บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

ชุมนุมจอมยุทธ (1)
ไปหน้า >> 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10

หัวข้อ : ทีสุดแล้ว ท่านเคยผ่านอันใดบ้าง


เมื่อวันวานย่ำผ่านการณ์เลยพ้น
มีทุกข์มนใจหมองให้นึกถึง
แลสุขล้นย่ำจิตให้ตราตรึง
แม้พลั่นพลึงทุกข์นั้นอยู่ที่ใจ.....


ฉะไนเลยกาลเปลี่ยนเวลาผ่าน
สุขสำราญที่เยือนมาก็สิ้นหาย
จำต้องรับความทุกข์ฝันมลาย
แลจะหมายมิตรนั้นพลันไม่มี......


จักพรุ่งนี้ลือวันไหนก็ไม่อาจ
ดุจกับบาดแผลลึกสึกกัดหนอง
หันหาใกล้ไกลหยั่งตรึงตรอง
แม้นใฝ่ปองแก้ไขจักได้มา........


เมื่อกาลพ้นมาถึงในคราวนี้
ก็เป็นทีที่รู้ให้จักแก้ไข
ถึงทุกข์โศกก็ปัดเป่าให้หายไป
มิให้ไหวตามอย่างทุกข์ที่เป็น......


แลเมื่อรู้จักเหตุแม้เกิดผล
ก็บรรดลให้ตื่นที่รู้แจ้ง
ซึ่งประมาณมาทั้งนี้จึงแถลง
อยากจะแย้งถามท่านคิดอย่างไร


ช่วยตอบด้วยแจ้งเถอดท่านทั้งหลาย ว่าท่านแต่ทุกคนนั้นผ่านทุกข์ร้อนประการใด จักขอบคุณยิ่งที่แถลงมาทั้งนั้นขอบคุณยิ่งๆ

โดย : ธุลีดิน
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 7 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 17 : 10 ]

ยังไง ๆ ตนก็เป็นที่พึ่งแห่งตน..
แม้บางครั้งต้องการให้คนจุดแสงสว่างนำทางให้...แต่หากแสงสว่างในใจยังไม่เกิด....ไร้ประโยชน์

บางทีคิดได้ แต่ทำไม่ได้...ไม่รู้ติดอะไร........อืม
บางทีไม่ได้คิด..แต่ทำลงไปซะได้.......เฮ้อ......


โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 7 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 17 : 43 ]

ความทุกข์เป็นอนิจัง เป็นวัตรจักร มีเกิดได้ ดับได้
ขอให้มีสติกำกับ รู้เท่าทันความทุกข์นั้น ที่เคยคิดว่า
ทุกข์หนักหนา ก็จะรู้สึกว่าน้อยลงไปมาก
เชื่ออาตมาเถิด โยม เดี่ยวดีเอง

โดย : เฒ่าแปดนิ้ว
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 7 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 18 : 47 ]

อยากกินน้ำเงี้ยว
ต้องรอ งิ้ว เหี่ยวลงดิน
ไม่อาจป่ายปีน
เด็จกินคาต้น

อยากดูตะวันรุ่ง
ต้องตบยุง น้ำค้าง..โดน
เมื่อแสงส่องโพน...
ได้..ตะโกน..ก้องไพร

ความที่เขาว่า
เงื่อนไข..เวลาตั้งไว้
ทุกข์ สุข สักเพียงใด
ย่อมผ่านไปในเวลา

ทุกข์ไม่ดี.จงอย่าทุกข์
กำปลุกจิต ให้หรรษา
สุขได้เมื่อไหร สบายอุรา
โอ้..ลั่นลา..ชีวาเพลิน

ทุกข์ สุข..ไม่มีใครบังคับ เรากำหนดเอง
เป็นกำลังใจเสมอ

โดย : รัตน์
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 7 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 19 : 20 ]

เมื่อท่านทุกท่านยังมีจอมยุทธอย่างเราและท่านทั้งหลายอยู่ข้างกายเสมอ

โดย : ดงดอกเหมย
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 8 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 12 : 12 ]

ขอบคุณยิ่งๆแล้ว ท่านดงดอกเหมย แลท่านรัตน์ ท่านซาบู แลท่านเฒ่าแปดนิ้ว ที่แสดงความคิดเห็นมาทั้งนี่ขอรับ ชอบยิ่งแล้ว ชอบยิ่งแล้ว

โดย : ธุลีดิน
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 8 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 13 : 11 ]

จงแปลความทุกข์ที่ทนเก็บใว้...ให้เป็นกำลัง
เอาความผิดหวังเป็นเครื่องทดสอบ...พิสูจณ์กำลังใจ

โดย : หงอคง
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 8 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 22 : 47 ]

ข้าน้อย
มักต้องอยู่ลำบังบ่อยๆ จึงได้เขียนโสลกขึ้นบทหนึ่ง
เพื่อปลอบประโลมใจ ที่เงียบเหงา

เมื่อรู้สึกโดดเดี่ยวเดียวดาย
คล้ายว่าโลกใบนี้มีเราอยู่เพียงลำพัง
ก็ให้จงรู้สึกว่า
เราเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน
กับความโดดเดี่ยวเดียวดาย
เงียบงัน ว้าเหว่ นั้น
เพราะเราเป็นเพียงหนึ่งกระแส
แห่งธรรมชาติของโลกใบนี้
อาจบางที
ที่ต้องอยู่ร่วมกับกระแสอื่นบ้าง
แต่ย่อมมีบ้างที่บางครั้ง
เราต้องฝึกที่จะอยู่เพียงลำพัง
ไม่มีผู้ใดเคียงข้าง
เพราะทุกกระแสธรรมชาติ
ต่างมา......ต่างไป
ตามวิถีแห่งตน

โดย : เล็กเสี่ยวหง
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 9 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 8 : 39 ]

เห็นจะจริงอย่างท่านว่าแล้ว ขอรับท่านเล็กเสี่ยวหง นับถือ นับถือ

โดย : ธุลีดิน
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 9 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 12 : 10 ]

การจับเป็นทุกข์ ปล่อยเป็นทุกข์ วางไว้ก็ทุกข์ ถือไว้ก็ทุกข์ การปลดล็อคความทุกข์ คือ การไม่มีการติดยึดในตัวตน เราเองมีในความสัมพันธ์ นอกนั้นไม่มี ไม่รู้จะคิดมากไปทำไม ไม่มีอะไรหรอก โลกว่าง เราก็ว่าง ไม่จับ ไมยึด ไม่ติด รู้ว่ามันมี แต่มันไม่กระทบ นั่นแหล่ะ เรียกว่าว่าง

โดย : ทรายขวัญ
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 10 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 7 : 46 ]

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook