บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

ชุมนุมจอมยุทธ (1)
ไปหน้า >> 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10

หัวข้อ : ต้นข้าวกับต้นหญ้า


นานแสนนานมาแล้ว สมัยที่ตันหญ้ากับต้นข้าวถือกำเนิดมาบนโลกนี้ใหม่ๆ

ทั้งสองเป็นพี่น้องที่มองดูคล้ายกันมาก ใบของทั้งคู่ยาวเรียว
แตกออกเป็นกอเป็นกอสีเขียวสดใส และไร้ดอก
ยากที่จะบอกได้ว่าต้นใดคือข้าวและต้นใดคือหญ้า

ถึงแม้ว่าจะมีรูปร่างคล้ายกัน แต่นิสัยของทั้งคู่กลับแตกต่าง


ต้นข้าวนั้นอบอุ่น อ่อนหวาน รักถิ่นฐาน และสงบเสงี่ยมเรียบร้อย
ส่วนต้นหญ้านั้นร่าเริงแจ่มใส ขี้เล่น ชอบผจญภัย และรักการเดินทาง


ต้นข้าวและต้นหญ้างอกงามอยู่เคียงกัน
จนกระทั่งถึงเวลาที่ทั้งคู่ต้องเติบโตและขยายพืชพันธุ์


ต้นข้าวผู้เป็นพี่ตกลงใจที่จะเป็นเจ้าสาวของแสงตะวันผู้อ่อนโยน


"แสงตะวันอันอบอุ่นจะนำทางฉันไปสู่จุดมุ่งหมายที่แท้จริงของชีวิต"
ต้นข้าวกล่าวอย่างหนักแน่น


จากวันนั้น ต้นข้าวค่อยสะสมแสงตะวันไว้ในเรียวใบ…ทีละเล็ก ทีละน้อย จนเติบใหญ่
ผลิดอกออกรวงข้าวเขียวสดใสอาบไล้แสงอุ่นจนสุกปลั่งแปรเปลี่ยนเป็นรวงข้าวสีทองอร่ามตา


"ฉันเป็นเจ้าสาวแห่งแสงตะวัน เติบโตและงอกงามเพื่อมอบของขวัญอันมีค่าให้กับโลก"
ต้นข้าวรำพึงเบาๆ อย่างเป็นสุขในบ้านสีทองอันอบอุ่นที่โอบล้อมด้วยแสงตะวัน



แต่ต้นหญ้าไม่คิดเช่นนั้น


"พี่สาวของฉันช่างอดทนและแสนดี แต่การต้องอยู่กับที่นานๆ
แบบนี้คงทำให้ฉันเ*่ยวเฉาตายไปเสียก่อนเป็นแน่…
บางทีฉันคงไม่เหมาะกับสิ่งที่ยิ่งใหญ่เช่นนั้น
ฉันต้องการเพียงแค่ได้เดินทางท่องเที่ยวไปไกลๆ
และทำให้ผู้พบเห็นสบายใจ…เท่านั้นก็พอ"
ต้นหญ้ากล่าว



ทันใดนั้นสายลมอ่อนโยนก็ส่งเสียงกระซิบตอบอย่างแผ่วเบา
"ถ้าเช่นนั้นจงมาเป็นเจ้าสาวของสายลมเถิดแล้ว
เราจะได้เดินทางไกลไปด้วยกันอย่างรื่นรมย์"



ดังนั้นต้นหญ้าจึงตัดสินใจเป็นเจ้าสาวของสายลม


ต้นหญ้าเติบโตอย่างร่าเริงแจ่มใส ก่อเกิดดอกหญ้ากับเมล็ดพันธุ์มากมาย และพร้อมเสมอที่จะเดินทางไกลไปกับสายลม


ต้นหญ้าไม่เคยมีบ้าน แต่ก็สดชื่นเบิกบานอยู่ทุกหนแห่งที่มีสายลมพัดพา
และแม้แต่ต้นข้าวไม่เคยออกเดินทางไกล ก็สุขใจอยู่ในอ้อมกอดของแสงตะวัน


จากนั้นมา ต้นข้าว และต้นหญ้า จึงแตกต่างกัน


ต่างก็เติบโตไปตามวิถีชีวิตของตน
ต่างก็มีความสุขและทำให้ผู้อื่นเป็นสุขในวิธีที่แตกต่าง


แต่ถ้าวันใดมองเห็นต้นหญ้าในนาข้าวแล้วละก็…
อย่าแปลกใจ .......


ต้นหญ้าเพียงแค่แวะมาทักทายต้นข้าวผู้เป็นพี่สาว...
...ด้วยความคิดถึง…เท่านั้นเอง...


โปรดชี้แนะ

โดย : พระพราย
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 9 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 19 : 49 ]

รู้สึกว่าต้นหญ้าจะมาเยี่ยมและขออาหารขอเงินพี่ต้นข้าวบ่อยเกินไป...

จึงทำให้ชาวนาทนไม่ได้.....ที่ต้นข้าวผู้เป็นพี่รักน้องเหลือเกิน

ให้น้องอาศัยด้วยและให้ทุกอย่างแก่น้องต้นหญ้า..จนตัวเองผ่ายผอม...

ครั้นชาวนาเห็นดังนั้น...จึงบังเกิดความสงสารต้นข้าวอย่างจับจิต

เช่นนี้...จึงเป็นเหตุทำให้ต้นหญ้าต้องถูกกำจัดไป...

ช่างน่าเศร้ายิ่งนัก

โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 9 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 19 : 58 ]

ต้นหญ้ากับต้นข้าวยังไงก็เป็นพี่น้องกันยังต้นหญ้าที่ชอบรักอิสระ
ก็ยังคิดถึงต้นข้าวผุ้เป็นพี่อยู่เสมอ ไม่ว่าจะด้วยเหตุใดก็ตาม

โดย : พระพราย
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 9 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 1 ]

คารวะท่านซาบู...โปรดชี้แนะ

เราพระพรายเพิ่งเข้ามาใหม่

โดย : พระพราย
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 9 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 2 ]

เศร้าจังอ่ะ

คารวะท่านพระพรายเจ้าค่ะ

โดย : เรือน้อย
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 9 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 3 ]

คารวะท่านเรือน้อย

มันไม่เศร้าหรอกหากตรองดูดีๆ

เป็นเพียงแง่...ให้เห็นเท่านั้นเอง

โดย : พระพราย
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 9 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 5 ]



โดย : เรือน้อย
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 9 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 6 ]

อ่านแล้วรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก ข้าน้อยเลื่อมใสท่านพระพรายยิงนัก

โดย : ดิเรก
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 9 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 9 ]

ที่เศร้าน่ะ...คงเป็นเพราะที่ข้าแต่งต่อหรือเปล่าท่านเรือน้อย...

มีเศร้ากว่านั้นอีกนะ

........................................

และแล้ว.........ทั้งต้นข้าวและต้นหญ้า....จึงรู้ว่า.....แดดและลม ไม่สามารถเลี้ยงดูตนเองได้.....จึงปันใจให้แต่ดินและน้ำด้วย

สรุป...ดิน น้ำ แสงแดด และสายลม...จึงได้เชยชม ทั้งพี่และน้อง

โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 9 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 11 ]

วิถีที่แตกต่างจากรากเหง้าที่คล้ายกัน
เจริญเพลินขอบขันธ์สร้างสรรค์ตกแต่งเติม
เสริมส่งพงศ์เผ่าสร้างแล้วแต่จริตที่ผ่องเพิ่ม
งามล้ำอย่างริเริ่ม...รวงข้าวเติมแต่งลีลา

จะโอนอ่อนก็ผ่อนตามกายางามถามแผ่นหล้า
หญ้าแซมทุกแหล่งหล้าดอกงามงดหมดจดดี
รวงย้อยไหวระริกแผ่นดินพลิกทองคำมี
สองงามถามวจี..มีคุณค่าของตัวตน

โดย : ห่านหิมาลัย
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 9 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 13 ]

ขอบคุณที่ชี้แนะ

คารวะท่านห่านหิมาลัย
ท่านดิเรก
ท่านซาบู
ท่านเรือน้อย

โดย : พระพราย
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 9 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 15 ]

ขออภัยท่านพระพราย...ข้ามักทำให้เรื่องราวมันไขว้เขวและพลิกโผ

ที่ท่านแต่งไว้...งดงาม...

แต่ในความเป็นจริง....มันยังไม่ใช่ทั้งหมดที่เป็น...คารวะ

โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 9 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 18 ]

ถ้าอย่างท่านซา*แต่งเรือ*ว่าคงเศร้าจริงเจ้าค่ะ

โดย : เรือน้อย
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 9 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 18 ]

ทุกสิ่งทุกอย่างต้องอาศัยกันและกัน
ชีวิตถึงจะอยู่รวมกันเป็นวงล้อมของชีวิตได้
ต้องอาศัยแดด....ดิน...น้ำ...ลม....ไฟ....
จึงจะเป็นวิถีชีวิตที่มันเป็น

โดย : พระพราย
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 9 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 23 ]

หนุกจัง วันหลังเขียนอะไรอย่างนี้มาให้อ่านอีกนะท่านนะ

โดย : เสียงเพลง
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 9 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 23 ]

คารวะ...ท่านเสียงเพลง

โดย : พระพราย
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 9 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 24 ]

หากให้คิดลึกเข้าไปอีก....

ชาวนาก็คงเป็นผู้พิพากษา...ตัดสินประหารชีวิตของต้นหญ้าให้เสียสิ้น โดยที่ต้นหญ้ามิอาจยื่นอุทรณ์ขอความเห็นใจ

ต้นข้าว..ก็มิมีอำนาจเพียงพอจะต่อสู้เพื่อให้ต้นหญ้าผู้เป็นน้องรอดพ้นจากคำตัดสินได้

เรื่องราวเช่นนี้มีอยู่ทั่วไป....

หากเทียบกับความรัก

หากแม้ต้นหญ้ามิได้ทำการงานใดเลย..ขอแต่พี่ต้นข้าวกิน...
ด้วยความรัก..จึงทำทุกอย่างให้น้องสุขสบาย...แม้ผู้อื่นจะดูว่าโง่เขลาก็เถอะ....

นั่น...เป็นบางสิ่ง...ที่เรียกว่า...ความรัก

โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 9 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 30 ]

ต้นข้าวรวงงามพริ้วใบไหว
ต้นหญ้าเรียงรายมาให้เย็น
พระพรายลายล้อมเอื่อยๆเย็น
อัสดงลาแล้วเป็นราตรีกาล
สายลมกระซิบข้างๆหู
แว่วให้รู้ลมหนาวมาเยือนแล้ว
สายลมเหงาพัดไกลให้เรือแจว
หวนมาแล้วเพราะพระพรายพัดกลับมา

โดย : เรือน้อย
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 9 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 31 ]

ต้นหญ้ามิเคยห่างหายตายจากไปไกลจากต้นข้าวเลยคงเปลี่ยนโฉมวนเวียนเคียงใกล้ทุกเมื่อเชื่อวัน....เป็นดุจความสามารถพิเศษของต้นหญ้า
แต่คุณค่าของใครก็ย่อมเปล่งประกายให้กับผู้ต้องการคุณค่า....อาจไม่เหมือนกันแต่ก็มีประกายในตัวเฉกเช่นกัน

ยินดีที่พระพราย*ได้นำสิ่งที่สวยงามมาฝาก...งดงามดีแล้ว
จากใจ.....ห่านหิมาลัย

โดย : ห่านหิมาลัย
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 9 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 32 ]

หญ้าแม้มันอาจเป็นสิ่งที่ไร้ค่าในสายตาใครหลายๆคน
แต่ถ้าเปรียบกับชีวิตของคนเรา ที่ไม่สามารถเลือกเกิดได้
เราคืดว่าถ้าต้นหญ้าเลือกเกิดได้ มันคงไม่เลือกเกิดเป็นหญ้าหรอก
แต่สวรรค์ก็ให้พรที่พิเศษแก่ต้นหญ้าก็คือ....มีความอดทนต่อทุกสภาพพื้นผิว

โดย : พระพราย
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 9 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 36 ]

ต้นหญ้าย่อมมีคุณค่าในตัวของมัน ยกเว้นจะมีใครมองเห็นหรือไม่

หลาย ๆ ชีวิต..กินหญ้าเป็นอาหาร

ดินเอง...ก็ยังต้องการต้นหญ้าเพื่อคงความชุ่มชื้นและหน้าดินไม่พังทลาย

และอีกหลาย ๆ อย่าง

โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 9 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 40 ]

เรือน้อยลอยงามเด่น
ลอยน้ำเย็นเด่นแต่ไกล
ลอยมาแล้วลอยไป
พระพรายไซร้อยู่ใกล้เรือ*
เรือ*งามยามต้องจันทร์
สร้างสีสันวันที่เหลือ
สายลมอยู่คู่เรือ*
พัดใจเรือ*ไปกับลม



โดย : พระพราย
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 9 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 43 ]

กลอนบทหนึ่งที่ข้าชอบมากที่สุด


ทุ่งหญ้า....

กี่พายุพัดย้ำกระหน่ำซัด
กี่สายซัดวสันต์ซ้ำกระหน่ำสาย
ร้อนกี่แล้งรุกล้ำมาทำลาย
อย่าพึงหมายว่าจะปราบเราราบลง

เมื่อเป็นไม้ใหญ่หยัดขึ้นเยี่ยมฟ้า
จึงย่ำยีทุ่งหย็อันต่ำใต้
แข่งกันแซงแย่งกันเสียดเบียดกันไป
รอวันพายุใหญ่กระหน่ำเยือน

อืม..........จำไม่ได้ว่าใครเป็นคนแต่ง...(ใครรู้ก็บอกทีนะ)
จริง ๆ แล้วมันมีมากกว่านี้..แต่จำได้เท่านี้ล่ะ.....

โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 9 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 44 ]

ท่านห่าน*ท่านชมเราเกินไปแล้ว
สำนวนท่านช่างเสนาะหูเรายิ่งนัก

โดย : พระพราย
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 9 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 44 ]

ดอกหญ้าที่มาค่าต่ำต้อย
โดนเหยียบย้ำมาไม่น้อยจนอ่อนล้า
เพียงแค่โดนสายฝนที่พัดพา
ใจอ่อนล้ากลับชุ่มฉ่ำขึ้นทันใด
แม้พายุจะซัดโหมกระหน่ำ
มิอาจทึต้นหญ้าให้หดถอย
แม้เป็นเพียงต้นหญ้าที่ค่าด้อย
แต่เป็นหญ้าไม่ท้อถอยหมดกำลัง

โดย : พระพราย
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 9 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 49 ]

กลอนบทนี้ให้ท่านซา*

โดย : พระพราย
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 9 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 51 ]

เรือน้อยล่องลอยลากลับแล้วนะเจ้าค้ะท่านพระพราย

โดย : เรือน้อย
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 9 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 52 ]

ขอบคุณท่านพระพราย...ส่งเรือน้อย...หลับฝันดี

โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 9 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 54 ]

สายลมส่งเรือน้อยลอยลาไกล
ให้หลับใหลในฝันวันนี้หนา
พระพรายส่งเรือน้อยลอยจากลา
พระพรายส่งเรือน้อยหนาจง...ฝันดี...


โดย : พระพราย
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 9 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 54 ]



เรียนท่าน...พระพราย

คารวะและชื่นชมอย่างยิ่งครับ
ไม่ได้เห็นนิทาน..ใสใส...เรียบง่าย...เบาสบาย...ละเอียดอ่อน
มองโลกในแง่ดี...แฝงความงามความคิดสะอาดๆ...แบบนี้มานานแล้วครับ

ถ้าท่านเป็นครู....ผมอยากให้เผยแพร่ปลูกฝัง..นิทานเรื่องนี้
เป็นแนวคิดแนวทาง...แบบอย่างสุนทรียภาพอันงดงามเช่นนี้...ต่อไปด้วยครับ

ชื่นชมอย่างยิ่ง.....นับถืออย่างยิ่ง
ด้วยความจริงใจ



โดย : มารบะหมี่
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 10 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 14 : 6 ]

เก่งจัง


โดย : กู่ก่งก๊ง
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 11 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 21 : 52 ]

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook