บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

ชุมนุมจอมยุทธ (1)
ไปหน้า >> 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10

หัวข้อ : หนึ่งปี....ผ่านไป


หนึ่งปี...กำลังจะผ่านพ้นไป
แต่ลมหายใจ ยังปวดร้าว
เพราะว่า มิอาจลืมเรื่องราว
ที่สูญเสีย...คนข้างกาย

นอนหลับ ยังละเมอ
ผวาเผลอ เหมือนเธอ.. ยังมิตาย
หอมกลิ่นกรุ่น เหงื่อ... อยู่ใกล้ๆ
น้ำตาพราย พร่างกลบตา

ตื่นเช้า สักกี่เช้า
จึงลืมเศร้า ได้เล่าหนา
หนึ่งปี...ที่จากลา
ประหนึ่งว่า...เพียงวันเดียว

ขอเชิญ ร่วมพิธีรำลึกถึงผู้ที่เสียชีวิต จากภัยพิบัติสึนามึ
วันที่ 23 -25 ธันวาคม ที่บริเวณชายทะเล บ้านทุ่งว้า ตำบลคึกคัก
อำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา
ร่วมเป็นสักขีพยานการสูญเสีย ของผู้ที่ยังอยู่
นอกจากเสียคนที่รัก ไปแล้ว บางส่วนต้องสูญเสียที่ดินแก่นายทุนและรัฐบาล
สูญเสียสิทธิในการเป็นคนไทย
สูญเสียโอกาสทางสังคม
ขอเชิญ...ทุกท่านมาชื่นชม ความพร้อมเพรียงในการช่วยเหลือตนเอง ของพวกเขา ในบางกรณี
และบางที ท่านอาจช่วยเขาได้ แม้เพียงกำลังใจ...ก็นับว่ามีค่ามหาศาล


โดย : กู่ก่งก๊ง
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 12 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 0 : 38 ]

แม้เวลาจะผ่านมานานแค่ไหน
ยังเศร้าใจทุกครั้ง..ไม่ลืมหนา
ความทรงจำย้ำปวดร้าวอยู่ทุกครา
ช่วยกันพากำลังใจ..เติมให้กัน

โดย : เจ้าสำนัก
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 12 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 0 : 49 ]

และ....เช่นกัน วันที่26 ธันวาคม
ท่านจะได้พบกับมหกรรมยิ่งใหญ่
ของขบวนการผักชีโรยหน้า
บนเวทีที่ทุ่มทุนกว่า 60 ล้านบาท
เพื่อประกาศแก่ชาวโลก ได้รู้ว่า
การช่วยเหลือชาวประชา...สำเร็จไปด้วยดี

ร่วมเป็นสักขีพยานโดยชาวโลกทั้งหลาย
ที่รัฐยินดีจ่ายเงินซื้อผักชีมาโรย
ประมาณการแล้ว 300 ล้านบาท

ชอบเวทีไหน ...เชิญเลือก ตามอัธยาศัย
สหายข้า..

โดย : กู่ก่งก๊ง
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 12 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 1 : 2 ]

อย่างนั้นเลยเหรอ...อากู่

โดย : เจ้าสำนัก
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 12 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 1 : 6 ]

อย่างนั้นแล ท่าน

ที่ผ่านมา...ถ้าไม่ได้เพื่อนคนไทย /คนต่างประเทศ
เทใจ...ช่วยกัน ตามประสาคนรู้ทุกข์
ป่านนี้..คงเป็นแบบศรีลังกา
ขุดหลุมกลบ...สถานเดียว
เพราะ...หน่วยงานรัฐ(หลายหน่วยงาน) มัวแต่ งง.....งง

แถมประกาศ จะไม่ยอมรับเงินบริจาค..เพราะว่าเรารวยแล้ว
แถมอีกข้อ พอชาวต่างชาติ ทำงานผ่านไปสักสี่เดือน
ประกาศ...หากทำงานโดยไม่มีใบอนุญาต จะโดนจับ

เอากะเขาซี...เออ


โดย : กู่ก่งก๊ง
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 12 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 1 : 51 ]

คนรู้ร้อนก็ต่อเมื่อโดนร้อน
คนรู้หนาวก็ต่อเมื่อต้องหนาว
หนาวแลร้อน นั้นหนา สวรรค์ให้มาเทียมกัน
แต่ผู้รับรู้ร้อนหนาว หาเทียมเท่ากันไม่ ?

โดย : วาสิน ไทยแท้
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 12 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 13 : 53 ]

ข้าฯได้เพียงแต่ส่งใจไปเป็นเพื่อน
ความพิบัติมิลืมเลือนสูญสลาย
ซึนามิ..คลื่นคลั่ง..พังทลาย
ศพผู้คน....เกลื่อนหาดทราย...ราวนัดกัน
......................
ไม่ได้นัด...ก็เหมือนนัด....ให้พลัดพราก
ไม่คิดจาก…..ก็มาจาก….ไห้โศกศัลย์
ไม่เคยนึก……ว่าวันชื่น….ในคืนวัน
กลับมากลาย…เป็นจากกัน..นิรันดร์กาล
………………..
ขอส่งใจ…จากใจ….ใจดวงนี้
ขอผู้ที่…. สูญเสีย…..จงห้าวหาญ
ขอทุกข์ร้อน…..ผ่อนได้….ใจสราญ
ขอแผ้วผ่าน…..ทางเข็ญ….ได้เย็นใจ

………………….
แด่ผู้สูญเสีย

แด่ผู้จากไป

...............

ไว้อาลัยให้กับผักชี

โดย : หลงเงาจันทร์
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 12 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 14 : 4 ]



โดย : ห่านหิมาลัย
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 12 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 16 : 55 ]

อ้าว ห่าน...ไม่พูดไม่จา
มาถึงก็ร้องไห้น้ำตาไหลเป็นสายน้ำเชี่ยว

หยุดร้องก่อน น้ำจะท่วมบ้านข้าแล้ว





โดย : กู่ก่งก๊ง
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 12 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 17 : 4 ]

หวัดดีลูกกู่

โดย : กาแคว
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 12 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 17 : 39 ]

หวัดดี ท่านพ่อ
เดินทางโดยสวัสดิภาพแล้วนะ คะ..รับ


โดย : กู่ก่งก๊ง
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 12 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 18 : 12 ]



ก็ดีแล้ว
แต่อารมย์รู้สึกว่าม่ะค่อยดีช่ายไหมลูกกู่


โดย : กาแคว
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 12 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 18 : 16 ]

ข้าหมายถึงท่านพ่อนะ
เดินทางกลับบ้านดอยแล้วใช่ไหม

ส่วนข้า..ยอมรับว่า เหนื่อย...ใจ
เพราะเผลอไปคาดหวัง...เอากับงาน อีกแล้ว

ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร
โลกนี้ ไม่ใช่ของใคร...เพียงคนเดียว

ขอบคุณท่านพ่อ ถนอมสุขภาพด้วย


โดย : กู่ก่งก๊ง
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 12 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 18 : 35 ]

เสียงเพลงไปที่โน้นไม่ได้ งั้นขอส่งกำลังใจจากทางนี้ไปให้ก็แล้วกันนะคะ

โดย : เสียงเพลง
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 13 ธ.ค. ปี 2005 [ 11 : 19 ]

ชีวิตคนไม่มีอะไรที่ได้มาแล้วจะไม่สูญเสียไป
ไม่มีใครเดินเขามาแล้วจะไม่เดินจากเราไป
ไม่มีใครคงอยู่ชั่วกาลนิรันดร์
สิ่งที่สูญเสีย
บางครั้ง
ก็เป็นจุดเริ่มต้น
ของการได้มา


โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 13 ธ.ค. ปี 2005 [ 12 : 47 ]

ที่จากไปก็คงไปสุขสบายอยู่ที่ปลายฝั่งฝัน
มิเช่นนั้นใยมิแย่งกลับพลันพลุกพล่าน
ที่เหลืออยู่จำต้องอยู่สู้ด้วยใจร้าวราน
อยากละสังขารอยากทิ้งทรมานเป็นอังคารคืนสายน้ำไป

ไม่อยากรับอยากรู้เพราะหดหู่ในใจเหลือแสน
ทั่วเขตแดนประเทศทุกข์เทวษร่ำไห้
อยากปิดหูไม่อยากได้ยินไทยกินไทย
เพราะเพื่อประชาธิปไตยจึงต้องค่อยเป็นค่อยไปด้วยใจโคตรอดโคตรทน

สึนามิกวาดล้างชายหาด กวาดจิตใจคน



โดย : ชนฤชัง
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 13 ธ.ค. ปี 2005 [ 14 : 43 ]

เป็นเช่นนั้นจริงๆ ท่านซา สหายข้า
เป็นเช่นนั้นจริงๆ ท่านชนฤชัง
(นามท่าน งดงามในความหมายยิ่งแล้ว)


โดย : กู่ก่งก๊ง
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 13 ธ.ค. ปี 2005 [ 20 : 12 ]

หนึ่งวันผ่านไป...........สหายข้า.........รอพ้นจากสภาวะดีแล้วใช่ไหม

โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 13 ธ.ค. ปี 2005 [ 20 : 21 ]

ดีแล้ว ดียิ่งนัก
เพราะมีความรัก ความหวังดี
มาจากทั่วสารทิศ
ของเหล่าสหาย

ข้ายิ้มได้ เห็นมะ

โดย : กู่ก่งก๊ง
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 13 ธ.ค. ปี 2005 [ 21 : 15 ]



เห็นยิ้มได้ก็สบายใจแล้ว


โดย : กาแคว
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 13 ธ.ค. ปี 2005 [ 22 : 12 ]







โดย : กู่ก่งก๊ง
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 13 ธ.ค. ปี 2005 [ 22 : 20 ]

ยิ้มเอยยิ้มยิ้ม ยิ้มหวานกำซาบซ่าน
รอวันไปเป็นพยานสักขี
อยู่ร่วมน้ำตานองฉลองผักชี
กองกระดูกทับถมทวีลองดูงานนี้ใครจะเป็นวีรชน

รัฐบาลไทยใจทั้งใหญ่ทั้งแข็งทั้งเข้ม
ทะเลว่าเค็ม เลือดยิ่งเค็มยิ่งข้น
โอมเอย..น้ำเงินจงไหลมากลบคราบน้ำตาและฝันร้ายของผู้คน
จงไหลวนอยู่กระเป๋าบนซ้ายขวาอย่าให้หล่นมาถึงเบื้องล่างพื้นดิน



โดย : ชนมิชัง
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 14 ธ.ค. ปี 2005 [ 0 : 15 ]

โอมเอย...ธารน้ำใจ จงไหลมา
มาลบล้างความอ่อนล้า ในใจชน

เพราะเราล้วนเป็นคน ไท
มิใช่ผู้ยิ่งใหญ่ ที่ไหนหนอ
ขอเพียง เส้นทางเดิน ที่กว้างพอ
ร้องขอ การมี..ชีวิตเดิม



โดย : กู่ก่งก๊ง
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 14 ธ.ค. ปี 2005 [ 0 : 42 ]

น้ำใจไทยถั่งท้นล้นไหลสู่เสมอๆ
หลายครั้งเอ่ออุ่นนองสนองสนิม
รินรินคือน้ำใจไหลไหลท่วมน้ำตาเอมอิ่ม
ฝืนแย้มยิ้มยื่นกระชับจับไม้จับมือ

สู้นะสู้ๆๆ ยังอยู่ก็ต้องสู้ต้องสาง
แผ่นดินแม้ยังว่างยังมีสิทธิ์ถางละหรือ
บ้านเอ๋ยเคยอยู่มาตั้งแต่เพิ่งตัดสายสะดือ
คลื่นพัดฮือบ้านพัดหายคนพลัดทาง



โดย : ชนฤชัง
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 14 ธ.ค. ปี 2005 [ 1 : 1 ]

สิ่งดีๆ ที่ได้ เรารู้อยู่
ต่อสู้ เพียงเพื่อ จะอิ่มท้อง
ไม่ได้ คาดหวัง มากมาย ในเงินทอง
เพียงขอร้อง..อย่าปิดกั้น ลมหายใจ

ยามหิว หิวมาก รู้ไหม
ยามไหว ใจหวั่น สั่นหนาว
จากพราก จากบ้าน เคยเนาว์
เรื่องเศร้า เรื่องเล่า ใกล้จบลง



โดย : กู่ก่งก๊ง
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 14 ธ.ค. ปี 2005 [ 1 : 19 ]

...สุขทุกข์รู้รับด้วยเนื้อในตน
...เกิดเป็นคนอย่าอับจนสิ้นหวัง
...สู้ครับสู้ก่อแรงขับเติมพลัง
...ขอที่หวังให้ได้ก่อนปีใหม่เอย.......

โดย : กายใจฯ
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 14 ธ.ค. ปี 2005 [ 13 : 14 ]

...หนึ่งปีที่ผ่านไปใจของข้ายังอ้างว้างอยู่เสมอ...
....หลายร้อยปีที่ผ่านมาหรืออีกกี่ชาติ...
...... ข้ายังรอคนที่ข้ารักตลอดไป....
....... ตั้งแต่ข้าเป็นประมุขพรรดิ์...
........ สุริยันต์จันทราข้าตอนตัวเอง...
.........เพื่อเรียนวรยุธทคำภีร์เทวดา....
..........ข้าจึงไม่มีทายาทสืบสกุล...ข้าจึงไร้รัก...
...........ผู้คนล้วนใจดำ..แต่กลับหาว่าข้าใจร้าย..
............คนที่ข้ารัก...ได้จากข้าไปในวันที่ข้าต้องการ...
............. เจ็บใจตัวเองที่รู้สึกตัวว่าผิด......

โดย : บรูพาไม่แพ้
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 14 ธ.ค. ปี 2005 [ 18 : 22 ]

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook