บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

ชุมนุมจอมยุทธ (2)
ไปหน้า >> 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13

หัวข้อ : คิดเองและคิดว่าคงดีถ้ามีคนอ่าน


ขอร้องอย่าอ่านเพราะกลัวจะโดนพวกคุณว่า
เพราะถ้าพวกคุณว่า เราคงไม่มีความกล้าที่จะเอาเรื่องมาลงอีก

....ภาพยนต์ เรื่องนี้ก็จบที่พระเอกจากไป ปล่อยให้นางเอกมองตามด้วยสายตาที่แสดงถึงความเสียใจ ....สักครู่นางเอกก็ยิ้ม... แล้วละครก็จบลง มีใครจะเข้าใจบ้างไหมว่าทำไมนางเอกถึงยิ้มออกมาในตอนจบ....
....หลังจากละครจบ -2- ลุกขึ้นจากที่นั่งอย่างช้า ๆ กวาดสายตามองลงไปข้างล่าง มองดูผู้คนที่เข้ามาดูหนังค่อยๆ ทยอยออกจากโรงภาพยนต์ จนพนักงานทำความสะอาดเข้ามาเก็บเศษขยะ และทำความสะอาด หลังจากที่ยืนดูสักพัก -2- ก็เดินออกมาจากห้องนั้น เดินไปจนถึงประตูทางออก ผ่านออกมาถึงหน้าโรงหนัง
*....ลวกๆ ละ....
....เดินออกมาได้สักพักก็เห็นชายคนหนึ่งเดินออกมาจากโรงภาพยนต์ ทำให้เธอแปลกใจ เพราะตอนเธอออกมาไม่มีคนอยู่ในนั้นแล้ว ชายคนนั้นใส่หูฟังเหมือนกำลังฟังเพลงอยู่ ไม่รู้เป็นอะไรฉันรู้สึกว่าเคยเห็นเค้าที่ไหน หรือเพราะชอบเค้า ก็ไม่รู้มันติดอยู่ในหัวนี่เอง เค้าก็เป็นคนหน้าตาดีนิดๆ ผอมสูง ไม่มีอะไรน่าสนใจ แต่งตัวเชยๆ ทรงผมก็ไม่ได้แต่ง ฉันสนใจเค้าที่ตรงไหนกันนะ
เค้าเดินออกไปจนถึงหน้าโรงหนัง ฉันตัดสินใจวิ่งตามเค้าไป และตะโกนเรียกเค้า นาย นาย นาย......... เค้าไม่ได้ยิน
คงเพราะไอ้ที่ใส่ตรงหูเค้า แน่ ๆ เลย ฉันยืนคิดซักพัก พอหันไปเค้าก็เดินไปถึงอีฝั่งแล้ว ทำไมเดินไปอย่างงี้ ฉันตัดสินใจวิ่งตามเค้าไป แต่..หา....มีรถบรรทุกวิ่งมาทางฉัน ฉันชะงักไปชัววูบหนึ่งเมื่อเห็นรถบรรทุก มันทำให้ฉันไม่สามารถมีสติพอที่จะหลบทันได้
เอี้ยด....โครม....สายตาฉันเบลอ ๆ เหมือนกับโดนกระแทกอย่างแรงไปทั้งตัว ฉันไม่มีแรงพอที่จะยกคอให้มองรอบด้านได้แล้วสายตาจึงได้แต่มองลงพื้น เห็นเลือดหยดลามาไม่หยุด และมากขึ้นเรื่อยๆ ทำไงดีละ เมื่อฉันมองลงไปที่หน้าท้องของฉัน ไม่นะ....
-------------------------------------------------------------
ปล.โปลดอานต้อนายฉาบาบหนา
ไม่เข้าใจจริงๆ ทำไมคนเรามีสมาธิเขียนเรื่องให้ดีได้แค่ตอนแรกเท่านั้น ตอนหลังชักขี้เกียจ
--------------------------------------------------------------

โดย : ขี้อาย
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 10 ม.ค. ปี 2006 [ 14 : 10 ]






....จงแสวงหาหนทางที่ฝันไฝ่

อย่ากลัวใจไล่ล่าหาล้มเหลว

โลกกว้างเหลือข้าวหอมพร้อมรอเคียว

เผลอนิดเดียวข้าวเขียวก็รวงทอง


....ทิ้งข้อแม้แก้ตัวที่เทียมอยู่

ละความรู้อายกลัวไม่รั้งหมอง

เปล่งพลังไล่ตามสู้ครรลอง

มีสมองสองมือน่าชื่นชม....


ขอเป็นกำลังใจ...อีกครั้ง





โดย : กระบี่ไล่ล่า ////
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 10 ม.ค. ปี 2006 [ 16 : 19 ]

ท่านขี้อาย
เราเพิ่งจะมีโอกาสได้อ่านเรื่องของท่าน

ตอบคำถามได้ว่า ความพยายามอยู่ที่ไหน...
ความพยายามจะอยู่ที่นั่น

พูดเหมือนกวน แปลว่าท่านต้องมีสมธิตลอดเวลาที่เขียน
วางพล๊อตเรื่องให้เสร็จแล้วค่อย ๆ ดำเนิน
ท่านเริ่มได้ดีแล้ว

พยายามเถอะลูก...
ความพยายามอู่ที่ไหน
ความสำเร็จจะอยู่ที่นั่น

ขอเป็นกำลังใจ

โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 14 ม.ค. ปี 2006 [ 11 : 25 ]

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook