บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

ชุมนุมจอมยุทธ (1)
ไปหน้า >> 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10

หัวข้อ : ...........ฝันร้าย...ที่คูเวต............




...จากวันนั้น ถึงวันนี้ เจ็ดวันกว่า
...ไอ้มาสล่า คนจัญไร ใจชาติหมา
...จับพวกเรา สามคนไทย ไม่นำพา
...ในข้อหา หลบหนีงาน พาลสิ้นดี
...
...อันที่จริง มันนั่นแหละ ไอ้ตัวร้าย
...ไม่ยอมจ่าย ค่าแรงงาน แล้วพาลหนี
...มันรื้อร้าน ทุบพังร้าน ไม่มีดี
...อ้างว่านาง วาทินี หนีกลับไทย
...
...แว่วเสียงเมีย ร้องเรียกหา พาใจขาด
...สุดอนาถ มิอาจห้าม น้ำตาไหล
...พ่อจ๋าพ่อ เมื่อไหร่หนอ ได้กลับไทย
...สะอื้นไห้ ผ่านลูกกรง ตรงห้องคุม
...
...โอ้เมียจ๋า อย่าใจท้อ ให้รอหน่อย
...ท่านทูตคอย ช่วยเหลือ และเกื้อหนุน
...พรุ่งนี้เช้า คงได้ออก ไปขอบคุณ
...ท่านกงศุล และท่านทูต ที่พูดจา
...
...+++++++++

...เมื่อฟ้ามืด ต้องมี ฟ้าสว่าง
...ได้เดินทาง กลับเมืองไทย ดั่งใจหมาย
...ขอลาที เมืองคูเวต เคยทุกข์กาย
...ไม่มีที่ใหน จะสบาย เท่าบ้านเรา
....
....รักเมียที่สุดในโลก....
....พ่อ.....

........
........
(กลอนดิบๆ ที่ไม่ได้เกลา...อาจมีคำหยาบบ้าง...ขออภัย)
.....
....

นี่คือจดหมายที่เขียนในคุกซานเมียร์...ที่คูเวต
จดหมายที่กลั่นจากใจ และน้ำตาของลูกผู้ชายคนหนึ่ง
เพื่อส่งให้ เมียรัก ที่ถูกขังคุก ห้องติดกัน
ได้ยินแต่เสียงเมียร่ำให้ผ่านกำแพง

สิ่งที่ทำได้คือเศษกระดาษ เขียนกลั่นกลอนจากใจ
...แอบส่งให้เมียรักอ่าน...เพื่อเป็นกำลังใจ..ให้กัน
......................

วันที่โดนจับเข้าคุก...โดยไม่มีความผิด
...คือวันที่ 8 ส.ค 48....
...วันที่รอดจากคุกมาเหยียยผืน แผ่นดินไทย...คือวันที่ 3.พ.ย 48
...ที่ผ่านมาเหมือน ตกนรกทั้งเป็น.........

...ข้าพเจ้า...รับจดหมายที่ยับยู่ยี่นี้ จากมือ พี่สาว...
...ที่เก็บไว้...ตั้งแต่อยู่ในคุกคูเวต มาอ่าน
...พร้อมน้ำตาที่รินไหล..หัวใจมืดมน...ความคิดบอดสนิท

....คิดไม่ถึง...
....ก่อนไป....กับ.......กลับมา....ต่างกันลิบ


....นี่หรือคือ....คูเวต
....นี่หรือคือ...เมืองนอก...ที่ใครๆ ใฝ่ฝันที่จะไป...

......


โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 12 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 19 : 34 ]



บทกลอนนี้..ขออนุญาต...เจ้าของ...แล้ว
ที่นำมาลง...เพื่อ.. เป็นอุทาหรณ์...เตือนใจ....ใครอีกหลายๆ คน
ที่ฝันอยากจะไปหางานทำที่เมืองนอก
...คูเวต..ซาอุ...ไม่ใช่สวรรค์...สำหรับ...คนไทยเสมอไป

พลาดพลั้งมา..โดนจับขังคุกดื้อๆ โดยไม่มีความผิด
โชคดี ที่ยังรอดกลับมาได้

แต่กลับมาพร้อมอาการ ที่หวาดระแวง หวาดผวา...
สภาพจิตใจย่ำแย่...คงต้องใช้เวลาฟื้นฟูอีกนาน

คุกต่างชาติ ต่างภาษา...สื่อภาษากัน ไม่ได้....
คิดแล้วใจหาย...

ยังจะมีคนไทยอีกกี่คน ที่เจอแบบนี้ แล้ว...หายตัวไป...ไร้วี่แวว



โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 12 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 19 : 43 ]




ไปดูแล...ร้านอาหารให้เค้า
ฝ่ายชายอุตส่าห์ ลาออกจาก งาน ราชการ
เพื่อ หาเงินมาใช้หนี้สิน
ผลกลับมาเป็นอย่างนี้

ฝันสลาย....กลายเป็น...รอยอดีต รอยแผลเป็นที่ฝังใจ
คงยากจะลบลืม


..พอเกิดเรื่อง...เจ้าของร้าน หลบหนีไปอเมริกา.
..ทิ้งคนดูแลร้านเป็นแพะ รับบาป รับกรรมแทน
..เป็นญาติ กันแท้ๆ ยังทำกันลง.....
..คนเรา...พอจวนตัว....เห็นแก่ตัว...เอาตัวรอดไว้ก่อน....เฮ้อ

...สงสาร พี่สาว..และพี่ชาย
...ต้องมาเริ่มนับ หนึ่งกันใหม่...ในอายุ หลักสี่




โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 12 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 19 : 49 ]



....พี่สาว เล่าว่า...

...ก่อนเกิดเรื่อง..เล็งกระเป๋าจากอิตาลี...อย่างดี
...ตั้งใจจะซื้อมาฝาก...
...พี่ชายแย้งว่า อย่าเพิ่งซื้อเลย ..
...เอาไว้ไกล้ๆ วันที่จะกลับเมืองไทย...ค่อยซื้อ

...ณ วันนี้สิ่งที่ นำมาฝากน้องสาวคนนี้...มีเพียง
...ชีวิต ของพี่ ทั้งสองคน ที่รอดกลับมา...

....พี่สาว เล่าไป ร้องให้ไป....



โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 12 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 19 : 57 ]




...ไม่ใหว แล้วค่ะ...
...พิมพ์ ต่อไม่ใหว..
...หัวใจเริ่มอ่อนแอ....อีกแล้ว...

....ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน...
....และจะดีใจมาก...หากจะไปสะกิดใจ หลายคน
....ที่กำลัง ดิ้นรน จะไปคูเวต






โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 12 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 0 ]

อ่านแล้วเสียงเพลงจะร้องไห้อ่ะ


โดย : เสียงเพลง
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 12 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 17 ]

ขอบคุณท่านอิ่มอุ่น
ที่ยังมีแรงที่จะมอบความปรารถนาดีให้แก่เพิ่อนร่วมชาติ
มีชีวิตรอดกลับมา ยังดีกว่าเหลือแต่เถ้าถ่าน
ขอแสดงความเสียใจและแสดงความยินดีในนขณะเดียวกัน
โลกหนอ...
ความยุติธรรมหาได้ที่ไหน ...

สู้ต่อไปนะคะ


โดย : อิสตรีมาร
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 12 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 20 : 51 ]

ชีวิตก็เป็นอย่างนี้แหละครับไม่แน่นอน(เหมือนคำที่พระพุทธเจ้าตรัสไว้ว่า กมฺมุนา วตติโลโก สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม)
ทุกคนเคยแพ้แต่ทุกคนจะไม่แพ้ตลอดไป

โดย : เณรขวาน
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 12 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 21 : 51 ]

สวัสดีนะคะ ท่านเณรขวาน
หายหน้าไปนาน สงสัยมาแข่งกะเณรพยอม..แหง..แหง

โดย : อิสตรีมาร
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 12 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 22 : 8 ]

ครับสวัสดีครับอิสตรีมารยินดีอย่างยิ่งที่ยังมีคนจำได้
มีไรเขียนไว้จะเข้ามาอ่านพรุ่งนี้ครับพอดีง่วงแล้ว

โดย : เณรขวาน
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 12 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 22 : 37 ]

....เศร้าใจกับเรื่องราวที่ท่านเล่ามา...สัตว์มนุษย์บางครั้งความเห็นแก่ตัวเลวทรามยิ่งกว่าเดียรัจฉาน....เพราะเดียรรัจฉานไม่มากเรื่องที่จะมาอ้างเหตุผลที่บิดเบือนความจริงอันตลบแตลงต่อสังคม....

โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 12 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 23 : 31 ]

นักรบแรงงานที่พลีแรง
หยาดเหงื่อไหลจนแห้งแล้วเหิดหาย
ความหวังตั้งเป้าเงาศิวิไลซ์
จักลบรอยแพ้พ่ายให้ทุกคน

ความจริงปรากฎเป็นบทเบื้อง
ทุกทุกเรื่องล้วนหลากมากฉ้อฉล
อุบัติเหตมากมายในสากล
แม้ทุกข์ทนก็หวังพ้นทรมาน

อุทาหรณ์สอนใจคนใฝ่ฝัน
เงินคงบันดาลใจให้สืบสาน
ดิ้นรนขวนขวายขายแรงงาน
หวังสุดท้ายได้กลับบ้านอย่างมีชัย

อุบัติเหตุบังเกิดสุดหักห้าม
คดีความจำจองต้องสงสัย
ทั้งหนี้สินภาระจะพึ่งใคร
มันเป็นมาเป็นไปเฉกเช่นนี้

ในแผ่นดินที่มีบทลงโทษ
เขาอ้างโอฐพระเจ้าในทุกที่
อ้างคำสอนวีรกรรมให้ทำดี
อ้างคำนั้นสวดคำนี้เพื่อจูงใจ

มีคำสอนที่ดีแสนวิเศษ
แต่อาเภทหนักหนาหารู้ไม่
ทั้งชายหญิงย่ำยีเพศเปรตจังไร
อ้างโองการแม้บุตรไซร้ก็ไม่เว้น

ศึกษาก่อนทุกอย่างเรื่องต่างพันธ์-
ชาติสำคัญอย่างไรมองให้เห็น
จะไปกอบโกยทองมองให้เป็น
อย่าเป็นเช่นดังที่เขา เล่าเรื่องมา.



โดย : อาอี้
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 13 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 2 : 32 ]

ยังไม่สายเกินไป......

โดย : **
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 13 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 7 : 34 ]


คงเป็นอุทาหรณ์ไว้สอนใจ
ว่าเขาไปเพราะเขานั้นทุกข์เข็ญ
ที่เขามาก็จำมาเพราะลำเค็ญ
ต่างก็เป็นคนเช่นกันขอปันทุกข์

เพราะต่างผิว ต่างพันธุ์ ต่างสัญชาติ
และต่างศาสน์ ต่างวรรณ สันติสุข
จนลืมว่า ต่างร่วมเกิด ในทุรยุค
โลกร้อนดัง ไฟลุก เพราะโลภา

ทุนนิยมต่ำทรามไร้สติ
มันแตกผลิคลุมใจไปทั่วหล้า
หวังกอบโกยมั่งคั่งทั้งพารา
จนลืมว่ากายเราก็เท่านี้

เศรษฐกิจพอเพียงเคยพอไหม
ศิวิไลซ์ทันสมัยได้เป็นหนี้
ทรัพยากรถอนออกมาประดามี
แผ่นดินเรียกคืนทีก็โศกา


ขอเป็นกำลังใจให้ สี่สิบปีเริ่มต้นใหม่ไม่สายหรอก
อย่างน้อยก็มีต้นทุนชีวิตที่มากมายจนเกินพอ
ที่จะประคองและก่อตั้งชีวิตใหม่ให้ก้าวไปอย่างมั่นคงและแน่วนิ่ง






โดย : เฒ่าโล้ว
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 13 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 11 : 27 ]

ขอบคุณสำหรับเรื่องราวดีดีท่านำมาเล่าค่ะ
ท่านอิ่มอุ่น*
ฝากบอกพี่สาวและพี่ชายด้วยนะคะ
ว่ายังมีกำลังใจจากใครอีกหนึ่งคนฝากไปให้
ฟ้ากลังฝนย่อมงดงามเสมอ เจ้าค่ะ



โดย : จันทร์เจ้าขา
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 13 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 12 : 49 ]

ไม่มีที่ไหนดีกว่าเมืองไทย

แดนดินถิ่นเกิดของเราหรอกครับ



โดย : พนมธูป
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 14 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 12 : 40 ]



....ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ

......ขอบคุณ ทุกท่านที่เข้ามาตอบ..และร่วมแสดง...ความคิดเห็น
......และแสดงความรู้สึก

......ทั้งท่านพี่อิสตรีมาร....ท่านเสียงเพลง..ท่านเณรขวาน...
......ท่านกระบี่ดาวแดง...ท่านพี่อาอี้....ท่านxx.....ท่านผู้เฒ่าโล้ว
......ท่านจันทร์ เจ้าขา...และ
.......ท่านพนมธูป...( คิดถึง..ท่านก้อหายไปเหมือนกันนะคะ )


ขอมอบดอกไม้ให้จากใจเลยค่ะ






โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 15 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 19 : 10 ]



....ชีวิตคนเราก้อเท่านี้...ดี...ร้าย
....สลับ...เปลี่ยนไปตาม..เวลา...ชะตาฟ้าลิขิต

....สำคัญว่า..ดีมาก..ดีน้อย...หรือ..ร้ายมาก ร้ายน้อย...หรือกลางๆ..แล้วแต่บุญ...กรรมที่สร้างมา

....กราฟชีวิตแต่ละคนจะไม่เหมือนกัน..
....บางคนขึ้นสุงสุด..แล้วตกดิ่งลงมาที่..ศูนย์...สูงแล้วดิ่ง...แล้วสูง...ไปตลอด
....บางคนขึ้นไม่มาก....ลงไม่มาก....เวลาเจ็บ....ไม่เจ็บมาก...
....บางคน ราบเรียบ..แทบไม่เจออุปสรรค...ที่หนักๆเลย....กราฟชีวิต..ก็คล้ายเพียงคลื่น

....ต่างๆกันไป....ขึ้นอยู่ว่า..จิตใจ..เราจะแกร่งพอจะรับได้ไหม...
....ฟื้นตัวได้เร็วเพียงไร
........
.......กำลังใจคือสิ่งสำคัญ...ในการรับมือ
.......ทั้งกำลังใจจากผู้อื่น....กำลังใจของตนเอง....คือที่สุด



โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 15 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 19 : 20 ]

ดีจ้า ทำอะไรเอ่ยเล่นนานยัง นอนได้แล้วนะ
พิมตอบด้วยนะ

โดย : เชษนะครับ
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 15 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 19 : 33 ]

หนูก็ขอเป็นกำลังใจให้ทุกคนที่กำลังมีทุกข์ ขอให้ทุกคนจงหายจากความเศร้าและความทุกข์ด้วยเถิดค่ะ สาธุ! ง่วงแล้วค่ะ

โดย : เด็กเหนือค่ะ
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 21 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 21 : 40 ]



ขอให้มีความสุข

คิดสิ่งใดขอให้สมดั่งใจ นะคะ

จาก



โดย : เด็กแพร่
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 28 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 12 : 13 ]

อยากให้ทุกคนมีความสุขนะเจ้า

โดย : กิ๊กเจ้า
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 28 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 12 : 14 ]

มีความสุข มีความซุก มีความสุข




ปีใหม่แล้ว จะปีใหม่แล้ว ขอให้พวกแม้วรีบลงดอย



โดย : คนบนดอยเจ้า
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 28 พ.ย. ปี 2005 [ เวลา 12 : 24 ]

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook