บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

ชุมนุมจอมยุทธ (1)
ไปหน้า >> 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10

หัวข้อ : โรยรา


คืนนี้ดาวพร่างพราวงามจับตายิ่ง
น่ายลจริงดูหิ่งห้อยคอยแข่งแสง
แข่งกันเปล่งแสงงดงาม...ดาวจำแลง
พฤกษางามส่งกลิ่นแย้มยามราตรี

ฟ้ามืดลงคราใดใจมืดมิด
เหงาในจิตหวั่นในใจให้อับแสง
เปรยเปรียบดั่งมวลดอกไม้ไร้แมลง
ดั่งฟ้าแกล้งให้หัวใจนั้นโรยรา




โดย : เรือน้อย
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 11 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 20 : 9 ]

หิ่งห้อยที่เกาะอยู่ที่ต้นลำภูริมแม่กลองนั้นน้อยลงเต็มที
ยามฟ้ามืด แม่กลองยิ่งมืด
เมืองสามน้ำ เริ่มโยรา
ชาวแม่กลอง เริ่มเป็นห่วง

หรือมันเป็นกฎแห่งอนิจจัง



โดย : สายน้ำ
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 11 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 20 : 42 ]

แก้ไข
"เมืองสามน้ำ เริ่มโรยรา"


โดย : สายน้ำ
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 11 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 20 : 46 ]

มนุษย์เราเมื่อเกิดมาย่อมมีการ เกิด แก่ เจ็บและตาย นับประสาอะไรกับหิ่งห้อยเจ้าค้ะ

ขอคารวะ

เจ้าหิ่งห้อยตัวน้อยบินลอยล่อง
ครรลองของชีวิตเจ้าอยู่เท่านี้
หากไร้แสงของเจ้าเฝ้าราตรี
ค่ำคืนนี้คงเงียบเหงาเศร้าในทรวง

โดย : เรือน้อย
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 11 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 20 : 53 ]

หิ่งห้อยน้อยลอยลำนำ
ดำรงคำ ในค่ำคืน
เจิดแสง ไร้จุดยืน
ดึกดื่น เคียงคู่ดาว

โดย : รัตน์
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 11 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 21 : 1 ]

หิ่งห้อยเปล่งแสงระยิบระยับ
กระพริบไปมา
คุณยายปิดหลอดไฟริมคลอง

โดย : สายน้ำ
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 11 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 21 : 1 ]

ฟ้ามืดลงคราใดใจมืดมิด
เหงาจับจิตคิดถึงใครใจเหว่ว้า
เธออยู่ไหนเห็นแต่ดวงดารา
มองท้องฟ้ามืดมิด ช่างเดียวดาย
เธอรู้ไหมมีใครเขาคิดถึง
เฝ้าคำนึงห่วงหามิจางหาย
เธออยู่ไกลแสนไกลฉันเดียวดาย
ดาวจางหายน้ำตาก็โรยริน



โดย : จันทร์เจ้าขา
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 11 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 21 : 4 ]

ฟ้ามืดลงทำให้ใจนั้นเงียบเหงา
เค้าอยู่ไกลใจนั้นเศร้าเฝ้าห่วงหา
เขาอยุ่ไกล...เขาห่างไกล...ไกลสายตา
คิดถึงเขา เขาไม่มา น่าเศร้าจัง

โดย : เรือน้อย
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 11 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 21 : 10 ]

คิดถึงเขา เขาไม่มาช่างหน้าเศร้า
เขาไม่รักตัวเราแล้วใช่ไหม
หรือว่าเขามีอีกคนที่ห่วงใจ
คอยใส่ใจดูแลแทนที่เรา...




โดย : จันทร์เจ้าขา
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 11 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 21 : 13 ]

ท่านเรือน้อย

ฟ้ามืดใจเงียบ
เขาอยู่ไกล
ท่านคิดถึง

ข้าเข้าใจท่าน

โดย : สายน้ำ
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 11 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 21 : 15 ]

ท่านสายน้ำเรือคิดถึงเขาแต่เขาคงไม่คิดถึงเรือ

โดย : เรือน้อย
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 11 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 21 : 17 ]

ท่านเรือน้อย

อย่าเพิ่งตีโพยตีพาย
เขาคงคิดถึงท่านอยู่เช่นกัน

โดย : สายน้ำ
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 11 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 21 : 18 ]

ท่านสายน้ำเรือสมควรที่จะโทรหาเค้าดีมั้ย

โดย : เรือน้อย
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 11 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 21 : 20 ]

อืม
บรรทัดสุดท้ายที่เขียนไปก่อนหน้านี้
สายน้ำเขียนไปว่า

ยกหูโทรศัพท์ถึงเขาซี

แต่เกรงใจเลยลบออกไป
ตอนนี้ขอยืนยันข้อความเดิม
โชคดีเจ้าคะ

โดย : สายน้ำ
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 11 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 21 : 23 ]

ฟ้าผ่องเพ็ญ งามเด่นเป็นระย้า
มวลจันทร์ดารา พฤกษาสวรรค์
แอนอ่อนคล้อยลอย มาจอยกัน
บรรเลงเพลงวัน สุขสันต์ สุขศรี

ขุนเขา ทอดเงากลบพื้น
ร่มรื่น ดื่นดาด ผงาดพี
มีคนเดียวดาย ใต้ขจี
ทอดตนหม่นสี ฤดีโรย

น้ำค้างที่พร่างพรม
สายลมที่โบกโบย
บุษบาพากลิ่นโชย
กลีบร่วงโรย ร้อยโรยรา


โดย : รัตน์
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 11 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 21 : 23 ]

คิดถึงใคร มีใครให้คิดถึง
เฝ้าคนึงเฝ้าคิดถึง เฝ้าห่วงหา
เมื่อเขาไปแล้วไม่ ย้อนกลับมา
เรือเหว่ว้า เดียวดาย น่าเห็นใจ

จันทร์เจ้าขาจะเป็นเพื่อนช่วยทอแสง
ช่วยเป็นแรงเป็นกำลังหากเหนื่อยล้า
เขาไปแล้วเรืออย่าเศร้าไม่เหว่ว้า
เจ้ามีข้าเป็นเพื่อนคอยคู่เคียง




โดย : จันทร์เจ้าขา
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 11 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 21 : 25 ]

ใจอยากโทรหาแต่ศักดิ์ศรีมันค้ำคอ

โดย : เรือน้อย
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 11 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 21 : 29 ]

คิดถึง..... จึง ห่วงหา
โอ้..น้องยา เป็นอะไรหนอ
คิดถึงใคร..ใยเจ้าเฝ้ารอ
คิดถึง ก็ ต้องกล้า..พาใจไป

โดย : รัตน์
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 11 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 21 : 30 ]



เรือใจสลาย
เค้าไม่คิดถึง
เค้าไม่โทรมา
เค้าไม่ห่วงใย
ถ้าเค้าโทรมา
เรือจะโทรกลับ

โดย : เรือน้อย
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 11 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 21 : 33 ]

ศักดิ์ศรีมันค้ำคอ

โดย : เรือน้อย
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 11 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 21 : 36 ]

ถ้าเขาไม่มีตังค์ ล่ะ เออ...ถ้าเขาไม่ได้เติมเงิน
สายโทรศัพท์บ้าน ถูกขโมย จะทำยังไงกาน
หว้านิยายเรื่องนี้ชั่งน่าเศร้า นางเอกก็รอ พระเอกโทรมาง้อ
พระเอกก็ไม่มีปัญญาจะไขว่คว้า ...เฮ่ย เศร้า

โดย : รัตน์
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 11 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 21 : 39 ]

เรือน้อย
เขาไม่โทรมากี่วันแล้ว?

โดย : สายน้ำ
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 11 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 21 : 43 ]

ศักดิ์ศรี ใช้ไม่ได้กับความรัก
รักไม่มีเหตุผล ไม่มีศักดิ์ศรี ไม่มีผิดถูก
รักก็คือรัก ถ้าเย่อหยิ่งถือดี
แล้วต้องเสียรักดีดี คนดีดีไป
คนที่เสียใจที่สุด ก็คือเรา
จงรักษาสิ่งดีดีที่ท่านได้เจอเอาไว้
เพราะไม่รู้ว่าชีวิตจะมีอีกกี่ครั้ง ที่เราจะได้รักใครสักคนอีก เจ้าค่ะ





โดย : จันทร์เจ้าขา
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 11 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 21 : 44 ]

อาทิตย์หนึ่งเจ้าค่ะ
เค้าคงติดโปรเจค

โดย : เรือน้อย
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 11 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 21 : 47 ]



เค้าคงไม่มีเวลา
หรืออาจเป็นเพียงเขาเห็นว่าค่าไร้
เขาเลยทำเป็นไม่สนใจ
ว่าเราจะเศร้าใจเพียงใด...ไม่คิดถึงเรา

โดย : เรือน้อย
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 11 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 21 : 51 ]

ข้าหลงตกอกตกใจแทบแย่
เพียง 7 วันเท่านั้นเอง
ไม่มีปัญหาหรอก

งานมันยุ่ง
เพื่อนมันเยอะ
เจ้านายเร่ง
ก็ไม่ได้ไปไหน
เรือก็รู้ว่าไปทำงาน
เงินทุกบาททุกสตางค์ก็ให้เธอหมด

ฯลฯ

เหตุผลพรั่งพรู

อย่าตกใจไปเลยนะ
ครบ 10 วัน แจ้ง จส.100

โดย : สายน้ำ
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 11 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 21 : 51 ]

เราไม่ติดต่อกันทั้งที่เรือมีปัญหา
โทรมาสักนิด ข้อความสักหน่อย คงทำให้เรือน้อยชื่นใจ

โดย : เรือน้อย
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 11 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 21 : 53 ]

โทรไปหาเขาเถอะเรือน้อย
ข้าจะรับผิดชอบเรื่องศักดิ์ศรีทั้งหมด


โดย : สายน้ำ
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 11 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 21 : 55 ]

โทร ไปเหอะ...เขาอาจมีปัญหาจริงๆ
วางศักดิ์ศรีลงบ้าง
ไม่เป็นไรหรอก

โดย : กู่ก่งก๊ง
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 11 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 21 : 55 ]

หลายครั้งที่เราวิ่งไขว่คว้ามัน
มันกลับวิ่งหนีเรา จนเราเหนื่อย
คงอาจเพียงเท่านี้ที่เราจะหยุด
คงจะวิ่งหรือแม้กระทั่งเดินต่อไม่ไหวแล้ว

คงเป็นไปแล้วแต่ชะตากรรม
คงจะมีสักวันที่มีสิ่งชักนำให้เราสอง
ครองรักเป็นหนึ่งเดียว

โดย : เรือน้ย
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 11 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 21 : 57 ]

เรือน้อย
ที่ท่านกล่าวมามันเป็นเพียงเงา
ยิ่งไล่ยิ่งหนี ยิ่งหนียิ่งตาม
เราหยุด เขาหยุด
ปิดแสงสว่าง เงาจะหายไป

โดย : สายน้ำ
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 11 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 21 : 59 ]

ช่างมันเถอะเจ้าค่ะ
เค้าคงไม่ว่างจริงๆ
เค้าคงยุ่ง ถ้าเค้าไม่โทรมา
ปล่อยเค้าไปเถอะ

โดย : เรือน้อย
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 11 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 22 : 0 ]

เย้!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
เรือน้อยปลงตก

เมื่อยกทุกข์ออกจากบ่า
บ่าก็เบาหวิว

โดย : สายน้ำ
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 11 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 22 : 1 ]

เบาแบบเศร้าๆ

โดย : เรือน้อย
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 11 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 22 : 5 ]

ยกทุกข์ออกจากใบหน้า
หน้าจะใสผ่อง

ยกทุกข์ออกจากใจ
ใจจะบริสุทธิ์

ยกทุกข์ออกจากดวงตา
ดวงตาจะแวววาวไม่เศร้าหมอง

ยกทุกข์ออกจากหู
หูจะโล่ง


โดย : สายน้ำ
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 11 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 22 : 8 ]

ขอให้รักของเรือน้อย กับความปรารถนาดี
เดินทางไปคู่กัน

เพื่อความฝัน ไม่สั่นคลอน


โดย : กู่ก่งก๊ง
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 11 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 22 : 13 ]



ราตรีที่เมฆบังเงาจันทรา
รักที่ปราถนาอาจเศร้าหมอง
ปล่อยหัวใจเดินย่ำไปตามครรลอง
ปล่อยความทุกข์ที่เศร้าหมองลอยล่องไป

โดย : เรือน้อย
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 11 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 22 : 25 ]

สาวเรือน้อยอย่าเศร้าใจไปเลย

เค้าคงติดธุระจริงๆแหละนะ เรือน้อยอย่าคิดมากหละ

สู้ๆเค้า เป็นกำลังใจให้นะ

ถ้าหากเค้าไม่โทรมา เราก็เป็นฝ่ายโทรหาเค้าเองก็ได้หนิหนา

ศักด์ศรีหนะ อย่ายึดติดกับมันเลย ปลดปล่อยมันออกบ้าง

เอาความห่วงใยเค้าเข้ามา แล้วก็โทรหาเค้าเถอะนะ ถามสารทุกข์สุขดิบต่างๆนานา

แค่นี้ เรือน้อยก็จะได้สบายใจไง

เพราะ เราเองก้เข้าใจความรู้สึกของเรือน้อยนะ

โดย : ผีเสื้อ
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 11 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 23 : 6 ]

เรือเอ๋ยเรือน้อย
เจ้าล่องลอยในนทีศรีสง่า
งามงดปานหยาดเพชรจากนภา
สู่ธาราสีครามสยามละไม

เจ้ามีศักดิ์มีศรีลูกผู้หญิง
ไม่เย่อหยิ่งจองหองมองสดใส
ยามทุกข์ยากเจ้าระบายพอสบายใจ
เพื่อโลกใหม่วันใหม่ชุ่มใจเอย.......

โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 12 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 9 : 27 ]



โดย : เรือน้อย
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 12 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 21 : 45 ]

แม้ดอกไม้ยังโรยรา
สิ่งใดหนาจะว่าจีรัง
มีสุขย่อมมีทุกขัง
อนิจจัง จึงต้อง อนัตตา

โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 13 ธ.ค. ปี 2005 [ 16 : 51 ]



เค้าจากไปแล้วค่ะ

โดย : เรือน้อย
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 13 ธ.ค. ปี 2005 [ 22 : 36 ]

เจ้าพูดอะไร
ข้าได้ยินไม่ชัดเจน

โดย : สายน้ำ
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 13 ธ.ค. ปี 2005 [ 22 : 39 ]



เมื่อเขาจากจร
เราจำใจลา
เมื่อเขากลับมา
คงไม่เหมือนเดิม

โดย : เรือน้อย
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 13 ธ.ค. ปี 2005 [ 23 : 7 ]

กาลเปลี่ยนคน ใจตามคน
ความทรงจำ...อีกหนึ่งคนยังกอดไว้แน่น

จะเก็บเพื่อระลึกถึง หรือเพียงอยากจะตอกย้ำ

อิสระ........อยู่ที่ใด

อยู่ที่ใจยึดไว้แน่..........หรืออยู่ที่..........ปล่อยใจตนให้เป็นอิสระจากพันธนาการทั้งปวง

คุณคิดได้.......

แต่จะทำได้หรือไม่.........ตัวคุณเอง.........ย่อมรู้ดี


โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 14 ธ.ค. ปี 2005 [ 11 : 23 ]

ท่านเรือน้อย
ข้าได้ยินชัดเจนแล้ว
ข้าไม่มีวาจาใด

โดย : สายน้ำ
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 14 ธ.ค. ปี 2005 [ 12 : 40 ]

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook