บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

ชุมนุมจอมยุทธ (1)
ไปหน้า >> 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10

หัวข้อ : อาลัย..อีกแล้ว




เราทุกคนมีดวงจันทร์บนท้องฟ้า
ในบึงน้ำนิ่งใส และในใจใสสะอาด
สงบอยู่ตลอดเวลา แต่เรามักไม่ค่อยเห็นพระจันทร์ในดวงใจ
เป็นเพราะเรายึดติดอยู่กับพระจันทร์บนฟ้า
และรูปเงาพระจันทร์ในน้ำ
ในทำนองเดียวกัน
เราทุกคนมีตัวตน รูปเงาและจิตวิญญาณ อยู่ตลอดเวลาเช่นกัน
แต่เรามีจิตวิญญาณเสมือนไม่มี
เพราะเราหลงใหลอยู่ในตัวตน และรูปเงา
เข้าไม่ถึงจิตวิญญาณ ซึ่งเป็นตัวตนที่แท้ของเรา
เพื่อการเดินทางไปสู่ความเป็นตัวตนที่แท้ของเรา
เราจำต้องละทิ้งตัวตน และรูปเงา ที่ถูกสร้างขึ้นไว้เบื้องหลัง

ดวงจันทราอะร้าแอร่มแจ่มใส
ไกลสุดมือใดเอื้อมไปถึง
กระจกน้ำเรียบใสในบึง
คลอคลึงเคลียเคล้าเจ้าแจ่มจันทร์
ในบึงน้ำจันทร์แจ่มแอร่มอะร้า
บนท้องฟ้าจันทร์ก็ฉายเฉิดฉัน
ในใจจันทร์ก็จ้าแจ่มลาวัณย์
ณ ที่นี่ที่นั่น...จันทร์แจ่มใจ
เพราะบึงน้ำนิ่งใสว่างไหววิ่ง
จันทร์จึงดิ่งจากฟ้ามาแจ่มใส
เพราะบึงใจใสว่างกว้างไกล
จันทร์จึงฉ่ำอำไพกลางใจงาม
น้ำค้างตกกระจกน้ำบึงแตก
จันทร์ฉายมลายแหลกกลับโลกสาม
หนึ่งหยดน้ำค้างเต็มบึงทาม
ไม่เหลือที่ให้จันทร์วามงดงามดวง
ขอเพียงใจใสนิ่งไม่วิ่งไหว
พื้นที่ใจก็ไร้เขตห้ามหวง
สรรพสิ่งในโลกทั้งปวง
จักฉายภาพโชติช่วงแจ่มดวงใจ
กระจกใจใสสะท้อนสรรพสิ่ง
เห็นกระเพื่อมว่ายวิ่งน้ำไหว
เห็นน้ำเป็นน้ำเป็นไป
เห็นจิตกระจ่างใจอยู่ในน้ำ.
(บทกวีชื่อบึงพระจันทร์ หน้า104)
ของ เทือก บรรทัด
กวี..ในดวงใจ


โดย : อิสตรีมาร
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 21 ธ.ค. ปี 2005 [ 19 : 30 ]



รู้สึก นึก คิด : เทือก บรรทัด

เคยเกลียดตนที่ตนต่ำต้อย
นึกว่าเป็นปมด้อยต้อยต่ำค่า
เคยรักตนที่ตนสวยโสภา
ด้วยเห็นว่าคิดว่าสง่างาม
เคยเคืองโกรธโทษเพื่อนไม่เหมือนคิด
สำคัญเห็นเป็นผิดจิตหยาบหยาม
เคยลิงโลดดีใจไปนิยาม
ว่าเพื่อนนั้นดีงามตามใจเรา
เคยหลงตนว่าตนเป็นคนเก่ง
ถือคะแนนมาเบ่ง...เก่งกว่าเขา
เคยพบตนบางเวลา...ปัญญาเบา
นึกว่าเขลาเบาปัญญา...พาน้อยใจ
เคยอยากได้อยากมี...ที่ใจอยาก
คิดว่ามากมีสุข...หมดทุกข์ไข้
เคยเฉยเฉยที่เห็นความเป็นไป
ไม่อยากมีอยากได้เป็นไปนั้น
เคยเดินตามความรู้สึกตามนึกคิด
เดินไปติดกำแพงพระเจ้านั่น
เดินไปชนไชฏอน-ตีบตัน
ดับรู้สึกนึกฝันลงทันที
ขังชีวิตติดยึดไว้หยุดนิ่ง
ชีวิตจริงดับชีวิตผิดวิถี
เกิดชีวิตติดยึด-ชั่ว-ดี
แบ่งข้างทุบตีกันทุกวัน


โดย : อิสตรีมาร
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 21 ธ.ค. ปี 2005 [ 19 : 33 ]

ขอบคุณครับที่นำมาหใอ่น

โดย : โคว่จง
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 21 ธ.ค. ปี 2005 [ 19 : 35 ]



โดย : เคียวพิฆาต
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 21 ธ.ค. ปี 2005 [ 21 : 9 ]

คิดถึง
ใครคนหนึ่งที่เคยชมจันทร์ฉาย
คิดถึงใครคนที่มากนิยาย
เขาเร้นกายหายหน้าไม่มาเยือน

เขาคือคนที่คนอื่นชื่นชมนัก
และอาจจักถูกคนชังอย่างกลาดเกลื่อน
ยามนี้ราตรีฟ้าทาบทาเดือน
เขาทิ้งเพื่อนคนนี้ไปที่ใด



โดย : อาอี้
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 21 ธ.ค. ปี 2005 [ 23 : 34 ]

น้อมรำลึก หยั่งรากยื่นดอก
ของ เทือก บรรทัด จากหนังสือรวมบทกวี เพราะน้ำรินไหล จึงใสเย็น

ฤดูแดดสุมแดดการแผดเผา
สอเขียวเหี่ยวเฉาหัวใจสั่น
หญ้าพงหลงเพิงลืมสัมพันธ์
แห้งตายใบ้ฝัน...อันเท็จจริง
บัวตูมพนมมือถือศีลห้า
สวยงามสง่าสงบนิ่ง
หยั่งรู้อยู่ในใจเอื้อิง
สานทอสรรพสิ่งจึงนิ่งงาม
จึงแดดสุมประชุมเพลิงร้อนเริงผลาญ
มิอาจหยุดบัวบานแย้มหวานหวาม
มิอาจเผาเงาใบบังแดดลาม
แต่เป็นนามเนื้อหนึ่งในบึงบัว
เป็นแดดร้อนผ่อนเย็นให้บึงอุ่น
เป็นอ้อมบุญบ่มแต้มบัวแย้มยั่ว
เป็นชีพแดด-ชีพชนม์ทุกตนตัว
เป็นกลีบแดด-กลีบบัวทุกตัวตน
เพราะรากถึงน้ำดอกถึงแดด
ร้อนที่แผดก็ผ่อนร้อนแดดด้น
เพราะสายบัวหย่อนสายว่ายเวียนวน
พลิ้วอยู่ในเพลงข้นลมวนเวียน
จงมือดอกบัวตูมแย้มมนุษย์
เบิกบานวิสุทธิ์สถิตเสถียร
ยืนอยู่ในรู้แจ้งแห่งกงเกวียน
นิ่งอยู่ในไหลเวียน...กฎเปลี่ยนแปร

ร่วมอาลัยอาจารย์เปลื้อง คงแก้ว หรือ "เทือก บรรทัด" กวีแห่งลุ่มแม่น้ำตรัง เจ้าของผลงานบทกวีนิพนธ์ กลางคลื่นกระแสกาล ที่ได้เข้ารอบ 7 เล่มสุดท้ายในการชิงรางวัลวรรณกรรมยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน หรือซีไรท์ในปี 2541





โดย : ผีเสื้อป่าปางมะผ้า
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 22 ธ.ค. ปี 2005 [ 8 : 7 ]

มาอ่านน่านะ

โดย : ยูจิน
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 22 ธ.ค. ปี 2005 [ 8 : 24 ]

...จันทร์ดวงเดียวกัน คิดถึงนะครับ.....
...มีโอกาสตรงนี้ ขอส่งความสุขสดชื่นสมหวังให้กับเจ้าของบ้านนี้นะครับทั้งปีเก่าที่จะผ่านไปและรับปีใหม่ที่จะมาถึง..เพรี้ยง

โดย : กายใจฯ
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 22 ธ.ค. ปี 2005 [ 9 : 0 ]



โดย : วาสิน ไทยแท้
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 22 ธ.ค. ปี 2005 [ 10 : 8 ]


ไว้อาลัยท่านเทือก บรรทัด 10 นาที


พักผ่อนเถิดท่าน....เหนื่อยนักแล้ว
....................


โดย : หลงเงาจันทร์
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 22 ธ.ค. ปี 2005 [ 10 : 39 ]

..ณ วัฏฏ ดังฉากฝันมาบรรจบ
ทั้งไตรภพ เกิด - ดับ สลับฉาก
มีทุกข์-สุข อยู่ร่วม และพลัดพราก
ส่งพันลี้ ยังจากไป เช่นสายลม..



โดย : ลักเสี่ยวเอี้ย
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 22 ธ.ค. ปี 2005 [ 11 : 53 ]



โดย : เสียงเพลง
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 22 ธ.ค. ปี 2005 [ 12 : 31 ]



โดย : จอกขาว
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 23 ธ.ค. ปี 2005 [ 14 : 5 ]

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook