนชอบทักลุงว่ามาจากภาคอีสานจังหวัดไหน..(ดูซิคะท่านผู้อ่าน..ลุงโดนกัดเรื่องนี้ตลอดเวลา)
...ลุงผิวคล้ำเนื่องจากอยู่ทะเล และลุงก็ช่างบังเอิญที่ไม่มีดั้ง.. คนทั้งหลายชอบทักลุงผิดภาคเสมอ และอยู่เนื่องๆคะ

โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 27 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 22 : 12 ]

สวัสดีท่านกระบี่ไล่ล่าคะ
ไวรัสในคอมฯ หรือไวรัสหวัดคะท่าน
..มันน่ากลัวทั้ง 2 อย่างเลยคะ
รักษสุขภาพด้วยเช่นกันนะคะท่าน

..ปล. อาเม่ย พบคำผิด รายการระเบิดเถิดเทิงคะ

โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 27 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 22 : 15 ]

ตอนอบรม ก่อนจะไปนั้น ลุงได้รับเชิญ หรือพูดง่ายว่า ได้รับนิมนต์ให้เป็นตัวแทนพระ และให้พวกเราสวดอารธนาศีลกันคะ หุ่นลุงและหน้าตาเหมือนมากคะ

...นอกจากนี้ลุงจะแต่งตัวที่ไม่เคยซ้ำแบบใครเช่น
..ใส่กางเกงไหมมัดหมี่สี่ชมพู
กับเสื้อชาวเขาเผ่ากระเหรี่ยงสีดำ...(ซึ่ง...ลุงเชื่อมั่นเสมอว่า ลุงใส่แล้วจะเด่นเวอร์มากกกก)

โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 27 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 22 : 19 ]

ลุงทานเก่งมาก และมักจะ จิกขนมของกินเอาไว้ในยามตลอด..ลุงบอกว่าติด เวลาอยู่วัด ตอนเย็นไม่ค่อยมีอะไรจะกิน
ทางที่ดีต้องตุนตลอด(ทั้งที่เค้าก็เลี้ยงขาว 3มือคะ)
..ลุงทำงานศิลปเก่งมาก เช่น ดอกไม้ใยบัว เป็นครูสอนภาษาไทย ที่แต่งกลอนไม่เป็นคะ มาให้อาเม่ยแต่ง (ซึ่งก็เก่งแต่ขายผ้าเอาหน้ารอดประจำ)
...ต่อมามีครูท่านหนึ่งมาถามอาเม่ยเกี่ยวกับลุงว่า เค้าเป็นครูภาษาไทยได้ไงนะ แต่งกลอนไม่เลยเหรอ

โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 27 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 22 : 23 ]

บุคลิกลุงจะ เอ๋อ ไม่ค่อยพูด (เพราะฟันหลอ) ตอนไปอเมริกากลัวไม่หล่อเลยไปทำฟันปลอมหมดไปหลายตังค์เลยเชียว ...อูยถ้าเล่าเกี่ยวกับลุง ยาว...เอาพอสังเขปก่อนละกันคะ

โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 27 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 22 : 24 ]


อาเม่ยเล่าได้สนุก เห็นภาพลุง
แต่ไม่เห็นภาพอ่าเม่ย
แหะ แหะ แหะ

โดย : กู่ก่งก๊ง
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 27 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 22 : 29 ]

เล่าถึงบุคลิกป้ามั่ง..

...ป้าไม่ได้อาวุโสที่สุด เพราะวัยวุฒิป้าน้อยกว่าใครๆหลายคนที่ไป
แต่ป้าอาวุโส ทางคุณวุฒิที่สุดของรุ่น ดังนั้น น้องป.ตรี จึงยกให้ป้าเป็นหัวโจก....
...ป้า..ผมจะกระเซิงหรือหัวฟูเป็นประจำ เพราะต้องสอบจบให้ได้ (แหมก็เรียมาเป็นสมศรี อยู่ มา 5 ปี) ไม่จบก็ถูกเชิญออก ไม่หัวฟูวันนี้ก็ไม่หัวฟูวันไหน
...ดังนั้น รุ่นอาเม่ย จึงมี คนที่ไปครบทั้งระดับ 3 ปริญญาเลยคะ
..บุคลิก ป้า ...รำ และศิลปะ ไม่เก่ง แบบ ไม่มีอะไรโดดเด่น
เอาไปโชว์อะไรสักอย่างไม่ได้(งงตัวเองเหมือนกันว่าสอบติดไปอเมริกาได้ไง)

โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 27 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 22 : 30 ]

คาระวะท่านกู่ฯ
...อาเม่ยยุติธรรมเสมอละคะ
ขอบคุณที่ชมนะคะ

โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 27 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 22 : 31 ]

ปล ..คำผิดลุงจิ๊กขนมไว้กินตอนเย็นคะและยามกลางคืน

โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 27 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 22 : 33 ]

ป้าชอบพูดและคุยเก่งมากก
..ป้ามักจะบอกใครๆว่า ไม่มีใครคุยป้าก็คุยกับหมาที่บ้าน
มันฟังป้าคุยจนหลับ ละเมอเลยเชียว...จะว่าไปแล้วป้าก็มีความสามารถโดดเด่นเหมือนกันคือ จ้อได้ไม่หยุด...

โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 27 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 22 : 35 ]

ป้าเป็นตลกของรุ่นก็ว่าได้(ตัวบ้าของรุ่น)
อาจารย์...ถามว่าใครสามารถท่องชื่อกรุงเทพฯได้ให้ออกมา
ป้ายกมือออกมาเป็นคนแรก
..แล้วท่อง....ก็ท่องผิด เป็นชื่อของ เมืองหลวงเก่าอยุธยา
........ทั้งห้องประชุมเงียบกันหมด เพราะงงว่า ถ้าท่องไม่ได้แล้วออกไปทำมายยยยย...
.....ตอนนั้นมันมึนอะคะ....เลยนึกถึงเพลงของพี่ป้อม ...แก้ปัญหาละค

ก็ตะโกนว่าน้องคะ ขอมือขวาหน่อย ค่า...ป้าก็เป็นนักร้องจำเป็นคะ
กรุงเทพมหานคร อมรรัตนโกสินทร์ มหินทราอยุธยามหาดิลก
ภพนพรัตน์ราชธานี บุรีรมย์ อุดมราชนิเวศน์มหาสถานอมรพิมานอวตารสถิต สักกะภัทธิยะ วิษณุกรรมประสิทธิ์
..เฮ้อ รอดตัวไปอีกงานได้น้องๆช่วยร้องคลอไปด้วยคะ

ขอบคุณนะน้องจ๋าป้าไม่เคยลืมพวกหนูๆเลย

(ปล.ถ้าเขียนผิดช่วยตรวจด้วยนะคะ)

โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 27 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 22 : 42 ]

ต้องเล่าน้าด้วยสิ
น้า เคยไปอยู่ซานฟรานแล้ว
แล้วได้ไปต่ออีกพร้องกับลุงป้า

.....น้าสูงใหญ่ผิวคล้ำ หล่อมาก เคยเป็นนายแบบถ่ายโฆษณา
หน้าจะคล้าย อู๋(นวพล)เล่นดนตรีไทยเครื่องสายทุกชนิด
...(เวลาสีซอ จะสง่ามาก ..แปลกจริงๆ ....พวกนี้ครูแรง)

โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 27 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 22 : 46 ]

555555555
เห็นภาพชัดแจ๋วเลย

แผนประชาสัมพันธ์ตัวเองหรือเปล่าอาเม่ย
เขาเรียกว่า สร้างความเด่นด้วยความด้อย
นอกจากไม่มีคนอิจฉาแล้ว ยังเป็นที่รักอีกด้วย
นับถือจากใจจริง
ฟังอีก

โดย : กู่ก่งก๊ง
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 27 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 22 : 47 ]

น้าบอกว่า อยากไปอเมริกาเพราะ รำคาญ ตอนนี้
มีหญิงติดหนับถึง 5 คน...คุณชายหรือคุณหนูเลยเกิดรำคาญอยากหนีไปพ้นๆ เพราะตัดสินใจไม่ได้ไม่รู้จะเลือกใครดี จนกระทั่งขึ้นเครื่องบินแล้วนั่นละเธอถึงค่อยบอกพวกสาวๆ

โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 27 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 22 : 48 ]

อูยท่านกู่...
ป้านะเป็นตัวชูโรงเลยละจะบอกให้

.....ประชาสัมพันธ์ตัวเองเหรอจ๊ะ
..ตอนนี้คนโทรหาป้าเต็มไปหมด...ต้องการใช้งานป้าทั้งนั้น..

ป้ามันคนของประชาชนไปแล้ว...งานปชส ใช้กับป้าไม่ได้แล้วคะ
ป้าเลยระดับนั้นไปแล้วละ(ขอคุยหน่อยเถอะ ตอนนี้นะอยากไปอยู่ป่า....จะตายอยู่แล้วละคะ)

...โอยแล้วไม่ต้องมารักมาชอบเลยนะคะขอบอก...อาเม่ยจะตายเพราะรักเพราะชอบอยู่แล้ว....มีล้นจนทะลักแล้วละคะ จนต้องบอกว่า...ไม่ต้องมายุ่งกับฉานนนนน ช่วยเกลียดบ้างก็ดีคะ ยินดีคะ
ล่าสุด ..ไม่มีเวลาไปพบพี่ที่เคารพที่ตะกั่วทุ่งดินแดนมหาลัยเหมืองแร่ โดนบ่นกระบุงโกย เพราะเค้าเตรียมกุ้ง หอย ปู ปลาไว้เลี้ยงเราเพียบ กะว่าเลี้ยงเราเต็มที่ บังเอิญมีงานด่วนรีบกลับกทมเสียก่อน
ทำให้คนเสียน้ำใจนี่ไม่ดีจริงๆคะ

โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 27 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 22 : 55 ]

ขอตัวไปอาบน้ำ และนอนก่อนละคะ
..วันนี้ไปทำบุญลอยอังคารกระดูกมากคะที่ปากแม่น้ำเจ้าพระยา
ที่เกาะเกร็ด...
..พรุ่งนี้ต้องเขียนรายงาน ที่ทำงานอยู่ท่องหล่อ
แต่บ้านอยู่จังหวัดนนทบุรี
......ไปก่อนนะคะ คุ้นเคยตัวละครแล้ว จะได้เข้าเรื่องจริงๆเสียทีคะ

โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 27 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 22 : 59 ]


เห็นม่ะ
จริงๆแล้วรู้ทันเขาไปหมด
"ต้องการใช้งานป้าทั้งนั้น"
ก็ป้าเล่นใจดีอ่ะเด่ะ

โดย : กู่ก่งก๊ง
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 27 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 23 : 0 ]

คำผิดเยอะมาก
ขอโทษมากคะ ตาจะปิดแล้วละคะ
บาย

โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 27 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 23 : 1 ]

บายท่านกู่ฯ
โง่ตั้งหลายเรื่องคะ คนใกล้ชิดจะรู้
ว่า..จริงแล้วไม่ได้เรื่องเลย...ไว้อ่านไปเรื่อยๆจะรู้ละคะ
บายจริงๆ

โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 27 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 23 : 3 ]


ป้าเม่ยกลับมาก่อน
นี่ป้าเล่นวางยาแบบเรื่อง 1001 ราตรี
หรืออาหรับราตรี เลยหรือนี่

โดย : กู่ก่งก๊ง
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 27 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 23 : 7 ]

อาก่งก๊งเอ๊ยยยยย อยากเห็นภาพป้าเม่ยเหรอ จะบอกห้ายยย

เพราะฟามที่ป้าเม่ยชอบลุย แบบขาโจ๋ทักไม่ทัน ดิน น้ำ ลม ไฟไม่กลัว ป้าเม่ยก็สวยแบบนางลำหับพิสมัยอ่ะ ก๊ากกกๆๆๆๆ

แต่แหม อายุนิดเดียว ป้าเม่ยมาเป็นป้าแย่งคนอื่นได้ไง ฮิฮิ

โดย : อาอี้
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 28 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 2 : 7 ]


อินทรีย์ = ร่างกายและจิตใจ
อินทรี = เหยี่ยวขนาดใหญ่ มีขรปกคลุมที่ขา กรงเล็บแข็งแรงมาก

โดย : นายจู้จี้
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 28 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 8 : 18 ]


อินทรีย์ = ร่างกายและจิตใจ
อินทรี = เหยี่ยวขนาดใหญ่ มีขนปกคลุมที่ขา กรงเล็บแข็งแรงมาก


โดย : นายจู้จี้
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 28 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 8 : 19 ]

อือมมม...

สวมมะกล่ำกำไลสายสร้อย
ตุ้มหูพวงห้อยดอกไม้หอม

เอ...ว่าแต่ใส่เสื้อหรือเปล่านะลำหับน่ะ

หรือว่านุ่งผ้าซิ่นเสื้อแขนกระบอกพร้อมผ้าคล้องคอ



โดย : เฒ่าโล้ว
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 28 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 9 : 25 ]


นางลำหับเหรอ
ข้ามีเพื่อนรุ่นน้อง ชื่อ ลำเนา
เธอไปเป็นครูภาษาไทยที่มะริกา นี่แหละ
อย่าบอกนะว่า คนเดียวกัน

โดย : กู่ก่งก๊ง
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 28 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 9 : 43 ]

อาแหม...เวรของกรรม กรรมของเวร
...หนูถูกปล่อยเกาะ 2 เดือน ตัวดำจนเขียวค่า
แต่บัดเดี๋ยวนี้ขาวเหมือนเดิมเป็นสาวชาวกรุงแล้วละคะ
..ดังนั้นการจินตนาการของท่าน อาจผิดพลาด

....อาเม่ยเป็นสาวเชื้อมอญผสมจีน แต่เวลาโดนแดดโดนลมทะเลจะตัวเขียวปี๋ ก็เท่านั้นเองคะ เดี๋ยวกลางคืนเล่าต่อคะ
...ตอนนี้ขอทำงานก่อนนะคะ ท่านผู้อ่าน

.ปล.....ส่วนใหญ่จะใส่เสื้อแขนกุด ผ้าไหมสีขาว กับโสร่งปาเต๊ะคะ เวลาทำงานที่นั้น สวมหมวก แบบเฒ่าขอทานพรรคกระยาจกคะ
และอีกอย่างอาเม่ย ชื่อไม่เพราะและเก๋ เหมือนคุณครูลำเนาแน่ๆคะ


โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 28 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 14 : 40 ]

ตอนแรก นึกว่า ท่านอาเม่ย เป็น นายจู้จี้
แต่เพิ่งรู้ความจริง วันนี้เอง ว่า นายจู้จี้
คือเฒ่าโล้ว เพราะ ตัวอักษร ของท่านไม่เหมือนใคร?
จำลายมือได้

โดย : วาสิน ไทยแท้
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 28 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 19 : 57 ]

ท่านพี่วาสินคะ
อาเม่ยรีบพิมพ์ไม่มีเวลาตรวจสอบเหมือนสมัยก่อนที่เข้ามาใหม่คะ
สมัยก่อนไม่ค่อยสนิทจะไม่คุยกับใครเท่าไร...
.....อ้อ....ขอเพิ่มเติมด้วยคนได้ไหมคะ
.....ลายมือของท่านเฒ่าโล้วและนายจู้จี้ ยังเหมือนกับ
"คุณชายจาง"ด้วยคะ...(อันนี้มีคนกระซิบบอกคะ)
......

โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 28 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 20 : 45 ]

แล้วท่านเม่ยเม่ย ๆ ....มีกี่ร่างเงาขอรับ......

ข้าน้อยมาเยี่ยมชม...รับประกัน...ไม่ก่อกวน...

โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 28 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 20 : 57 ]

คารวะ ท่านซาบู ตามสบายเถอะท่าน ไม่ต้องเกรงใจ ...
.....ในกระทู้อาเม่ย จะใช้กี่ชื่อละ

มีย้งยี้(ตอนแรกเข้ามาเล่นใหม่ๆ สนุกสนานดีคะ ตอนหลังๆชักจะไม่สนุก เลยเปลี่ยน) แล้วก็มาเป็น เม่ยหลิง อาเม่ย เม่ยเม่ย มุ่ยเล้ง(อันนี้เวลาหงุดหงิดถึงจะใช้)
จริงๆแล้วคนตั้งอยากให้ใช้เหมยหลิงมากกว่า
แต่ขี้เกียจพิมพ์ยาวๆไงคะ

อีก 2 นาม จะไม่มีชื่อคะ...(คนละคนกับไร้นามนะคะ) แบบว่าเป็นอารมณ์ แต่ส่วนใหญ่90% จะเป็นอาเม่ยคะ ไม่ต้องห่วงคะ

เพราะ ไม่ชอบแปลงร่างบ่อยๆเวียนหัว...

โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 28 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 21 : 24 ]

อาเม่ยทำงานตอนนี้ 3 แห่ง มี3 ร่างทรงคะ
ณ...ขณะนี้ ลืมเอางานที่ทำให้แห่งที่2 มาจากที่ทำงานแห่งที่ 1
ต้องส่งพรุ่งนี้เช้า...เสียด้วย...


โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 28 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 21 : 27 ]


จำเริญ..........จำเริญ..........จำเริญ




โดย : นายจำเริญ
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 28 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 21 : 29 ]

เล่าต่อละกันคะ เดี๋ยวค่อยคิดเรื่องงานกันใหม่
...ถึงไหนแล้ว ก่อนอื่นขอบคุณท่านนายจูจี้คะ อินทรี จริงด้วยคะ อาเม่ยต้องการสื่อถึงนกที่เป็นสัญลักษณ์ของอเมริกาคะ

..ต่อเรื่องลุงๆ ป้าๆ ..(ท่านพี่อาอี้ขา..งานนี้หนูขออาวุโสนะคะ)
เตรียมตัวก่อนจัดกระเป๋า ลุงพาไปซื้อดอกรักพลาสติก คะที่ปากคลอง ร้อยเป็นพวงมาลัยและแต่ต้นเทียนพรรษา
น้าพาไปสำเพ็งและพาหุรัด ซื้อกระดาษ และของแจกเด็ก

....ป้าติดต่อ ตั๋วเครื่องบิน (เพราะเคยมีประสบการณ์ไปออสเตรเลียกับอินเดียมาก่อน)ติดต่อไปสายการบินคอนติเนลตัน สายกรบินใหญ่เป็นอันดับ 4 ของเมกา


โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 28 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 21 : 34 ]

ข้าน้อย....ซาบู...หุ่นหมายเลข 4....ขอรับ....ตัวนี้ทนทานที่สุด...สร้างมาดี..
รุ่นเดียวกันกับอาระเร่ น้าต๋อยแซมเบ้เป็นผู้สร้าง...ประมาณนั้น....

ประสิทธิภาพการทำงาน 120% จากพลังงานใจ

ร่างจริง 10 % ร่างมายา 90 %

ความจริงใจ 90 % อีก 10 % เป็นส่วนที่ error แก้ไขไม่ได้

แปลงร่างได้แปรเปลี่ยนไปตามสถานการณ์

เกิดเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ที่ผ่านมาหลังวาเลนไทน์

มีฝาแฝดหมายเลข 3....เคยโผล่ออกมาแค่ครั้งสองครั้ง.....แล้วเก็บไว้ในร่างเดียว

ประทับใจคุณมาก...ที่จริงใจกว่าหุ่นของข้ากว่า 150 %

ย้งยี้....เพื่อนข้าน้อยเคยเข้ามาครั้งหนึ่ง แล้วก็ใช้ชื่อนี้ ขออภัยแทนด้วย...



โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 28 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 22 : 0 ]

คารวะนายจำเริญ
อย่าให้อาเม่ยจำเริญเลย ตอนนี้อาเม่ยอ้วนกลมแล้วละคะ
....
..... การเดินทางไปนั้นป้ากับลุงมีเพื่อนเดืนทางอีก 2 วัดคะ ซึ่งไปรัฐฟลอริด้า (รัฐที่มีสัญลักษณ์เป็นจระเข้) อีก 4 คน รวมทั้งคณะที่ไปชุดแรก 6 คน

....ถ้าเปรียบอันดามันของไทยชายฝั่งตะวันตก อเมริกา ฝั่งตะวันตก ก็จะเป็นมหาสมุทรแปซิฟิก ใกล้กับญี่ปุ่นและเกาะฮาวาย ถ้าบินตรงมาจากญี่ปุ่นจะไปพบกับซานฟราน รัฐแคลิฟอร์เนีย และเหนือขึ้นไปจะเป็นซีแอทเทิล รัฐวอชิงตัน และแคนาดา ตามลำดับนะคะ
...... ถ้าไปตามรัฐแถบนี้ตั๋วเครื่องบินจะถูกคะ ประมาณ 2หมื่นกว่าบาท แล้วแต่สายการบิน ถ้าไปไชน่าแอร์ไลน์หรือ อีว่าแอร์ไลน์(ของไต้หวัน) จะถูกมาก
...แต่ตอนป้าไป มีโรคซาร์ส กำลังระบาด สายการบินพวกนี้ถูก ตรวจคนเข้าเมือง เมกาคุมเข้มอย่างหนัก และส่วนใหญ่ต้องเปลี่ยนเครื่องคะเวลาข้ามเส้นแบ่งเวลา หรือเราเรียกว่า time Zone บินตรงจะแพงมากคะ

ที่สำคัญป้ากลัวไม่ได้เยียบแผ่นดินอเมริกาแบบหนังเรื่อง
เทอร์มินอลด้วยคะ

โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 28 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 22 : 1 ]

อาเม่ยเริ่มเวียนหัวกับตัวเลขของท่านซาฯ ขอสรุปว่า
ท่านมีความจริงใจละกันนะคะ
.... อย่ากังวลกับเรื่องชื่อเลยคะ จะใช้อะไรก็ตาม อาเม่ยจะศึกษาทุกผู้ทุกนามจากวิธีคิดมากกว่า หลายท่านที่นี่เป็นครู เป็นเพื่อน พี่และน้อง หรืออาจจะหลานของอาเม่ยทั้งนั้น
....อาเม่ยคิดเสมอว่าท่านๆที่นี่เป็นญาติสนิทของอาเม่ยเสมอ
..ทะเลาะกันบ้าง ง้อนกันบ้าง เป็นเรื่องปกติธรรมดาของการอยู่เป็นครอบครัวคะ...

........ผู้ใช้ประโยชน์สนใจเฉพาะเท่าที่เห็น
... นักปราชญ์สนใจถึงที่มา

...เป็น2 ประโยค ที่มอบให้แก่ท่านซาฯ ด้วยคารวะ


โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 28 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 22 : 11 ]

พวกเราออกเดินทางเป็นคณะแรก ป้าจะตีกันตายกับน้องคนหนึ่งที่จะไปฟลอริด้าเนื่องจากคุณเธออยากไปต่อเครื่องภายในประเทศที่นิวยอร์ก สนามบินเจเอฟ เค(จอนห์เอฟ เคนนาดี้) คะ
....สนามบินนี้เป็นสนามบินนานาชาติที่ใหญ่มาก ป้าเตือนว่า เวลาเปลี่ยนเครื่องไม่ถึงชั่วโมง จะลำบากมากถ้าเราหลงทิศกับประตูที่เราจะขึ้นเครื่อง ดังนั้นเสียงส่วนใหญ่เลยตกลงกันว่าจะไปลงต่อเครื่องภายในประเทศที่ ฮุสตัน...แทน ประเด็นนี้ป้านึกว่าจะจบแต่ก็มีเรื่องจนได้ แล้วจะเล่าถึงต่อไปคะ

โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 28 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 22 : 17 ]

ต้องขอเล่านะคะ
.....เดนเวอร์ รัฐโลโรลาโดนั้นอยู่ตอนกลางค่อนไปทางเหนือคะ คล้ายๆกับนครสวรรค์บ้านเราคะส่วนฟลอริด้าจะอยู่ใกล้กับ
มหาสมุทรแอตแลนติดคะ
...เราต้องไปสายการบินnorth west คะ แล้วไปต่อเครื่องคอนติเนลตันที่ญี่ปุ่นซึ่งมีbase อยู่ที่นั่น เปลี่ยนเครื่อง 2 ชั่วโมงเพื่อไปฮุสตัน

...ป้าศึกษาเส้นทางเรียบร้อย พร้อมเดินทาง จัดกระเป๋า เตรียมหนังสือธรรมะไปแจก หนังสือสอนเด็กๆ ของฝากคนที่โน่น ชุดไทย 2 ชุด อุปกรณ์ทำกิจกรรมวันอาสาฬหบูชา วันเข้าพรรษา วันแม่ วันภาษาไทย วันกีฬาสี เราต้องประสานงานกับพระที่นั่นและครูดนตรีไทยที่อยู่ที่นั่น รอรับพวกเราอยู่

โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 28 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 22 : 24 ]

เอาละคะวันเดินทางละคะ(เจ้าน้าไม่ได้มาส่ง แต่บังเอิญตอนเย็นก่อนวันเดินทาง1 วัน เดินสวนกันอย่างไม่ได้ตั้งใจที่อนุสาวรีย์ชัยฯ ตอนไปหาแลกเงินดอลบางส่วน เลยร่ำลากันที่นั่นเรียบร้อย
ณเช้ามืด ที่สนามบินดอกเมืองมีน้องๆ พี่ๆมาส่งคณะเราเพียบ แต่พระเจ้าช่วย ลุงยังมาไม่ถึง รอก็แล้ว ชะเง้อก็แล้ว ถามทุกคนก็แล้ว

...บ้านลุงไม่มีโทรศัพท์ และมือถือลุงก็ไม่มี (เฮ้อไม่รู้ว่าอยู่ในยุคโลกาภิวัฒน์ได้ไงนะคะท่านผู้อ่าน) ตายแล้ว ฉานนน... ทำไงดีป้าเริ่มเหงื่อแตก....ไม่มีแก่ใจจะร่ำลาใคร... เพราะมีกันอยู่ 2 คน อุตส่าห์แต่งตั้งให้ลุงเป็นครูใหญ่ จำเป็นต้องพาที่เหลือเช็คอินก่อน ด้วยความกังวลบวกหัวฟูสุดฤทธิ์

โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 28 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 22 : 32 ]

....เมื่อทุกคนให้ป้านำ หนังสือเดินทางทั้งหมด(ยกเว้นของลุง) จึงอยู่ในมือป้า ป้าส่งให้พนักงานพร้อมบอกว่าลงฮุสตันคะ

....ระหว่างรอโหลดกระเป๋าขึ้นเครื่องกับเช็คตั๋ว ก็ชะเง้อหาลุงไปด้วย
หันไปเห็นคนรอถักจากคณะเราเยอะมากประมาณ20 คนพร้อมสัมภาระในการเดินทางคะ และเค้าก็เช็คตัวเรา 5 คนช้ามาก...

..ประมาณ อีก 45 นาทีเครื่องจะออก ลุงโผล่มาทันพอดี และเราก็ยังเช็คตั๋วไม่เสร็จ คนเริ่มทะยอยไปเคาท์เตอร์อื่นเพราะเริ่มทนไม่ไหว
.....ป้าก็ตะโกนข้ามคนเกือบ 10กว่าคน ไปยังเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยว่า คู๊น..เพื่อนดิฉันคะ อยู่คณะเดียวกันให้เค้าเข้ามาได้ไหมคะเช็คพร้อมกัน
....ท่านผู้อ่านทราบไหมคะ ลุงมาแบบหัวกระเซิง ใส่สูทไหมสีดำทั้งชุด ถือกระเป๋า มือหนึ่งอุ้มภาพเขียนชูชกกับนางอมิตดา อีกมือถือ ดอกไม้ใยบัวซึ่งมีทั้งกล้วยไม้ ดอกขามาเป็นกำแบบไม่ห่อ
... และกล่องยาวๆอีกหนึ่งก็เป็นดอกไม้ใยบัวอีกคะ (แต่ใส่กลองไม่มีปัญหาคะ แต่ถือมือเปล่านี่สิคะ มันสร้างปัญหา...เฮ้อ ลุงหนอลุง)

.......และ.ป้าก็ต้องตะโกนให้ลุงผ่านคนมา เกือบ10กว่าคน ท่านผู้อ่านคะ คนที่เค้ารอแถวไม่ตบป้าก็บุญโขแล้วจริงๆคะ


โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 28 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 22 : 45 ]

คำผิด
คนที่อยู่ถัดจากเรา
..และเช็คตั๋วเราช้ามากคะ

โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 28 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 22 : 47 ]

จนคนเข้าประตูไปหมดแล้ว
คณะเราเช็คตั๋วไม่เสร็จ ป้าตั้งใจจะไปแลกเงินดอลล่าร์เพิ่มเลยอดเพราะเค้าประกาศเรียกครั้งสุดท้ายเสียแล้ว เลยมีเงินทั้งตัวแค่ 300เหรียญ นอกนั้นอีกหลายหมื่นเป็นเงินไทยทั้งหมด ป้าต้องอยู่เมกาหลายเดือนแต่มีเงินแค่ 300 เหรียญ.

...เรื่องเช็คตั๋วช้ามารู้ที่หลังว่า น้องตัวแสบแอบจองตั๋วลงนิวยอร์กโดยไม่บอกใคร กะจะหนีพวกเราไงคะ ทางสายการบินนึกว่าทางศูนย์ที่จองออกตั๋วผิดทั้งคณะไปฮุสตันหมด แต่ทำไมมีโดดมาผิดเมือง เจ้าหน้าที่ กลัวโดนว่าก็เลยแก้ไขกันอย่างเงียบๆ ไม่บอกลูกค้าคะ
ป้ามารู้เอาตอนกลับมาแล้วคะ เจ้าหน้าที่กระทำการยกเลิกตั๋วที่ไปลงนิวยอร์กของน้องเค้า และพิมพ์ใหม่ให้มาลงฮุสตันแทนคะ เค้าถึงต้องเช็คนานมากเพราะกลัวว่าจะไม่มีที่นั่งให้เราไงคะ และแปลกเด็กคนนี้ก็เงียบมาก ไม่กล้าโวยวาย หรือทวงติง หรือแสดงพิรุธให้เราเห็นเลยคะขอบอก

โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 28 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 22 : 55 ]

ประกาศเรียกเตือนพวกเราอีกรอบ
..ดังนั้น คณะเรา 6 คนวิ่งกันหูตูบ ป้าต้องช่วยลุงถือรูปนางอมิตดากับชูชกวิ่ง น้องอีกคนช่วยลุงถือดอกไม้ใยบัววิ่งกันอุตหลุด

... เดินฝ่าฝูงคนที่นั่งเรียบร้อยแล้วอยู่บนเครื่อง มองเราตาเขียวปี๋ แบบว่า ไอ้กลุ่มนี้เองที่ทำให้เครื่องช้า

โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 28 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 23 : 0 ]

อีกประมาณ 4-5 ชั่ว โมงกว่าจะถึง สนามบินนาริตะ
...ขอพักสักหน่อยก่อนเถอะ คิดในใจที่ญี่ปุ่นอย่ามีปัญหาเลยนะ
...สวดมนต์สุดชีวิต แต่เจ้ากรรม...ก็เกิดเรื่องขึ้นอีกจนได้

โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 28 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 23 : 3 ]

นอนก่อนนะคะพรุ่งนี้เล่าต่อคะ

โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 28 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 23 : 46 ]

ท่านวาสิน
เป็นเกียรติและยินดีเป็นอย่างยิ่ง
ที่จะได้เป็นนายจู้จี้
ดีนะที่ไม่มองเป็นมารกระทิงแดง มารคอหอย
หรือเป็นจันทรา

ถ้านายจู้จี้หมายถึงคนรักภาษาไทย
ข้าก็คิดว่าหลายๆ คนคงลายมือคล้ายๆ กัน
ท่านว่ามะ

โดย : เฒ่าโล้ว
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 0 : 19 ]

ท่านน้องเฒ่าโล้ว พี่จะแอบกระซิบให้ได้ยินกันสองคน จุ๊ๆๆๆ เคยมีคนว่าอาอี้คือ ท่านพู่กันหยกมั่ง เป็นท่านแม่น้ำร้อยสายมั่ง เป็นหลายๆๆนามในนี้ อิอิ

ฉนั้นแค่เป็นนายจี้จู้มั่งเป็นคุณชายมั่ง มันก็เท่ห์ไปอีกแบบอ่ะน

+++++++++++++++++++++++++++

เดนเวอ่ร์ รัฐโคโรลาโด หรือปล่าวอ่ะ อยู่ทางหุบเขาโน่นนนน น้องเม่ย

โดย : อาอี้
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 1 : 35 ]

ฉะนั้น
เท่

เริ่มคล้ายรึยังเจ้อาอี้
ยังดีอีกนั่นแหละ ที่ใครไม่เผลอเข้าใจว่าท่านเป็น ห่านภูเขาไฟ จันทร์ในตุ่ม กู่ไม่กลับ ซาบะ อาม่วย

เป็นอะไรก็ได้ แต่คงไม่อยากเป็น ฒ... วัยท้อง แน่เลยใช่ม้า...

โจ่ยเสี่ยๆ กังปวย

โดย : เฒ่าโล้ว
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 1 : 49 ]

คารวะท่านพี่ทั้งสอง

.....ไม่ว่าจะใช้นามใด ท่านทั้งสองก็เป็นที่เคารพนับถือของผู้น้องเสมอ

......ช่ายแล้วคะท่านพี่อาอี้ เดนเวอร์อยู่ในใจกลางหุบเขา พื้นที่ราบสูง เหมือนภูกระดึงบ้านเรา ไปถึงที่นั่นใหม่ หูจะอื้อๆ พูดไม่ถนัดและไม่ชัดอยู่ประมาณ 3 วันคะ

....ห่านภูเขาไฟ ซาบะเป็นอาหารที่อร่อย และมีคุณค่าทางโภชนาการ

..จันทร์ในตุ่มแสดงว่าเงาจันทร์คงสะท้อนลงตุ่ม ศิลป์ไปอีกแบบ

อาม่วย...ก็ลูกสาวคนคนเล็ก

กู่ไม่กลับนี่ก็ดีคะ หลับไม่ตื่น ฟื้นไม่มี ก็หมดกรรมเร็ว นับว่าเป็นชื่อที่มองได้ 2แง่ สอนสัจธรรมดี

ส่วน ผู้เฒ่า วัยท้อง... ยิ่งดีใหญ่แสดงว่าเก่ง ยังใช้การได้ หายากยิ่ง ต้องอนุรักษ์คะ

โดย : อาเม่ย
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 7 : 53 ]

เห็นด้วย....ท่านผู้เฒ่าวัยท้อง...เอกลักษณ์เยี่ยมไปเลย นิ่ง สุขุมลุ่มลึก หนักแน่น ความเป็นตัวตนสูงยากหามาเทียม

แต่ทำไม...ยังคิดว่าละม้าย ๆ จันดาราที่แสนอ่อนโยนไปได้น่อ...
นี่ไม่ใช่แค่ซิกเซนต์ แต่เป็นซิกเซเว่นต์เลย.....

.............อรุณสวัสดิ์................

โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 9 : 24 ]

สวัสดีท่านซาฯ ยามบ่ายแก่ๆ
...ตอนนี้ที่เดนเวอร์ คงประมาณ 4 ทุ่มกว่าๆ
แอบนายเล่นเนตแป๊ป ไปละ ทุกท่าน

โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 15 : 33 ]

ไม่แน่ใจว่าจะมีเวลาได้เข้ามาอีกช่วงไหน
เพราะตารางแน่นทั้งเสาร์ทั้งอาทิตย์
.....ยังไม่ถึงอเมริกาเสียที ก็เรื่องมันเยอะ พี่ไทยเสียอย่าง...

....เล่าต่อสักหน่อย ไม่อยากเป็นเรื่องอาหรับราตรี....คะ

เมื่อเราถึงสนามบินนาริตะ ก็จะต้องรอเปลี่ยนเครื่องเป็นสายการบินคอนติเนลตัน กระเป๋าที่โหลดลงเครื่องก็จะต้องเปลี่ยนด้วยเช่นกัน...ถ้าใครเคยเดินทางไปต่างประเทศจะรู้ว่า สติกเกอร์กระเป๋าจะถูกแปะติดกับหางตั๋วของแต่ละคน

...พวกเราเข้าแถวเช็คตั๋วก่อน ที่จะไปขึ้นเครื่องอีกอาคาร สบายใจว่า มีเวลาตั้ง 2ชั่วโมง มีเวลาเดินดูของ แต่เปล่าเลยฝันสลาย

....ปรากฏว่าน้องที่ไปฟลอริด้า (ลืมบอกไปรัฐฟลอริด้ามีวัดไทย 2 วัด คือ วัดมงคลรัตนาราม อยู่ที่เมืองแทมป้า กับวัดฟลอริด้าธรรมาราม ที่เมืองคิสซิมี่) น้องตัวแสบที่จะไปลงนิวยอร์ก อยู่แทมป้าคะ

ปรากฏว่า กระเป๋าของฟลอริด้าคิสซิมี่ หายไปหนึ่งใบ เพราะไม่มี
สติกเกอร์
.....เนื่องจากปีที่ไป นั้นวัดฟลอริด้าจะต้องรับเสด็จสมเด็จพระยุพราช ของไทย ครูภาษาไทย ที่ไปวัดนี้ต้องเตรียมงานรับเสด็จ
กระเป๋าใบนี้ เป็นกระเป๋าเก็บผ้าผูก ธงชาติ และของสำหรับเตรียมรับเสด็จ สำคัญๆทั้งสิ้น... ครูฟลอริด้าคิสซิมี่ออกอาการเครียด ....เราใช้เวลาคุยเป็นภาษาอังกฤษกับเจ้าหน้าที่ญี่ปุ่นอยู่ประมาณชั่วโมงกว่า คนที่มีอยู่เต็มหายหมด เหลือพวกเรากลุ่มเดียว
...พวกเราคิดว่ากระเป๋าคง หลงไปกับประเทศไหนสักที่และทวีปใดสักแห่ง

...ก็ได้ปลอบใจว่ากระเป๋าอาจกลับถูกประเทศในที่สุด เพราะเขียนชื่อที่อยู่ไว้อย่างชัดเจนแล้วให้ใจเย็นๆ แต่มันจะมาถึงวันไหนเดือนใดไม่มีใครให้คำตอบเราได้เลย มันคงผิดพลาดตั้งแต่ดอนเมืองเจ้าหน้าที่ยุ่งกับพวกเรามากเรื่องตั๋วเดินทางของแทมป้านั่นละ...

โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 18 : 25 ]

คราวนี้เวลาเหลือแค่ครึ่งชั่วโมง
ยังไม่รู้เลยว่าจะต้องไปทางไหน ขึ้นที่ประตูใดและอาคารใด

...สนามบินนาริตะก็ใหญ่มาก ป้าก็ไม่เคยมาเสียด้วย...
เราต้องฝ่าแถวของผู้คน...ที่จะไปในหลายๆประเทศ เพื่อตามหาเคาท์เตอร์ สายบินคอนฯ ต้องไปคุยกับเจ้าหน้ที่ทุกด่านอย่างน้อย 2-3 ด่าน เพื่อลัดแถว เพราะคณะเราช้า จนเค้าไม่ได้ตั้งแถวรับเครื่องที่เราลงครั้งแรกแล้ว มันเป็นของสายการบินอื่นที่ลงใหม่ไปแล้วคะ

.....ป้าเป็นคนคุยชี้แจงตลอดจนฝรั่งตาเขียว ตาฟ้าเป็นแถวๆ เจ้าหน้าที่ใจดีให้ลัดแถว

....ในที่สุดเราก็มาถึงประชาสัมพันธ์ที่บอกเราว่า การไปขึ้นเครื่องต้องนั่งรถไฟฟ้า พวกเราทั้งกลุ่มไปถึง แค่ประตู รถไฟ ไม่ทันเสียแล้ว ประตูปิด พอรถไฟออกพอดี ไปไม่ทันคะ ทุบประตูกันใหญ่ รถไฟไปเสียแล้ว ทำไงดี กว่าจะเดินไปถามเจ้าหน้าที่ก็ไกล มาก เวลาก็จวนเข้ามาทุกที


...ป้านั่งกับพื้นเลยทำไงดี...หมดอาลัยตายอยากกับชีวิตแล้วประมาณ 5 นาที รถไฟฟ้าขบวนใหม่ ก็มารับพวกเราคะ รู้ยังงี้ไม่น่าเสียแรงทุบประตูเลยให้ตายซิ


โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 18 : 36 ]

เฮ้อไปถึงอาคารที่จะขึ้นเครื่อง ก็ได้ยินประกาศเรียกครั้งสุดท้ายอีกเหมือนเดิม...เฮ้อวิ่งซิคะคราวนี้

....คราวนี้ไกลมาก ต้องขึ้นบันไดเลื่อน ชั้นบน ทางราบ บวกกับถามไปตลอดทาง ทุกคนช่วยถือของให้ป้า เพราะป้าวิ่งรั้งท้ายคะงานนี้ ลุงวิ่งเร็วเป็นคนแรก ลุงเริ่มตั้งตัวได้แล้วไงคะ ลุงกินอิ่มนอนหลับ ตุนขนมเพียบ
....คราวนี้ก็เป็นกลุ่มสุดท้ายตามเดิม แอร์ สูงอายุ รีบมาช่วยพวกเราเก็บกระเป๋า ครูที่ไปคิสซิมี่ กินอะไรไม่ลง นั่งเครียดอีก12 ชั่วโมง น่าสนสาร กว่าจะถึงฮุสตัน ผิดกับลุงที่กินไม่ยอมอิ่ม ขอของกินจากแอร์ตลอดเวลา แอร์ฯใจดี เหลือขนมอะไรก็เอามาให้ลุงหมด ลุงเก็บไว้ทุกกระเป๋าที่มี
...การเดินทางยาวมาก เพราะข้าเส้นแบ่งเวลา เค้าจะบังคับให้เรานอน เพราะเราจะไปถึงเช้าที่อเมริกา ซึ่งจะช้ากว่าประเทศไทย หนึ่งวันเต็ม สมมุติว่าเราเดินทางไปวันที่ 29 เราจะถึงอเมริกา เป็นวันที่ 28 คะ
...ลุงเกิดปวดท้องเข้าห้องน้ำ ก็ลุกออกไปา น้องฟลอริด้าแทมป้าก็เกิดปวดด้วย
... สายการบินโบอิ้ง 747 ใหญ่มาก ห้องน้ำก็เยอะ น้องมันได้ไปเปิดประตูที่ มีคนเค้าแล้วไม่ยอมล็อคคะ... คนๆคนนั้นก็คือลุงจากวัดเด่นเวอร์นั่นเองคะท่านผู้อ่าน

โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 18 : 45 ]

..อุ๊ยซ์

โดย : ห่านหิมาลัย
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 18 : 48 ]

...เรามีเวลาประมาณ 45 นาที ในตรวจลงตราที่สนามบินฮุสตันคะ
ป้าเป็นคนแรก ที่คุยกับตม พวกเราถูกันได้อยู่แถวเดียวกันและไม่มีคนอื่นต่อท้าย คนตรวจเราเป็นเอเซีย ออกทางจีน
...

โดย : เม่ยเ ม่ย
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 18 : 48 ]

มาช่วยลุงอุยซ์ เหรอคะท่านห่านฯ

ลุงเค้ากลับมานั่งตาเฉยคะขอบอก ....ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

...เพราะน้องก็แง้มเฉยๆ ลุงก็หันหลังอยู่เลยไม่ทราบเรื่องราวที่มีคนเปิดเจอแกคะ และก็ไม่รู้ว่ามีคนเมาท์แกด้วยคะ และก็ไม่มีใครบอกแกอีกเหมือนกันคะ

โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 18 : 53 ]

...มีคนสั่งป้าว่า อย่าทำเป็นเก่งหรืออวดฉลาดรู้มากเป็นอันขาด ให้ดูทึมๆโง่เข้าไว้เค้าจะได้มั่นใจว่าเราอยู่ไม่นาน
เป็นโรบินฮู้ด
...ป้าถูกผลักให้เป็นคนแรกตามระเบียบพักคะ
..ก็ถูกซัก ขอบอกด้วยความสัตย์จริงคะ ฟังภาษามันไม่ค่อยออก เพราะป้าชินกับอังกฤษอังกฤษ ไม่ชินสำเนียงไอ้กันคะ

...เลยโง่แบบสมบทบาท เช่น เสียใจ ไม่เข้าใจ พูดอีกครั้งได้ไหม คะ จนตม(หรือตรวจคนเข้าเมืองมันรำคาญ) แล้วเราก็บอกว่าเราเป็นผู้นำกลุ่มนี้ทั้งหมด อีก5 คนที่เหลือ มันคงรำคาญป้ามาก ก็ถามละเอียดมากคะ เช่นมาทำอะไร จะไปที่ไหน ไปอยู่ที่ไหนพักกับใคร
ป้าฟังไม่ออก ก็ what what ตลอดเลยคะ หลังจากนั้น มันไม่ถามเพื่อนๆน้องป้าซักคน ปั๊มตราผ่านให้อย่างเดียวเลย รวมทั้งของลุงด้วย ทุกคนกลัวจนปวดท้องเข้าห้องน้ำเป็นแถว
...พอพ้น จากการตรวจน้องแทมป้านาฎศิป์ลงไปนั่งกองหัวเราะป้าว่าแสดงโง่ได้สมบทบาท

(ซึ่งป้าไม่ยอมบอกใครเด็ดขาดว่าป้าโง่ฟังมันไม่ออกจริงๆ )

โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 19 : 1 ]

เนียน...เนียน

โดย : ห่านหิมาลัย
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 19 : 3 ]

เดนเวอร์ต้องแยกกับฟลอริด้าที่ฮุสตัน

....ก่อนอื่นทุกคนทั้งทีมทั้งหมดต้องเข้าห้องสุขา เพื่อปลดทุกข์

....มีน้องมากระซิบบอกว่า ป้ารู้ปล่าว พี่ที่คิสซิมี่ มีรอบเดือนมาเลยละ สงสัยจะเครียดเรื่องกระเป๋าอะป้า...

...อ้าวไม่เห็นแปลกเลยน้องเรื่องธรรมชาติของผู้หญิง(ป้าก็พูดไปตามประสา)
....ป้าไม่รู้อะไร พี่เค้าไม่มีรอบเดือนมา 3 ปีแล้วหลังคลอดลูก
มันเป็นการมาครั้งแรกในรอบ 3 ปีอะป้า

..เฮ้อ..เวรกรรม แก่คงเครียดเรื่องกระเป๋าเตรียมรับเสด็จมากจริงๆ

โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 19 : 7 ]

ขอบคุณที่ชอบนะคะท่านห่านฯ
มันฟลุ๊ค โง่จริงๆคะ

โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 19 : 10 ]

ก็ร่ำลากันตามระเบียบ
...พอจะขึ้นเครื่องสายการบินภายในประเทศ เพื่อจะบินต่อไปลงสนามบินเดนเวอร์ พวกเราถูกตรวจเข้มมากที่นี่ เพราะเราปั๊มการตรวจลงตราที่นี่ ที่เดนเวอร์จะไม่มีการตรวจอีกแล้วคะ
....ป้าถูกให้ถอดรองเท้า เจ้าหน้าที่ผู้หญิงตรวจป้า ตรวจแบบตรวจระเบิดคะ เพราะกลัวเหตุการณ์911 มั่งคะ

....ส่วนลุง ถูกให้ถอดเสื้อ เจ้าหน้าที่ผิวสีผู้ชายเป็นคนตรวจ เป็นคนตรวจ พอลุงถอดเสื้อก็มีเฮ มีฮาคะ ท่านผู้อ่าน ลุงใส่พระเครื่องมาเต็มคอ รวมสร้อยทั้งหมด 3 พวงคะ ท่านผู้อ่าน
ไอ้กันตกใจร้องเลยแบบไม่เคยพบเคยเห็น ป้าตกใจกับลุงเหมือนกัน ลุงแกจะไปรบราฆ่าฟันใครที่ไหน ปลุกของมาเต็มตัวไปหมดยังงี้งงงง..

โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 19 : 16 ]

คราวนี้ ป้าก็ต้องช่วยลุงถือหรือหิ้ว
รูปชูชกกับนางอมิตดาคะ ลุงถือดอกไม้ใยบัวคะ ซึ่งเข้ากัน กับใบหน้าอันงามแฉล้มของลุงมาก เค้าก็ถามลุงว่า ดอกไม้ของปลอมใช้ใหม ป้าฟังแล้วก็เห็นลุงยิ้ม แล้วพูดว่าใช่ เฮ้อลุงเก่งเว้ย...คราวนี้ฟังออก (ผ่านตม.ไปได้) แอร์สายการบินในประเทศก็ชมดอกไม้ลุงอีก สวยจังของปลอมใช่ไหม ลุงยิ้ม แล้วบอกว่าใช่
...อ๋อ ลืมบอกไปคะ อเมริกาห้ามนำของสดๆเข้าประเทศคะ อาหารสด ดอกไม้สดไม่ได้ทั้งสิ้นจะถูกยึดเลยคะ

โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 19 : 21 ]

...ช๊อดเด็ดลืมเล่าได้งัย
...ระหว่างรอจะเค้าประตู ก็เกิดกลัวว่าไม่ได้โทรยืนยันว่ามีคนมารับเราที่สนามบินเดนเวอร์หรือเปล่า
ก็จะโทรละคะ ป้าตามระเบียบ ในกระเป๋าไม่มีเหรียญเลย ไปเดินหาซื้อของ เลยเอาวะ ซื้อน้ำนี่ละ น้ำขวดละ7 บาทบ้านเราเนี่ยละ
ที่นั่นป้าจ่ายไป 70 บาทคะ ประมาณ 2 เหรียญกว่า และขอแลกเงินกับเค้า เหงื่อแตก น้ำขวดแค่เนี้ย 70 บาทป้าจะเป็นลม

ป้าโทรระหว่างรัฐไม่เป็นถามโอเปอร์เรเตอร์ ให้ต่อสายก็ฟังกันไม่เข้าใจหมดเหรียญ เดินคอตกไปหาลุง พร้อมกับบอกว่า ติดต่อไม่ได้ ไปลุ้นกันที่นั่นละกัน เอาน้ำไปกินซิ... ลุงก็ถามป้าว่า เอ๊า แล้วซื้อมาทำไมไม่กินละ ป้าก็บอกว่า ไม่หิว ลุงกินไปเถอะ... ลุงก็เปิดดื่มทันที (ลุงไม่รู้เลยว่า ป้าตกใจกับราคา มันจนกระเดือกไม่ลง)

โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 19 : 29 ]

ครับห้ามนำของสดเข้าประเทศอเมริกา.......

ของแห้งๆเก็บไว้หลายปีแล้ว..............มา...พวกเราเดินเข้าได้
..................เข้ามาแซวครับท่านอาเม่ย



เล่าต่อกำลังเพลิน

โดย : ห่านหิมาลัย
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 19 : 30 ]

ความที่มีคนถามดอกไม้ใยบัวที่ลุงถือตลอดเวลา
..ลุงอดรนทนไม่ได้พูดขึ้นว่า นี่เธอ ฉันคงทำดอกไม้สวยเหมือนของจริงนะ คนถึงถามว่า สวยจัง สดใสดีมาก สีที่ฉันเอามาคงถูกใจพวกฝรั่งนะ เธอว่ามะ
..... ป้าไม่รู้จะร้องไห้หรือหัวเราะดี
..ก็ที่ฝรั่งมันถามลุงนะ คือ fake เฟค ที่แปลว่าปลอม
....แต่ลุงกับฟังว่า fresh เฟรส ที่แปลว่าสดชื่น แจ่มใสประมาณ นี้

.....เฮ้อ เดชะบุญลุงไม่ตอบ No (โน) ไป ไม่งั้นเรื่องยาวอีก
ป้าเอ้ย....

โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 19 : 35 ]

อยากเล่าต่อคะท่านห่านฯ
อาเม่ยไม่แห้งนะคะ...
อ้วนคะตอนนี้ หิวข้าวแล้วคะ
..คงต้องพัก่อนคืนนี้คงไม่ได้เข้ามาเล่า ฝากกระทู้ด้วยนะคะ
....ทุกท่านที่มาอ่านคะ บายชั่วคราว

บายคะท่านห่านหิมาลัย
ขอบพระคุณที่อยู่เป็นเพื่อนกันคะ

โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 19 : 39 ]

....จะเฝ้ากระทู้...ให้แจเลย..ไม่ให้คลาดสายตา...ใครผ่านมา..จิกแน่ ..อิอิ

โดย : ห่านหิมาลัย
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 19 : 41 ]

.........ชะแว๊บ.........เหอๆ ๆ

.........ชะแว๊บ......ชะแว๊บ.........เหอๆ ๆ

ขยันจริง ๆ คุณเม่ยเม่ย

โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 20 : 11 ]


เพิ่งรู้นะเนี่ย นอกจากจิกแล้ว ห่านฯยังฟังนิทานรู้เรื่อง
เก่งจริงๆ

โดย : กู่ก่งก๊ง
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 20 : 29 ]

รู้สึกว่าห่านฯจะหลับยาม....พลาดมาสองแล้ว....
สงสัยนิทานท่านเม่ยเม่ย .... แบบลงคาถา....เลยเอาอยู่....

โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 20 : 32 ]

อะไรกันคะ
...เรื่องจริงนะคะ ประสบมากับตัวเอง ทุกคนมีตัวตนจริงๆ ทั้งคณะรู้หมดเลย กลับมา ก็เล่าสู่กันฟังไม่รู้กี่รอบแล้วเรื่องโหด มันส์ฮาเนี่น
...อาเม่ย...อยากเล่าว่าเจออะไรมาบ้าง ไม่มีจิตนาการเลยคะ
...ธรรมชาติจริงของชีวิต ไม่นึกว่าจะต้องเจออะไรแบบนี้จริงๆ ให้ดิ้นตาย

โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 30 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 20 : 6 ]

ขอบคุณท่านห่านฯ ท่านกู่ฯ ท่านซาฯ
มากมาย....
.....ป้าจะเล่าต่อคะ พอไปถึงที่สนามบินเดนเวอร์ ให้สังเกตจีวรพระเหลือง นั่นคือ ท่านหรือ องค์ หรือรูป ที่จะมารับเราไปเป็นเด็กวัดคะ
... มันเป็นแบบเราอยู่อุโมงใต้ดินของเขาคะ ต้องขึ้นบันไดเลื่อน ถึงจะเห็นถนนและคนรอรับเราคะ มันออกแบบเพื่อป้องกันพายุทอร์นาโดกับหิมะ ซึ่งที่เหมือนนี้เอจกันบ่อยๆ...

...คนมารับป้ากัลลุงก็คือรองเจ้าอาวาส และพระมาจำพรรษาจากที่ไหนไม่รู้จำไม่ได้ และครูสอนดนตรีไทยที่อยู่มาก่อน และจะกลับก่อนเรา เพื่อเจ้าน้าต้องมาเปลี่ยนคะ
......และมีลูกศิษย์เด็กมารับอีก 3 คน...
.
....รถคันใหญ่ดี ป้าบอกเด็ดขาดไม่ให้ใครมารับทั้งสิ้น เพราะการเดินทางของเราไม่แน่นอน ..เฮ้อถึงเดนเวอร์ โคโรลาโด
เมืองภูเขาร็อคกี้เสียที นี่นะ อเมริกา ....เหมือนฝันดีจัง... ตอนไปเป็นฤดูร้อน ซัมเมอร์ มีทุ่งหญ้า มีดอกหญ้าสีขาว สีม่วง คล้ายดอกมัม บ้านเรา และดอกบัวตอง แบบทางเหนือเต็มไปหมด เพราะที่นี่ไปเมืองภูเขาไงคะ

....ป้าตื่นตากับดอกหญ้า ที่นี่มาก ถ้าเป็นบ้านป้าละก้อจะเก็บขายให้เหี้ยนเตียนโล่งเลย เอามาทับเป็นดอกไม้แห้งก็สวยมาก แพงๆทั้งนั้นเลยคะ

.อ้อ ..ขอขึ้นกระทู้ใหม่นะคะ เพราะชีวิตในเดนเวอร์ก็จะเป็นภาพอีกแบบหนึ่งแล้วคะ

...ขออนุญาตทิ้งกระทู้นี้ (ปิดคะปิด) ไม่ต้องเฝ้าแล้วคะขอบพระคุณเป็นอย่างสูงนะคะ

โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 30 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 20 : 17 ]

ปล.แก้คำผิด
อุโมงค์
เจอ...
กับ
คราวนี้ปิดสนิทคะ มาลงกลอนอีกที

โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 30 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 20 : 42 ]

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook