บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

ชุมนุมจอมยุทธ (1)
ไปหน้า >> 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10

หัวข้อ : เรื่องเล่า.....ลอยไปกลางสายฝน


/ฝนยังตก ตกหนักอย่างฟ้าร้องไห้ ไอน้ำจับหนาวเป็นฝ้าขาวบนกระจก หน้าต่างที่ใสโปรงอยู่เมื่อวาน วันนี่มองเห็นเพียงเลือยรางเท่านั้น...
กายที่เปียกชื้น ชโลมฝนชโลมไปทั่วร่าง ทำปฏิกิริยากับความปล่าวเปลี่ยวในตัว ทำให้เกิดเป็นความหนาวลึกกว่าที่ควรจะเป็น ทั้งหนาว เหงาและพร่ำเพ้อ เหม่อลอยปล่อยความคิดไปดังไอน้ำ ล่องลอยไปในอากาศ ล่องลอยไปทั้งหัวใจ คนเรามักหลบฝน แต่ชอบปล่อยใจไปกับสายฝน มือเราถือร่มกันฝน แต่ใจเราโลดแล่นอยู่กลางฝน โลดแล่นไปกับอารมณ์ ช่มฉ่ำเปียกปอน เรายืนกอดตัวเองให้กายอุ่น ทว่าใจเราออกไปตากฝน และรอคอย วาดหวัง ว่าจะได้พบใครสักคนกับใจสักดวงมาเคียงข้าง มาเปียกปอนเป็นเพื่อน มาเบียดกายใกล้ๆ คนที่จะทำให้ไม่หนาวใจแม้ในยามที่หนาวกาย ดวงตาเรามองผ่านสายฝน มองผ่าม่านน้ำตาฟ้านั้น ภาพทุกอย่างรอบกายดูพร่ามัว เราถือร่มอยู่โดดเดี่ยว ใจเราก็ยังตากฝนอยู่เดียวดาย เราต่างรอคอยใครสักคนที่จะมาอย่างเคียงข้าง ใครสักคนที่จะไม่จากไป ดั่งสายฝนที่เหือดหายไปกับแสงตะวัน
เวลา1วันมอดหมดไป เร็วจนน่าใจหาย เสียเปล่าไปอีกแล้ว อีก1วันแล้วกับความเหงาความว่างเปล่าในชีวิต คงไม่มีใครรู้ คงไม่มีคนสังเกตุ มีแต่เราเท่านั้นที่รับรู้อยู่ลำพัง ความหนาวหนักอึ้งก่อความกดดันรัดรึงอยู่รอบกาย ทำให้หายใจไม่ออก ทำให้เป็นไข้ทั้งกายและใจ เพราะเราตากฝนมาทั้งวัน ใครจะแข็งแรงพอต้านทานความโหดร้ายของสายฝน ค่ำนี้ก็คงต้องอธิษฐานอีกครั้ง อฐิษฐานให้พรุ่งนี้ฝนหยุดตก อฐิษฐานให้พบใครสักคน คนดีๆที่จะช่วยรักษาใจที่ไข้หนัก คนดีๆที่จะประคองผ่านสายฝน คนดีๆที่คงได้เจอกันสักวัน นึกแล้วก้พอให้คลายความเศร้าหม่นในใจได้บ้าง ความหวังแอบเรืองรองขึ้นเล็กๆก่อนหลับใหล บางทีคืนนี้อาจฝันดี บางทีพรุ่งนี้คำอฐิษฐานอาจเป็นจริง หากเรายินดีที่จะรอ สักวันคำอธิฐานย่อมเป็นจริง......

โดย : viva_wonder 0025
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 15 : 57 ]

เป็นเรื่องเล่า...ที่เปี่ยมหวังและฝัน
เคล้ากลิ่นกระไอวลีแห่งลำนำ
ว่า...ชื่นบาน

โดย : รังไม้
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 17 : 3 ]

ชีวิตเราอยู่ได้ด้วยความหวัง
เป็นพลังพลักดันเพื่อก้าวต่อ
ฝันสลายทิ้งไปอย่ารีรอ
รุดหน้าขอหวังวันใหม่ให้เป็นจริง

ผ่านร้อยฝนพันหนาวยิ่งให้แกร่ง
จงเข้มแข็งยืดหยัดมั่นในฝัน
อีกหมื่นแสนขวากหนามต้องฝ่าฟัน
พร้อมประจัญไม่หวั่นเพื่อวันของเรา




โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 17 : 37 ]


...........................ลืมร่ม....................................

พระอาทิตย์แดงแดงไว้ใจได้กา
กันสาดกันฝนไว้ใจได้กา
โอ้ฟ้ามืดสลัวมันมายังไงกันหว่า
ฝนตกลงมาหัวของข้าเปียกเลย


......ขอเอาทิชชู่เช็ดตาหน่อย.....ฝนสาดซะแรง......



เห็นคนข้างข้างยืนตากน้ำฝน
ไม่ยักจะบ่นว่าฝนไหลริน
คอยเหลือบมองดูเห็นถูตะเกียง
งุบงิบเสก..เพี้ยง...ขอแฟนสักคน

แถมทวงบุญคุณจากฝนจากฟ้า
ตากหน้าตากตามายืนหลายฝน
ทำไมไม่เมต..ตาให้สักคน
ยืนตากซะจนเสื้อผ้าขึ้นรา

เห็นแล้วสงสารบนบานเหลือเกิน
เจ้าคงขวยเขินว่าข้าแอบดู
แต่หยุดไม่ได้มือซ้ายจับหู
ตะเกียงเขวี้ยงดูไม่ถูตะเกียง.......แล้วเขิน



โดย : ห่านหิมาลัย
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 18 : 11 ]


เขียนดีจริงๆ
อ่านแล้วให้ความรู้สึก สยิวกิ้ว
เอ่อ คล้าย นิวัต กองเพียร บรรยายนู้ด อ่ะ

ได้ไงไม่รู้ซี
แต่ขอชมว่าเขียนดี
น่าจะแต่งต่อให้จบสักเรื่องนะ
เช่นจู่ๆ มีพระเอกเบรครถดังเอี๊ยด อะไรอย่างเนี๊ยะ

ขอโทษถ้าข้าเลอะเทอะ


โดย : กู่ก่งก๊ง
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 18 : 24 ]

เบรคไม่ทันอ่ะ....เห็นพระเอกแหกโค้งไปแล้ว เหลือข้าหักหลบทัน....เฮ้อ....พวกเจ้าอีกละ เรียงแถวหน้าเชียว...ไปที่ไหน ๆ ก็เจอ ....ประเดี๋ยวมองตาก็รู้ใจ...ไม่รู้จะรบกะใครแล้วเนี่ย....

โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 18 : 52 ]

ใครจะกล้าเดินผ่านหน้าบ้านละท่าน .......ผ่านมาแต่ละคนเลือดอาบกลับไป........ไหลเป็นทางยาวยืด....แถมยังตามไปเอาน้ำมันราดเป็นทาง.......จุดไฟส่งท้าย.........ซะอีก ที

โดย : ห่านหิมาลัย
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 18 : 59 ]

icon26]

....ข้าโหดขนาดนั้นเชียวเรอะ..... [
........ไม่ยักกะรู้ตัวเลยอ่ะ...........
..........ไม่ใช่ข้าแน่นอน...........
.................ไม่ใช่................
....................มั๊ง................

................ ...................

โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 19 : 6 ]





จำเริญ.............จำเริญ...............จำเริญ




โดย : นายจำเริญ
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 19 : 24 ]


ท่าจะจริงเนอะ มีแต่เราสามตัว เอ้ย สามคน
วนเวียนอยู่แถวนี้ เขาอาจจะเบื่อเราแล้วก็ได้
เอางี้ม่ะ
เล่นเกมส์โหวดออก
ออกไปจากแถวๆนี้ ซะที

โดย : กู่ก่งก๊ง
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 20 : 6 ]

จะให้ใครตัดสินกันล่ะนี่....ก็มีอยู่กันแค่นี้...มาฮั๊วกันมะกู่ คุยกันหลังไมล์....

โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 20 : 17 ]

ไมด์.....วางอยู่บนเตียงอ่ะป่าว

โดย : ห่านหิมาลัย
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 20 : 19 ]

ที่หัวเตียงข้าเลย .....หุหุหุ

เฮ้ย......สำหรับน้องกู่ผู้น่ารัก ข้าจะไมล์เอาไปให้ถึงที่ห้อง....แต่พอเข้าไปแล้ว ทำไมเห็นห่านหลบอยู่ในตู้....ยังสงสัยจนบัดนี้

สรุปมันไมล์ หรือไมด์ หว่า ตกทั้งไทย ทั้งอังกฤษเลยเนี่ย...

โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 20 : 29 ]

ไมค์.....วะ....microphone

โดย : ห่านหิมาลัย
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 20 : 31 ]

ฉายา...ห่าน*กล้องจิ๋ว

โดย : ห่านหิมาลัย
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 20 : 33 ]


พวกท่านทำให้ข้าบ้า ยาที่ฉีดออกฤทธิ์ไม่ทัน

ห่านกำลังฟักไข่อยู่ในตู้ คิดมากไปได้
พี่ซาก็

โดนประณามอีกแน่
กระทู้เขาออกซึ้ง

โดย : กู่ก่งก๊ง
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 20 : 42 ]

ขอบใจ ๆ นึกอยู่นาน นึกไม่ออก ..ว่าอะไรการ์รัน คิดไปโน่น ไมล์ทะเล ที่แท้ ค.ควายนี่เอง

โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 20 : 43 ]

ตกลงจะกอดกันมะสองตัวนั่นอะ..........กล้องเดินแล้วเปลือง แรม

โดย : ห่านหิมาลัย
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 20 : 47 ]

จะเปลี่ยนเป็นฟรอส....นางเอกมาแล้ว....

โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 21 : 18 ]

ถ้านางยอม... ข้าก็จะปิดกล้องแล้วบินจากไป

โดย : ห่านหิมาลัย
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 21 : 20 ]

จะหนีไปทำไมอ่ะ.....ไม่รู้เรื่องเล้ย....พระเอก็ต้องเปลี่ยน.....
....เฮ้อ....บอกไม่ทัน....มันหนีไปละ.......งั้นข้าก็ต้องแสดงแทน...

โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 21 : 29 ]


โน่น มาแล้วมูลนิธิปวีณา

โดย : กู่ก่งก๊ง
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 21 : 42 ]

ชะแว๊บ ๆ ไปนอนดีกว่า เพื่อสุขภาพจิต และชีวิตในวันพรุ่งนี้....
ไม่ต้องคิดถึงข้า....ประเดี๋ยวข้าจะฝันร้าย......

ฝันดีกันถ้วนหน้า....เน้อ...

โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 21 : 50 ]

lสรรพชีวิตในโลกเกิดมาล้วนต้องทนทุกข์ เธอควรทำใจให้อยู่เหนือมัน แม้ว่าจะยากซักหน่อย...แต่ก็เป็นสิ่งที่เธอควรทำ

โดย : ฮัว
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 22 : 2 ]

โอ.........กระทู้นี้สดใสเหลือเกิน ขอบคุณที่มาเพิ่มสีสันให้วันฝนตกค่ะ

โดย : viva_wonder
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 30 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 12 : 2 ]

รำพึงกลางฝน
พร่ำเพ้อกลางหนาว
เดียวดายไร้เงา
คนเหงาเฝ้าเคียง...

โดย : Narutear
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 30 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 17 : 48 ]

สำนวนการเขียน หรือเนื้อเรื่องที่เขียนถ่ายทอดได้น่าสนใจ ... แต่ว่า เขียนภาษาไทยผิดเยอะจัง ควรปรับปรุงในเรื่องการสะกดคำผิดด้วยนะ สู้ต่อไป ...

โดย : คอลัมนิสต์
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 31 ก.ค. ปี 2005 [ เวลา 11 : 4 ]



โดย : นิรุตน์ บรรเทิงจิตร
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 9 ส.ค. ปี 2005 [ เวลา 9 : 55 ]

ชอบมากเลยคะ คุณเขียนได้ดีจริงๆนะ เจ้าของกระทู้นี้หนะ

โดย : ผีเสื้อ
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 9 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 9 : 28 ]

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook